ଏଠାରେ, ଯେଉଁଠି ମନ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥକୁ ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ପ୍ରଥମେ ମନ୍ତ୍ରକୁ ସିଦ୍ଧ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। କାରଣ, ସିଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ କରାଯାଇଥିବା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ହିଁ ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ। ଯଦିଓ ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛି, ତଥାପି ଯଦି କୌଣସି ଦୃଶ୍ୟାତୀତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଧା ରହିଛି, ତେବେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଅତି ଶୀଘ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହା ବାଧିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏମିତି କୌଣସି ବାଧା ଥିଲେ, ଏଠାରେ ଏହାକୁ ନିରାକରଣ କରିଯାଇପାରିବ; ଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚିହ୍ନଗୁଡିକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରି, ପ୍ରଥମେ ପାପବିମୋଚନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର। ଯଦି ମୂଢ଼ତାରେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ କରିଥାଏ, ଲୋକସାମାନ୍ୟ ଫଳ ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରିଥାଏ, ତେବେ ସେ ଫଳର ଅଂଶୀ ହୋଇପାରେନି ଏବଂ ଉପହାସର ପାତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ଦୃଶ୍ୟମାନ ଫଳରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ନଥିଲେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହିପରି ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜେ ଶ୍ରଦ୍ଧାହୀନ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ, ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାହୀନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ କଦାପି ଫଳ ନିପୁଣ କରିପାରନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ, ଯଦି କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳହୀନ ହୋଇଯାଏ; କାରଣ ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକେ ଏଠାରେ ଫଳ ଦେଖିପାରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ସାଧକ ମନ୍ତ୍ରକୁ ସିଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି, ବାଧାକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି, ନିଶ୍ଚିତ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଫଳ ପାଇଥାଏ। ଏହି ଫଳ ପାଇବା ଲାଗି, ଏକ ସାଧକ କୌଳିନ୍ୟ ଉପରେ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ରଖିବା ଦରକାର, ରାତିରେ ଯଜ୍ଞ ଭୋଜନ, କିମ୍ବା ଦୁଧରେ ଚାଉଳ ରାନ୍ଧା, କିମ୍ବା ଫଳ ଖାଇବା ଉଚିତ୍। ମନରେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ନିଷିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯଥା ହିଂସା, କଦାପି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସଦା ବିଭୂତି ଲଗାଇ, ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଶୁଚିତା ରଖିବା ଦରକାର। ଏପରି ଆଚରଣ କରି, ନିଜ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିନ ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ସ୍ଥାନରେ, ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୂଷଣ ସହ ନିଜକୁ ଶୋଭିତ କରି, ଏକ ସୁନ୍ଦର ପଦ୍ମ ଉପରେ ଏକ ଦୀପ୍ତ ଆକୃତି ଅଙ୍କନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ପଦ୍ମଟି ଅଷ୍ଟଦଳୀ, ଗଳା ପିଗ୍ଲା ସୁନାର, ତନ୍ତୁ, ମଧ୍ୟ ଭାଗ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଏହାର ଗ୍ରାହା ମଧ୍ୟ ସୁନାର ହୋଇଏଏ ଏବଂ ପଦ୍ମ ଆକୃତିର ସହିତ ମେଳ ଖାଏ, ଏହି ଭିତିରେ ଭଲ ଭାବରେ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ଏଠାରେ, ମନରେ ଅଣିମା ଆଦି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ତାପରେ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମଣି, ସୁନା କିମ୍ବା କ୍ରିସ୍ଟାଲ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଏକ ଲିଙ୍ଗା ଓ ପୀଠ ରଖିବା ଦରକାର। ଏଠାରେ, ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସହଚର ଓ ଅମ୍ବା ସହ ଆହ୍ୱାନ କରି, ଦେହୀ ଆକୃତିରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦେଇ ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ମୂର୍ତ୍ତି ଚାରି ହାତ, ଚାରି ମୁହଁ, ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ବାଘ ଚମଡ଼ ପିନ୍ଧିଥିବା, ହାସ୍ୟମୁଖୀ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖାଯାଏ। ଭକ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ, ତାଙ୍କ ହାତ ଭୟ ଦୂର କରିବା ଓ ଵର ଦେଇବା, ମୃଗଚିହ୍ନ ଧରିଥିବା, କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟଭୁଜା ଆକୃତି ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ। ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ, କୁହା, ତଳୱାର, ବଜ୍ର ଧରିଥିବା; ବାମ ହାତରେ ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଢାଲ ଓ ସର୍ପ ରହିଥାଏ। ତାଙ୍କ ମୁହଁଗୁଡିକ ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକିଥାଏ, ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ତିନି ଆଖି; ପୂର୍ବ ମୁହଁ ସ୍ବଭାବରେ ମୃଦୁ, ନିଜ ଦୀପ୍ତିରେ ଚମକିଥାଏ। ଦକ୍ଷିଣ ମୁହଁ ମେଘ ପରି ଗାଢ଼ କଳା, ଦୃଷ୍ଟିରେ ଭୟଙ୍କର; ଉତ୍ତର ମୁହଁ କୋରାଲ ରଙ୍ଗର, ନୀଳ କେଶ ଶୋଭିତ। ପଶ୍ଚିମ ମୁହଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି, ମୃଦୁ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ରହିଛି; ଏହି ମୁହଁରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହେଶ୍ୱରୀ ଶକ୍ତି ରାଜାସନରେ ଅସୀନ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ସେ ଗାଢ଼ ରଙ୍ଗରେ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରନ୍ତି; ଏଭଳି ଆକୃତି ତିଆରି କରି, ପ୍ରତି ଦିନ ଏକ ଏକ ପଦକ୍ଷେପ ଅନୁସରଣ କରିବା ଦରକାର। ଦେହୀ ଆକୃତିରେ ଆହ୍ୱାନ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ କାରଣଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍। ସ୍ନାନ ପାଇଁ କପିଳା ଗାଈର ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି, ପଞ୍ଚ ଅମୃତ ଏବଂ ବିଶେଷ ଭାବରେ ବୀଜ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ, ପ୍ରମୁଖ ମଣି ପିଠିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏକ ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଈଶାନ କଳଶ ରଖି, ପରେ ସଦ୍ୟାଦି କଳଶଗୁଡିକୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ରଖିବା ଦରକାର। ପରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଅଷ୍ଟ ଭିଦ୍ୟେଶ କଳଶକୁ ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ଭାବରେ ରଖିବା ଦରକାର; ସେଗୁଡିକୁ ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପୂରଣ କରି, ସୂତା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବବତ୍ ବନ୍ଧିବା ଦରକାର। ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡିକୁ ମନ୍ତ୍ର ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ରଖି, ସମସ୍ତ କଳଶକୁ ଚିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର, ଯଥା ପଟ ଦ୍ୱାରା ଢାକିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ମନ୍ତ୍ର ରଖିବା, ଏହାର ପୂର୍ବ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ; ସ୍ନାନର ସମୟ ଆସିଲେ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଧ୍ୱନି ସହିତ, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଦରକାର; ପରେ କୁଶ ଜଳ, ସୁନା ଓ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଦରକାର। ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଶକ୍ତିତ ଶୁଭ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ପୁନପୁନ ଏହାକୁ ନେଇ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଦରକାର। ଫୁଲ, ଦ୍ରବ୍ୟ, ଦୀପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍; ଚନ୍ଦନ ଏକ ପଲା ଓ ଲେପନ ପାଇଁ ଏଗାର ପଲା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେବା ଦରକାର। ଶୁଭ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ସୁନା ଓ ମଣିମାଣିକ୍ୟର, ନୀଳ ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦ୍ମ, ବିଲ୍ୱ ପତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ୍। ଶିବଙ୍କୁ ଲାଲ ଓ ଧଳା ପଦ୍ମ ଦେଇବା, କଳା ଅଗରୁ, କାପୁର, ଘିଁ ଓ ଗୁଗୁଲ ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ୍। କପିଳା ଘିଁ ଓ କାପୁର ତାନ୍ତି ସହିତ ତିଆରି ଦୀପ ଦେଇବା, ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ଷଡ଼ଅଙ୍ଗ ଓ ଆବରଣ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଦୁଧରେ ତିଆରି ଭୋଜନ, ଗୁଡ଼ ଓ ଘିଁ ସହିତ ଏହା ମହାନ ନୈ୵ଦ୍ୟ; ପାଟଳ, ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।