ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ପାଠ କରେ କିମ୍ବା ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଶ୍ରବଣ କରେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି ଶିବଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ପାଇଁ ସମ୍ମିଳିତ ହୁଏ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୋତ୍ରର ପାଠ ଦ୍ୱାରା ଗୋହତ୍ୟାକାରୀ, କୃତଘ୍ନ, ବୀରହନ୍ତା, ଗର୍ଭ ନାଶକ, ଶରଣାର୍ଥୀ ହତ୍ୟାକାରୀ, ବନ୍ଧୁ ଦ୍ରୋହୀ ଭଳି ଭୟଙ୍କର ପାପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ନିଜ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ମାତା-ପିତା ହତ୍ୟା ପରି ଅପରାଧ ହେବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ପାଠ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ନିଜ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଯଦି କେହି ଅପଶକୁନ ସ୍ୱପ୍ନ, ଭୟ, କିମ୍ବା ବଡ଼ ଅପମଙ୍ଗଳର ସମୟରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରେ, ତେବେ କୌଣସି ଅପମଙ୍ଗଳ ଘଟେ ନାହିଁ। ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଯେକୌଣସି ଆକାଂକ୍ଷା ଏହି ପାଠକୁ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଶିବଙ୍କ ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼ିଲେ କିଏଁ ମନ୍ଦିର ଉପାସନା ନ କଲେ ମଧ୍ୟ ଫଳ ମିଳେ; କିନ୍ତୁ ଉପାସନା ସହିତ ପାଠ କଲେ ତାହାର ଫଳ ବର୍ଣ୍ଣନା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହି ଫଳ ଯେପରି ଅଛି, ତାହା ଅପେକ୍ଷା ଯେତେବେଳେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରାଯାଏ, ଭଗବାନ ଶିବ ଓ ଅମ୍ବିକା ସ୍ୱର୍ଗରେ ବିରାଜ କରନ୍ତି ବୋଲି ଶାସ୍ତ୍ରରେ କହାଯାଇଛି। ତେଣୁ, ଆକାଶରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅମ୍ବିକା ସହିତ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ହସ୍ତଯୋଗେ ପୂଜା କରି, ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଉତ୍ତମ ମାର୍ଗ, ଯାହା କ୍ରିୟା, ତପସ୍ୟା, ଜପ ଓ ଧ୍ୟାନର ଏକତ୍ର ସମ୍ମିଳନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ମୁଁ ତୁମକୁ କୃଷ୍ଣ, ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି। ଏବେ ମୁଁ ଶୈବ ମହାପାଚାରର କଥା କହିବି, ଯାହା ପୂଜା, ହୋମ, ଜପ, ଧ୍ୟାନ, ତପସ୍ୟା ଓ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ଫଳ ଦେଉଛି। ସେଠାରେ, ଯିଏ ମନ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ଜାଣେ, ସେ ପ୍ରଥମେ ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ; କାରଣ, ପ୍ରମାଣିତ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କୃତ କାର୍ଯ୍ୟ ହିଁ ଫଳ ଦେଉଛି, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ। ଯଦିଓ ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ହୋଇଯାଏ, ଯଦି କିଛି ଅଦୃଶ୍ୟ ବଢ଼ିଆ ବ୍ୟାଧା ଅଟକାଏ, ତେବେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ଶୀଘ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କାରଣ ତାହା ଅବରୋଧିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏପରି ବ୍ୟାଧା ଥିଲେ, ଶୁଭ ଶକୁନ ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଦେଖି ଆଗରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି କେହି ମୂଢ଼ତା ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, କେବଳ ଲୋକିକ ଫଳ ପାଇଁ, ସେ ଫଳର ଭାଗୀ ହୁଏ ନାହିଁ, ବଞ୍ଚନାର ପାତ୍ର ହୁଏ। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଫଳରେ ଆସ୍ଥା ନାହିଁ, ସେ କଦାପି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; କାରଣ ଅନାସ୍ଥାବାନ୍ଧବ ଲୋକେ କେବଳ ଫଳ ପାଉନ୍ତି ନାହିଁ। ଦେବତାଙ୍କ ଦୋଷ କିଛି ନାହିଁ, ଯଦି କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳଦାୟକ ନ ହୁଏ; କାରଣ ନିୟମାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବାମାନେ ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଫଳ ଦେଖନ୍ତି। ଯିଏ ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧ, ବ୍ୟାଧା ଦୂର, ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସୀ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍, ସେ ଫଳରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି ଫଳ ପାଇଁ, କିମ୍ବା ସେଉଁଥିରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେବା ପାଇଁ, ଉପବାସୀ ହେଇ ରାତିରେ ହବିଷ୍ୟାନ୍ନ, ଦୁଧରେ ରାନ୍ଧା ଭାତ କିମ୍ବା ଫଳ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। କେବଳ ମନରେ ମଧ୍ୟ ନିଷିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ, ବିଶେଷକରି ହିଂସା କଦାପି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ନିତ୍ୟ ଭସ୍ମ ଲେପନ, ସଫା ପୋଷାକ ଓ ଶୁଚିତା ରଖିବା ଦରକାର। ଏପରି ଚରିତ୍ର ଅନୁସରଣ କରି, ନିଜ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିନ ଓ ଶୁଭ ସ୍ଥାନ ଚୟନ କରି, ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ସଜାଇ ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ପଦ୍ମ ଉପରେ ଏକ ଜ୍ଵଳମାନ ଦେହ ଚିତ୍ତରେ ରୂପାୟିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପଦ୍ମ ଅଷ୍ଟଦଳୀୟ, ଗଳିତ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣର, ତନ୍ତୁ, ମଧ୍ୟଭାଗ ଓ ବିଭିନ୍ନ ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଏହାର ତଳ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣର ତିଆରି, ଠିକ୍ ଭାବରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏହି ପଦ୍ମ ଉପରେ ମନରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଆଣିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ନିୟମାନୁସାରେ ରତ୍ନ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ସ୍ଫଟିକ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଲିଙ୍ଗ ସହ ପୀଠା ରଖିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଅବିନାଶୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସକଳ ପରିକର ଓ ଅମ୍ବା ସହିତ ଆହ୍ୱାନ କରି, ମହାଦେବଙ୍କ ଦେହ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର। ଏଠାରେ ଅମ୍ବା ଚାରିହାତ, ଚାରିମୁହଁ, ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ବାଘଚର୍ମ ପରିଧାନ କରି, ମୃଦୁ ହାସ୍ୟମୟ ମୁଖରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ସେ ବରମୁଦ୍ରା, ଅଭୟମୁଦ୍ରା, ମୃଗଚିହ୍ନ ଧାରଣ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟଭୁଜା ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚିନ୍ତନ କରାଯାଇପାରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ, ପରଶୁ, ଖଡ଼ଗ, ବଜ୍ର ଓ ବାମ ହାତରେ ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଢାଲ ଓ ସର୍ପ ଧରିଥାନ୍ତି। ଚାରିମୁହଁର ଉଦୟ ତ୍ୟାଜିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହଁରେ ତିଣିଟି ଆଖି; ପୂର୍ବ ମୁଖ ମୃଦୁ, ନିଜ ରୂପର ଦୀପ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଦକ୍ଷିଣ ମୁଖ ଘନ ମେଘ ପରି କଳା ଓ ଭୟଙ୍କର, ଉତ୍ତର ମୁଖ ପ୍ରବାଳ ରଙ୍ଗର ଓ ନୀଳ କେଶ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ପଶ୍ଚିମ ମୁଖ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଶିତଳ, ମୃଦୁ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଧାରଣ କରିଛି; ସେଇ ମୁଖରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହେଶ୍ୱରୀ ଶକ୍ତି ଆସିନ ଅଛନ୍ତି। ସେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବେ ପରିଚିତ, କଳା ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଥିବା। ଏପରି ଭାବେ ତାଙ୍କ ଦେହ ଚିନ୍ତନ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ରମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦେହ ଆହ୍ୱାନ କରି, ପରମ କାରଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର; ସ୍ନାନ ପାଇଁ କପିଳା ଗାଈର ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ପଞ୍ଚାମୃତ ଓ ବିଶେଷ ଭାବରେ ବୀଜ ମିଶ୍ରଣ କରି, ପ୍ରମୁଖରେ ମଣିଚୂରା ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ଲୋଟସ ମଧ୍ୟରେ ଈଶାନ କଳଶ ରଖି, ତାହା ଚାରିପାଖରେ ସଦ୍ୟାଦି କଳଶ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆଠ ଟି ବିଦ୍ୟେଶ କଳଶ ରଖି, ପୂର୍ବବତ୍ ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପୂରଣ, ସୂତା ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧିବା ଓ ମନ୍ତ୍ର ଓ ନିୟମାନୁସାରେ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ରଖି, ଚାରିପାଖ ରେଶମ ଆଦି କପଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଢାକିବା ଉଚିତ।