ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଭଗବାନ ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ମନକୁ ସ୍ଥିର କରି, ବ୍ୟକ୍ତି ମହାମନ୍ତ୍ରର ସ୍ତୁତି ପାଠ କରିଥାଏ। ସ୍ତୁତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ, ପାଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ହଜାର ଏଠ ଥର ଉତ୍ସାହ ସହିତ ଜପ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏବଂ ନିଜର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଅନୁଯାୟୀ ସଭ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ତାପରେ, ଆଦର ସହିତ ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଆବରଣ ସହିତ ବିଦାୟ ଦେଇ, ମଣ୍ଡଳ ଓ ଯଜ୍ଞସାମଗ୍ରୀ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଇଦେବା ଉଚିତ। ବା, ଏହି ସମସ୍ତ କିଛି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶିବଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଦେଇଦେବା, କିମ୍ବା ଶିବକ୍ଷେତ୍ରରେ ଶିବଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ କରିବା ମଧ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ। ବା, ଶିବାଗ୍ନିରେ ସପ୍ତ ହୋମ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଆବରଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିପାରିବେ। ଏହି ପୂଜାକ୍ରମକୁ ଯୋଗେଶ୍ୱର କୁହାଯାଏ, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କୌଣସି ନାହିଁ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱରେ କୌଣସି କାମ ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ—ସାଂସାରିକ କିମ୍ବା ପାରଲୋକିକ ଫଳ ହେଉ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଲାଭ କରିହେବ। ଏହି କ୍ରିୟାର ଫଳକୁ ଏହି ମିଳିବ ଏହି ମିଳିବ ନାହିଁ ବୋଲି କୌଣସି ସୀମା ନାହିଁ; ଯାହା କି ପରମ ଶୁଭ ତାହା ପାଇଁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପାୟ। ଏଠାରେ ଯେଉଁଠି ଯାହା ପୂଜିତ ହୁଏ, ତାହା ଚିନ୍ତାମଣି ମଣି ପରି ଫଳ ଦେଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ଛୋଟ କାମ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କାରଣ ଅଳ୍ପ ଫଳ ଅଭିଲାଷା କଲେ, ବଡ଼ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରୁ ଅପମାନ ହୁଏ। ତଥାପି, ଦେବା ଫଳ ବଡ଼ କିମ୍ବା ଛୋଟ ଯେଉଁହେଉ, କ୍ରିୟା କରାଗଲେ ତାହା ସଫଳ ହୁଏ; ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ଫଳ ମିଳିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ—ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ବିଜୟ, ମୃତ୍ୟୁ ଜୟ କିମ୍ବା ଦୃଶ୍ୟ-ଅଦୃଶ୍ୟ କଷ୍ଟ ଅଟଳ ରହିଲେ—ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି କ୍ରିୟା କରିଥାଏ। ଅତି ଦୁର୍ଗତି, ଅତି ମୋହ, ଭୟ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଭଳି ବିପଦରେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଏହି ବିଧି କରିବା ଉଚିତ। ଅଧିକ କଥାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ; ଏହା ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୈବମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ବଡ଼ ବିପଦ ଦୂର କରିବା ଅସ୍ତ୍ର। ଏହାଠାରୁ ଅଲଗା ଆତ୍ମରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ; ଏହିପରି ଭାବି, ଯିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଶୁଭ ଫଳ ପାଏ। ଏହି ବିଧିରେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସ୍ଥିର ମନେ କେବଳ ସ୍ତୁତି ପାଠ କଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଅଧିକ ଅଭିଲାଷିତ କାମ ପାଇଁ ଏକ-ଅଷ୍ଟମାଂଶ ଫଳ ମିଳେ। ଉତ୍ସବ ଦିନରେ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମୀ-ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ ରହି, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ପାଠ କଲେ ଅର୍ଧ ଫଳ ମିଳେ। ଯିଏ ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ତୁତି ପାଠ କରେ, ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ, ହେ କୃଷ୍ଣ, ପଞ୍ଚାବରଣ ପଥ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ତୁତି କହିବି—ଏହି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଯୋଗ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ। "ଜୟ ହେ, ହେ ଶମ୍ଭୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁ! ତୁମେ ସ୍ୱଭାବକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା, ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଚେତନା, ଅପବିତ୍ର ଭାଷା ଓ ମନର ଗତିରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା। ଜୟ ହେ, ହେ ଶୁଦ୍ଧ ଭୋଗସ୍ୱରୂପ, ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ଅତି ସୁନ୍ଦର; ତୁମର ପରମ ଶକ୍ତି ତୁମ ନିଜର ସମାନ; ଶୁଦ୍ଧ ଗୁଣର ସାଗର, ତୁମକୁ ଜୟ। ଅସୀମ ତେଜର ଧାରୀ, ତୁମର ରୂପ ଅପୂର୍ବ; ତୁମର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଅଅପାର; ନିର୍ବିଘ୍ନ ଶୁଭର ଉତ୍ସ, ତୁମକୁ ଜୟ। ଅମଳ, ଆଧାରହୀନ, କାରଣ ବିନା ଉଦ୍ଭବ, ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ପରାନନ୍ଦ, ମୋକ୍ଷ ଦାୟକ, ତୁମକୁ ଜୟ। ପରମ ସ୍ୱାଧିନତାର ନାୟକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃପାର ନିବାସ, ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରୀ, ଅପୂର୍ବ ମହିମାର ଅଧିକାରୀ, ତୁମକୁ ଜୟ। ମହାବିଶ୍ୱକୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କରୁଥିବା, କେହି ତୁମକୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା, ଅସମ୍ଭାବ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମକୁ ଜୟ। ବିଚିତ୍ର, କେବେ ଅଳ୍ପ ନୁହେଁ, ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ, ଅବିନାଶୀ, ଅପରିମିତ, ମାୟାତୀତ, ଅଭାବତୀତ, ନିର୍ମଳ, ତୁମକୁ ଜୟ। ମହାବାହୁ, ମହାତ୍ମା, ମହାଗୁଣ, ମହାକଥା, ମହାବଳ, ମହାମାୟା, ମହାରସ, ମହାରଥ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପରମ କାରଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ହେ ଶୁଭଦାୟିନୀ, ଶାନ୍ତିମୟୀ, ଆଉ ଅଧିକ ଶୁଭ ହେଉଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ଦେବତା ଓ ଅସୁରସହିତ, ତୁମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଏହିପରି, ତୁମେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଥିବା ଆଜ୍ଞାକୁ କିଏ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିପାରିବ? ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ସଦା ତୁମେଠାରେ ଶରଣ ନେଇଛି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରି, ଚାହିଁଥିବା ଫଳ ଦିଅ। ଜୟ ହେ, ହେ ଅମ୍ବିକା, ଜଗତଜନନୀ! ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ସାର୍, ଅପରିମିତ ସ୍ୱାଧିନତା, ଅପୂର୍ବ ରୂପ, ତୁମକୁ ଜୟ। ବାଣୀ ଓ ମନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା, ଅଜ୍ଞାନ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା, ଜନ୍ମ ଓ ବୃଦ୍ଧିହୀନ, ସମୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ଜୟ। ନାନା ରୂପରେ ବିରାଜିତ, ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବିସ୍ତୃତ, ତୁମକୁ ଜୟ। ଶୁଭ ଓ ଦିବ୍ୟ ଅଙ୍ଗଧାରିଣୀ, ଶୁଭତାର ଦୀପ, ଶୁଭ ଚରିତ୍ର, ଶୁଭ ଦାୟିନୀ, ତୁମକୁ ଜୟ। ପରମ ଶୁଭ ଗୁଣର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର; ନିଶ୍ଚୟ, ବିଶ୍ୱ ତୁମଠାରୁ ଉଦ୍ଭବ ଓ ତୁମେଠାରେ ଲୟ ହୁଏ। ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଫଳ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ତୁମେ ତାହା ଅନୁଗ୍ରହ କରିପାର; ହେ ଦେବୀ, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଜନ୍ମଠାରୁ ତୁମେଠାରେ ଶରଣ ନେଇଛି। ଏହିପରି, ତୁମର ଭକ୍ତ ଏହି ପଞ୍ଚମୁଖୀ, ଦଶବାହୁ, ଶୁଭ୍ର ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଦେହୀଙ୍କ ଅଭିଲାଷା ପୂରଣ କର। ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଦ ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣାକ୍ଷର ରୂପ ଓ ଅଖଣ୍ଡ ଓ ଖଣ୍ଡ ଦୁଇପରି ଦେହ ଧାରଣ କରି, ଶିବଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ପରମ ଶାନ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ, ସଦାଶିବଙ୍କୁ ମୁଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିବି—ସେ ମୋ ଅଭିଲାଷିତ ଫଳ ଦିଅନ୍ତୁ।