ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଶିବଙ୍କ ୨୬ଟି ରୂପର ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ବୈକୁଂଠଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମ ଘେରାରେ, ମୁଖ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ବସାଇ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର; ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଅନିରୁଦ୍ଧ, ପଶ୍ଚିମରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ପୂଜା ହେବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ସଂକର୍ଷଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯିବା ପରେ, ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଏକାପରେ ଏକା ଅଦଳବଦଳ କରି ପୂଜା କରାଯିବା ଯାଉଛି। ଏହା ପ୍ରଥମ ଘେରା ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଘେରା ମଙ୍ଗଳମୟ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଘେରାରେ ମତ୍ସ୍ୟ, କୂର୍ମ, ବରାହ, ନରସିଂହ, ବାମନ, ରାମ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି, କୃଷ୍ଣ, ଭବା, ଏବଂ ଅଶ୍ୱମୁଖୀ ରୂପର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ତୃତୀୟ ଘେରାରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ନାରାୟଣ ରୂପକୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର; ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ୟମ ଅସ୍ତ୍ରର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ବାଧା ନଥାଏ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ପଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଂଖର ପୂଜା, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ତିନି ଘେରାରେ, ହରିଙ୍କୁ ନିକଟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱ ରୂପରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସଦା ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ନିତ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ସ୍ୱରୂପ ବିଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଚାରି ବ୍ୟୂହାନୁସାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚାରି ରୂପର ପୂଜା କରି ପରେ, ତାଙ୍କ ଚାରି ଶକ୍ତିକୁ କ୍ରମଶଃ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପ୍ରଭା, ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମରେ ସରସ୍ୱତୀ, ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମରେ ଗଣମ୍ବିକା, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ରୌଦ୍ରୀଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଭାବେ, ଭାନୁ ଆଦି ରୂପ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଅବିରତ ପୂଜା କରି, ସେଇ ଘେରାରେ ଜଗତ୍ ନାଥମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। କ୍ରମଶଃ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ୟମ, ନିରୃତି, ବରୁଣ, ବାୟୁ, ସୋମ, କୁବେର ଏବଂ ଶେଷରେ ଈଶାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ଚତୁର୍ଥ ଘେରାରେ ନିୟମାନୁସାରେ ପୂଜା କରି, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବାହାରେ ମହେଶଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଈଶାନଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ, ଇନ୍ଦ୍ର ଦିଗରେ ବଜ୍ର, ଅଗ୍ନି ଦିଗରେ କୁଟାର, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବାଣର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମରେ ତଳୱାର, ବରୁଣ ଦିଗରେ ପାଶ, ବାୟୁ ଦିଗରେ ଅଙ୍କୁଶ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ପିନାକ ଧନୁଷର ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ ଦେଇ ଭୟଙ୍କର କ୍ଷେତ୍ରପାଳଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପଞ୍ଚମ ଘେରାର ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ ବାହାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଘେରା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ବା ବାହାରେ ବା ପଞ୍ଚମ ଘେରାରେ, ମହୋକ୍ଷଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ମାତୃମାନଙ୍କ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏପରି, ଦିବ୍ୟ କୁଳମାନେ—ଅକାଶରେ ବସୁଥିବା, ଋଷି, ସିଦ୍ଧ, ଦେମନ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସମାନେ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଅନନ୍ତ ଆଦି ନାଗରାଜମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାତିର ନାଗମାନେ, ଡାକିନୀ, ଭୂତ, ବେତାଳ, ପ୍ରେତ, ଭୈରବ ନାୟକମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ପାତାଳରେ ବସୁଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ, ନଦୀ, ସାଗର, ପାହାଡ, ଜଙ୍ଗଲ, ଝିଲି ଏବଂ ଏହି ପ୍ରକୃତିର ଅଂଶମାନେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ଗଛ, କୀଟ, ଅନ୍ୟ ଛୋଟ ପ୍ରାଣୀମାନେ; ବିଭିନ୍ନ ରୂପର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏବଂ ଅପ୍ରଧାନ ବଂଶର ଜନ୍ତୁମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଅଣ୍ଡର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଜଗତ୍, ଏହା ପାଇଁ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଅଣ୍ଡ ବାହାରେ ଅସଂଖ୍ୟ ଅଣ୍ଡ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶାସକମାନେ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ରୁଦ୍ରମାନେ ଦଶ ଦିଗରେ ବସିଛନ୍ତି; ଯାହା ଗୌଡ, ମାଇମେୟ, ଶକ୍ତ ଭାବରେ ଅଛି, ସେଗୁଡିକୁ ଉପରେ ଥିବା ସମସ୍ତକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯାହା କଥାର ଅର୍ଥ ଭାବରେ ଅଛି, ଚେତନା ହେଉ କି ଅଚେତନା, ସମସ୍ତକୁ ଶିବଙ୍କ ପାଖରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରି ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ଜଣେ ହାତ ଜୋଡି, ହସିଥିବା ମୁହଁରେ, ସଦା ପ୍ରେମଭାବରେ ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଏପରି ଭାବରେ, ବିକ୍ଷୋଭ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଆବରଣମାନଙ୍କ ପୂଜା କରି, ପୁନି ଦେବତାମାନଙ୍କ ପୂଜା କରି ଅକ୍ଷୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରେ, ଶିବ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସଂଗିନୀଙ୍କୁ ଅମୃତ ଭଳି, ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ଭଲ ଉପାଦାନରେ ସଜିଥିବା ମହାନ୍ନ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ। ମୁଖ୍ୟ ବଳି ୩୨ ମାପରେ, ଅନ୍ୟ ଛୋଟ ବଳି ଅଳ୍ପ ମାପରେ; ନିଜ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଅନୁସାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଦେବା ଦରକାର। ତାପରେ, ମୁଖ ଶୁଧି ପାଇଁ ଜଳ, ଦାନା, ପାନ, ଦୀପ ଦେଖାଇବା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ରିତିମାନେ କରି ବାକି ପୂଜା କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ। ଭୋଗ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଉପାଦାନ ଦେବା ଦରକାର; ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ଭକ୍ତ ଅନ୍ୟଥା କୃପଣତା କିମ୍ବା ଚତୁର୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସଦ୍ବ୍ୟବହାରୀମାନେ କହନ୍ତି, ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଚତୁର୍ୟ କିମ୍ବା ଅବହେଳା କରି, କିମ୍ବା ଦୁଇମୁଖା ଭାବରେ ପୂଜା କରି, ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଁଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ। ତେଣୁ, ସମସ୍ତ ଅବହେଳା ଛାଡି, ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ ଚାହିଁଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳ ପାଇଁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଭକ୍ତି ଭାବରେ ଦେବ ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଷ୍ଟୋତ୍ର ଶେଷରେ, ପାଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ହଜାର ଏବଂ ଆଠ ବାର ଉତ୍ସାହରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଉଚିତ କ୍ରମରେ, ସଭ୍ୟମାନେ ଏବଂ ନିଜ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ଦେବମାନେ ଏବଂ ଆବରଣମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ମଣ୍ଡଳ ଏବଂ ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ନାହିଁ ତାହାଲେ, ନିୟମାନୁସାରେ ଶିବ ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଦେଇବା, କିମ୍ବା ଶିବଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଶିବଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ନାହିଁ ତାହାଲେ, ଶିବାଗ୍ନିରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସାତ ବଳି ଦେଇ, ଆବରଣ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନିୟମାନୁସାରେ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଯୋଗ ନାଥ ଭାବରେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଭୂମିରେ ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କେହି ନାହିଁ।