ଏହାପରେ, ଶିବ ଓ ଦେବୀଙ୍କର ପୂଜା ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ପ୍ରକାରରେ ଅତି ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଯଥାଯଥିକ ସମୟରେ ସଂଗ୍ରହ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏବେ ଶିବାଶ୍ରମରେ ନିବେଶିତ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶିବ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ବିଶେଷ କ୍ରିୟାବଳୀ ଉପଦେଶ ଦିଆଯିବ। ପ୍ରତି ମାସରେ, ଦୁଇ ପକ୍ଷରେ ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତଥା ଉତ୍ସବ ଦିନଗୁଡିକୁ ଅନୁସୂଚିତ କ୍ରମରେ ଶିବଙ୍କର ବିଶେଷ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତରାୟଣ, ଦକ୍ଷିଣାୟଣ, ବିଷୁବ ଓ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ମହାପୂଜା କିମ୍ବା ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ପୂଜା କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ। ପ୍ରତି ମାସରେ, ବ୍ରହ୍ମକୁର୍ଚ୍ଛ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଶିବଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଓ ଉପବାସ କରି ଅବଶିଷ୍ଟ ପାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ବ୍ରହ୍ମକୁର୍ଚ୍ଛ ଦ୍ରବ୍ୟ ପାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ ଭଳି ଭୟଙ୍କର ପାପରୁ ବଡ ଶୋଧନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନାହିଁ। ପୌଷ ମାସରେ ପୂଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦୀପାରାତି କରିବା ଓ ମାଘ ମାସରେ ମାଘା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଘିଏ ଲଗାଇ ଚଦର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଫାଲ୍ଗୁନ ଉତ୍ତରା ଶେଷରେ ମହାଉତ୍ସବ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଓ ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଚିତ୍ରା ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଝୁଲା ଉତ୍ସବ କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ। ବୈଶାଖ ମାସରେ ବିଶାଖା ଦିନରେ ଫୁଲର ମହାମନ୍ଦିର ସ୍ଥାପନ କରିବା ଓ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ମୂଳ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଶିତଳ ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ। ଆଷାଢ ଉତ୍ତରାଷାଢା ଦିନରେ ପବିତ୍ର ତନ୍ତୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଓ ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ପରମ୍ପରାଗତ ମଣ୍ଡଳ ସଜାଇବା ଉପଯୁକ୍ତ। ଶ୍ରାଭିଷ୍ଠା ଦିନରେ ଓ ଭାଦ୍ରପଦ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ପୂର୍ବାଷାଢା ଅଧିଷ୍ଠିତ ଦିନରେ ଶିବଙ୍କୁ ଉଦକ ଶିକ୍ଷା ଓ ଜଳ ଖେଳ କରିବା ଉଚିତ। ଆଶ୍ୱୟୁଜ ମାସରେ ଦୁଧ ଚାଉଳ ଓ ନୂତନ ଧାନ ଦାନ କରିବା ଓ ଶତଭିଷକ ଦିନରେ ଅଗ୍ନି କ୍ରିୟା କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ। କାର୍ତିକ ମାସରେ କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଏକ ହଜାର ଦୀପ ଦାନ କରିବା ଓ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ଆର୍ଦ୍ରା ଦିନରେ ଘିଏ ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦିନଗୁଡିକୁ ଅନୁଷ୍ଠିତ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ତେବେ ଉତ୍ସବ କରିବା, ଶିବପୀଠ ସ୍ଥାପନ କରିବା, ମହାପୂଜା କରିବା କିମ୍ବା ବିଶେଷ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରିବା ମଧ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ। ଶୁଭ କ୍ରିୟା ଶେଷ ହେବା ପରେ କିମ୍ବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଯଦି କଷ୍ଟ, ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ, କିମ୍ବା ଦୁର୍ଘଟନା, ଦୁଃଖ, ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ଆସେ, ତେବେ ଶିବଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ, ଅର୍ଚ୍ଚନା, ଜପ, ଧ୍ୟାନ, ଅଗ୍ନି କ୍ରିୟା ଓ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି କ୍ରିୟାଗୁଡିକୁ ନିୟମାନୁସାରେ ପୂର୍ବ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସହିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ; ଯଦି ଶିବ ହୋମ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ଏହାକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଶର୍ବଙ୍କର ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିବା, ସଦା ଉଦ୍ୟମୀ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ମହାପ୍ରଭୁ ଏକ ଜନ୍ମରେ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି କ୍ରିୟାଗୁଡିକୁ ନିୟମିତ ଓ ବିଶେଷ ଦିନରେ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରୀକଣ୍ଠନାଥଙ୍କର ଦିବ୍ୟ, ପରମ ଆସନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ସେଠାରେ ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ସମୟ ଆସିଲେ ଉମା କିମ୍ବା କୌମାର ଲୋକକୁ ଯାଇଥାଏ। ବୈଷ୍ଣବ, ବ୍ରାହ୍ମ, ଏବଂ ବିଶେଷ ଭାବରେ ରୁଦ୍ର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଏଠାରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦିବ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ। ପରେ, ପାଞ୍ଚ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ପାଇ, ଶିବ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥାଏ। ଏହି କ୍ରିୟାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ, ଦୁଇଥର ପୁନଃ କରିଲେ ଶିବ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ ଓ ଶିବ ସାମ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଏହାର ଚତୁର୍ଥାଂଶ କରିଥିଲେ, ଶରୀର ଶେଷରେ ଅଣ୍ଡ ଓ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଉପରେ ଅପ୍ରକାଶ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ସେଠାରେ ପାହାଡ଼ର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ପୌରୁଷ ଓ ରୌଦ୍ର ଲୋକ ପାଇ, ହଜାର ଯୁଗ ଧରି ନାନାଭାବରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ। ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ମହାବଂଶରେ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ପୂର୍ବ ଅନୁସଂସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତେଜ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ବନ୍ଧା ଜୀବର ଆଚରଣ ଛାଡ଼ି, ଶିବ ଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଧର୍ମ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖି, ଧ୍ୟାନ କରି ଶିବ ନଗରକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ନାନା ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ବିଦ୍ୟେଶ୍ୱର ଦେବତାଙ୍କର ସ୍ଥାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସହ ଅନେକ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ। ଅଣ୍ଡ ଭିତରେ କିମ୍ବା ବାହାରେ ଯେଉଁଠି ଦେଖାଯାଏ, ପୁନଃ ଏକଥର ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହୁଏ; ପରେ ଶିବ ଜ୍ଞାନ ଓ ପରମ ଭକ୍ତି ପାଇ, ଶିବ ସାମ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଆଉ ପୁନଃ ଫେରି ନାହିଁ। ଅତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଲୋକ ମନ ଭୋଗବସ୍ତୁରେ ଲିନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମନରେ ଶିବ ଧର୍ମ କରିଲେ କିମ୍ବା ନ କରିଲେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ; ଏକଥର, ଦୁଇଥର କିମ୍ବା ତିନିଥର ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲେ, ପୁନଃ ଫେରିଥାଏ। ସେ ଆଉ ଶିବ ଧର୍ମରେ ବିଶ୍ୱ ରାଜା ହୋଇ ଅଧିକାରୀ ହେବାକୁ ପାରିବେ ନାହିଁ; ଏହିପରି, ଶିବ ଶରଣ ନେଇ ଯେଉଁ କାରଣରୁ ହୋଇଥିବେ ମନକୁ ଶିବ ଧର୍ମରେ ଏକାଗ୍ର କରିବା ଉଚିତ, ଉଚ୍ଚ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ। ଏଠାରେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କୌଣସି କାରଣରୁ ବାଧ୍ୟ କରିବା ନାହିଁ। ଅତି ଜୋର କିମ୍ବା ବିବାଦ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଧର୍ମ ନିଜର ସ୍ୱଭାବରେ ଆକର୍ଷଣ କରେ ନାହିଁ; ତଥାପି ଅନ୍ୟମାନେ ପବିତ୍ର କ୍ରିୟାର ପୁଣ୍ୟ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧାରୁ ଆକର୍ଷିତ ହେଇପାରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସଂସାରର କାରଣ ଦମନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଜର ସ୍ୱଭାବ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ବିଷୟକୁ ଭଲଭାବରେ ବିଚାର କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ନିଜ ପାଇଁ ଶିବ ପ୍ରାପ୍ତି ଚାହିଁ, ତେବେ ଶିବ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଏହି ଶିବ ଧର୍ମର ନିତ୍ୟ ଓ ନୈମିତ୍ତିକ କ୍ରିୟାଗୁଡିକୁ ଶିବ ନିଜ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ କହିଥିବା ଶାଶ୍ୱତ ଓ ବେଦ ସମତୁଲ୍ୟ ଉପଦେଶ ଶ୍ରବଣ କରିଥିଲି। ଏବେ ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ଶିବ ଧର୍ମର ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ କି ଏହି ନିୟମିତ କ୍ରିୟା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ବୈକଳ୍ପିକ କ୍ରିୟା ଅଛି? ଯଦି ଅଛି, ଏହି ସମୟରେ ଆପଣ କହିବା ଉଚିତ।