ଏକ ପବିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନର ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ, ଯଦି କେବଳ ଗୋଟିଏ ପଦାର୍ଥ ଉପଲବ୍ଧ ଥାଏ, ତେବେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାହା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି, ପୁନି ତିନିଥର ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହା ପରେ, ବିଶେଷ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଘୃତରେ ଅଞ୍ଜଳି ଭରି, ତାହାର ଶିରା ଉପରେ ଏକ ଫୁଲ ରଖି, ଅଞ୍ଜଳିକୁ ଉଲ୍ଟା କରି ଧରିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ଏହିଅଞ୍ଜଳିକୁ ଦର୍ଭା ଘାସରେ ଢାକି, ମୂଳ ଅଂଶକୁ ଉପରେ ରଖି, ଯୋଡ଼ିଥିବା ହାତରେ ଧରି, ଯବ ଦଣ୍ଡ ଭଳି ଏକ ସମ ଧାରାରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ସମୟରେ ‘ଭୌଷଟ୍’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ନିୟମ। ଏପରି ଭାବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋମ କରି ସେ, ପୂର୍ବବତ୍ ଜଳ ଛିଟାଇବା ଉଚିତ। ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଯଜ୍ଞ ଅଗ୍ନିକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ନାଭି ଅଞ୍ଚଳରେ ପୂଜା କରିବା, ଉପକରଣଗୁଡ଼ିକୁ ଦିନେ ଦିନେ ଠିକ୍ ଭାବେ ରଖିବା କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିକୁ ଆଣି, ଶିବ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ଉଚିତ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ ଓ ମନର ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରି, ପୁନି କଣ୍ଡ ଓ ବେଳା ଲକଡ଼ି ରଖିବା ଦରକାର। ବାଣ୍ଡାଗୁଡ଼ିକୁ ଯୁଗଳ ଭାବେ ରଖି, ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଛିଟା ଦେବା ପାତ୍ରକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଜଳ ଛିଟାଇବା ଦରକାର। ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଜଳ ଆଣିବା ପାତ୍ର ରଖି, ତାହାକୁ ଜଳରେ ପୂରଣ କରି, ଘୃତ ପବିତ୍ର କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ କ୍ରିୟାଗୁଡ଼ିକ କରି, ମାଳା ଓ ଅଞ୍ଜଳିକୁ ପବିତ୍ର କରିବା ଦରକାର। ତାପରେ ଗର୍ଭଧାରଣ, ଚେତନା ଓ ଚୂଡ଼ାକରଣ ନାମକ କ୍ରିୟାଗୁଡ଼ିକୁ ଅଲଗା ଅଲଗା କରି, ନୂତନ ଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନିରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ତିନୋଟି ପାଦ, ସାତଟି ହାତ, ଚାରିଟି ଶିଙ୍ଗ, ଦୁଇଟି ମୁଣ୍ଡ, ମଧୁର ରଙ୍ଗ, ତିନୋଟି ଚକ୍ଷୁ, ଜଟା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକଳାର ମୁକୁଟ ସହିତ ଚିନ୍ତା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ଅଗ୍ନି ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଲାଲ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ, ମାଳା ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ଉପବୀତ ଓ ତିନି ମେଖଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଡାହାଣ ହାତରେ ଅଞ୍ଜଳି, ଚମ୍ମଚ, ଶୂଳ, ତାଳପତ୍ର ପଖା, ଘୃତ ପାତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଏଭଳି ଜନ୍ମ ସମୟର ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଜନ୍ମ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ଜନ୍ମର ଅଶୁଚିତା ଦୂର କରି, ଏଲାକାକୁ ପବିତ୍ର କରି, ନାମକରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଶିବଅଗ୍ନି ପରି ମୁଁହକୁ ଦୀପ୍ତିମାନ କରି, ପ୍ରଥମେ ହୋମ କରି, ପିତୃକର୍ମ, ମୁଣ୍ଡନ, ଉପନୟନ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ଅପ୍ତୋର୍ୟାମ ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରିୟା କରି, ତାହା ପରେ ପବିତ୍ରିକରଣ କରି, ଘୃତ ଓ ସ୍ୱିଷ୍ଟକୃତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। 'ରମ୍' ବୀଜମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଛିଟାଇ, ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ଲୋକପତି ଓ ଦିଗ୍ପାଳମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ଚାରିପାଖରେ ଅସ୍ତ୍ର ରଖି, ନିୟମିତ କ୍ରମରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଅନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିବା ଦରକାର। ଘୃତ ଅଗ୍ରଗାମୀ ଅନ୍ୟ ସମଗ୍ରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଆସନ ରଖି, ପୂର୍ବବତ୍ ଅଗ୍ନିକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଦରକାର। ଦେବ ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପୂର୍ଣ୍ଣାହୁତି କରିବା ଉପରାନ୍ତ, କିମ୍ବା ନିଜ ଆଶ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଅଗ୍ନିକର୍ମ ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ରହସ୍ୟ ବୁଝି, ଯିଏ ଶିବରେ ନିଷ୍ଠିତ, ସେ ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ; ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରକ୍ରିୟା ନାହିଁ। ଶିବଅଗ୍ନିର ଭସ୍ମ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭସ୍ମ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଦରକାର। ବା ବିବାହ ଅଗ୍ନିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ପବିତ୍ର ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଭସ୍ମ କିମ୍ବା ଗାଈର ଗୋବର, ଭଲ ଭାବରେ ଗଠିତ, ଆକାଶରୁ ପଡ଼ୁଥିବା ସମୟରେ ଧରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଭିଜା, ଅତି କଠିନ, ଦୁର୍ଗନ୍ଧିତ କିମ୍ବା ଅତି ଶୁଷ୍କ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଉପର ଓ ତଳ ଅଂଶ ଛାଡ଼ି, ଯଦି ପଡ଼ିଯାଏ ତେବେ ତାହା ନିଅ। ଏହାକୁ ଗୋଲା କରି, ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶିବଅଗ୍ନିରେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ; ଅଧପାକି କିମ୍ବା ଅତି ପାକିଥିବା ଛାଡ଼ି, ଧଳା ଭସ୍ମ ନିଅ। ବା, ଏହାକୁ ମିଶାଇ ଏକ ଭସ୍ମପାତ୍ରରେ ରଖିବା ଉଚିତ—ଧାତୁ, କାଠ, ମାଟି କିମ୍ବା ପାଥରର ହେବା ଚାଲିବ। ବା, ଅନ୍ୟ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଓ ପବିତ୍ର ଭସ୍ମପାତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଉପଯୁକ୍ତ, ଶୁଭ୍ର ଓ ପରିଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଥାନରେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଭସ୍ମ ରଖିବା ଦରକାର। ଅଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏହା ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଅପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ, ମନ୍ଦ ଅଙ୍ଗଦ୍ୱାରା ଛୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଅବହେଳା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଏହା ଉପରେ ଚାଲନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଏହିପରି, ଭସ୍ମ ନେଇ, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରିବା ଦରକାର; ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ନୁହଁ, ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ପୂର୍ବରୁ ଭସ୍ମ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ; ବିଦାୟ ପରେ ଯେଉଁ ତୀବ୍ର ଭସ୍ମ ତାହା ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଅଗ୍ନିକର୍ମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଶିବ ଶାସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ନିଜ ସୂତ୍ର ଅନୁସାରେ ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ତାପରେ, ଜ୍ଞାନ ଆସନକୁ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ଲିପି ରଖି, ଜ୍ଞାନ ସଂଗ୍ରହକୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ପ୍ରତିକ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ମନ୍ତ୍ର ମଣ୍ଡଳର ପୂର୍ବରେ ଗୁରୁଙ୍କ ମଣ୍ଡଳ ରଖି, ଉତ୍ତମ ଆସନ ଦେଇ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ପୂଜ୍ୟଜନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ଭୁକ୍ଷାର୍ଥୀଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦେଇ, ପରେ ନିଜେ ପବିତ୍ର ଓ ଇଚ୍ଛାମତ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ଯାହା, ତାହାର ଅବଶିଷ୍ଟ ନିଜ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଦରକାର; ଲୋଭରେ ନୁହେଁ, ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ନିୟମ ଚନ୍ଦନ, ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟ ଅର୍ପଣ ସାମଗ୍ରୀ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁହୁଏ; କିନ୍ତୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହି ସନ୍ଧର୍ଭରେ "ମୁଁ ଶିବ" ଭାବନା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।