ଏହିପରି, ଏକ ଭକ୍ତ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ, ସେ ପ୍ରଥମେ ଏକ କଳଶ, ଶଂଖ, ବୃଦ୍ଧି ପାତ୍ର କିମ୍ବା ହାତ, ଏବଂ କୁଶ ତୃଣ, ଫୁଲ ଆଦି ସାମଗ୍ରୀ ନେଇ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଦେବଙ୍କ ଅଭିଷେକ କରିଥାଏ। ପବମାନ, ରୁଦ୍ର, ନୀଳ ଓ ତ୍ୱରିତ ଷ୍ଟୋତ୍ର, ଲିଙ୍ଗ ସୂକ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଷ୍ଟୋତ୍ର, ଏବଂ ଅଥର୍ବଶିରା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅଭିଷେକ କରାଯାଏ। ଏହି ସହିତ, ଋଗ୍, ସାମ ଓ ପଞ୍ଚ ଶୈବ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଷ୍ଟୋତ୍ର, ଏବଂ ଶିବ ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବଦେବଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯାଏ। ଯେପରି ଦେବଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରାଯାଏ, ସେପରି ଦେବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଭାବରେ କରାଯିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଦେବ ଓ ଦେବୀ ଏକା ଅଟୁଟ ଶକ୍ତି। ପ୍ରଥମେ ଦେବଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା କରି, ତାପରେ ଦେବୀଙ୍କୁ, ଦେବଦେବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ, ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଅର୍ଧନାରୀଶ୍ୱର ପୂଜାରେ, ଦେବ ଓ ଦେବୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ପୂର୍ବତା ପଶ୍ଚାତ୍ତା ନାହିଁ; ଏଠାରେ ଅର୍ପଣ ଲିଙ୍ଗ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଯଥାଯଥ ସ୍ଥାନରେ କରାଯିପାରିବ। ଏପରି ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପଦାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ଲିଙ୍ଗ ଅଭିଷେକ କରି, ଏକ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଉପବୀତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ପାଦ୍ୟ (ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ପାଇଁ ଜଳ), ଆଚମନ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ, ଭୂଷଣ, ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈୱେଦ୍ୟ, ପାନୀୟ ଓ ମୁଖପରିମାର୍ଜନ ପାଇଁ ଜଳ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ପୁନଃ ଆଚମନ ଓ ମୁଖସୁଗନ୍ଧ, ତାପରେ ରତ୍ନମଣି ଶୋଭିତ ଶୁଭ ମୁକୁଟ ଅର୍ପିତ ହେବା ଦରକାର। ଶୁଦ୍ଧ ଭୂଷଣ, ବିଭିନ୍ନ ମାଳା, ବିଶଳ ପଙ୍ଖା, ଚୌରୀ, ଛତ୍ର, ତାଳପତ୍ର ପଙ୍ଖା ଓ ଦର୍ପଣ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ପରେ ଦୀପ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳଧ୍ୱନି, ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଜୟଧ୍ୱନି ସହିତ ପୂଜା କରାଯିବ। ସୁନ୍ଦର କୁମ୍ଭରେ (ସୁଣା, ଚାନ୍ଦି, ତାମ୍ବା କିମ୍ବା ଶୁଭ ମାଟିରେ) ପଦ୍ମ, ଫୁଲ, ବୀଜ, ଦହି, ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ ସାମଗ୍ରୀ ରଖି, ତ୍ରିଶୂଳ, ଯୁଗଳ ଶଂଖ, ପଦ୍ମ, ନନ୍ଦ୍ୟାବର୍ତ୍ତ, ଗୋମୟ ଚିହ୍ନ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ, ସ୍ୱସ୍ତିକ, ଦର୍ପଣ, ବଜ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଚାରିପାଖରେ ଏଠି ଆଠଟି ଦୀପ ଓ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଦୀପ ରଖି, ବାମଠାରୁ ଶୁରୁ କରି ନବଶକ୍ତିଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରି ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରତିରକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉପଚାର କରି, ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରି, ଦୁଇହାତରେ ଗୋମୁଦ୍ରା ଦେଖାଇ, ଏହି କୁମ୍ଭକୁ ଉଠାଇବା ଉଚିତ। ବିକଳ୍ପ ଭାବେ, କୁମ୍ଭରେ ପାଞ୍ଚଟି ଦୀପ ଅନୁକ୍ରମରେ, କିମ୍ବା ପ୍ରତିଦିଗ ଓ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଦୀପ, କିମ୍ବା କେବଳ ଗୋଟିଏ ଦୀପ ରଖିପାରିବା। ଏହାପରେ, ଏହି କୁମ୍ଭକୁ ନେଇ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଲିଙ୍ଗ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ପ୍ରତିମା ଚାରିପାଖ ତିନିଥରି ଘୁଞ୍ଚାଇବା ଦରକାର। ପରେ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଭସ୍ମ ଦେଇ, ହାତରେ ଫୁଲ ଧରି ନୈୱେଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ଜଳ ଦେଇ, ମୁଖ ପରିମାର୍ଜନ ପାଇଁ ଜଳ ଦେଇ, ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ପାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଯାହା ଛିଁଟିବା ଦରକାର ଛିଁଟି, ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ଲିଙ୍ଗରେ ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରି, ଶକ୍ତିମନ୍ତ୍ର ଚୁପଚାପ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ପରିକ୍ରମା, ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ, ସ୍ତୁତି, ଆତ୍ମନିବେଦନ ଓ ନମ୍ର ଭାବରେ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରି, ଏହି ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହ କରିବା ଉଚିତ। ପୁନଃ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଫୁଲ ଦେଇ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମୁଦ୍ରା ଧାରଣ କରି, ଦେବଙ୍କୁ କ୍ଷମା ଚାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟସ୍ତତା ଅଛି, ତେବେ କେବଳ ଫୁଲ ଦାନ କିମ୍ବା ପାଦ୍ୟରୁ ମୁଖସୁଗନ୍ଧ ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୂଳ କ୍ରିୟା ଭକ୍ତିସହ କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କରିଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ; ପୂଜା ବିନା ଭୋଜନ ନ କରିବା ଉଚିତ, କେବଳ ପ୍ରାଣ ବିଦାୟ ସମୟ ଛାଡ଼ି। ଯଦି ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ନିୟମ ଛାଡ଼ି ଭୋଜନ କରେ, ତାହା ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଅଜାଣି ଭୋଜନ କରିଲେ, ଚେଷ୍ଟା କରି ବାହାର କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦେବୀ ସହ ଦୁଇଗୁଣି ପୂଜା, ଉପବାସ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବକ ଦଶହଜାର ଶିବପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ, ସମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ସୁଣା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଦାନ ଶିବ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇ, ମହାପୂଜା କରି ପବିତ୍ର ହେବା ଉଚିତ। ଏବେ, ଯାହା ପୂଜାରେ ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇନାହିଁ, ଯଥା ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର, ଏହାର ସାରଂଶ କହିବି, ଏକଦମ ବିସ୍ତୃତ ନୁହେଁ। ନୈୱେଦ୍ୟ ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ଓ ଦୀପ ଦେଇବା ପରେ, ବା ଦୀପାରାଧନ ସମୟରେ, ବାହ୍ୟ ବୃତ୍ତରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରଥମ ବୃତ୍ତରେ, ଇଶାନରୁ ସଦ୍ୟାନ୍ତ, ରୁଦ୍ରରୁ ଅସ୍ତ୍ରାନ୍ତ, କିମ୍ବା ଶିବ ଓ ଶିବା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତରପୂର୍ବ, ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ଉତ୍ତର, ପଶ୍ଚିମ, ଆଗ୍ନେୟ, ଉତ୍ତରପୂର୍ବ, ବାୟବ୍ୟ ଓ ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ଏହିପରି କ୍ରମରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି, ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ, ଅନ୍ତର୍ଗତ ବୃତ୍ତ କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର ସମୂହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ହୃଦୟ ମନ୍ତ୍ରରୁ ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଥା, ବାହ୍ୟ ଭାଗରେ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦକ୍ଷିଣେ ଯମ, ପଶ୍ଚିମେ ବରୁଣ, ଉତ୍ତରେ କୁବେର, ଉତ୍ତରପୂର୍ବେ ବୁଧ, ଆଗ୍ନେୟରେ ଅଗ୍ନି, ନୈୃତ୍ୟରେ ନିରୃତି, ବାୟବ୍ୟରେ ବାୟୁ, ଉତ୍ତରପୂର୍ବେ ବିଷ୍ଣୁ, ନୈୃତ୍ୟରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। କମଳ ବାହାରେ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି, ଦିଗପାଳମାନଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରୂପକୁ କ୍ରମାନୁସାରେ ପୂଜା କରି, ଦେବ ଦେବୀ ଓ ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଓ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ହାତ ଜୋଡ଼ି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ବସି ଧ୍ୟାନ କରି, ସ୍ୱନାମ ସହ ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ପୁଷ୍ପ ଦେଇ କ୍ରମାନୁସାରେ ପୂଜା, ଅନ୍ତର୍ଗତ ବୃତ୍ତ କିମ୍ବା ନିଜ ବୃତ୍ତକୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।