ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ରମରେ, ଆଚାର୍ୟ ନିବୃତ୍ତିକୁ ସମ୍ନ୍ନାଗ୍ରେ, ପ୍ରତିଷ୍ଠାକୁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର କଳଶରେ, ବିଦ୍ୟାକୁ ଦକ୍ଷିଣରେ, ଶାନ୍ତିକୁ ଉତ୍ତରରେ ଏବଂ ପରାକୁ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ଏହି ପରେ, ସେଠାରେ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରି, ଧୈନବୀ ମୁଦ୍ରା ବାନ୍ଧି, କଳଶମାନେ ଉପରେ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି, ପୂର୍ବବତ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଅ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ଆଚାର୍ୟ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳରେ ନେଇ, ମୁଣ୍ଡ ଖୋଲି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ତର୍ପଣ ଆଦି ମନ୍ତ୍ରାଦି ଆଦିକ୍ରମ କରିବେ। ତାପରେ ଦେବଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପୂର୍ବବତ୍ ଅନୁମତି ନେଇ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦୀକ୍ଷା ପାଇଁ ବସାଇବେ। ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପଞ୍ଚ କଳାର ଆକାରରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ମନ୍ତ୍ରଦେହ ସ୍ଥାପନ କରି, ଶିବଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରିବେ। ତାପରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ମଧ୍ୟରୁ ନିବୃତ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଳଶ ନେଇ, ଆଚାର୍ୟ ଶିବଙ୍କ ହସ୍ତେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦୀକ୍ଷିତ କରିବେ। ଏହାପରେ ଶିବଙ୍କ ହସ୍ତ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ଶିବସ୍ଥିତି ଅବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ତାଙ୍କୁ ଶିବାଚାର୍ୟ୍ୟ ଭାବେ ଶିକ୍ଷା ଦେବେ। ଏହାପରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଗାର କରି, ମଣ୍ଡଳରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏକ ଶତ ଅଷ୍ଟ ଆହୁତି ଦେଇ, ଶେଷ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ। ପୁନଃ ଦେବଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଭୂମିରେ ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି, ହସ୍ତ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ଆଚାର୍ୟ ଶିବଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେବେ— “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ଏହି ଶିକ୍ଷକ ମୋତେ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହେଲେ; ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ, ଦେବ, ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତୁ।” ଏପରି ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଇ, ଶିଷ୍ୟ ସହିତ ପୁନଃ ପ୍ରଣାମ କରି, ଶିବ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ନିଜେ ଶିବରୁପେ ପୂଜା କରିବେ। ପୁନଃ ଶିବଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ଦୁଇ ହାତରେ ଶିବଜ୍ଞାନର ପୁସ୍ତକ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେବେ। ଶିଷ୍ୟ ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି, ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଯଥାୟଥ ସ୍ଥାନେ ବସି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରିବେ। ଏହାପରେ ଆଚାର୍ୟ ତାଙ୍କୁ ରାଜଚିହ୍ନ ଦେବେ, କାରଣ ଶିକ୍ଷକ ଭାବେ ପଦବୀ ଲାଭ କରି, ସେ ରାଜ୍ୟର ମଧ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟ। ପରେ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ଆଚର୍ୟ ପ୍ରଥାଅନୁଯାୟି, ଶିବ ଶାସ୍ତ୍ରର ନିୟମ ଓ ଲୋକମାନେ ସମ୍ମାନ କରୁଥିବା ପ୍ରକାର ଶିକ୍ଷା ଦେବେ। ଶିବ ଶାସ୍ତ୍ରର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯଥାଯଥ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରି, ପବିତ୍ର କରି, ଶିବଜ୍ଞାନ ଦେବେ। ଏଭଳି ଶିକ୍ଷା ଦେଇ, ସହଜରେ ଶୁଚିତା, କ୍ଷମା, ଦୟା, ଅସଙ୍ଗତା, ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ଶୂନ୍ୟତା ଅଭ୍ୟାସ କରିବେ। ଏପରି ଭାବେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇ, ଦୀକ୍ଷା ଚିହ୍ନ ସହିତ ମଣ୍ଡଳରୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଶିବକଳଶ, ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଭ୍ୟମାନେ ପୂଜା କରିବେ। ପରେ ଆଚାର୍ୟ ତାଙ୍କ ସମୂହ ସହିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଦ୍ବିତୀୟ କିମ୍ବା ଉଭୟ ପ୍ରୟୋଗ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୀକ୍ଷା କ୍ରମେ କରିବେ। ଆରମ୍ଭରେ ମାର୍ଗଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଜଳପାତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଦୀକ୍ଷାବ୍ରତ କରି, ଅଭିଷେକ ବ୍ୟତୀତ ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ପୁନଃ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ମାର୍ଗଶୁଦ୍ଧି କରି, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୂଜା କରିବେ। ମନ୍ତ୍ର ସହ ଆହୁତି ଦେଇ, ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ହସ୍ତରେ ରଖି, ଅବଶିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବେ। ବିକଳ୍ପ ଭାବେ, ମନ୍ତ୍ରଦୀକ୍ଷା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ଆଚାର୍ୟ ଅଭିଷେକ ଶେଷରେ ମାର୍ଗଶୁଦ୍ଧି କରିବେ। ଏଠାରେ, ଶାନ୍ତି ଆଦି ଯେଉଁ କ୍ରମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେସବୁ ତିନି ତତ୍ତ୍ୱର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ତିନି ତତ୍ତ୍ୱ ହେଉଛନ୍ତି— ଶିବତତ୍ତ୍ୱ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଆତ୍ମା। ଶକ୍ତିରୁ ଶିବ, ତାଙ୍କୁ ଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ଓ ତାହାଠାରୁ ଆତ୍ମା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଶିବ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତିଠାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ମାର୍ଗ ବ୍ୟାପ୍ତ, ତାହାଠାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ସର୍ବୋଚ୍ଚ; ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ମାର୍ଗ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ସବୁ କ୍ରମିକ ଭାବେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ଯେଉଁମାନେ ଶିବ ଶାସ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ମୂଳ ଶାମ୍ଭବ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଭାବି, ଶାକ୍ତ ଦୀକ୍ଷା ଘୋଷଣା କରିବେ। ଏପରି ଭାବେ, ହେ କୃଷ୍ଣ, ଦୀକ୍ଷା ନାମକ ଏହି କ୍ରମ ଓ ତାହାର ଚତୁର୍ବିଧ ରୂପ ତୁମକୁ ବିସ୍ତୃତ କହିଦେଲି; ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାଁ? ଏଠାରେ କୃଷ୍ଣ ପଚାରିଲେ— “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଶିବ ଆଶ୍ରମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଦୈନିକ ଓ ନିମିତ୍ତିକ କ୍ରିୟା ଯେଉଁଠି ଶିବ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେସବୁ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।” ତେଣୁ ଉତ୍ତର ଦିଆଯାଏ— ପ୍ରଭାତରେ ଶେଯ଼ାଘରୁ ଉଠି, ଭଗବତୀ ସହିତ ପ୍ରଭୁ ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରିବା, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ଘର ଛାଡିବା ଉଚିତ। ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁଠି କୌଣସି ବିଘ୍ନ ନାହିଁ, ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟି ଶୁଦ୍ଧି କରି, ପରେ ଦନ୍ତ ମଞ୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ଉପଲବ୍ଧ ନ ହୁଏ, କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଏପରି ଦିନରେ, ଜଳ ଦ୍ୱାରା ବାରୋଥର ମୁଁହ ଧୋଇ ପବିତ୍ର କରିବା ଉଚିତ। ଉଚିତ ଆଚମନ କରି, ତାପରେ ନଦୀ, ପବିତ୍ର ପୋଖରୀ, ଝିଲିକି କିମ୍ବା ଘରେ ବସି ବରୁଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାନୁଯାୟି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ନାନ ସାମଗ୍ରୀ ତୀରେ ରଖି, ବାହ୍ୟ ମଳିନତା ହଟାଇ, ଦେହରେ ମାଟି ଲଗାଇ, ସ୍ନାନ କରି, ପରେ ଗୋବର ଲଗାଇବା ଉଚିତ। ସ୍ନାନ ସମାପ୍ତି ପରେ, ପୁନଃପୁନଃ ବସ୍ତ୍ର ବଦଳି, ଶୁଦ୍ଧି କରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରି, ରାଜାଙ୍କ ପରି ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଏକ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ତ୍ୟାଗୀ କିମ୍ବା ବିଧବା ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ସେହିପ୍ରକାର ଦନ୍ତ ମଞ୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଉପବୀତ ପିନ୍ଧି, ଚୂଡ଼ା ବାନ୍ଧି, ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ନିମ୍ମଜ୍ଜନ କରି, ଉଚିତ ଆଚମନ କରି, ଜଳରେ ତିନିଟି ମଣ୍ଡଳ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ପରିଷ୍କାର ଜଳରେ ନିମ୍ମଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ପୁନଃ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି, ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଉଠି ଆଚମନ କରି, ସେହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅଭ୍ୟଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ।