ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ରମରେ ଗୁରୁ ସ୍ନାନ ଓ ଶୁଦ୍ଧି କରି, ମନ୍ତ୍ର ଜପ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ତିନିଟି ହୋମ ଦେଇଥିଲେ। ପୁନଃ ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ମନ୍ତ୍ରର ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ଏହା ପରେ ମନସିକ ଜପ କରି, ମଣ୍ଡଳରେ ଅମ୍ବା ସହିତ ବିରାଜିତ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ତିନିଟି ହୋମ ଦେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ପୂଜା କରି ହସ୍ତଞ୍ଜଳି ଯୋଗେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ ଏହି ଶିଷ୍ୟଙ୍କର ଷଡ଼ପଥ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି; ଏହିପରି, ତାଙ୍କୁ ଅପରିମେୟ ଶିବଧାମକୁ ନେଇଯିଅନ୍ତୁ।” ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କୁ ଜଣାଇ, ପୂର୍ବବତ୍ ନାଡୀ ମୁଦ୍ରା କରି, ପରେ ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱର ଶୁଦ୍ଧି କରାଯାଏ। ସ୍ଥିର-ଚଳ, ଶୀତ-ଉଷ୍ଣ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତା ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେଗୁଡ଼ିକର ବ୍ୟାପ୍ତି ବୁଝିବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି କରାଯାଏ। ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକର ଗଠନ ଛେଦ କରି, ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହିତ ତ୍ୟାଗ କରି, ଯିଏ ଶିବସ୍ୱରୂପ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରେ, ସେ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ପବିତ୍ର କରେ। ତା’ପରେ ଦେହକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ତାହାକୁ ଦହି, ଅମୃତ ବିନ୍ଦୁ ଦ୍ୱାରା ଭିଜାଇ, ଶୁଦ୍ଧ ପଥରେ ନିଜକୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରି ନୂତନ ଦେହ ଗଠନ କରିବା ଦରକାର। ଏଠାରେ, ଶିଶୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଶାନ୍ତିବିନ୍ଦୁରେ ନିଜ ପଥର ଶାନ୍ତ୍ୟତୀତ ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ଉଚିତ। ଜ୍ଞାନକୁ ଗଳାଠାରୁ ନିମ୍ନକ୍ରମରେ, ଗୁଡ଼ିକୁ ଗୁଡ଼ିକୁ ହାତ, ଗୁଡ଼ିକୁ ଗୁଡ଼ିକୁ ଘୁଁଡ଼ି, ତା’ପରେ ପୁନଃ ତଳକୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ଅନୁସାରେ ସଂହାର ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ନିଜ ବୀଜାକ୍ଷର ଓ ସୂତ୍ରମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶିବସ୍ୱରୂପ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଯଥାବିଧି ମୁଦ୍ରା ସହିତ ହୃଦୟପଦ୍ମରେ ସ୍ଥାପନ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଆବାହନ ଓ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଶିଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଶିବର ନିତ୍ୟ ସ୍ଥିତି ଓ ଏକତ୍ୱ ଆବାହନ କରି, ଗୁରୁ ଏହି ଶିବମୟ ଶିଷ୍ୟକୁ ଦିବ୍ୟ ଗୁଣ ଦେଇଥାନ୍ତି। ତିନିଟି ହୋମ କରି, “ଅଣିମା ଆଦି ସିଦ୍ଧିମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ” ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର କରି, ପୁନଃ ଏହି ଗୁଣ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ସର୍ବଜ୍ଞତା, ତୃପ୍ତି, ଆଦି ଓ ଅନ୍ତ ଶୂନ୍ୟ ଜ୍ଞାନ, ଅବିଘ୍ନ ସ୍ୱାଧୀନ ଶକ୍ତି, ଅନନ୍ତତା ଓ ଶକ୍ତି ଦାନ କରାଯାଏ। ତା’ପରେ ଦେବତାଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ, ମୁଖ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ବିଧିପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରି, ହୃଦୟରେ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଯଥାକ୍ରମ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ଏବେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ବସାଇ, ପୂର୍ବବତ୍ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶିବଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ, ଶୈବ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏଠି, ଓଁପୂର୍ବକ ମନ୍ତ୍ର, ଶିବ-ଶକ୍ତି ସଂଯୁକ୍ତ ଓ ଶକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ। ସେଠାରେ ଋଷି, ଛନ୍ଦ, ଦେବତା, ଶିବ-ଶକ୍ତି ଅବସ୍ଥା, ଅର୍ପଣପୂର୍ବକ ପୂଜା ଓ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ପୀଠ ଦେଖାଯାଏ। ପୁନଃ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶିବଙ୍କୁ ବୋଲିଥାନ୍ତି—“ମୋର କୃତ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଆପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।” ଏବେ ଶିଷ୍ୟ ସହିତ ଭୂମିକୁ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ମଣ୍ଡଳ ଓ ଅଗ୍ନିରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ତା’ପରେ ସମସ୍ତ ସଭ୍ୟ ଓ ପାତ୍ରମାନେ ଯଥାକ୍ରମ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି। ସଭ୍ୟ ଓ ରିତିକ୍ରମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅର୍ହ, ସେଉଁଠାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ; ଶିବଙ୍କୁ ଆତ୍ମସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଚାହିଁଲେ ଧନ ନେଇ କଞ୍ଚନତା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏପରେ ମୁଁ ସାଧକ ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି; ମନ୍ତ୍ର ଓ ଦୀକ୍ଷାର ମହିମା ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଛି। ପୂର୍ବବତ୍ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳରେ ପୂଜି, ପାତ୍ରରେ ସ୍ଥାପନ କରି, ହୋମ ଦେଇ, ମୁଣ୍ଡ ଖୋଲିଥିବା ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ମଣ୍ଡଳକୁ ଆଣିଥାନ୍ତି। ପୂର୍ବପଦ କ୍ରମରେ ପୂର୍ବଦିଗର କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଏକ ସଂଖ୍ୟା ହୋମ ଦେଇ, ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାତ୍ରରେ ତୃପ୍ତି କରାଯାଏ। ପୂର୍ବବତ୍ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ପୂର୍ବକଥିତ କ୍ରମ ଅନୁସାରେ, ଅଭିଷେକ କରି, ପରମ ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଏ। ଏଠି ଏହି ଶୈବ ଜ୍ଞାନକୁ ଏକାନ୍ତ ଓ କ୍ରମିକ ଭାବେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ହାତରେ ଫୁଲ ଓ ପାଣି ସହିତ ଦେଇଥାନ୍ତି। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କୃପାରେ ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ର ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକର ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଓ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏଭଳି କହି, ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶିବଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ, ଗୁରୁ ଆସ୍ପିରାଣ୍ଟକୁ ଶିବଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ ଓ ନୀତି ଶିଖାନ୍ତି। ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଶୁଣି, ମନ୍ତ୍ରସାଧକ ଗୁରୁ ସମ୍ମୁଖରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରମରେ ମନ୍ତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ। ମୂଳମନ୍ତ୍ର ପୂର୍ବ ଅନୁଷ୍ଠାନକୁ ପୁରଶ୍ଚରଣ ବୋଲାଯାଏ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ କରିବାକୁ ହୁଏ। ମୋକ୍ଷ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ଅତିରିକ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ତଥାପି ଯେଉଁଠି କଲେ ମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଳକର ଫଳ ମିଳେ। ଏହି କ୍ରମରେ ଏକ ଶୁଭ ଦିନ, ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଥାନ ଓ ଦୋଷମୁକ୍ତ ସମୟରେ, ଦାନ୍ତ ଓ ନଖ ପରିଷ୍କାର କରି, ସ୍ନାନ ଓ ପ୍ରାତଃକାଳୀନ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସୁଗନ୍ଧିତ ଚନ୍ଦନ, ମାଲା, ଅଳଂକାର ଧାରଣ କରି, ପାଗ, ଉପବସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ଶ୍ୱେତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ମନ୍ଦିର, ଘର ବା ଅନ୍ୟ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସ୍ଥାନରେ, ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଆସନରେ ବସି, ଶୈବ ପଦ୍ଧତିରେ ଦେହକୁ ଧାରଣ କରି, ଶିବ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଦେବଦେବ ନକୁଳୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ତାଙ୍କୁ ଖିର ଭୋଗ ଦେଇ, ପୂଜା କ୍ରମରେ କରି, ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ, ଶିବମନ୍ତ୍ର କୁଟି କୋଟି ଥର, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ, ପୁନଃ ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ, ଦୁଇ ଲକ୍ଷ, ଏକ ଲକ୍ଷ, କିମ୍ବା ଏକ ଶତ ହଜାର ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ମାତ୍ର ଲୁଣ ଓ ଖାର ମିଶାଯାଇଥିବା ଖିର ଭୋଗ ଖାଇବା, ନିତ୍ୟ ଅହିଂସା, କ୍ଷମା, ଶାନ୍ତି ଓ ନିଜସ୍ୱ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିବା ଦରକାର। ଯଦି ଖିର ମିଳିନଥାଏ, ତେବେ ଫଳ, କନ୍ଦ ଓ ଶିବ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଉପଯୋଗ କରିବେ। ଚାଲିଥିବା କ୍ରମରେ ପାକା ଭୋଗ, ଚବାଇବା ଖାଦ୍ୟ, ଧାନ, ଯବ, ଶାକ, ଦୁଧ, ଦହି, ଘୃତ, କନ୍ଦ, ଫଳ, କିମ୍ବା ଜଳ ଖାଇପାରିବେ। ଏଭଳି ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ରମରେ ଶିବଦୀକ୍ଷା ଓ ମନ୍ତ୍ରସାଧନା ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶିଷ୍ୟ ଶିବସ୍ୱରୂପ ଗୁଣ ଅର୍ଜନ କରେ, ଏବଂ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମାର୍ଗରେ ଶିବର କୃପା ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।