ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ରମରେ, ଗର୍ଭଧାରଣର ସଫଳତା ପାଇଁ ଜନକ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ଉପାସନା କରି, ନମସ୍କାର ଓ ହୋମ କରିବା ପରେ ସଫଳ ଫଳ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିଥାଏ। ଏହି ସଫଳତା ପ୍ରାପ୍ତି ପରେ ଜନ୍ମ, ଜୀବନ ଧାରା, ସତ୍ୟତା, ଭୋଗ ଓ ପରମ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ ଉଚିତ କ୍ରିୟାନୁଷ୍ଠାନ କରାଯାଏ। ପାପ ପରିହାର, ଜନ୍ମ, ଆୟୁ, ଭୋଗ ଓ କ୍ରିୟା ସଫଳତା ପାଇଁ ବିଶିଷ୍ଟ ଆଚାର୍ୟ ତିନି ହୋମ କରି ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି। ଏହିପରି କରି, ଶିଷ୍ୟଙ୍କର ତିନିଟି ବନ୍ଧନ କାଟିଦେବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଅଲଗା କରି, ଶିଷ୍ୟଙ୍କର ଚେତନାକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିଜସ୍ୱ ଭାବରେ ଦେଖିବା ଦରକାର। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋମ ଦେଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜିଥିବା ପରେ ତିନି ହୋମ କରି ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଏ। ହେ ପିତାମହ, ଆପଣ ଦ୍ୱାରା ଆସ୍ପଦ୍ଧାନ୍ତି ଶିବତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏହି ଶିବ ଆଜ୍ଞା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ତେଣୁ ବାଧା ନିର୍ମାଣ କରିବା ଦରକାର। ଏପରି ଉପଦେଶ ଓ ପୂଜା ପରେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ମୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜି ତିନି ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ପୂର୍ବବତ୍ ଶିଷ୍ୟଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମାକୁ ଉତ୍ପାଦନ କରି ନିଜ ଏବଂ ସୂତ୍ରରେ ସ୍ଥାପିତ କରି, ପରେ ବାଗୀଶଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର। ତିନି ହୋମ ଦେଇ, ନମସ୍କାର କରି, ବିଧିବତ୍ ମୁକ୍ତ କରି, ନିବୃତ୍ତି ପରେ ଯୋଗ କରି ଏହାକୁ କଳାରେ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଯୋଗରେ ସମାନ୍ତରାଳ ପୂଜା କରି ତିନି ହୋମ ଦେଇ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କର ଆତ୍ମାର ପ୍ରବେଶ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ପରେ ସ୍ଥାପନ ଆହ୍ୱାନ କରି ସମସ୍ତ ବିଧି କରି, ବାଗୀଶାନୀଙ୍କ ସର୍ବବ୍ୟାପ୍ତତା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଭଳି କରି, ପୂର୍ବବତ୍ ଶିବ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ବିଷ୍ଣୁ ପାଇଁ ଦେଇବା ଦରକାର। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବିଦାୟ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବବତ୍ ସ୍ଥାପନ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କରି, ସର୍ବବ୍ୟାପ୍ତତା ଓ ବାଗୀଶାକୁ ନିୟମିତ ଧ୍ୟାନ କରି, ଦହୁଁଥିବା ଅଗ୍ନିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋମ ପରେ ଅବଶିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ନୀଳରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରି, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରି, ପୂର୍ବବତ୍ ମାର୍ଗରେ ଶିବ ଆଜ୍ଞା ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ତପସ୍ୟା ବିଦାୟ ଦେଇ, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ କ୍ରିୟା କରି, ଜ୍ଞାନ କଳା ସ୍ଥାପନ କରି ଏହାର ବ୍ୟାପ୍ତି ଦେଖିବା ଉଚିତ। ନିଜ ଆତ୍ମା ଓ ବାଗୀଶୀଙ୍କ ସର୍ବଦିଗରେ ଯୁବ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଚମକୁଥିବା ରୂପରେ ବ୍ୟାପ୍ତତା ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ପୂର୍ବବତ୍ ଅବଶିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା କରି, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ ଓ ପୂଜା କରି, ହୋମ ଦେଇ ମନସ୍କାମନାରେ ଶିବ ଆଜ୍ଞା ଦେବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଅନ୍ୟ କଳା ସ୍ଥାପନ କରି, ଏହାକୁ ଶାନ୍ତିର ପରେ ନେଇ ବ୍ୟାପ୍ତି ଦେଖିବା ଉଚିତ। ଏହି ପ୍ରକାରେ, ନିଜ ଆତ୍ମା ଓ ବାଗୀଶାଙ୍କ ସର୍ବବ୍ୟାପ୍ତତା ଆକାଶର ଭଳି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା ସମ୍ପାଦନ କରି, ସଦାଶିବଙ୍କୁ ପୂଜି, ଅସୀମ କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଦେବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ, ପୂର୍ବବତ୍ ଶିବଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡରେ ପୂଜି, ବାଗୀଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ବିଦାୟ ଦେବା ଦରକାର। ପରେ, ପୂର୍ବବତ୍ ଶିବଙ୍କୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଛିଟିଏଇ, ଶାନ୍ତିଠାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଶକ୍ତି ତତ୍ତ୍ୱରେ ଲୟ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସର୍ବ ଛଅ ପଥରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଅତିତର ଶିବଶକ୍ତିକୁ ଅନେକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଚମକୁଥିବା ଶୈବୀ ଶକ୍ତି ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ଏହା ପରେ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ଫଟିକ ସଦୃଶ ପବିତ୍ର ଭାବରେ ଆଗକୁ ଆଣି, ଶିବଶାସ୍ତ୍ର ନିୟମାନୁସାରେ କଞ୍ଚି କୁ ପରିଷ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ଆଚାର୍ୟ କେଶ ଚୁଡ଼ା ଓ ସୂତ୍ର କାଟି, ଗୋବର ଉପରେ ରଖି, ଏହାକୁ ଶିବାଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ମୂଳମନ୍ତ୍ରର 'ଵୌଷଟ୍' ଅନ୍ତର୍ଗତ କରି, ପୁଣି କଞ୍ଚି ଧୋଇ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଚେତନାକୁ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଶରୀରରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର। ଏହା ପରେ, ସ୍ନାନ, ଉଚିତ କ୍ରିୟା ଓ ମଙ୍ଗଳ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରି, ଶିଶୁ ମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ। ବିଧିମତ ଉପାସନା କରି, କ୍ରିୟା ଦୋଷ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ପୂଜା କରି, ଅଧ୍ଵର୍ୟୁଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ତିନି ହୋମ ଦେବା ଦରକାର। ଉପାସନା ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ତିନି ହୋମ ଦେଇ, ପୁଣି ଦେବଦେବଙ୍କୁ ପୂଜି ମନ୍ତ୍ର ଦୋଷ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ। ମନସ୍କାମନା ଜପ କରି, ତିନି ହୋମ ଦେଇ, ମଣ୍ଡଳରେ ଅମ୍ବା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପୂଜି, ତିନି ହୋମ ଦେଇ, ଆଚାର୍ୟ ହସ୍ତଯୋଗରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି— "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ଏହାଙ୍କର ଛଅ ପଥର ଶୁଦ୍ଧି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି; ଏହିପରି, ତାଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କର ପରମ ଅକ୍ଷୟ ଧାମକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ।" ଏପରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଜଣାଇ, ପୂର୍ବବତ୍ ନାଡ଼ୀ ବନ୍ଧନ ମୁଦ୍ରା କରି, ପରେ ତତ୍ତ୍ୱ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ। ଚଳ ଅଚଳ, ଶୀତ ତାପ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ତତ୍ତ୍ୱ ଶୁଦ୍ଧି ବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ଏକତା ଓ ବ୍ୟାପ୍ତତା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ତତ୍ତ୍ୱର ଗଠିକୁ କାଟି, ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ତ୍ୟାଗ କରି, ଯିଏ ଶିବ ସହିତ ଏକତାରେ ଜପ କରେ, ସେ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ। ଶରୀରକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ଜଳାଇ, ଅମୃତ ବିନ୍ଦୁରେ ବିପ୍ଲବ କରି, ପରେ ନିଜକୁ ସ୍ଥାପନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ପଥର ଦେହ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଆରମ୍ଭରେ ନିଜ ପଥର ଶାନ୍ତିଅତୀତ ସର୍ବବ୍ୟାପ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଶିଶୁର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଜ୍ଞାନକୁ ଗଳାଠୁ ତଳକୁ କ୍ରମିକ ଭାବେ ରଖି, ତାହାକୁ ତଳେ ସ୍ଥାପନ କରି, ପରେ ଘୁଁଡି ଓ ତାହାଠାରୁ ତଳେ ଧ୍ୟାନ କରି ନିବୃତ୍ତି କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଓ ସୂତ୍ରମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ଶିବ ସ୍ୱରୂପକୁ ଉଚିତ ମୁଦ୍ରାରେ ହୃଦୟକମଳରେ ଅନୁଭବ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।