ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ରମରେ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଆଖି ବାନ୍ଧିଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ସେ ଫୁଲ ବିଛିଡ଼େ। ଯେଉଁଠାରେ ଫୁଲ ପଡ଼େ, ଗୁରୁ ସେଠାର ସମ୍ପୃକ୍ତ ନାମ କୁହନ୍ତି। ପରେ, ପୂର୍ବବତ୍ ତ୍ୟାଗିତ ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ମଣ୍ଡଳରେ ଆଣି, ଭଗବାନ ଇଶାନଙ୍କ ପୂଜା କରାଯାଏ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିରେ ହବନ ଦିଆଯାଏ। ଯଦି ଶିଷ୍ୟ କୁଅପନା ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥାଏ, ତାହାର ଅପଶକୁନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏକଶେ, ପଞ୍ଚାଶି, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ହବନ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ପୂର୍ବବତ୍ ଚୁଲିରେ ବାନ୍ଧା ଥିବା ସୂତାକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇ, ମୂଳ ଆଧାରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବିଧିବତ୍ ନିର୍ବାଣର ପଦକ୍ରମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଦରକାର। ପୂର୍ବରୁ ହବନ କରି, ବାଗୀଶ୍ୱରୀଙ୍କ ପୂଜା ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ବାଗୀଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଯେଉଁଠାରେ ସମ୍ପୃକ୍ତିର କାରଣ ଅଛି, ସେଠାରୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ଦରକାର। ମଣ୍ଡଳରେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରି, ତିନିଟି ହବନ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଗର୍ଭରେ ଏକାସାଥି ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତି ଦେବା ଉଚିତ। ପରେ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ସୂତାଦେହରେ ଘାତ, ଛିଟାଁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରି, ଦ୍ୱାଦଶ ଅଂଶରେ ନିଜକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର। ତାପରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଉକ୍ତ ମୁଦ୍ରାରେ ମୂଳକୁ ଧରି, ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଗର୍ଭ ସହିତ ମନସିକ ଭାବେ ଏକତ୍ର କରିବା ଦରକାର। ଏଠିରେ ଅଠପ୍ରକାର ଦେବତା, ପାଞ୍ଚପ୍ରକାର ପଶୁ, ଏକ ପ୍ରକାର ଜନ୍ମ ଏବଂ ଚୌଦ ପ୍ରକାର ମାନବ ଗର୍ଭ ଅଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଠାରେ ଏକାସାଥି ପ୍ରବେଶ ପାଇଁ, ଗୁରୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବାଗୀଶ୍ୱରୀ ରୂପେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଆତ୍ମାକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥାନ୍ତି। ଗର୍ଭଧାରଣ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା, ନମସ୍କାର ଓ ନିୟମିତ ହବନ କରି, ସିଦ୍ଧିର ଫଳକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସିଦ୍ଧ ହେବା ପରେ, ଜନ୍ମ, ଜୀବନଧାରା, ସତ୍ୟତା, ଭୋଗ ଓ ପରମ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ପାପ ପରିହାର ଓ ଜନ୍ମ, ଆୟୁ, ଭୋଗ ଓ କ୍ରିୟା ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ, ଉତ୍ତମ ଗୁରୁ ତିନିଟି ହବନ ଦେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥାନ୍ତି। ଏପରି କରି, ସେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କର ତିନିଟି ବନ୍ଧନ କାଟିଦିଅନ୍ତି। ସେ ବନ୍ଧନଗୁଡ଼ିକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ କରି, ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଚେତନାକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ନିଜସ୍ୱ ରୂପରେ ଦେଖନ୍ତି। ପୂର୍ଣ୍ଣ ହବନ ପରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୂଜା କରନ୍ତି, ତିନିଟି ହବନ ଦେଇ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି। ହେ ପିତାମହ, ତୁମେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଶୈବ ସ୍ଥିତି ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହି ଶୈବ ଆଜ୍ଞା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏଠି ଏକ ବାଧା ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର। ଏପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶିଷ୍ଟାଚାର ଅନୁସାରେ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି; ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତିନିଟି ହବନ ଦିଅନ୍ତି। ନିର୍ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମାକୁ ପୂର୍ବବତ୍ ଉତ୍ତୋଳନ କରି, ନିଜ ଏବଂ ସୂତାରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ପରେ ବାଗୀଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ତିନିଟି ହବନ ଦେଇ, ନମସ୍କାର କରି ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି; ନିର୍ବାଣ ପରେ ସଂଯୋଗ କରି, କଳାରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ସଂଯୋଗରେ, ଏକାସାଥି ପୂଜା ଓ ତିନିଟି ହବନ ଦେଇ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଆତ୍ମାର ସ୍ଥାପନର ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ପରେ, ସ୍ଥାପନ ଆହ୍ୱାନ କରି, ନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରି, ତାହାର ବ୍ୟାପ୍ତି ଓ ବାଗୀଶାନୀଙ୍କ ବ୍ୟାପ୍ତି ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ। ଏହାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି କରି, ପୂର୍ବବତ୍, ଶିବଙ୍କୁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମାକୁ, ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି ଯାହା ବିଷ୍ଣୁ ପାଇଁ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବିଦାୟ ଦେଇ, ପୂର୍ବବତ୍ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପନ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ପରେ, ତାହାର ବ୍ୟାପ୍ତି ଓ ବାଗୀଶାଙ୍କୁ ନିୟମିତ କ୍ରମରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଦହୁଁଥିବା ଅଗ୍ନିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହବନ ସେଷରେ, ଅବଶିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା ପୂର୍ବବତ୍ କରନ୍ତି। ନୀଳରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପି, ତାଙ୍କର ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରି, ଶିବ ଆଜ୍ଞା ପୂର୍ବ ଉଲ୍ଲେଖିତ ପଥରେ ଦିଅନ୍ତି। ସେ ତପସ୍ୟାକୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ତାଙ୍କ ପ୍ରଶାନ୍ତି ପାଇଁ କରି, ଜ୍ଞାନ କଳା ସ୍ଥାପନ କରି, ତାହାର ବ୍ୟାପ୍ତି ଦେଖନ୍ତି। ଏଭଳି ନିଜ ଆତ୍ମା ଓ ବାଗୀଶୀଙ୍କ ବ୍ୟାପ୍ତି ଧ୍ୟାନ କରି, ଦଶ ଦିଗରେ ଯୁବ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖନ୍ତି। ପରେ, ପୂର୍ବବତ୍ ଅବଶିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା କରି, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ ଓ ପୂଜା କରି, ହବନ ଦେଇ, ଶିବ ଆଜ୍ଞା ମନସିକ ଭାବେ ଦିଅନ୍ତି। ଏପରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଅନ୍ୟ କଳା ସ୍ଥାପନ କରି, ତାହାକୁ ଶାନ୍ତିର ପାରେ ନେଇ, ବ୍ୟାପ୍ତି ଦେଖନ୍ତି। ଏହିପରି ନିଜ ଆତ୍ମା ଓ ବାଗୀଶାଙ୍କ ସମସ୍ତବ୍ୟାପୀ ରୂପକୁ ଆକାଶ ପରି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ଅବଶିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା କରି, ସଦାଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଅପାର କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି। ସେଠାରେ, ପୂର୍ବବତ୍, ମୁଣ୍ଡରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ବାଗୀଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ବିଦାୟ ଦିଅନ୍ତି। ତାପରେ, ପୂର୍ବବତ୍ ଶିବଙ୍କ ସହିତ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଛିଟାଁ ଦେଇ, ଶାନ୍ତିର ପାରେ ଥିବା ଶକ୍ତିତତ୍ୱରେ ବିଲୟ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ସେ ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପ୍ତ, ଛଅଟି ପଥରେ ପ୍ରଭାମୟ, ଅନନ୍ତ ଏବଂ ଅତିତ, ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶୈବ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ଏପରେ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି, ଶିବଶାସ୍ତ୍ର ଉକ୍ତ ଧାରାନୁସାରେ କଚି କ୍ରମରେ କଏଁଚିକୁ ଧୋଇବା ଦରକାର। ଗୁରୁ ଚୁଲି ସହିତ ସୂତାକୁ କାଟି, ଗୋବର ଉପରେ ରଖି, ଶିବ ଅଗ୍ନିରେ ତାହା ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ମୂଳମନ୍ତ୍ରର "ଵୌଷଟ୍" ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପୁଣି କଏଁଚିକୁ ଧୋଇ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଚେତନାକୁ ହାତରେ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ଫେରାଇ ଦେବା ଦରକାର। ଏପରେ, ଶିଷ୍ୟ ସ୍ନାନ କରି, ନିୟମିତ କ୍ରିୟା ଓ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରିଥାଏ। ପୂଜାକ୍ରମର କୌଣସି ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅଛି କି ନାହିଁ ତାହା ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ନିୟମିତ ପୂଜା କରି, ପୂର୍ବବତ୍ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ କ୍ରିୟା କରାଯାଏ, ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ତିନିଟି ହବନ ଦିଆଯାଏ।