ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ରମାନୁସାରେ, ଆଚାର୍ୟ ପ୍ରଥମେ ପୂର୍ବପରି ଶିବାଗ୍ନିରେ ହୋମ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ପାୟସର ଅର୍ଧାଂଶ ପୂର୍ବରୁ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ହୋଇଥିଲା, ତାହାର ଅଂଶ ଅଗ୍ନିକୁ ଦେଇ, ଶେଷ ଅଂଶ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ଭୋଜନ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ। ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ବକ ତର୍ପଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ପୂର୍ବପରି ଉପଚାର କ୍ରମ ଚାଲିଥାଏ। ଏହାପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋମ ଅର୍ପଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଆଚାର୍ୟ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳନ କରନ୍ତି। ଓଁକାର, ହୁଁକାର, ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଫଟ୍ ଶବ୍ଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚାରଣ ହୁଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା ଶବ୍ଦରେ ତିନିଟି ହୋମ ଦିଆଯାଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ। ଏହି କ୍ରିୟା ତ୍ରିଗୁଣ ଭାବରେ, ଧୂସରବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱିଜାତି କନ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ। ଏହାପରେ ପବିତ୍ର ସୂତ୍ରକୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଶିର ଚୂଡ଼ାର ଶିରାରେ ବନ୍ଧିବା, ଏହି ସୂତ୍ର ବଡ଼ ଆଂଗୁଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲମ୍ବା କରାଯାଏ। ପରେ ଏହି ସୂତ୍ରକୁ ସୁଷୁମ୍ନା ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯାଏ। ଶାନ୍ତି ମୁଦ୍ରା ଧାରଣ କରି, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ତିନିଟି ହୋମ ଦେଇ, ଶିଷ୍ୟାଙ୍କ ସ୍ଥିତି ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଏ। ପୁସ୍ପାଞ୍ଜଳି ଦ୍ୱାରା ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରାଯାଏ। ଏବେ ଚେତନାକୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରି, ଦ୍ୱାଦଶାନ୍ତରେ ରଖି, ସୂତ୍ରକୁ ସୂତ୍ର ସହିତ ଯୋଡ଼ି, କବଚ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କରାଯାଏ। ଏହାପରେ ଏହି ସୂତ୍ରକୁ ଢାକି, ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଦେହକୁ ତ୍ରିମୂଳ ପାଶ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧିତ ବୋଲି ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଭୋକ୍ତା ଓ ଭୋଗ୍ୟ ଦୁଇଟି ଅବସ୍ଥା ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ। ଏହି ସୂତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟାର୍ଥ, ଦେହ ଆଦିର ଉତ୍ସ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରାଯାଏ। ଶାନ୍ତ୍ୟତୀତା ଆଦି କଳାମାନେ ଆକାଶ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱର ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ନାମ ଅନୁସାରେ ସୂତ୍ରରେ ଯୋଡ଼ି, ନମସ୍କାର କରି ପୂଜା କରାଯାଏ। କିମ୍ବା ସେମାନେ ବୀଜ ରୂପ ନେଇଥିଲେ, ପୂର୍ବପରି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସରଣ କରାଯାଏ। ଏବେ ମଳ ଓ ତତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କରି, କଳାମାନଙ୍କର ବ୍ୟାପ୍ତି ଅନୁସ୍ଥାନ କରାଯାଏ। ମଳ ଆଦିରେ ହୋମ ଦେଇ, କଳାମାନେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରାଯାଏ। ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଶରୀରରେ କ୍ରମିକ ଭାବରେ ସୂତ୍ର ଚିହ୍ନ ଦିଆଯାଏ। ଶାନ୍ତ୍ୟତୀତା ଅବସ୍ଥାରେ ମନ୍ତ୍ରଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ସୂତ୍ର ଅଙ୍କିତ କରାଯାଏ। ଏହିପରି ନିବୃତ୍ତି ଓ ଶାନ୍ତ୍ୟତୀତା ଅବସ୍ଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରମିକ କ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ତିନିଟି ହୋମ ଦେଇ, ଶିବଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳରେ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଏବେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେବତାଙ୍କ ଡାହାଣ ଦିଗରେ, ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରାଯିବା ପରି ବସାଇ, ମଣ୍ଡଳରେ ଦର୍ଭା ଉପରେ ଚାରୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ଦିଆଯାଏ। ଶିଷ୍ୟ, ଗୁରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଅବଶିଷ୍ଟ ପ୍ରସାଦକୁ ଶିବଙ୍କ ସାକ୍ଷୀରେ ଆଦର ସହ ଗ୍ରହଣ କରି, ତାହା ଭୋଜନ କରି, ଦୁଇଥର ମୁଁହ ଧୋଇ, ଶିବମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥାଏ। ଏହାପରେ ଅନ୍ୟ ମଣ୍ଡଳରେ ଆଚାର୍ୟ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦିଆଯାଏ। ଶିଷ୍ୟ ତାହା ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ପାନ କରି, ପୁନଃ ଦୁଇଥର ମୁଁହ ଧୋଇ, ଶିବକୁ ସ୍ମରଣ କରେ। ତୃତୀୟ ମଣ୍ଡଳରେ ପୂର୍ବପରି ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ବସାଇ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଦନ୍ତଧାବନ ଉପକରଣ ଦିଆଯାଏ। ଦନ୍ତଧାବନ ମୂଳ ନରମ, ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ନିର୍ବାଚିତ ଭାବେ ବସି, ଶିଷ୍ୟ ଦନ୍ତ ମଝନ୍ତି। ଦନ୍ତଧାବନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ମୁଁହ ଧୋଇ, ଶିବସ୍ମରଣ କରି, ଆଚାର୍ୟଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ହାତ ଜୋଡି ଶିବମଣ୍ଡଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥାଏ। ଯଦି ଦନ୍ତଧାବନ ତ୍ୟାଗ ଉତ୍ତର, ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଶେଷ ଅଂଶ ଶିବ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ। ଯଦି ଅଶୁଭ ଦିଗରେ ଥାଏ, ଏହି ଦୋଷ ନିବାରଣ ପାଇଁ ଗୁରୁ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଏକଶତ, ପଞ୍ଚାଶ କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଧ ହୋମ କରନ୍ତି। ଏହାପରେ ଆଚାର୍ୟ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦୁଇ କାନରେ ଶିବମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦେବତାଙ୍କ ଡାହାଣ ପର୍ଶ୍ୱରେ ଶିଷ୍ୟକୁ ବସାନ୍ତି। ଶୁଭ୍ର, ଅପୂର୍ବ ଦର୍ଭା ଶଇଁ ଉପରେ ଶୁଇଁ ଶିବଧ୍ୟାନ କରି ଶୁଧ୍ଧ ରହିବା ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରାଯାଏ। ଆଚାର୍ୟ ପବିତ୍ର ସୂତ୍ରକୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଚୂଡ଼ାରେ ବନ୍ଧି, ତାଙ୍କର ଚୁଲି ସହିତ ପରିବେଷ୍ଟିତ କରି, ଅପୂର୍ବ ବସ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଢାକିଦିଅନ୍ତି। ଶଯ୍ୟା ଚାରିପାଖରେ ଭସ୍ମ, ତିଳ ଓ ସୋରିଷ ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ରେଖା ଏଙ୍କାଯାଏ। ବାହାରେ ଦିଗପାଳମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରକ୍ଷାମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ। ଶିଷ୍ୟ ବି ନିକଟରେ ଉପବାସରେ ଶୁଇଁ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରି, ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖି ଉଠି ଗୁରୁଙ୍କୁ ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥାଏ। ଏହାପରେ ଗୁରୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ନିମ୍ନାବଳୀ ନ୍ୟାସ ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ହାତ ଜୋଡି ଶିବମଣ୍ଡଳ ସମୀପକୁ ଯାଇ, ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଥାଏ। ପୂଜା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ପୂର୍ବଦିନ ପରି ଚଳିଥାଏ, ଏବଂ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଚକ୍ଷୁବନ୍ଧନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୁଏ। ଏବେ ଶିଷ୍ୟ ଚକ୍ଷୁବନ୍ଧନ ସହ ପୁଷ୍ପ ବିକ୍ଷେପ କଲେ, ସେଇ ସ୍ଥାନରେ ଗୁରୁ ତାହାର ନାମ ଦେଖାଇଥାନ୍ତି। ଏହାପରେ ପୂର୍ବପରି ତ୍ୟାଗପଦାର୍ଥ ମଣ୍ଡଳକୁ ଆଣି, ଈଶାନ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶିବାଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ। ଯଦି ଶିଷ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥାଏ, ତାହାର ଅପମାର୍ଜନ ପାଇଁ ଏକଶତ, ପଞ୍ଚାଶ କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଧ ହୋମ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ସହ କରାଯାଏ। ପରେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଚୂଡ଼ାରେ ବନ୍ଧା ସୂତ୍ରକୁ ଝୁଲିବା ଦିଆଯାଏ, ଓ ନିବୃତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୂଳ ପୂଜା ଆରମ୍ଭ କରି କ୍ରମିକ ଅବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ। ଭାଗୀଶ୍ୱରୀ ପୂଜା ହୋମ ସହ କରି, ନିବୃତ୍ତିର କାରଣ ଭାଗୀଶଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ପୂର୍ବପରି ଅଗ୍ରସର ହୁଏ। ଦେବୀଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳରେ ପୂଜା କରି, ତିନି ହୋମ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଗର୍ଭରେ ଏକାକାଳୀ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ସିଦ୍ଧି ଦିଆଯାଏ।