ମହାଦେବ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦେଉଛନ୍ତି—ଏହି ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ବେଳେ ଯଦି ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରାଯାଏ, ତେବେ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ; ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିଲେ ଶାନ୍ତି ମିଳେ; ଏହାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା ଓ ଗୁରୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କରିବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅସନ୍ତୋଷ ଭାବେ, ମୁଣ୍ଡରେ ପାଗା, ଉପରେ ଚାଦର, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଖୋଲା କେଶ, କିମ୍ବା ଗଳା ଢାକି ରଖି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅପବିତ୍ର ହାତ, ଅଶୁଚି ଦେହ, ଦୁଃଖରେ, କ୍ରୋଧ, ମଦ, ଠୁଣ୍ଡି, ଥୁ, ହାଡି କିମ୍ବା ଜମ୍ଭା କରୁଥିବା ବେଳେ ମଧ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ନ କରିବା ଉଚିତ। ଶ୍ୱାନ କିମ୍ବା ଚଣ୍ଡାଳଙ୍କୁ ଦେଖି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ନ କରିବା ଉଚିତ; ଯଦି ଏମିତି ଘଟେ, ତେବେ ପୁନଃ ପବିତ୍ରତା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା କିମ୍ବା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ସମୟରେ ଦୀପକୁ ଦେଖିବା, ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା, ବସି, ଶୋଇ, ଚାଲି, କିମ୍ବା ଉଠି ଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ କରିପାରିବେ। କିନ୍ତୁ ରାସ୍ତା, ଅପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, କିମ୍ବା ଅନ୍ଧକାରରେ, ପାଦ ଦୀର୍ଘ କରି, କୁକୁଡ଼ା ପୋଜରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯଦି କେହି ଗଡ଼ି, ଶୋଇ, କିମ୍ବା ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି, ତଥାପି ସକ୍ଷମ ହେଲେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିବେ; ନହେଲେ ଯେପରି ସମ୍ଭବ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ଏହି ସବୁ କଥାର ଉପସଂହାର କରି ମହାଦେବ କହିଲେ, ଶୁଦ୍ଧତା, ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଓ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ। ଆଚରଣ ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସମ୍ପଦ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନ ଓ ପରମ ପଥ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ରହିତ, ସେ ଏହି ଲୋକରେ ନିନ୍ଦିତ ଓ ପରଲୋକରେ ଅସୁଖୀ ହୁଏ; ତେଣୁ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଅବଶ୍ୟକ। ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଯାହା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରେ, ସେଇ ଆଚରଣ ନିଜ ପାଇଁ ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଆଚରଣ ସତ୍ପୁରୁଷମାନେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ କୁହାଯାଏ; ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ହେଉଛି ଶ୍ରଦ୍ଧା। ଯେଉଁ ଲୋକ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ଓ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୁଏନାହିଁ, ସେ କେବେ ବିଗଢ଼ିଯାଏ ନାହିଁ; ତେଣୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ହେବା ଉଚିତ। ଯେପରି ଏହି ଲୋକରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ ଶୁଭ-ଅଶୁଭ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସୁଖ-ଦୁଃଖ ମିଳେ, ଏହି ବିଶ୍ୱାସକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କୁହାଯାଏ। ଏଠି ଏକ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ କହିବି, ପ୍ରିୟେ, ଏହାକୁ ଅଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ କିମ୍ବା ପଶୁମାନେ ପାଖରେ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି କଳିଯୁଗରେ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ହୀନ, ପତିତ କିମ୍ବା ନିଚ୍ଚ ଜାତି ଲୋକ ପାଇଁ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରକ୍ଷା ନାହିଁ। ଚାଲି, ଦଢ଼ି, କିମ୍ବା ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରି, ଅପବିତ୍ର କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ୍ତ୍ର କଦାପି ુନଫଳ ଦେଉନାହିଁ। ଅପବିତ୍ର ଆଚରଣ, ଅଶୁଦ୍ଧ ଷଟ୍ପଥ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଗୁରୁ ଉପଦେଶ ନ ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ୍ତ୍ର କଦାପି ુନଫଳ ଦେଉନାହିଁ। ନିଚ୍ଚ, ଅଜ୍ଞ, ମୂଢ, ପତିତ, ଅନିୟମିତ, ଅଧମ, ଯେଉଁମାନେ ହେଉନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ુନଫଳ ଦେଉନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ସେ କେଉଁ ଅବସ୍ଥାରେ ରହୁନ୍ତି, ଯଦି ସେ ମୋତେ ପରମ ଭକ୍ତି ସହ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ମିଳେ; ଅନ୍ୟ କେହି ପାଇଁ ଏହି ନୁହେଁ। ଏ ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ତିଥି, ନକ୍ଷତ୍ର, ବାର, ଯୋଗ ଆଦି ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ଏହା ସପ୍ତ ନିୟମରେ ବନ୍ଧା ନୁହେଁ। ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ର କେଉଁ ସମୟରେ, କେଉଁ ପ୍ରକାର, କେଉଁ ଲୋକ ପାଇଁ କଦାପି ବିପରୀତ ହୁଏ ନାହିଁ; ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଦ୍ଧ, ସିଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ରୂପରେ ରହିଥାଏ। ସିଦ୍ଧ ଗୁରୁ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଦ୍ଧ; ଅସିଦ୍ଧ ଗୁରୁ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଲେ ସିଦ୍ଧ କିମ୍ବା ସିଦ୍ଧିପ୍ରାପ୍ତି ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ଯେଉଁ ଲୋକ ମୋପ୍ରତି, ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରତି ଓ ଗୁରୁ ପ୍ରତି ପରମ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ନିଶ୍ଚିତ ଫଳଦାୟକ। ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ମାନେ ଏହି ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆଶ୍ରମରେ ଗୁରୁଠାରୁ ଶିଖିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଯଦିଓ ସିଦ୍ଧ ହୋଇଥାଏ, ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧ ନ ହେଲେ ସେମାନେ ସିଦ୍ଧ ହୁଏନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ। ହେ ମହାଦେବୀ, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଆଉ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅ; ଏହି ମନ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ନିୟମରେ ଅଛି। ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ଯେଉଁ ଦୋଷ ଅଛି, ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ରରେ ତାହା ନାହିଁ, କାରଣ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜାତି ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବିଧିରେ ବନ୍ଧା ନୁହେଁ। ତଥାପି, ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ରକୁ ନିମ୍ନ ଲକ୍ଷ୍ୟ କିମ୍ବା ତୁଚ୍ଛ କାମନା ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହି ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏପରି ଭାବେ ମହାଦେବ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ଏହି ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରର ପ୍ରୟୋଗ ପ୍ରକ୍ରିୟା ସାରା ସଂସାରର ମଙ୍ଗଳାର୍ଥେ କହିଦେଲେ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଉପଦେଶ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ତାପରେ ମହାଦେବୀ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ମନ୍ତ୍ରର ମହିମା ଓ ପ୍ରୟୋଗ ପଦ୍ଧତି ବେଦ ସମାନ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିଦେଲେ। ଏବେ ମୁଁ ଶିବଙ୍କ ପରମ ଦୀକ୍ଷା ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ମନ୍ତ୍ରସମୂହ ବିଷୟରେ କିଛି କହିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ମୁଁ ଭୁଲି ନାହିଁ।” ମହାଦେବ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏବେ ତୁମକୁ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ପରମ ପୁଣ୍ୟମୟ ଦୀକ୍ଷା ବିଷୟରେ କହିଦେବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱାର କରେ। ଏହି ଦୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟକ୍ତି ଉପାସନା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ, ଏହିପାଇଁ ଏହାକୁ ଷଟ୍ପଥ ଶୁଦ୍ଧି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।