ମୁନିବରମାନେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶୁଣନ୍ତୁ—ଧ୍ୟାନ କାଳରେ ମନସିକ ଜପ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସମୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ ଜପ ଉପଯୁକ୍ତ। ଏହି ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ବିନ୍ଦୁ ଓ ନାଦ ସହିତ ଅଛି, ଏହାକୁ ଜାଣିବା ଦରକାର। ପରେ, ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶ ହଜାର ଥର ଭକ୍ତି ସହିତ ଜପ କରିବା ଉଚିତ; କିମ୍ବା ନିତ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟୁଷା, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଓ ସାନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ହଜାର ଥର ଜପ କଲେ ଶିବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଯଦି ପ୍ରଣବ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କରାଯାଏ, ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ; ଦୀକ୍ଷା ସହିତ ଗୁରୁଠାରୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ, ତେବେ ଫଳ ମିଳେ। କୁମ୍ଭ ସ୍ନାନ, ମନ୍ତ୍ରଦୀକ୍ଷା, ଓ ବର୍ଣ୍ୟାକ୍ଷର ସ୍ଥାପନା—ଏହି ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶୁଦ୍ଧ, ସତ୍ୟବାନ୍, ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଗୁରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶିଷ୍ଟ। ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରର ଆରମ୍ଭରେ 'ନମଃ', ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶେଷରେ 'ନମଃ' ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ; ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସାମୟିକ ଭାବେ ଯୋଗ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି। କେତେକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନାରୀମାନେ ଆରମ୍ଭରେ 'ନମଃ' ଯୋଗ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ଏହିପରି ପଞ୍ଚ କୋଟି ଥର ଜପ କଲେ ନିତ୍ୟ ଶିବତ୍ୱ ଲାଭ କରିଥାନ୍ତି। ଲକ୍ଷାକ୍ଷର ଜପ କିମ୍ବା ଅଲଗା ଅଲଗା ଅକ୍ଷର ଜପ କଲେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସ୍ଥିତି ମିଳେ; ଏହି ଅନ୍ୟମାନେ ଏକ, ଦୁଇ, ତିନି କିମ୍ବା ଚାରି କୋଟି ହେବେ। ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ, ଲକ୍ଷାକ୍ଷର ଜପ ଶିବତ୍ୱ ଦାନ କରେ; ଏକ ଦିନରେ ଏକ ହଜାରର ହଜାରକୁ ତିନି ଥର ଗୁଣନ କଲେ ମଧ୍ୟ। ଯଥାବିଧି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ; ଏବଂ ନିତ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରାଇ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଏଠାରେ ଆଠ ହଜାର ଏବଂ ଆଠ ଥର ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ଜପ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସବୁବେଳେ ଶିବତ୍ୱକାରୀ ମନ୍ତ୍ର ଅନୁକ୍ରମରେ ଜପ କରିବା ଓ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରି ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଏକ, ଦଶ, ଶତ, ତାପରେ ହଜାର, ଦଶ ହଜାର, ଲକ୍ଷ—ଏହି ସଂଖ୍ୟାରେ ମନ୍ତ୍ର ଜପ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଏକ ଶତ ବ୍ୟତୀତ। ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ ମଧ୍ୟ ଶିବତ୍ୱ ଦାନ କରେ; ବହୁ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଏକ ଲକ୍ଷାକ୍ଷର ଜପ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏକାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଏକ କୋଟି ଅକ୍ଷର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜପ କରି, ପରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକ ହଜାର ଅଧିକ ଜପ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଶିବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବା ଉଚିତ; ଏକ ପ୍ରିୟ ମନ୍ତ୍ର ନିତ୍ୟ ଜପ କରି, ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲୁ ରଖିବା ଉଚିତ। ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ 'ଓଁ' ଏକ ହଜାର ଥର ଜପ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ, କିମ୍ବା ଫୁଲବାଗ ଚାଷ କିମ୍ବା ଝାଡ଼ୁ ଦେଇବା ପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଶିବ କିମ୍ବା ଶିବକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ କଲେ ଶିବତ୍ୱ ଲାଭ ହୁଏ; ଏବଂ ନିତ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶିବକ୍ଷେତ୍ରରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ। ମୂଢ଼ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍—ଦୁଇ ଧରଣର ଲୋକଙ୍କୁ ଏହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦିଏ; ତେଣୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିବକ୍ଷେତ୍ରରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ। ଲିଙ୍ଗରୁ ମାନବ-ନିର୍ମିତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶତଗୁଣ ତପ୍ୟ ମିଳେ; ପବିତ୍ର କିମ୍ବା ପୁରାତନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହା ହଜାର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୂଲ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମୂଲ୍ୟ ହଜାର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ; ଶ୍ୱୟଂଭୂ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଧନୁ ମାପର ହଜାର ଗୁଣ ମିଳେ। ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ତଳାଉ, କୁଆଁ, ଓ ପୋଖରୀମାନେ ଶିବ-ଗଙ୍ଗା ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଏହା ନିଜେ ଶିବଙ୍କ କଥା। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ, ଓ ଜପ କରି ଶିବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ; ଶିବକ୍ଷେତ୍ରରେ ଶରଣ ନେଇ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରିବା ଉଚିତ। ଶିବକ୍ଷେତ୍ରରେ ଚିତାଦି କ୍ରିୟା, ଦଶାହ, ମାସିକ, ବା ବାର୍ଷିକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଏକ ହାଣ୍ଡି ଛାଟା ଦାନ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳେ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳି ତୁରନ୍ତ ଶିବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ; କିମ୍ବା ସାତ ରାତି କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚ ରାତି ରହିଲେ ମଧ୍ୟ। ତିନି ରାତି କିମ୍ବା ଏକ ରାତି ରହିଲେ କ୍ରମେ ଶିବତ୍ୱ ମିଳେ; ଜଣେ ଲୋକ ନିଜ ଚରିତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଲୋକରେ ନିଜ ବର୍ଣ୍ଣ ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ଲାଭ କରେ। ଭକ୍ତି ସହିତ ଅକ୍ଷର ଜପ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ତୁରନ୍ତ ମିଳିଥାଏ, ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ। ନିଷ୍କାମ ଭାବେ କୃତ୍ୟ କଲେ ସିଧାଶିବତ୍ୱ ମିଳେ; ପ୍ରଭାତ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ, ସାନ୍ଧ୍ୟା—ଏହି ତିନି ସମୟରେ କ୍ରମିକ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ, ଏକଥର ହେଲେ ମଧ୍ୟ। ପ୍ରଭାତ ସଂଧି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ କାମନା ପୂରଣ କରେ, ଏବଂ ସାନ୍ଧ୍ୟା ଶାନ୍ତି ଦାନ କରେ; ଏହି ନିୟମ ରାତିରେ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରି ସମୟକୁ ମଧ୍ୟ ରାତି ବୋଲି କହାଯାଏ; ଏହି ସମୟରେ ଶିବପୂଜା ବିଶେଷ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ତ୍ତି କରେ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖି, ଯେଉଁମାନେ ଏହା ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ବିଶେଷକରି କଳିଯୁଗରେ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଶୀଘ୍ର ମିଳେ। ଯିଏ ନିଜ ଯୋଗ୍ୟତା ଅନୁଯାୟୀ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କିଛି କଲେ ମଧ୍ୟ, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଓ ପାପ ଭୟରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ପାଇଁଥାଏ। ଏବେ, ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ନିମନ୍ତେ ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହ; ସମସ୍ତ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶରଣ ନେଇ ପରମ ପଦ ପାଇପାରିବେ। ସୂତଜୀ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶୁଣ, ଶିବଙ୍କ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ। ମୁନିବରମାନେ, ଏବେ ଶିବଙ୍କ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ବିଷୟରେ ଶୁଣ, ଯାହା ମୋକ୍ଷ ଦାନ କରେ; ଏହାର ପରମ୍ପରା ମୁଁ ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷା ପାଇଁ କୁହିବି। ପୂର୍ଣ୍ଣ ପଞ୍ଚାଶ କୋଟି ବିସ୍ତୃତ ଏହି ପୃଥିବୀ, ପାହାଡ଼, ଅଟବି, ଓ ଉଦ୍ୟାନରେ ଭରିଅଛି, ଏହା ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରିଛି। ଏଠାରେ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଶିବଙ୍କ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି; ସେଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ, ପ୍ରଭୁ କରୁଣାବଶତଃ ଏହି ସ୍ଥାନ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। କିଛି ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୃହୀତ, କିଛି ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୃହୀତ, କିଛି ଶ୍ୱୟଂଭୂ ଠାରୁ ସ୍ଥିତ—ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷା ପାଇଁ।