ଓ ଦେବୀ, ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ପୁନଃପୁନଃ ଏହି କଥା ଘୋଷଣା କରିଛି—ମୋ ଭକ୍ତ ଯଦି କେବେ ଅପରାଧ କରି ତଳକୁ ପଡ଼ିଯାଏ, ତଥାପି ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। କିନ୍ତୁ ଯଦି କୌଣସି ମଣିଷ କର୍ମକୁ କରିବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରରେ ତଳକୁ ପଡ଼ିଯାଏ, ତେବେ କର୍ମର ଅଯୋଗ୍ୟତାରୁ ଯେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ, ତାହା ନରକକୁ ନେଇଯାଏ; ତେଣୁ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା କିପରି ତଳପଡ଼ିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବ? ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ତାହା ସତ୍ୟ। ଏହି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଗୁପ୍ତ ଏକ ରହସ୍ୟ କଥା କହିବି, ଯାହାକୁ ଆଗରୁ ଗୁପ୍ତ ରଖିଥିଲି। ଯଦି କୌଣସି ତଳପଡ଼ିଥିବା, ମୁହଁଘୋରା ମଣିଷ ମୋତେ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରେ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେ ମୋ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ବିନା ପୂଜା କରେ, ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେ ନରକକୁ ଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଜଳ କିମ୍ବା ବାୟୁ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାନ୍ତି, କିମ୍ବା କଠୋର ବ୍ରତରେ ଦେହ କ୍ଷୀଣ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ କେବଳ ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋ ପୂଜା କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ମହିମାରୁ ମୋର ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହିପରି, କଠୋର ତପ, ଯଜ୍ଞ, ବ୍ରତ, ନିୟମ ଏକ କୋଟିର ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ପୂଜା ସମାନ ନୁହେଁ। ଯିଏ ବନ୍ଧନରେ ବା ମୁକ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଦି ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ମୋ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ଚିନ୍ତା ନାହିଁ। କ୍ରୋଧ ଥିଲେ ବା ନ ଥିଲେ, ତଳପଡ଼ିଥିଲେ ବା ମୁହଁଘୋରା ଥିଲେ, ଯିଏ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରେ, ସେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ଓ ଦେବୀ, ଷଡ଼କ୍ଷରୀ କିମ୍ବା ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଦ୍ଧ ଉପାୟରେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ମୁକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ। ତଳପଡ଼ିଥିଲେ ବା ନ ଥିଲେ, କ୍ରୋଧ ଜିତିଥିଲେ ବା ନ ଥିଲେ, ପ୍ରାପ୍ତି ହୋଇଥିଲେ ବା ନାହିଁ, ମୋର ଭକ୍ତ ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ମୋତେ ପୂଜା କରେ। ଏଠି ପ୍ରାପ୍ତି ହେଉ ବା ନ ହେଉ, ସେ ଅନେକ କୋଟି ଗୁଣି ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତେଣୁ ଓ ଦେବୀ, ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସହଯୋଗ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରେ, ସେ ମୋ ପରି ହୋଇଯାଏ। ଅଧିକ କିଛି କହିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ—ମୋ ସମସ୍ତ ଭକ୍ତ ସମସ୍ତ କ୍ଷମତାର ଅଧିକାରୀ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଭକ୍ତ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକ, ବେଦ, ମହାର୍ଷି, ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମ, ଦେବତାମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଅବଲମ୍ବିତ। ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସବୁ ନଶ୍ୱର ହେଉଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ମୂଳ ଧ୍ୱନିରେ ଲୟ ହୁଅନ୍ତି। ତାହାପରେ ମୁଁ ଏକା ଅଛି, ଓ ଦେବୀ, ଦ୍ୱିତୀୟ କେହି ନାହିଁ। ସେ ସମୟରେ ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ବିଲୀନ ଅଛି। ସେମାନେ ନଶ୍ୱର ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ମୋର ଶକ୍ତିରେ ସୁରକ୍ଷିତ; ତାପରେ ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷର ଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ମୋ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ତାପରେ ଗୁଣମୟ ପ୍ରକୃତିର ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ, ଗୁଣମୟ ଦେହ ଧାରଣ କରି ନାରାୟଣ ମାୟା ଶରୀର ରେ ଶୟନ କରନ୍ତି। ସେ ନାଗ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଶୋଇ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ନାଭିରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ପଦ୍ମରୁ ପଞ୍ଚମୁଖୀ ପ୍ରଜାପତି ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତିନି ଲୋକର ସୃଷ୍ଟି ଅଭିଲାଷାରେ, ଅସଙ୍ଗ ଓ ଅକୃତ୍ରିମ ଭାବେ, ସେ ପ୍ରଥମେ ଦଶ ମହାର୍ଷିଙ୍କୁ ମନରୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେମାନଙ୍କର ସାଧନା ଓ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, ପ୍ରଜାପତି ମୋତେ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ: “ହେ ମହେଶ୍ୱର, ମୋ ପୁଅମାନେ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।” ତାଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ, ମୁଁ ପଞ୍ଚମୁଖୀ ଶିବ, ପଞ୍ଚ ପବିତ୍ର ଅକ୍ଷରକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ପଦ୍ମଜଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଦେଲି। ତିନି ଲୋକର ପିତାମହ, ତାଙ୍କର ପଞ୍ଚ ମୁହଁ ଦ୍ୱାରା ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ଶବ୍ଦ ଓ ଅର୍ଥର ସମ୍ବନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ସେ ମୋତେ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣିଲେ। ପ୍ରଜାପତି ମନ୍ତ୍ରର ବିଭିନ୍ନ ବ୍ୟବହାର ବୁଝି, ମନ୍ତ୍ର ଓ ତାହାର ଅର୍ଥ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେକୁ ଶିଖାଇଦେଲେ। ସେମାନେ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ମଣି ଗ୍ରହଣ କରି, ନିୟମିତ ମାର୍ଗ ଅନୁସରଣ କରି, ମୋ ପୂଜା କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହ କଲେ। ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ଏକ ମୁଞ୍ଜବତ୍ ନାମକ ଚମତ୍କାର ପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହା ସଦା ମୋତେ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଭକ୍ତମାନେ ତାହାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ, ସୃଷ୍ଟି ଅଭିଲାଷାରେ, ସେମାନେ ଦେବ ହଜାର ବର୍ଷ ଶୁଧା ବାୟୁ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି କଠୋର ତପସ୍ୟା କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଭକ୍ତି ଦେଖି, ମୁଁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ନାଗରେ ପ୍ରକଟ ହେଲି, ରଷି, ଛନ୍ଦସ, ବୀଜ, ଶକ୍ତି ଓ ଦେବତା ସହିତ। ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟିର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଷଡ଼ଂଗ ନ୍ୟାସ, ଦିଗ୍ବନ୍ଧନ ଓ ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ସମସ୍ତ ବ୍ୟବହାର ଶିଖାଇଦେଲି। ଏହା ପରେ, ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୁନିମାନେ, ନିୟମିତ ଉପାୟରେ ଦେବ, ଦାନବ ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏବେ ଏହି ପରମ ଜ୍ଞାନର ସ୍ୱରୂପ କଥା କହାଯିବ: ପ୍ରଥମେ ‘ନମଃ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ତାପରେ ‘ଶିବାୟ’ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଂଶ। ଏହି ହେଉଛି ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ଜ୍ଞାନ, ସମସ୍ତ ବେଦର ମୁଣ୍ଡରେ ରହିଛି, ସମସ୍ତ ଜୀବ ଓ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟର ନିତ୍ୟ ବୀଜ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରଥମେ ମୋ ମୁଁହଁରୁ ଉଚ୍ଚାରିତ, ଏହି ମୋର ନିଜ ଶବ୍ଦ, ଶୋଣିତ ସମ ଚମକିଲା, ଉଚ୍ଚ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତନବତୀ। ସେ ଚାରିହାତ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ମୌଳି, ପଦ୍ମ ଓ ନୀଳପଦ୍ମ ଧାରଣ କରି, ଭୟ ନାଶକ ଓ ବରଦାନ ଦେଇଥିବା ଦୟାମୟୀ। ସମସ୍ତ ଶୋଭାର ଚିହ୍ନ ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ଧଳା ପଦ୍ମ ଉପରେ ଆସୀନ, ଘନ କୁନ୍ଦଳିତ କଳା କେଶ। ସେ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଛନ୍ତି—ହଳଦିଆ, କଳା, ଧୂସର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଲାଲ। ଏହି ରଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ, ବିନ୍ଦୁ ଓ ନାଦ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଲେ ଛାଡ଼ି। ବିନ୍ଦୁ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ, ନାଦ ଦୀପଶିଖା ସଦୃଶ।