ଏହି ସମୟରେ, ଏହି ସଂସାରରେ ଅନେକ ଲୋକ ଭଲ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବି, ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟବଧାନ ଓ ଅସ୍ମିତା ଆଣି, ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ଦୂଷିତ କରୁଛନ୍ତି । ସେମାନେ ମୂର୍ଖ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କେତେକ ଭଲ କାମ କରୁଥିବା ଦେଖାଯାଏ । ଅଧିକାଂଶ ନାରୀମାନେ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅମାନ୍ୟ କରନ୍ତି, ଶ୍ୱଶୁର ଘରକୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାନ୍ତି, ଭୟ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଶୁଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି । ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଠକ୍କା ଓ ମିଥ୍ୟା ରୂପ ଧାରଣ କରିଥାଏ, ଚତୁର ଚାଳାକିରେ ଦକ୍ଷ, କାମବାସନାରେ ଲିନ୍, ସଦା ବିଭିଚାରରେ ଲିପ୍ତ ଓ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅପରିଚିତ ଭାବରେ ରହନ୍ତି । ଏହି ଦୁର୍ଦ୍ଦିନରେ ଶିଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ପିତାମାତା ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ହୀନ, ମନେ ଦୁଷ୍ଟତା ଧାରଣ କରି, ଶିକ୍ଷା ନ ନେଇ, ଦେହରେ ସଦା ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଥାନ୍ତି । ଏମିତି ଲୋକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି; ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେଉଁସି ମାର୍ଗ ରହିଛି କି? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଆମ ମନକୁ ସଦା ଚିନ୍ତା ଦେଉଛି । ନିଶ୍ଚୟ, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରିବା ଠାରୁ ବଡ଼ ଧର୍ମ କିଛି ନାହିଁ । ଏହି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖର ଭାର କିପରି ସହଜ ଉପାୟରେ ଦୂର କରାଯିବ? ଦୟାବଶତଃ, ଏହି ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱ କିପରି ବୁଝାଯିବ, ଏହା ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ । ଏପରି ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଥିବା ଋଷିମାନଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସୂତଜୀ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ— “ହେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମହାନୁଭାବମାନେ, ଆପଣମାନେ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଉଚିତ୍ ଭାବରେ କରିଛନ୍ତି । ଗୁରୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଆପଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମବଶତଃ ମୁଁ କହିବି— ଆପଣମାନେ ଭକ୍ତିସହିତ ଶୁଣନ୍ତୁ । ଏହି ଶିବ ପୁରାଣ ଉତ୍ତମ ବେଦାନ୍ତର ସାର ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ ଦେଇଥାଏ । ଏଥିରେ ଶିବଙ୍କର ପରମ ମହିମା ସଦା ବିକାଶ ହୁଏ, କଳିଯୁଗର ଦୋଷ ଦୂର କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଚାରି ପୁରୁଷାର୍ଥର ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି । ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଏହି ଶିବ ପୁରାଣକୁ କେବଳ ପଢିଲେ ମଧ୍ୟ, ମହାଶୁଭ ଦଶା ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ । ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିବପୁରାଣ ପ୍ରଚାର ହେଉନାହିଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ପ୍ରକାଣ୍ଡ ପାପ ବଢ଼ିବ, ଦୁଃଖ ଶକ୍ତି ଭୟ ବିନା ଘୁରିବ । ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ବିରୋଧ ରହିବ, ଶିବଙ୍କ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ ବୁଝିବା ଦୁର୍ଲଭ ହେବ, ଯମଦୂତ ନିର୍ଭୟ ଚରିବେ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପୁରାଣ ଭୂମିରେ କୁହୁକୁହା କରିବେ, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ମନ୍ତ୍ର, କ୍ଷେତ୍ର, ଆସନ, ଦାନ, ଦେବତାମାନେ ସବୁ ବିଚାରେ ବିରୋଧ କରିବେ । ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିବପୁରାଣ ପ୍ରଚାର ହେଉନାହିଁ, ତେଁପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲି ରହିବ । ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏହି ଶିବପୁରାଣ ପାଠ ଓ ଶ୍ରବଣ କରି ଲାଭ ହେବାର ଫଳକୁ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିପାରିବି ନାହିଁ । ତଥାପି, ଏହାର କିଛି ମହିମା କୁହିବି; ମନସ୍ଥିର କରି ଶୁଣନ୍ତୁ, ଏହା ବ୍ୟାସଦେବ ମୋତେ କହିଥିଲେ । ଯିଏ ଏହି ଶିବପୁରାଣର ଏକ ଶ୍ଲୋକ କିମ୍ବା ଅର୍ଦ୍ଧ ଶ୍ଲୋକ ଭକ୍ତିସହିତ ପଢ଼ିଥାଏ, ସେ ତୁରନ୍ତ ପାପମୁକ୍ତ ହୁଏ । ଯିଏ ଦୈନିକ ଭାବେ ଆଲସ୍ୟ ବିନା ସମ୍ଭବ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ପୁରାଣ ପଢ଼ିଥାଏ, ସେ ଜୀବନମୁକ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଯିଏ ଦିନରେ ଓ ରାତିରେ ଏହି ପୁରାଣକୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରେ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରେ । ଯିଏ ଅନ୍ୟର କଠାରୁ ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣେ, ସେ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ । ଯିଏ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୁରାଣକୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ଫଳ ଲାଭ କରେ । ଏବେ ଶୁଣ, ଯିଏ ନିଜେ ଏହି ପୁରାଣକୁ ଲେଖି ଶିବଭକ୍ତମାନେକୁ ଦାନ କରେ, ସେ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ଦୁର୍ଲଭ ଫଳ ଲାଭ କରେ । ଯିଏ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଉପବାସ କରି, ଶିବଭକ୍ତ ସଭାରେ ଏହି ପୁରାଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ, ସେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅକ୍ଷର ପାଠରେ ଗାୟତ୍ରୀ ପୁରଶ୍ଚରଣର ଫଳ ମିଳେ; ଏହି ଜୀବନରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇ, ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ । ଯିଏ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଉପବାସ ଓ ରାତି ଜାଗରଣ କରି ଏହି ପୁରାଣ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ତୀର୍ଥ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ସ୍ୱୟଂ ସମାନ ଧନ ଦାନ ଦେଲେ ଯେପରି ଫଳ ମିଳେ, ଏହି ପୁରାଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ୟାସ ଓ ଅନ୍ୟ ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦେଲେ ତାହିଁ ଫଳ ନିଶ୍ଚୟ ମିଳେ । ଯିଏ ଦିନ ଓ ରାତି ଏହି ଶିବପୁରାଣ ଗାୟନ କରେ, ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି । ଏପରି ମହାତ୍ମ୍ୟ ଥିବା ଏହି ଶିବପୁରାଣ ଶ୍ରବଣ, ପାଠ ଓ ପୂଜା କଲେ, ଏହି କଳିଯୁଗର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର ହୁଏ, ଧର୍ମ ରକ୍ଷିତ ହୁଏ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ନିଶ୍ଚିତ ।