ଏହି ସମୟରେ, ପ୍ରଭୁ ଏକ ପାଉଁ ଉପରେ ଅନ୍ୟ ପାଉଁ ରଖି, ହାତଗୁଡ଼ିକୁ ପୂଜା ପଦ୍ଧତିରେ ଧରିଥିଲେ । ସେ ଚାରିପାଖରେ ନିଜ ସେବକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳମୟ ଚିହ୍ନରେ ଚିହ୍ନିତ ଥିଲେ । ଭକ୍ତିଶୀଳା ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମପତ୍ର ଚାମର ଦ୍ୱାରା ପଖା ଝାଳୁଥିଲେ, ବେଦମାନେ ସେଉଁଠି ଅବିରତ ଶ୍ରୀଗୁଣଗାନ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଭଗବାନ ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୟାପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଥିଲେ । ଏହି ଭାବରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦେବମାନେ ତୃପ୍ତିର ନୀର ଭରିଥିବା ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ଦୂରରୁ ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ଏବଂ ମହାସେନାମାନେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଜଣାଇଲେ । ପ୍ରଭୁ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ନିଜ ସେବକମାନଙ୍କ ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଡାକିଲେ । ତାପରେ, ସେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରି, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶିରୋମଣି ଭବ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ ଗଭୀର ଅର୍ଥ ଓ ମଧୁର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ: “ବନ୍ଧୁମାନେ, ସବୁ କୁଶଳ ତ? ସଂସାର ଓ ଦେବବଂଶ କି ମୋର ଆଜ୍ଞା ଅନୁସରଣ କରୁଛି? ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଲିନ ଅଛି କି ନୁହେଁ?” “ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଘଟିଛି ବୋଲି ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣିଥିଲି, ମୋତେ ବାରମ୍ବାର ଚିନ୍ତା ଭରା କଥା ଶୁଣି, ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା ।” ପ୍ରଭୁ ସ୍ନିଗ୍ଧ ହାସ୍ୟ ସହିତ, ସେଇ ବାଳକ ମଧୁର କଥାରେ ମାତାକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ତାପରେ ଦେବମାନଙ୍କ ସଭାକୁ ଗଲେ । ତା’ପରେ, ହରି ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯିବା ପାଇଁ, ପ୍ରଭୁ ସେଠାରେ ଥିବା ସେନାପତିମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ । ତା’ପରେ, ଚରମ ଭଗବାନଙ୍କ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସଙ୍ଗୀତ ବାଜିଲା, ଏବଂ ସେନାପତିମାନେ ନିଜ ନିଜ ଯାନ ଓ ଭୂଷଣରେ ସଜି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ । ଭଦ୍ରାମ୍ବିକାଙ୍କ ପତି ପ୍ରଭୁ ପଞ୍ଚମଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଆଦିରୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓଁକାର ଆକୃତି ଥିବା ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲେ । ଦେବମାନେ, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ, ସମସ୍ତ ସେନା ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ । ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ପଶୁପତି, ତାଙ୍କ ସହିତ ସେନା ନେଇ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ । ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖି, ପ୍ରଭୁ ମେଘମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନିଜକୁ ଲୁଚାଇଲେ; ସଙ୍ଗୀତ ଧ୍ୱନି ନିରବ ହେଲା, ସେନାମାନଙ୍କ ଗର୍ଜନ ଶାନ୍ତ ହେଲା । ତା’ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅଚ୍ୟୁତ, ଉଭୟ ବୀର, ଏକାଉଁଠି ଅନ୍ୟକୁ ମାରିବାକୁ ଚାହିଁ, ମହେଶ୍ୱର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ । ସେଇ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ଅଗ୍ନି ଝାଳରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତିନି ଲୋକ ଦହିଗଲା । ଏହା ଦେଖି, ପ୍ରଭୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର, ଅକାଳ ପ୍ରଳୟ ଆସୁଛି ବୋଲି ଅନୁଭବ କଲେ । ସେ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ଏକ ବିଶାଳ, ଭୟଙ୍କର ଅଂଶହୀନ ଅଗ୍ନି ଶ୍ରମ୍ଭ ଆକୃତି ନେଲେ । ଏହି ମହାଅଗ୍ନି ଦେଖି, ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ତୁରନ୍ତ ତଳେ ପଡିଗଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଅଗ୍ନି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା । ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଉଭୟ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଇ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଏହା କ’ଣ? ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତି କ’ଣ?” “ଏହି ଅନ୍ତଃକରଣର ଉପରେ ଅନ୍ତର୍ଧ୍ୟାନ ଅଗ୍ନି ଶ୍ରମ୍ଭ କ’ଣ? ଏହାର ଶୀର୍ଷ ଓ ମୂଳ ଆମେ କୌଣସି ଦେଖିପାରୁନାହିଁ ।” ଏହି ଭାବରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଉଭୟ ବଳଶାଳୀ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ତାହାକୁ ଖୋଜିବାକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାତ୍ରା କଲେ । “ଆମ ଦୁଇଁଜଣ ଏଠି ଏକାଠି ଥିଲେ ଏକ କାମ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ,” ବୋଲି, ବିଷ୍ଣୁ ବରାହ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି ତଳ ଖୋଜିବାକୁ ଯାଇଲେ । ସେଇପରି, ବ୍ରହ୍ମା ହଂସ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି ଶୀର୍ଷ ଦେଖିବାକୁ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ିଗଲେ । ବିଷ୍ଣୁ ବରାହ ଆକୃତି ନେଇ ପାତାଳର ଗଭୀର ଅଞ୍ଚଳକୁ ଭେଦି ଚାଲିଗଲେ । ତଥାପି, ଏହି ଅଗ୍ନି ଶ୍ରମ୍ଭର ଆକୃତି କେଉଁଠି ନାହିଁ; ଶେଷରେ, ବରାହ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିବା ହରି କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ପ୍ରଥମେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଫେରିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ସେ ଏକ କେତକୀ ଫୁଲ ଦେଖିଲେ, ଯାହା କିଛି ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ପଡିଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଥିଲା । ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ପରମେଶ୍ୱର ଭବ୍ୟ ଚିନ୍ତା କଲେ କ’ଣ କରିବେ । ଏକ ରସିକତାରେ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ହଲିଲା, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କେତକୀ ଫୁଲ ତଳକୁ ପଡିଗଲା; ସେ ଏହାକୁ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ । “ଫୁଲମାନଙ୍କର ରାଜା, ତୁମେ କାହିଁକି ପଡିଗଲ ଓ କିଏ ତୁମକୁ ଧରିଛି? ତୁମେ ଏହି ଅପାର ଆଦି ଶ୍ରମ୍ଭର ମଧ୍ୟରୁ ବହୁଦିନ ଧରି ତଳକୁ ପଡିଛ ।” “ସେଥିପାଇଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖିପାରୁନାହିଁ; ଏହା ଦେଖିବାର ଆଶା ଛାଡ଼ । ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେବା ପାଇଁ ମୁଁ ହଂସ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି ଏଠାକୁ ଆସିଛି ।” “ଏଠାରୁ, ବନ୍ଧୁ, ଆଜି ତୁମେ ମୋ ସହିତ ଯାହା ଚାହିଁଛ, ତାହା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଏହି କଥା ଆମେ ଏକାଠି ମିଶି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କହିବାକୁ ହେବ ।” ଶ୍ରମ୍ଭର ଶେଷରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଦେଖିଲେ; “ଏଠି ମୁଁ ସାକ୍ଷୀ, ଅଚ୍ୟୁତ,” ବୋଲି ସେ କେତକାକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ । “ସଂକଟରେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିବା ଉଚିତ ବୋଲି କହାଯାଏ ।” ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଅତି ଶ୍ରମିତ ଓ ଅନନ୍ଦହୀନ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସତ୍ୟ କହିଲେ । “ହରି, ଏହି ଶ୍ରମ୍ଭର ଶୀର୍ଷ ଦେଖିଛି—ସେଠାରେ କେତକା ସାକ୍ଷୀ,” ବୋଲି ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ । ତାପରେ କେତକା କହିଲା, “ଏହା ମିଥ୍ୟା ।” ହରି ଏହାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ଓ ଷୋଡଶୋପଚାର ପୂଜା କଲେ । ବ୍ରହ୍ମା ମିଥ୍ୟା କଥା କହି, ଅଗ୍ନି ଲିଙ୍ଗକୁ ଆଘାତ କରିବାକୁ ଯିବାବେଳେ, ପ୍ରଭୁ ସେଠାରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଆକୃତିରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ । ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ହାତ କମ୍ପିଗଲା; ସେ ପୁନି ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରିଲେ । “ଅନାଦି ଓ ଅନନ୍ତ ଆକୃତି ଧାରୀ, ଏଠି ମୂଢ଼ତା ଦ୍ୱାରା ଆଉ କୌଣସି ଅଭିଳାଷା ଜନିତ ଭ୍ରମ ଦୟାକରି ହେଉ ନାହିଁ । ଦୟାମୟ, ତୁମ ନିଜ ଲୀଳାରେ ଘଟିଥିବା ଏହି ଦୋଷକୁ କ୍ଷମା କର ।” “ହରି, ମୁଁ ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ, କାରଣ ତୁମେ ଆଧିପତ୍ୟ ଚାହିଁଲେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ କଥା କହିଛ । ତେଣୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ମୋ ସମାନ ସମ୍ମାନ ଓ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପାଇବ ।” “ଏଠାରୁ, ତୁମେ ଓ ତୁମ ବିଶିଷ୍ଟ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଏହି ପୂଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରର ସ୍ଥାପନା ପାଇଁ ଉତ୍ସବ ଓ ପୂଜା କରିବ ।