ଏହି ଉତ୍କଳନାମା ଗଢ଼ି ଆସୁଛି ଏକ ଦିବ୍ୟ ଘଟଣାରେ—ଯେଉଁଠାରେ ରୁଦ୍ର, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ନାୟକ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଫେରିଆସିବାରେ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ମୁହଁରେ ଦିପ୍ତି ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚତମ ବାକ୍ୟ କହିଲେ। ରୁଦ୍ର କହିଲେ, “ଭୟ କରିନଥିବେ, ଭୟ କରିନଥିବେ, ବଡ଼ ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବିରିଞ୍ଚ, ଯେଉଁଠି ଆପଣ ଲୋକମାନଙ୍କର ଶିକ୍ଷକ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରାଣ ଫେରାଇଦେଲି—ଆନନ୍ଦରେ ଉଠନ୍ତୁ, ଧର୍ମଜନ।” ଏହି ମଧୁର ବାକ୍ୟଗୁଡିକୁ ଶୁଣି, ସ୍ବପ୍ନରେ ଅନୁଭବ କରୁଥିବା ପରି, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜର ଦୀପ୍ତିମାନ ମାନ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ହରଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିଲେ। ପ୍ରାଣ ଫେରିଆସିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ନମ୍ର କଣ୍ଠରେ ଓ ଯୋଡିଥିବା ହାତରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ମାତ୍ର ମୋ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି; କିଏ ଆପଣ, ଏଠାରେ ଏକାଦଶ ରୂପରେ ବିଶ୍ୱର ଆକାର ଧାରଣ କରି ଦଉଛନ୍ତି?” ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ ମହେଶ୍ୱର ନମ୍ର ହାତରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି କହିଲେ, “ମୋତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ ଭାବରେ ଆସିଛି; ଏହି ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ରମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି। ମୋ ଦୟାରେ ଏହି ଗଭୀର ଅଚେତନତାକୁ ଛାଡ଼ି, ପୁନଃ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଜାଗ୍ରତ ହେବେ; ଆପଣ ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଉଚିତ।" ଏଭଳି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ ଭଗବାନ୍ ରୁଦ୍ର କହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ମନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା ଅଷ୍ଟକ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ୍ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। “ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୁଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କ ଚମକ ଉତ୍ତମ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ; ଭବ ଦେବ, ଯାହାର ତତ୍ତ୍ୱ ଜଳ ଓ ରସ; ଶର୍ବ, ଯାହାର ଆକାର ପୃଥିବୀ; ନନ୍ଦି ଓ ସୁରଭି, ମୁଁ ନମନ କରୁଛି। ଓ ପ୍ରଭୁ, ଓ ଵାସବ, ଯାହାର ତତ୍ତ୍ୱ ସ୍ପର୍ଶ; ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ନାୟକ, ଅତି ଚମକ ଥିବା, ଭୟଙ୍କର, ଆକାଶ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶବ୍ଦ ରୂପ ଭଗବାନ୍—ମୁଁ ନମନ କରୁଛି। ଉଗ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଯାହାର ତତ୍ତ୍ୱ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ମହାଦେବ, ସୋମ ଓ ଅମୃତ ଆକାର ଭଗବାନ୍—ମୁଁ ନମନ କରୁଛି।” ଏଭଳି ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ବ୍ରହ୍ମା, ଜଗତର ପ୍ରପିତାମହ, ଭଗବାନ୍ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, “ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଓ ପୂର୍ବ ଓ ଭବିଷ୍ୟତର ନାୟକ, ଓ ମୋ ପୁଅ, ଓ ମହାପ୍ରଭୁ, ସୃଷ୍ଟିର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆପଣ ମୋ ଦେହରୁ ଉଦ୍ଭବ କରିଛନ୍ତି, କାମଦେବଙ୍କର ନାଶକ ଭାବରେ। ଏହି ମହା କାର୍ଯ୍ୟରେ ମୁଁ ଲିପ୍ତ ହେବାରୁ, ଓ ଜଗତର ନାୟକ, ଆପଣ ସର୍ବଦା ମୋତେ ସହଯୋଗ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆପଣ ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଉଚିତ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତ୍ରିପୁର ନାଶକ ଦେବ ରୁଦ୍ର ପବିତ୍ର ହେଲେ; ଶଙ୍କର ଏହି ଶବ୍ଦ ଗ୍ରହଣ କରି କହିଲେ, “ଏହିପରି ହେଉ।” ତାପରେ, ଆନନ୍ଦିତ ବ୍ରହ୍ମା ଭଗବାନ୍ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ମିଳିଲା ପରେ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ମନ ଦ୍ୱାରା ମରୀଚି, ଭୃଗୁ, ଅଙ୍ଗିରସ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ, ଦକ୍ଷ, ଅତ୍ରି ଓ ଵଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ଏହାପୂର୍ବରୁ ଧର୍ମ ଓ ସଙ୍କଳ୍ପକୁ ଉଦ୍ଭବ କଲେ। ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ପୁଅ, ରୁଦ୍ର ସହିତ, ପ୍ରଥମ ଗୃହସ୍ଥ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦ୍ୱାଦଶ କୁଳ ଉଦ୍ଭବ କଲା, ଦେବତାମାନେ ଓ ମହା ଋଷିମାନେ ଭରିଥିବା, ପ୍ରଜା ଓ ଯଜ୍ଞରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଚାରି ପ୍ରକାର ଗୋଷ୍ଠୀ—ଦେବତା, ଅସୁର, ପିତୃ, ମନୁଷ୍ୟ—ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ରୁଦ୍ର ସହିତ ଜଳରେ ନିୟମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ।