ଏହିପରି ଏକ ପବିତ୍ର କଥା, ଶିବଙ୍କ ମହତ୍ମ୍ୟ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ତିନିମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ସଦା ସିଧିର ସାକ୍ଷାତ୍ ଦାତା ଅଟୁଟ ଭାବରେ ରହିଛି; ଏହାର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟା ଦୃଢ଼ ହୋଇଯାଏ। ଚାରିମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ, ମଣିଷ ହତ୍ୟାର ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ୍ନ କରେ; ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ କିମ୍ବା ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ଚାରି ପୁରୁଷାର୍ଥ ତୁରନ୍ତ ଲାଭ ହୁଏ। ପଞ୍ଚମୁଖୀ, ସ୍ୱୟଂଭୂ ରୁଦ୍ର, ଯିଏ କାଳାଗ୍ନି ନାମରେ ପରିଚିତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ଆକାଙ୍କ୍ଷାର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ପଞ୍ଚମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଅନେକ ପାପ, ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ, ଅନୁଚିତ ଭୋଜନ ଦୂର ହୁଏ। ଷଡ୍ମୁଖୀ କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ଯେଉଁଥିରେ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ପିନ୍ଧାଯାଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସପ୍ତମୁଖୀ ମହେଶାନୀ, ଯାହାକୁ ଅନଙ୍ଗ ନାମରେ ଡାକାଯାଏ, ଏହାକୁ ଧାରଣ କଲେ ଦରିଦ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ ହୋଇଯାଏ। ଅଷ୍ଟମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ଯାହା ବସୁ ଓ ଭୈରବଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ, ଧାରଣ କଲେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ମିଳେ; ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ହୋଇଯାନ୍ତି। ନବମୁଖୀ ଭୈରବ ଓ କପିଳ ଋଷିର ମନ୍ତ୍ରଣା ହେଉଛନ୍ତି; ଦୁର୍ଗା ଏଠାରେ ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ଓ ମହେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ନବ ରୂପ ଅଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷକୁ ବାମ ହାତରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋତେ ସମାନ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଦଶମୁଖୀ ମହେଶାନୀ, ଯିଏ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ, ଧାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ଆକାଙ୍କ୍ଷା ପୂରଣ ହୁଏ। ଏକାଦଶମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ଯଦି ରୁଦ୍ର ସହିତ ପିନ୍ଧାଯାଏ, ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ବିଜୟ ଦେଇଥାଏ। ଦ୍ୱାଦଶମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମୁଣ୍ଡରେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେଠାରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ନିବାସ କରନ୍ତି। ତ୍ରୟୋଦଶମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ବିଶ୍ୱେଦେବଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ; ଏହି ମାଳା ପିନ୍ଧିଲେ ସମସ୍ତ ଆକାଙ୍କ୍ଷା, ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ ହୁଏ। ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପରମ ଶିବଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ; ମୁଣ୍ଡରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପିନ୍ଧିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱନ୍ନ ହୁଏ। ଏଭଳି ମୁଖର ଭିନ୍ନତା ଅନୁଯାୟୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ପ୍ରକାର ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା। ଏହି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷକୁ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ, ଏହିପରି ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଲସତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯଦି କେହି ମନ୍ତ୍ର ବିନା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ପଡ଼ିଥାଏ। ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେଖି ଭୂତ, ପିଶାଚ, ଡାକିନୀ, ଶାକିନୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅପଦ୍ରବ୍ୟ ଦୂରେ ପଳାଯାନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ମାୟା, ତନ୍ତ୍ର, ଅପଶକ୍ତି ଥାଏ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରୀଙ୍କ ଦେଖି ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଦୂରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି। ଏହିପରି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖି ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ, ଦେବୀ, ଗଣପତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ମହିମା ଜାଣି, ମହାଦେବୀ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହାକୁ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ, ଧର୍ମର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ। ଏହି ମହାତ୍ମ୍ୟ ପ୍ରଥମେ ଗିରିଜାଙ୍କୁ ଶିବ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଭସ୍ମ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ମହିମା ବିଷୟରେ, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଭସ୍ମ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣକାରୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି; ଏହା ଧାରଣ କରିଲେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳେ। ଯିଏ ଭସ୍ମ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧି, ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରି, ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରେ, ସେ ଶୁଭ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଏ। ତିନି ରେଖା ଭସ୍ମ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳା ବିନା, ଯଦି ପୂଜା କରାଯାଏ, ମହାଦେବ ଚାହିତା ଫଳ ଦେଇନଥାନ୍ତି। ଏହିପରି ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲି—ଏହି ଭସ୍ମ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ମହତ୍ମ୍ୟ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଆକାଙ୍କ୍ଷା ପୂରଣ କରେ। ଯିଏ ଦିନେ ଦିନେ ଏହି ଉତ୍ତମ ଓ ଶୁଭ ମହିମା କଥା ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶୁଣେ, ସେ ସମସ୍ତ ଆକାଙ୍କ୍ଷା ପାଇଯାଏ। ଏଠି ଏହିପରି ସମସ୍ତ ସୁଖ ଭୋଗ କରି, ପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ର ସହିତ ରହି, ପରେ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପାଏ ଓ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି କଥା, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମକୁ ବିଦ୍ୟେଶ୍ୱର ସଂହିତାରୁ କହିଦେଲି; ଏହା ସଦା ସମସ୍ତ ସିଧି ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ। ଏହିପରି, ମୁଁ ଶିବ, ସୋମ, ତାଙ୍କ ସାଥୀ ଓ ପୁତ୍ରମାନେ, ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରୁଷଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି, ପ୍ରଳୟର କାରଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅପୂର୍ଣ୍ଣିୟ, ସାର୍ବଭୌମ ଏବଂ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ତାଙ୍କ ସ୍ୱଭାବ। ଅଜନ୍ମା, ଜଗତ୍ସୃଷ୍ଟା, ନିତ୍ୟ, ଶୁଭ, ଅକ୍ଷୟ, ମହାଦେବ, ମହାତ୍ମା ଶିବଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି। ଧର୍ମଭୂମିରେ, ମହାତୀର୍ଥ ପ୍ରୟାଗରେ, ଯେଉଁଠି ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମିଳିଛି, ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଯିବା ପଥରେ, ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ମନ, ତତ୍ତ୍ୱନିଷ୍ଠ, ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ଓ ଶୁଭ କର୍ମରେ ନିପୁଣ ମୁନିମାନେ ଏକ ମହା ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ, ସେହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣି, ବିଦ୍ୟାଧୟ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପୁତ୍ରୀ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର, ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ, ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଆସିଲେ। ସେ ମହାତ୍ମା, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପଞ୍ଚଭାଗ ଶବ୍ଦର ଗୁଣ ଓ ଦୋଷ ଜାଣିଥିଲେ। ତିନି ବୃହସ୍ପତିଠାରୁ ଉତ୍ତମ ବକ୍ତା, କାନରେ ମଧୁର, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଆକର୍ଷକ କଥା କହିଥିଲେ। ସେ ଅତି ନିପୁଣ କଥାକାର, ସମୟ ଓ ଯଥାଯଥ ଜାଣିଥିବା କବି, ପୁରାଣ କଥାରେ ପ୍ରଧାନ, ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ମୁନିମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଯଥାଯଥ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କଲେ। ମୁନିମାନେ ଯେଉଁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ, ସେ ତାହା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସହିତ ରହିଲେ।