ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ମହାଦେବଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଜନେ ଭକ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କିପରି କରିବା ଉଚିତ ସେଥିରେ ବିସ୍ତୃତ ନିୟମ ଦିଆଯାଇଛି । ଭକ୍ତ ମନେ ତିନି ଥର ୩୬୦ଟି ମଣିକା ନେଇ ଏକ ପବିତ୍ର ଜନ୍ତା ବନେଇବାକୁ କହାଯାଇଛି । ମୁଣ୍ଡର ଚୁଡାରେ ତିନିଟି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଲଗାଇବା ନିୟମ ଅଛି, ବାମ ଏବଂ ଡାହାଣ କାନରେ ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ଛଉଟି କରି ଲଗାଯିବ । ଗଳା ଏବଂ ବାହୁରେ ଏକଶଏକଟି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି, ଏହି ସଂଖ୍ୟା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ । କୋହାନିରେ ପୁଣି ଏକ ମଣି ରତ୍ନ ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ । ଶିବଭକ୍ତମାନେ ତିନିଟି ପବିତ୍ର ଜନ୍ତା ପିନ୍ଧିବେ, ଅବଶିଷ୍ଟ ପାଞ୍ଚଟି ମଣିକୁ କଟିରେ ପିନ୍ଧିବେ । ଏହିପରି ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମହେଶଙ୍କ ପରି ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା ପାଇବା ଉଚିତ ବୋଲି କହାଯାଇଛି । ଏମିତି ରୂପେ ଯେଉଁଜଣେ ଭକ୍ତ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରି ଏହି ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦେଖିବା ସମୟରେ "ଶିବ" ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି । ଯଦି ଏହିପରି ଏକ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ନିୟମ ଅସମ୍ଭବ ହୁଏ, ତେବେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶୁଭ ଉପାୟ ବି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି । ଏଥିରେ ଚୁଡାରେ ଏକ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ମୁଣ୍ଡରେ ତିରିଶଟି, ଗଳାରେ ପଞ୍ଚାଶଟି, ଏବଂ ବାହୁରେ ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ଶୋଳହଟି ଧାରଣ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି । ହାତର ଗଡ଼ିରେ ଦ୍ୱାଦଶଟି, ଦୁଇଟି କାନ୍ଧରେ, ପାଞ୍ଚଶଏଟି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ନିୟମ ଅଛି । ଏକଶଏଠି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ମାଳା ଓ ପବିତ୍ର ଜନ୍ତା ତିଆରି କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି । ଏଭଳି ନିୟମିତ ଶିଳା ଭଳି ଏକ ହଜାର ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବାକୁ ଯେଉଁମାନେ ସମର୍ପିତ ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି । ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଏକ ବିଧି ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି—ଚୁଡାରେ ଏକ, ମୁଣ୍ଡର ଶୀର୍ଷଭାଗରେ ଚାଳିଶଟି, କଣ୍ଠରେ ବତିଶଟି, ଛାତିରେ ଏକଶଏଠି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି । କାନରେ ଏକ, ବାହୁରେ ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ଛଉଟି, ଆଉ ହାତର ଆଗଭାଗରେ ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ଶୋଳହଟି ଏବଂ ହାତରେ ତାହାର ଦୁଇଗୁଣା ଧାରଣ କରିବା ନିୟମ ଅଛି । ଏଭଳି ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଯେଉଁଜଣେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଜନ୍ମେ ଶୈବ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶିବଙ୍କ ପରି ପୂଜ୍ୟ ଓ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି । ମୁଣ୍ଡରେ ଇଶାନ ମନ୍ତ୍ର, କାନରେ ତତ୍ପୁରୁଷ ମନ୍ତ୍ର, ଗଳାରେ ଅଘୋର ମନ୍ତ୍ର ଓ ହୃଦୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଧାରଣ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି । ହାତରେ ଅଘୋର ବୀଜମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଉଦରରେ ପନ୍ଦର ଅକ୍ଷର ବିଶିଷ୍ଟ ବାମଦେବ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ । ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିରିଶଟି ମାଳା ଓ ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ସାତ ଧାରଣ କରିବା, କିମ୍ବା ବାମ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି । ଏହିପରେ ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କଲେ କିଛି ଜିନିଷ ଖାଇବାରୁ ବିରତ ରହିବା ଉଚିତ—ମଦ୍ୟ, ମାଂସ, ରସୁଣ, ପିଆଜ, କୁଳଥି, କଫ ବଢ଼ାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ମଳ ଓ ବନ୍ଦର ମାଂସ । ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଲକ୍ଷ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପାଇଁ ଲାଲ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ତ୍ୟାଗୀମାନେ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଏବଂ ବଣିକମାନେ ପାଇଁ ଅନେକଥର ଉପଯୋଗ କରାଯିଥିବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ କଳା ଏବଂ ହାତୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କହାଯାଇଛି । ଚାରି ଵର୍ଣ୍ଣ, ଗୃହସ୍ଥ ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ନିୟମିତ ଭାବେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ । ଯେଉଁମାନେ ଏହା ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଭ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି, ତ୍ୟାଗ କଲେ ସମସ୍ତ ନରକର ଫଳ ମିଳେ । ପ୍ରଥମେ ଆମଳକୀଠୁ ହାଲୁକା ଓ ଦୁଷିତ, କାଣାଠିଆ, କୀଟ ଖାଇଥିବା, ଗୁହାରେ ତ୍ରୁଟି ଥିବା ବା ଚଣା ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଦୋଷରହିତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ସବୁବେଳେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୁଭ ମନାଯାଇଛି । ଶିବଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସମସ୍ତ ଵର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ, ନାରୀ ଓ ଶୂଦ୍ର ସମେତ ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ । ଦିନର ନିୟମ ରାତିରେ କିମ୍ବା ରାତିର ନିୟମ ଦିନରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି ଯେଉଁମାନେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରଭାତ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି । ଏହି ସଂସାରରେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଜଟାଧାରୀ ଏବଂ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ଲୋକ ଲାଭ କରନ୍ତି । ମୁଣ୍ଡରେ ଏକ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ମଝିରେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଓ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ସଦା ଶିଳ୍ପ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ଦେହରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ମାଥାରେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର, ମୁଖରେ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ନାହିଁ, ସେମାନେ ଯମଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବେ । ଏହି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଓ ଭସ୍ମ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଜାଣୁଥିବେ କି ନାହିଁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ, କେବେ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । କାଳ ତାଙ୍କର ସେବକମାନେ ଏହି ନିୟମ ବୁଝି ଚୁପ୍ଚାପ୍ ରହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲେ । ତେଣୁ, ମହାଦେବୀ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମହାପାପ ନାଶକ, ଏହା ମୋତେ ପ୍ରିୟ, ପବିତ୍ର ଓ ମହାପୁନ୍ୟଦାୟକ । ଯେଉଁମାନେ ହାତ, ବାହୁ କିମ୍ବା ମୁଣ୍ଡରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଅତିତ କରି ଭୂମିରେ ରୁଦ୍ର ରୂପେ ଚରଣ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଦ୍ୱାରା ସଦା ପୂଜ୍ୟ, ଦର୍ଶନ କଲେ ଶିବଙ୍କ ପରି ପାପ ନାଶ ହୁଏ । ଯଦି କେହି ଧ୍ୟାନ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠା ନଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଏବଂ ପରମ ପଦ ଲାଭ କରନ୍ତି । ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳା ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ କୋଟିଗୁଣା ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଧାରଣ କଲେ ଦଶ କୋଟି ଗୁଣା ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ । ଯେଉଁଯାଏଁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଦେହରେ ରହିଥାଏ, ସେଉଁଯାଏଁ ମୃତ୍ୟୁ ଭୟ ନାହିଁ ।