ଏକ ସମୟର କଥା, ପାର୍ବତୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶିବ ନିଜ ଅତି ପ୍ରିୟ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳା ବିଷୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଓ ଶୁଭ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ଶିବ କହିଲେ, “ଯଦି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଏକ ଆମଳ ଫଳର ପରି ଆକାରରେ ଥାଏ, ତେବେ ସେ ଏହି ଜଗତର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଦିଏ; ଯଦି ଗୁଞ୍ଜା ବିଜର ପରି ଛୋଟ ହୋଇଥାଏ, ତେବେ ଚାହିଥିବା ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଯେତେ ହାଲୁକା, ତେତେ ଅଧିକ ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ପ୍ରତି ଗୁଛି ଦଶଗୁଣା ଲାଭ ଦେଇଥାଏ, ଏହି ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହିଛନ୍ତି। ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଦ୍ୱାରା ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଥାଏ, ଏହି କାରଣରୁ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ, ଏହି ଜଗତରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳା ଯେତେ ଶୁଭ ଓ ଫଳଦାୟକ, ତେତେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମାଳା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ। ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଗୁଛି ଯଦି ହସୁନି, ଦୃଢ, ବଡ଼, କାଠି ଦ୍ୱାରା ସଜିତ, ତେବେ ସେ ସବୁବେଳେ ଆଶା, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଯେଉଁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ କୀଟାକିଣ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ଭୋଗିତ, ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ଫଟିଗଲା, କାଠି ନାହିଁ, ଘା ଲାଗିଛି, ବିକୃତ ଅଟା, ସେଗୁଡିକୁ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏକ ପ୍ରକୃତିକ ତ୍ରିର ଥିବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ମାନବ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ମଧ୍ୟମ। ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବାରେ ବଡ଼ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଥାଏ; ଯଦି ଏକ ଶତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧାଯାଏ, ମଣିଷ ରୁଦ୍ର ରୂପ ହୋଇଯାଏ। ଏକାଦଶ ଶତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ଏହାର ଫଳ ଏକ ଶତ ବର୍ଷରେ ବି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବା ନୁହେଁ। ଅନୁସୃତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତ ଚାଲିଶି ଶତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ମୁକୁଟ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ତିନି ଶତ ଷଷ୍ଠି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ତିନି ଥର ପ୍ରୟୋଗ କରି ଉପବିତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଚୂଡାରେ ତିନି, ଉଭୟ କାନରେ ଛଅ ଛଅ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଗଳା ଓ ବାହୁରେ ଏକ ଶତ ଏକ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ, ଉରୁରେ ରତ୍ନ ପୁନଃ ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଶିବ ଭକ୍ତମାନେ ତିନି ଉପବିତ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ, ପଞ୍ଚ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ବାକୀ ଥିଲେ, ଏହା କମରେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ, ଏହି ପ୍ରକାରେ ପିନ୍ଧାଯାଇଥିବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳାକୁ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରି। ଏହି ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଶିବ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ, ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏକ ଶହେଠାରୁ ଅଧିକ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ନିୟମ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଦିଆଯାଇଛି; ଯଦି ଏହା ନାହିଁ, ତାହା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶୁଭ ବିଧି ଏବେ କହୁଛି। ଏକ ଚୂଡାରେ ଏକ, ମୁଣ୍ଡରେ ତିରିଶି, ଗଳାରେ ପଞ୍ଚାଶି, ଦୁଇ ବାହୁରେ ସୋଳ ସୋଳ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ତିରିଶି ଉପରେ ଶିର, ପଞ୍ଚାଶି ଗଳା, ସୋଳ ସୋଳ ବାହୁ, ଦ୍ୱାଦଶ କପାଳ, ଦୁଇ କନ୍ଧ, ପାଞ୍ଚଶତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ; ଏକ ଶତ ଆଠ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ମାଳା ଓ ଉପବିତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଏକ ହଜାର ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିବା ଜନ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ରୁଦ୍ର ପରି ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ଏକ ଚୂଡାରେ ଏକ, ମୁଣ୍ଡରେ ଚାଳିଶି, ଗଳାରେ ବତିଶି, ଛାତିରେ ଏକ ଶତ ଆଠ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ; କାନରେ ଏକ ଏକ, ବାହୁରେ ଛଅ ଛଅ, ଆଉ ଫୋରାରେ ସୋଳ ସୋଳ, ହାତରେ ଦ୍ୱିଗୁଣା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ। ଏହିପରି ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତିରେ ପିନ୍ଧିଥିବା ଶିବଭକ୍ତ, ଜନ୍ମରୁ ଶୈବ ହେଉଥିଲେ ବି, ଶିବ ପରି ପୂଜିତ ଓ ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଥାଏ। ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ବେଳେ ଶିରରେ ଇଶାନ ମନ୍ତ୍ର, କାନରେ ତତ୍ପୁରୁଷ ମନ୍ତ୍ର, ଗଳାରେ ଅଘୋର ମନ୍ତ୍ର, ହୃଦୟରେ ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅଘୋର ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହାତରେ, ବାମଦେବ ପନ୍ଦର ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉଦରରେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିରିଶି ମାଳା ଓ ପଞ୍ଚ କିମ୍ବା ସାତ, କିମ୍ବା ବାମ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ମଦ୍ୟ, ମାଂସ, ରସୁଣ, ପିଆଜ, କଳା ଚଣା, କଫ ବଢାଉଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ମଳ, ଏବଂ ଶୁକ୍ର ମାଂସ ଖାଇବା ନିଷିଦ୍ଧ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଲକ୍ଷ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ଲାଲ, ତ୍ୟାଗୀଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ପୁନପୁନ ଦ୍ରବ୍ୟପାନ କରାଯାଇଥିବା, ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ କଳା ଓ ହାତୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କହାଯାଇଛି। ଚାରି ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକ, ଗୃହସ୍ଥ ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ନିୟମରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ; ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମ କ୍ଷୀଣ ହେଉନାହିଁ। ଧର୍ମିକ ଲୋକ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି; ଛାଡ଼ିଦେଲେ ସମସ୍ତ ନରକରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ, ଆମଳକୀଠାରୁ ହାଲୁକା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ତାପରେ ଅପବିତ୍ର, କାଠି କାଟିଥିବା, କୀଟାକିଣ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ଭୋଗିତ, ତ୍ରିର ତ୍ରୁଟି, ଏହି ଲୋକ ଶୁଭ ପାଇଁ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଚଣା ଆକାରର ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଅନ୍ତିମରେ ନିର୍ମଳ ଓ ଶୁଭ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ସବୁବେଳେ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ। ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ, ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଣୀ ଓ ଜାତିର ଲୋକ, ମହିଳା ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ବି ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଦିନର ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ରାତିରେ, କିମ୍ବା ରାତିର ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ଦିନରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ, ସକାଳ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହି ଜଗତରେ ତିପୁଣ୍ଡ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଜଟାଧାରୀ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ଜଗତ ଲାଭ କରନ୍ତି। ମୁଣ୍ଡରେ ଏକ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ମଧ୍ୟମ ଭାଗରେ ତିପୁଣ୍ଡ୍ର, ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଧର୍ମିକମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଶରୀରରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ଫୋରେ ତିପୁଣ୍ଡ୍ର, ମୁଁହରେ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ନାହିଁ, ସେମାନେ ଯମ ଗୃହକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ। ଏହାର ଶକ୍ତି ଜାଣି କିମ୍ବା ନାଜାଣି, ଭସ୍ମ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକମାନେ ସବୁବେଳେ ଆମେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ; ବିନା କାରଣ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏପରି କାଳ ନିଜ ଦୂତମାନେ ପ୍ରତି ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ; ସେମାନେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ବୁଝି ଚୁପ୍ଚାପ ଅବାକ ହୋଇ ଦଉଡ଼ିଲେ।