ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାମତ୍ରୟର ଫଳ କେମିତି ମିଳେ, ଏହା କେତେ ମହାନ—ଏହି କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ ବିସ୍ତାରରେ କହିବି, ହେ ଶିଳ୍ପୀ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ। ଶୈବ ଧର୍ମର ଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲଭଳି ଜାଣିଥିବା ଋଷିମାନେ, ଦେବତାମାନେ—ସେମାନେ ସଦା ଭକ୍ତିଭାବରେ, ମନୋଯୋଗରେ ଏହି ମହିମାକୁ ଶୁଣନ୍ତି। ଏହା ବେଦ, ପୁରାଣ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ମୋର ଭଲପାଇବାରୁ ମୁଁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଖୋଲାଭାବରେ ତୁମେମାନଙ୍କୁ କହୁଛି। ଏହି ନାମତ୍ରୟର ମହିମା କିଏ ମନେ ବୁଝିପାରିବ? ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିନା ଏହି ବିଶ୍ୱର ସବୁ କିଛି ଅସତ୍ୟ ଓ ଅନିତ୍ୟ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ନାମର ମହିମା ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ, ଭକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କହିବି—ଏହି କଥା ଆନନ୍ଦରେ ଶୁଣ, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ। "ଶିବ" ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ବଡ଼ ବଡ଼ ପାପ ମଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ ପରି ଅଗ୍ନିରେ ଖାକ ହୋଇଯାଏ—ଏହା ସତ୍ୟ, ଏହିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପାପର ମୂଳ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଦୁଃଖ, ହେ ଶୌନକ, କେବଳ ଶିବ ନାମ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଏହା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ଏମିତି କରିପାରେ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ସଦା ଶିବ ନାମ ଜପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବେଦ ଅନୁସାରୀ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଧନ୍ୟ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଭାବରେ ପରିଗଣିତ। ଯେଉଁମାନେ ଶିବ ନାମରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶୁଭ କର୍ମ ତୁରନ୍ତ ଫଳିତ ହୁଏ। ଶିବ ନାମ ଦ୍ୱାରା ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ମଣିଷମାନଙ୍କ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଏହି ପୃଥିବୀରେ ପାପ କମିଯାଏ। ଏହି ନାମର ତ୍ୱରିତ ଜପ କଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପରି ଭୟଙ୍କର ପାପ ମଧ୍ୟ ସମୂଳେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଶିବ ନାମର ନୌକା ପାଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ସଂସାରର ମୂଳ ପାପ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏହି ସଂସାରର ପାପମୂଳ ଶିବ ନାମର କୁଟାର ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ପାପର ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବ ନାମର ଅମୃତ ପାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଅମୃତ ବିନା ପାପର ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହେଉଥିବା ମଣିଷ ପାଇଁ କେବେ ଶାନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଶିବ ନାମର ଅମୃତ ଧାରାରେ ଭିଜିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ସଂସାର ର ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କେବେ ଶୋକ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ମନରେ ଶିବ ନାମ ପ୍ରତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସାଙ୍ଗମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଏହି ଶିବ ନାମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଅନେକ ଜନ୍ମ ତପସ୍ୟା କରି ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରିପାରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସାଧାରଣ ଏବଂ ଅଚଳ ଭକ୍ତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସହଜରେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହଁନ୍ତି—ଏହି ମୋର ନିଶ୍ଚିତ ବିଶ୍ୱାସ। ଯଦି କେହି ବହୁ ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶିବ ନାମ ଜପ କରେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ—ଏହାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେପରି ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡରେ ଗଛ ଖାକ ହୋଇଯାଏ, ସେପରି ଶିବ ନାମ ଦ୍ୱାରା ପାପ ଖାକ ହୋଇଯାଏ। ଶୌନକ, ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଭସ୍ମ ଧାରଣ କରି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶିବ ନାମ ଜପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ଚକ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ଯଦି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣର ଧନ ଚୋରି କରିଥିବେ ବା ବହୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିବେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶିବ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ବେଦ ଖୋଜି ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ ଶିବ ନାମ ଜପକୁ ସଂସାର ତାରଣ ଉପାୟ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି। ଏତେ ଦୀର୍ଘ କଥା କାହିଁକି କହିବି? ଏକ ଶ୍ଲୋକରେ କହିବି—ଶିବ ନାମର ମହିମା ଏହି, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରେ। ଶମ୍ଭୁ ନାମର ପବିତ୍ରତା ଏପରି, ଯେଉଁ ପାପ ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦୂର ହେବ ନାହିଁ, ଏମିତି କୌଣସି ପାପ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି ଶିବ ନାମର ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ବେ ମହାପାପୀ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଉତ୍ତମ ଗତି ପାଇଥିଲେ। ଏହିପରି ଏକ ଦ୍ୱିଜାତି ମହିଳା ମଧ୍ୟ ଅନେକ ପାପ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶିବ ନାମର ଶକ୍ତିରେ ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ। ଏଭଳି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାମର ମହିମାକୁ ତୁମକୁ କହିଲି, ଏବେ ଶୁଣ, ସମସ୍ତ ଅପବିତ୍ରତାକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଭସ୍ମର ମହିମା। ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଭସ୍ମ ବର୍ଣ୍ଣିତ—ଏହି ଦୁହିଁଟି ଅତି ଶୁଭ୍ର; ମୁଁ ଏହାର ରୂପ ବିସ୍ତାର କରି କହିବି, ମନଯୋଗରେ ଶୁଣ। ଏକଟି "ମହାଭସ୍ମ", ଅନ୍ୟଟି "କ୍ଷୁଦ୍ର ଭସ୍ମ" ବୋଲି ପରିଚିତ। ମହାଭସ୍ମ ଅନେକ ଉତ୍ତମ ପ୍ରକାରର ଥାଏ। ଏହି ଭସ୍ମ ତିନି ପ୍ରକାର—ଶ୍ରୌତ, ସ୍ମାର୍ତ୍ତ, ଲୌକିକ। କ୍ଷୁଦ୍ର ଭସ୍ମ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଶ୍ରୌତ ଓ ସ୍ମାର୍ତ୍ତ ଭସ୍ମ କେବଳ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ; ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଲୌକିକ ଭସ୍ମ ଉପଯୁକ୍ତ। ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଧାରଣ ପ୍ରଥା ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ମହାର୍ଷିମାନେ ଶିଖାଇଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ କେବଳ ମନ୍ତ୍ର ବିନା ଲେପନ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ। ଗୋବର ଜଳାଇ ଯେଉଁ ଭସ୍ମ ହୁଏ, ତାହାକୁ "ଆଗ୍ନେୟ" କୁହାଯାଏ; ଏହି ମଧ୍ୟ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଲେପନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଭସ୍ମ ବା ଅନ୍ୟ ଯଜ୍ଞର ଭସ୍ମ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ପାଇଁ ନେବା ଉଚିତ। "ଅଗ୍ନି" ଆଦି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ଯେଉଁମାନେ ଜାବାଳ ଉପନିଷଦରେ ରହିଛି, ଭସ୍ମକୁ ମୁଖଜଳରେ ସାତଥର ଛିଟିବା ଉଚିତ। ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ, ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ବା ବିନା ମନ୍ତ୍ରରେ, ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଲେପନ ଜାବାଳମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି। ଭସ୍ମ ଓ ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଲେପନ, ଯଦି ଅଜାଣି କଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁକ୍ତିକାମୀମାନେ କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ—ଏହିପରି ପ୍ରଥା ଅଛି। ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ, ଉମା ଦେବୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ ସଦା ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର—ଶିଖିତ ବା ଅଶିଖିତ, ସମସ୍ତେ ନିଜ ହାତରେ ଭସ୍ମର ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ।