ଏକ ସମୟର କଥା, ଶୈବ ଶାସ୍ତ୍ରର ଗଭୀର ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ମହାଦେବଙ୍କ ଅବିନାଶୀ ଲିଙ୍ଗ ରୂପକୁ ବିଳ୍ବ ଗଛର ମୂଳରେ ଉପାସନା କରୁଥିବା ଜନ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ବିଳ୍ବ ଗଛର ମୂଳରେ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ ଅଭିଷେକ କଲେ, ସେ ଲୋକ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ପରି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି। ବିଳ୍ବ ଗଛର ମୂଳରେ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ପୋକରୀ ରହିଛି, ଯେତେବେଳେ ମହାଦେବ ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ବିଳ୍ବ ଗଛର ମୂଳକୁ ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼େ। ଯିଏ ବିଳ୍ବ ଗଛର ମୂଳରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦୀପ ଶ୍ରେଣୀ ଲଗାନ୍ତି, ତଥା ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ସଠିକ୍, ସେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ତାଜା ପତ୍ର ସହିତ ବିଳ୍ବ ଶାଖା ନେଇ ବିଳ୍ବକୁ ପୂଜା କଲେ, ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହ ବିଳ୍ବ ଗଛର ମୂଳରେ ଶିବ ଭକ୍ତକୁ ଭୋଜନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏହା ଏକଥର କିମ୍ବା କୋଟିଥର କରିଥାନ୍ତି, ସେ ତାହାର ଅନୁସାରେ ଫଳ ପାନ୍ତି। ବିଳ୍ବ ଗଛର ମୂଳରେ ଦୁଧ କିମ୍ବା ଘୀ ମିଶିତ ଭୋଜନ ଶିବ ଭକ୍ତକୁ ଦେଇଥିବା ଲୋକ କେବେ ଦରିଦ୍ର ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଶିବ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା, ତାହାର ଅଂଶ ଓ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା, ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ଥାଏ—ଏକ ଗୃହସ୍ଥ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଅନ୍ୟଟି ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କ ପାଇଁ। ଗୃହସ୍ଥମାନେ ପାଦପୀଠ ଓ ସମସ୍ତ ଉପଚାର ସହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଅଭିଷେକ ଶେଷରେ ଚାଉଳ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ; ପୂଜା ଶେଷରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଶୁଦ୍ଧ ପାତ୍ରରେ ଘରେ ଅଲଗା ରଖିବା ଉଚିତ। ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ନିଜ ହାତରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଭୋଜନ ଦାନ କରନ୍ତି; ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଲିଙ୍ଗ ଉପଯୁକ୍ତ। ପୂଜା ସହ ପବିତ୍ର ଭସ୍ମ ଦେଇବା ଓ ଭସ୍ମ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ପୂଜା ପରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହିପରେ, ବ୍ୟାସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ସୁତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଇ, ବ୍ୟାସଙ୍କ ପାଖରୁ ପବିତ୍ର ଭସ୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ନନ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଛି। ସେପରି, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ଶିବ ନାମର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଉପରେ ଓଡ଼ିଆ ଜନମାନେ ଆନନ୍ଦ ଭରା ହୃଦୟ ସହ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁନ୍ତି। ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ସବୁ ଜଗତର ଉପକାର ହୁଏ; ଏହି ଶିବ କଥା ଶିବ ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ପ୍ରିୟ। ଯେଉଁମାନେ ଏପରି ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ ଏବଂ ସଫଳ; ତାଙ୍କ ପରିବାର ଉନ୍ନତି ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଶିବ, ସଦାଶିବ ଓ ଶିବ ନାମ ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ପାପ ତାଙ୍କୁ ବ୍ୟାପି ନପାରିବ, ଯେପରି ଖାଦିରା ଗଛର କାଠକୁ କାଳି ଲଗିନାହିଁ। ଶିବାୟନ, ତୁମେ ନମସ୍କାର ଯେତେବେଳେ ଶିବ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା, ତୁମ ମୁଖ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଏହି ମୁଖକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ତୀର୍ଥସ୍ନାନର ଫଳ ପାନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ତିନିଟି—ଶିବ ନାମ, ଭସ୍ମ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ—ସଦା ରହିଥାଏ, ସେଠା ଅତି ପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥ; ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ତ୍ରିସ୍ରୋତ ମେଳ ତୀର୍ଥସ୍ନାନର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଏହି ତିନିଟି ଶିବ ନାମ, ପବିତ୍ର ଭସ୍ମ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ—ତ୍ରିସ୍ରୋତ ମେଳ ତୀର୍ଥ ପରି ପୁଣ୍ୟଦାୟୀ। ଏହି ତିନିଟି ଯଦି କାହାର ଦେହରେ ସଦା ରହିଥାଏ, ଏହି ଜଗତରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏହି ତିନିଟି ଦେଖିବା ତ୍ରିସ୍ରୋତ ମେଳ ଦେଖିବା ପରି; ଯିଏ ଏହି ମହାତ୍ମ୍ୟ ବୁଝି ନାହିଁ, ସେ ଅତି ପାପୀ। ଯିଏ ଦେହରେ ଭସ୍ମ କିମ୍ବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରିନାହିଁ, ଶିବ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିନାହିଁ, ସେ ନିମ୍ନ ଲୋକ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ। ଗଙ୍ଗା ଶୈବ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ଯମୁନା ପ୍ରଶଂସିତ; ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରେ। ଯିଏ ଦେହରେ ଏହି ତିନିଟି ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି, ସେ ଏକତ୍ର ଫଳ ପାନ୍ତି; ଏକତ୍ର ତୀର୍ଥସ୍ନାନର ଫଳ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି। ଏହି ସମତା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ; ଏହି ଫଳ ସମାନ, ତେଣୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ସେହି ଦିନରୁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତିନିଟି ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏହି ତିନିଟି ନାମର ଫଳ ଏପରି ଘୋଷିତ; ଏହାର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ। ଶୈବ ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ଓ ଦେବମାନେ ଏହି ମହାତ୍ମ୍ୟକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ଶୁଣନ୍ତି। ଏହା ଶାସ୍ତ୍ର, ପୁରାଣ ଓ ବେଦରେ ଗୁପ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମରୁ ଏହାକୁ ଖୋଲା ଭାବରେ କହୁଛି। ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଏହି ତିନିଟିର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବୁଝିପାରିବେ? ମହେଶ୍ୱର ବିନା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅସାର ଏବଂ ଅନିତ୍ୟ। ଶିବ ନାମର ମହାତ୍ମ୍ୟ କୁଞ୍ଚିତ ଭାବରେ ଭକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କହିବି; ଶୁଣନ୍ତୁ, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାଶକ। 'ଶିବ' ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ବଡ଼ ପାପ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମ ହୁଏ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପାପର ମୂଳ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଦୁଃଖ, ଶୌନକ, କେବଳ ଶିବ ନାମ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଅନ୍ୟ କିଛି ତାହାକୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ଯିଏ ଭୂମିରେ ସଦା ଶିବ ନାମ ଜପ କରିଥାନ୍ତି, ସେ ଦେବ, ପୁଣ୍ୟବାନ୍, ଧନ୍ୟ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଭାବରେ ଗଣାଯାନ୍ତି। ଶିବ ନାମ ଜପ ଉପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ଫଳ ଦେଉଛି। ପାପ ଶିବ ନାମ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଓ କମିଯାଏ; ଭୂମିରେ ପୁରୁଷଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପାପ କମିଯାଏ। ଏହିପରି, ଶିବ ଉପାସନା, ତିନି ମହାତ୍ମ୍ୟ ଧାରଣ, ଓ ଶିବ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଶୁଦ୍ଧ, ପାପ ମୁକ୍ତ, ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ ମୟ ହୁଏ—ଏହି ଗଭୀର ଶୈବ ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ଏହି କଥା ଏକ ପବିତ୍ର ଅନୁଭୂତି ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି।