ଏକ ସମୟରେ, ଏକ ମହାନ ଋଷିଙ୍କୁ ଏହି ପବିତ୍ର ଶିବ ତତ୍ତ୍ୱ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଯେଉଁଠି ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଜୀବନରେ ବନ୍ଧୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେ ତିନି ହଜାର ମୃତ୍ତିକା ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି କାହାରୋ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଭିଲାଷା ଥାଏ, ସେ ଏକ ଶଂଖ ଏବଂ ଆଠ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ବିନାଶ କାମନା କରିଥିଲେ ସାତ ଶଂଖ ଏବଂ ମୋହନା ଅର୍ଥାତ୍ ଆକର୍ଷଣ ପାଇଁ ଏକ ଶଂଖ ଏବଂ ଆଠ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଯଦି କାହାକୁ ଦୂର କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ହଜାର ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ନିଷ୍କ୍ରିୟ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହଜାର ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରାଯିବ। ଶତ୍ରୁତା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅର୍ଥାତ୍ ପାଞ୍ଚଶଂଖ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଆଶା କରାଯାଏ, ସେଠି ଏକ ହଜାର ପାଞ୍ଚଶଂଖ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ବଡ଼ ରାଜାଙ୍କ ଭୟରେ ପଞ୍ଚଶଂଖ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବାକୁ ପଣ୍ଡିତମାନେ କହିଛନ୍ତି। ଚୋର-ଡକାତି ଓ ଏହାର ସମାନ ଆପଦରେ ଦୁଇ ଶଂଖ ମୃତ୍ତିକା ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ଜଣାଯିବା ଉଚିତ୍। ଡାକିନୀ ଓ ଏହା ସମାନ ଦୂଷ୍ଟ ଶକ୍ତିର ଭୟରେ ପଞ୍ଚଶଂଖ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନିବାରଣ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ଦଶ ହଜାର ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳେ। ଏବେ ମୁଁ ନିୟମିତ ନିୟମ କୁହିବି—ଏହାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶୁଣ। ଏକ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କଲେ ପାପ ଦୂର ହୁଏ, ଦୁଇ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କଲେ ସଫଳତା ମିଳେ, ତିନି ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କଲେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ହୁଏ। ଏହିପରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ନମ୍ବର ପୂର୍ବ ଉଲ୍ଲେଖିତ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଫଳଦାୟକ। ଏବେ ମୁଁ ଆଉ ଏକ ମତ କୁହୁଛି, ଯାହା ବିଭିନ୍ନ ଋଷିମାନଙ୍କ ମତାନୁସାରେ ଅଟୁଟ। ଯିଏ ଦଶ ହଜାର ମୃତ୍ତିକା ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଭୟହୀନ ହୁଏ ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ଭୟ ଦୂର ହୁଏ। ଯିଏ କାରାଗାର ଓ ଏହା ସମାନ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହେ, ସେ ଦଶ ହଜାର ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଡାକିନୀ ଓ ଏହା ସମାନ ଭୟ ଦୂର କରିବାକୁ ସାତ ହଜାର ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରାଯିବ। ପୁଅ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ପଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। ଝିଅ-ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଦଶ ହଜାର ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଲିନ୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଦଶ ହଜାର ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କଲେ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ଭାବରେ ପ୍ରଭୁତ୍ଵ ମିଳେ, ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କଲେ ଅପୂର୍ବ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ। ଯିଏ ପୃଥିବୀରେ ଏକ କୋଟି ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରେ, ସେ ନିଜେ ଶିବ ଭାବରେ ପରିଣତ ହୁଏ—ଏହି ବିଷୟରେ ଆଉ କିଛି ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ମୃତ୍ତିକା ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କଲେ କୋଟି ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ସବୁବେଳେ ଲାଭ ହୁଏ, ଏହିପରି ଲୋକାର୍ଥୀ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଉପଯୁକ୍ତ। ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ଛାଡ଼ି ସମୟ କଟାଏ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଦୁର୍ମନା ଲୋକ ଭୟଙ୍କର ଅନର୍ଥ ଭୋଗ କରେ। ଏକପଟେ ସମସ୍ତ ଦାନ, ବିଭିନ୍ନ ବ୍ରତ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା, ନିୟମ ଓ ଯଜ୍ଞ ଅଛି, ଅନ୍ୟପଟେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା—ଏହିପରି ଶ୍ରୁତି ରହିଛି। କଳିଯୁଗରେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଇଛି; ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅଟୁଟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ, ବିଶ୍ୱାସ କରିଲେ ବା ନ କରିଲେ। ଲିଙ୍ଗ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଆପଦ ଦୂର କରେ; ଯିଏ ଏହାକୁ ସବୁବେଳେ ପୂଜା କରେ, ସେ ଶିବ ସାର୍ଵଦା ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଲିଙ୍ଗ ଯାହା ଶିବଙ୍କ ନାମ ଅଟୁଟ ଭାବରେ, ମହାର୍ଷିମାନେ ଏହି ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିଥାନ୍ତି; ଏହିକାରଣରୁ ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ନିୟମାନୁସାରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଲିଙ୍ଗକୁ ତିନି ପ୍ରକାରର ଭେଦ ରହିଛି—ଉତ୍ତମ, ମଧ୍ୟମ, ଅଧମ। ଯେଉଁଠି ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଳ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ଚୂତିରେ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ରପାରଙ୍ଗତ ଋଷିମାନେ ଯାହାକୁ ଉତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗ କହିଛନ୍ତି। ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ମଧ୍ୟମ ଓ ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧକୁ ଅଧମ ଲିଙ୍ଗ କୁହାଯାଏ। ଏହିପରି ତିନି ପ୍ରକାର ଭେଦ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଯିଏ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସବୁବେଳେ ଅନେକ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରେ, ସେ ସହଜରେ ନିଜ ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। ଚାରି ବେଦର ମଧ୍ୟରେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜାଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୌଣସି ପୁଣ୍ୟ ନାହିଁ; ଏହା ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ନିଷ୍କର୍ଷ ମତ। ଯେଉଁ ପ୍ରାଜ୍ଞ କେବଳ ଏକ ଲିଙ୍ଗକୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରେ, ସେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଚାଡ଼ି ଏହି ପୂଜାକୁ ପ୍ରଧାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ ପୂଜିତ ହୁଏ; ଏହି ସଂସାର ସାଗରରେ ଡୁବିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଅଜ୍ଞାନ ଅନ୍ଧକାରରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖରେ ଲିନ୍, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ତାରଣ ନାହିଁ। ହରି, ବ୍ରହ୍ମା, ଅନ୍ୟ ଦେବ, ଋଷି, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଚାରଣ, ସିଦ୍ଧ, ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ, ନାଗମାନେ ଶେଷ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଗରୁଡ଼ ଓ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀ, ପ୍ରଜାପତି, ମନୁ, କିନ୍ନର, ମାନବ ସମସ୍ତେ ଏହି ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରି ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ବା ମିଶ୍ର ଜାତିର ଲୋକ ନିୟମ ଓ ମନ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଆଦିକଥା କାହିଁକି ଅଧିକ କୁହିବି? ନାରୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୂଜା କରିବାର ଅଧିକାର ରଖନ୍ତି। ଦ୍ୱିଜମାନେ ବେଦପଥ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବେଦପୂଜା ଅନୁମୋଦିତ ନୁହେଁ। ବେଦପାଠୀ ଦ୍ୱିଜମାନେ ବେଦପଥରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନୁହେଁ—ଏହିପରି ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ। ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କ ମନ ଦଧୀଚି, ଗୌତମ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ଶାପରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଛି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଦ୍ୱିଜମାନେ ବେଦ ଆଚାରରେ ଆସ୍ଥା ରଖନ୍ତି।