ଏହିପରି ଏକ ଶୁଭ ଅବସରରେ, ଭକ୍ତିଭାବରେ, ଏବଂ ବେଦମୂଳକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସାରେ, ଜଣେ ଉପାସକ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ "ତତ୍ ରୁଦ୍ରାୟ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏକ ଶୋଭାମୟ ଆସନ ଦେବା ଉଚିତ। "ତୁମେ ମହାନ୍ ସମ୍ମାନରେ" ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅବାହନ କରିବା ଓ "ହେ ରୁଦ୍ର, ଆସ" ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆସନ ଦେଇବା ଉଚିତ। "ଅମି ଧନୁଷ୍ ବାହନ କରି ଆସୁଛି" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଶିବଙ୍କ ନ୍ୟାସ କରାଯିବା ଉଚିତ; "ସେ କହିଥିଲେ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସ୍ନେହରେ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। "ପ୍ରାଣଶକ୍ତି ସହିତ" ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଓ "ସେ ଚଳନଶୀଳ" ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଘ୍ନ ବାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ରୁଦ୍ର ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଓ ତ୍ରୟମ୍ବକ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ। "କ୍ଷୀର ଭୂମିରୁ" ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କ୍ଷୀରାଭିଷେକ, "ଦଧିକ୍ରାବନ୍" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦହି ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ମଧୁ ଓ ଚିନିରେ ଅଭିଷେକ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି; ଏହିଠାରେ ଏହାକୁ ପଞ୍ଚାମୃତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ, ପାଦ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚାମୃତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। "ମନଃ, ଶିଶୁରେ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସ୍ନେହରେ କଟିବନ୍ଧନ କରିବା କିମ୍ବା "ବୀରକୁ ନମସ୍କାର" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଉପରିବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇବା ଉଚିତ। "ତୁମର ଅସ୍ତ୍ର" ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଚାରିଟି ଋକ୍ ସହିତ ସ୍ନେହରେ ବେଦ ନିୟମାନୁସାରେ ଶିବଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। "କୁକୁରକୁ ନମସ୍କାର" ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଋକ୍ ସହିତ ସ୍ନେହରେ ଗନ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ। "ପାର୍ୟକୁ ନମସ୍କାର" କିମ୍ବା ପୁଷ୍ପ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପୁଷ୍ପ ଦେବା, "ପର୍ଣ୍ୟକୁ ନମସ୍କାର" କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଥା ବିଲ୍ବ ପତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ। "କପର୍ଦୀକୁ ନମସ୍କାର" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଧୂପ ଓ "ଆଶବକୁ ନମସ୍କାର" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦୀପ ଦେବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। "ନମୋଯ୍ୟେଷ୍ଠାୟ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋଜନ ଦେବା, ପଛରେ "ତ୍ରୟମ୍ବକମ୍" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପୁନଃ ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ। "ଇମା ରୁଦ୍ରାୟ" ଶ୍ଲୋକ ସହିତ ଫଳ ଦେବା ଓ "ନମୋ ବ୍ରଜ୍ୟାୟ" ଶ୍ଲୋକ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। "ମନୋ ମହାନ୍ତମ୍" ଓ "ମାନସ୍ତୋକେ" ଏହି ଦୁଇ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଏକାଦଶ ଅକ୍ଷର ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। "ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ" ଆରମ୍ଭ ଥିବା ତିନିଟି ଶ୍ଲୋକ ସହିତ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଓ "ଦେବସ୍ୟତ୍ୱେ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଦୀପ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ନିରାଜନ କରିବା ଓ "ଇମା ରୁଦ୍ରାୟ" ତିନି ଶ୍ଲୋକ ସହିତ ଭକ୍ତିଭାବରେ ମୁଠିଏ ପୁଷ୍ପ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। "ମନୋ ମହାନ୍ତମ୍" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଓ "ମାନସ୍ତୋକେ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ। "ଯତଯତ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା ଓ "ତ୍ରୟମ୍ବକ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଜ୍ଞାନ ମୁଦ୍ରା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। "ନମଃସେନେତି" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ମହାମୁଦ୍ରା, ଗୋମୁଦ୍ରା ଓ "ନମୋଗେ" ଶ୍ଲୋକ ସହିତ ମୁଦ୍ରା ଦେଖାଇବା ଉଚିତ। ପଞ୍ଚ ମୁଦ୍ରା ପ୍ରଦର୍ଶନ ପରେ, ଶିବ ମନ୍ତ୍ର ଓ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ପଛରେ, ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ପଞ୍ଚାଙ୍ଗ ପାଠ କରିବା ଓ "ଦେବାଗାତ୍" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ବେଦମୂଳକ ଶିବ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବ୍ୟାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ହୋଇଛି। ଏବେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବେଦିକ କ୍ରିୟାର ସାରାଂଶ ଶୁଣ। "ସଦ୍ୟୋଜାତ" ଶ୍ଲୋକ ସହିତ ମାଟି ନେଉଥିବା, "ବାମଦେବାୟ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଜଳ ଛିଟିବା, "ଅଘୋରେଣ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କରିବା, ଏବଂ "ତତ୍ପୁରୁଷାୟ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅବାହନ କରିବା ଉଚିତ। "ଈଶାନ" ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ହରଙ୍କୁ ବେଦିରେ ଯୋଗ କରିବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ପୂରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁଠାରୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟାନୁସାରେ ଷୋଡଶୋପଚାର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଆମେ ଭବ, ସଂସାର ନାଶକ, ମହାଦେବ, ଉଗ୍ର ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଶର୍ବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତି ଓ ତ୍ରୁଟି ବିନା ପୂଜା କଲେ, ଶିବ ଭକ୍ତି ମାଧ୍ୟମରେ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏପରି ଭାବେ ବେଦମୂଳକ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି; ବର୍ତ୍ତମାନ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କୁହାଯାଉଛି। ପୃଥିବୀ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା ଶିବଙ୍କ ନାମ ଦ୍ୱାରା କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ହର, ମହେଶ୍ୱର, ଶମ୍ଭୁ, ଶୂଳପାଣି, ପିନାକଧୃକ୍, ଶିବ, ପଶୁପତି, ମହାଦେବ—ଏହି ନାମମାନେ କ୍ରମିକ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ମାଟି ସଂଗ୍ରହ, ଗଠନ, ସ୍ଥାପନ, ଅବାହନ, ସ୍ନାନ, ପୂଜା ଓ ବିଦାୟ—ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଚତୁର୍ଥ ବିଭକ୍ତି ଏବଂ "ଅଂ" ଆଦି ନାମ ସହିତ କ୍ରମିକ ଭାବରେ କରିବା ଉଚିତ। ଷଡ଼ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦୁଇ ହାତରେ ନ୍ୟାସ କରି ଶୁଦ୍ଧ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ—ପ୍ରଭୁ ମହାଦେବ କୈଳାସ ସିଂହାସନରେ ବସିଛନ୍ତି, ସନନ୍ଦ ଆଦି ଭକ୍ତମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଦଗ୍ଧ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବିଶ୍ୱ ଭୂଷଣ ଧରିଥିବା, ଉମାଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନରେ। ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସଦା ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ—ଚାନ୍ଦି ଶୃଙ୍ଗ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଶୋଭିତ, ରତ୍ନମାଳା ଧାରଣ କରି, ହାତରେ ପରଶୁ, ମୃଗ, ବର ଓ ଅଭୟ ଧରି, କୃପାମୟ, ପଦ୍ମାସନ, ଅମରମଣ୍ଡଳୀରେ ଘିରିଥିବା, ବାଘଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ବିଶ୍ୱର ମୂଳ, ଭୟହର, ପଞ୍ଚମୁଖୀ, ତ୍ରିନେତ୍ର। ଏହିପରି ଧ୍ୟାନ ଓ ପୃଥିବୀ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଗୁରୁଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ନିୟମାନୁସାରେ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମନ୍ଦଳୀର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିଭିନ୍ନ ନାମ ଓ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଶେଷରେ, ନୂତନ ପୁଷ୍ପ ହାତରେ ଧରି, ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ।