शिवपुराणम्

दूर्वया घृतगोक्षीरमिश्रया मधुना तथा चरुणा सघृतेनैव केवलं पयसापि वा

दुर्वा, तूप, गायीचे दूध, मध आणि तुपात मिसळलेला नैवेद्य किंवा फक्त शुद्ध दूध याने होम करावा.

जुहुयान्मृत्युविजये तिलै रोगोपशांतये घृतेन पयसा चैव कमलैर्वाथ केवलैः

मृत्युवर विजयासाठी तीळाने, रोग शांतीसाठी तूप व दूध, किंवा केवळ कमळांनी होम करावा.

समृद्धिकामो जुहुयान्महादारिद्र्यशांतये जातीपुष्पेण वश्यार्थी जुहुयात्सघृतेन तु

समृद्धी हवी असेल तर मोठ्या दारिद्र्याच्या शांतीसाठी होम करावा; वश करण्यासाठी जातीच्या फुलांमध्ये तूप घालून अर्पण करावे.

घृतेन करवीरैश्च कुर्यादाकर्षणं द्विजः तैलेनोच्चाटनं कुर्यात्स्तंभनं मधुना पुनः

तुपात करवीर फुले घालून आकर्षणाचा होम करावा; तेलात उच्चाटन, तर मधात स्तंभन करावे.

स्तंभनं सर्षपेणापि लशुनेन तु पातनम् ताडनं रुधिरेण स्यात्खरस्योष्ट्रस्य चोभयोः

स्तंभनासाठी मोहरीने आणि पातनासाठी लसूण वापरावा; मारण्यासाठी गाढव किंवा उंट यांचे रक्त किंवा दोन्ही वापरावे.

मारणोच्चाटने कुर्याद्रोहिबीजैस्तिलान्वितैः विद्वेषणं च तैलेन कुर्याल्लांगलकस्य तु

मारण व उच्चाटनासाठी रोही बियांसह तिळाचा वापर करावा; वैरभावासाठी तेल, आणि नांगरासाठीही तसेच करावे.

बंधनं रोहिबीजेन सेनास्तंभनमेव च रक्तसर्षपसंमिश्रैर्होमद्रव्यैरशेषतः

बंधन आणि सैन्य स्तंभनासाठी रोही बिया व लाल मोहरी मिसळून होमद्रव्ये पूर्णपणे वापरावीत.

हस्तयंत्रोद्भवैस्तैलैर्जुहुयादाभिचारिके कटुकीतुषसंयुक्तैः कार्पासास्थिभिरेव च

अभिचारिक कर्मासाठी यंत्रातून मिळणाऱ्या तेलात कडू डाळी व कापसाच्या बिया किंवा हाडे मिसळून होम करावा.

सर्षपैस्तैलसंमिश्रैर्जुहुयादाभिचारिके ज्वरोपशांतिदं क्षीरं सौभाग्यफलदं तथा

अभिचारिक कर्मासाठी मोहरी व तेल मिसळून होम करावा; ताप शांतीसाठी दूध, आणि सौभाग्यासाठीही तेच वापरावे.

सर्वसिद्धिकरो होमः क्षौद्राज्यदधिभिर्युतैः क्षीरेण तंदुलैश्चैव चरुणा केवलेन वा

सर्व सिद्धी देणारा होम मध, तूप, दही, दूध, तांदूळ किंवा फक्त नैवेद्य याने करावा.

शांतिकं पौष्टिकं वापि सप्तभिः समिदादिभिः द्रव्यैर्विशेषतो होमे वश्यमाकर्षणं तथा

शांती किंवा पुष्टीसाठी, सात प्रकारच्या समिधा व इतर द्रव्ये विशेषतः होमात वापरावीत; तसेच वश आणि आकर्षणासाठीही.

वश्यमाकर्षणं चैव श्रीपदं च विशेषतः बिल्वपत्रैस्तु हवनं शत्रोर्विजयदं तथा

बिल्वाच्या पानांनी होम केल्याने विशेषतः वशिकरण, आकर्षण आणि श्री मिळते, तसेच शत्रूंवर विजय मिळवता येतो.

समिधः शांतिकार्येषु पालाशखदिरादिकाः करवीरार्कजाः क्रौर्ये कण्टकिन्यश्च विग्रहे

शांतीसाठी पलाश, खैर आणि अशा प्रकारच्या लाकडांचा वापर करावा; कठोर कार्यांसाठी करवीर, अर्क आणि काटेरी लाकडे वापरावीत.

प्रशांतः शांतिकं कुर्यात्पौष्टिकं च विशेषतः निर्घृणः क्रुद्धचित्तस्तु प्रकुर्यादाभिचारिकम्

शांत मनाचा माणूस शांतीसाठी आणि विशेषतः पोषणासाठी विधी करावा; पण जो दयाशून्य आणि रागावलेला असेल, त्याने अभिचार विधी करावा.

अतीवदुरवस्थायां प्रतीकारांतरं न चेत् आततायिनमुद्दिश्य प्रकुर्यादाभिचारिकम्

अतिशय कठीण परिस्थितीत दुसरा उपाय नसेल, तर आक्रमकावर अभिचार विधी करावा.

स्वराष्ट्रपतिमुद्दिश्य न कुर्यादाभिचारिकम् यद्यास्तिकस्सुधर्मिष्ठो मान्यो वा यो ऽपि कोपि वा

स्वतःच्या देशाच्या राजावर किंवा जो कोणी श्रद्धावान, धर्मनिष्ठ किंवा मान्य असेल, अशा कोणावरही अभिचार विधी करू नये.

तमुद्दिश्यापि नो कुर्यादाततायिनमप्युत मनसा कर्मणा वाचा यो ऽपि कोपि शिवाश्रितः

जो कोणी मनाने, कृतीने किंवा वाणीने शंकराचा आश्रय घेतो, त्याच्यावर—even आक्रमक असला तरी—अभिचार विधी करू नये.

स्वराष्ट्रपतिमुद्दिश्य शिवा श्रितमथापि वा कृत्वाभिचारिकं कर्म सद्यो विनिपतेन्नरः

स्वतःच्या देशाच्या राजावर किंवा शंकरभक्तावर अभिचार विधी केल्यास, तो मनुष्य लगेचच पतन पावतो.

स्वराष्ट्रपालकं तस्माच्छिवभक्तं च कञ्चन न हिंस्यादभिचाराद्यैर्यदीच्छेत्सुखमात्मनः

म्हणून, जो स्वतःच्या सुखाची इच्छा करतो, त्याने देशाचा रक्षक किंवा कोणत्याही शंकरभक्ताला अभिचाराने इजा करू नये.

अन्यं कमपि चोद्दिश्य कृत्वा वै मारणादिकम् पश्चात्तापेन संयुक्तः प्रायश्चित्तं समाचरेत्

इतर कोणावर मारण किंवा अशा प्रकारचे कर्म केल्यास, पश्चात्तापाने व्याकुळ होऊन प्रायश्चित्त करावे.

बाणलिंगे ऽपि वा कुर्यान्निर्धनो धनवानपि स्वयंभूते ऽथ वा लिंगे आर्षके वैदिके ऽपि वा

बाणाच्या शिवलिंगावर, गरिबाने किंवा श्रीमंताने, स्वयंभू लिंगावर, ऋषी स्थापिलेल्या किंवा वैदिक लिंगावरही विधी करावी.

अभावे हेमरत्नानामशक्तौ च तदर्जने मनसैवाचरेदेतद्द्रव्यैर्वा प्रतिरूपकैः

सोने किंवा रत्न नसल्यास किंवा मिळवता येत नसल्यास, मनाने किंवा दुसऱ्या वस्तूंनी विधी करावा.

क्वचिदंशे तु यः शक्तस्त्वशक्तः क्वचिदंशके सो ऽपि शक्त्यनुसारेण कुर्वंश्चेत्फलमृच्छति

कोणाला काही भाग करता आला, काही भाग नाही जमला, तरीही आपल्या शक्तीनुसार केले, तर फळ मिळते.

कर्मण्यनुष्ठिते ऽप्यस्मिन्फलं यत्र न दृश्यते द्विस्त्रिर्वावर्तयेत्तत्र सर्वथा दृश्यते फलम्

विधी करूनही फळ दिसले नाही, तर दोन-तीन वेळा पुन्हा करावे; नक्कीच फळ मिळते.

पूजोपयुक्तं यद्द्रव्यं हेमरत्नाद्यनुत्तमम् तत्सर्वं गुरवे दद्याद्दक्षिणां च ततः पृथक्

पूजेसाठी वापरलेले उत्तम द्रव्य, जसे सोने, रत्न इत्यादी, सर्व गुरुजींना द्यावे आणि वेगळी दक्षिणा द्यावी.

स चेन्नेच्छति तत्सर्वं शिवाय विनिवेदयेत् अथवा शिवभक्तेभ्यो नान्येभ्यस्तु प्रदीयते

गुरुजींना ते घ्यायचे नसेल, तर सर्व शंकराला अर्पण करावे किंवा शंकरभक्तांना द्यावे; इतर कोणालाही देऊ नये.

यः स्वयं साधयेच्छक्त्या गुर्वादिनिरपेक्षया सो ऽप्येवमाचरेदत्र न गृह्णीयात्स्वयं पुनः

जो स्वतःच्या शक्तीने, गुरु किंवा इतर कोणावर अवलंबून न राहता, विधी करतो, त्यानेही असेच करावे आणि ती द्रव्ये पुन्हा स्वतः घेऊ नयेत.

स्वयं गृह्णाति यो लोभात्पूजांगद्रव्यमुत्तमम् कांक्षितं न लभेन्मूढो नात्र कार्या विचारणा

जो लोभाने पूजेसाठीचे उत्तम द्रव्य स्वतः घेतो, त्याला हवे ते फळ मिळत नाही—यात शंका नाही.

अर्चितं यत्तु तल्लिंगं गृह्णीयाद्वा नवा स्वयम् गृह्णीयाद्यदि तन्नित्यं स्वयं वान्यो ऽपि वार्चयेत्

पूजित लिंग किंवा नवीन लिंग घेतले, आणि त्याची नेहमी पूजा केली, तर ती पूजा स्वतः किंवा दुसऱ्यानेही करू शकतो.