शिवपुराणम्

सुवर्णरत्नपुष्पाणि शुभानि सुरभीणि च नीलोत्पलाद्युत्पलानि बिल्वपत्राण्यनेकशः

सुवर्ण, रत्नांची शुभ, सुगंधी फुले, निळी कमळे व इतर कमळे, आणि अनेक बिल्वपत्रे अर्पण करावीत.

कमलानि च रक्तानि श्वेतान्यपि च शंभवे कृष्णागुरूद्भवो धूपः सकर्पूराज्यगुग्गुलः

शंभूला लाल आणि पांढरी कमळे अर्पण करावीत; कृष्णागुरू, कर्पूर, तूप आणि गुग्गुळ यांचा धूप द्यावा.

कपिलाघृतसंसिद्धा दीपाः कर्पूरवर्तिजाः पञ्चब्रह्मषडंगानि पूज्यान्यावरणानि च

कपिला गायीच्या तुपाने सिद्ध केलेले आणि कर्पूरवातीचे दिवे लावावेत; पाच ब्रह्म, सहा अंगे आणि आवरणे यांची पूजा करावी.

नैवेद्यः पयसा सिद्धः स गुडाज्यो महाचरुः पाटलोत्पलपद्माद्यैः पानीयं च सुगन्धितम्

दुधात तयार केलेला नैवेद्य, गूळ आणि तुपासह, हा उत्तम नैवेद्य मानावा. पाटल, कमळ आणि इतर फुलांनी सुगंधित केलेले पाणीही अर्पण करावे.

पञ्चसौगंधिकोपेतं तांबूलं च सुसंस्कृतम् सुवर्णरत्नसिद्धानि भूषणानि विशेषतः

पाच प्रकारच्या सुगंधांनी युक्त, नीट तयार केलेले तांबूल आणि सुवर्ण व रत्नांनी बनवलेली दागिने विशेषतः अर्पण करावीत.

वासांसि च विचित्राणि सूक्ष्माणि च नवानि च दर्शनीयानि देयानि गानवाद्यादिभिस्सह

नवीन, सुंदर, नाजूक आणि आकर्षक वस्त्रे गाणे, वाद्ये यांसारख्या कलांसह अर्पण करावीत.

जपश्च मूलमंत्रस्य लक्षः परमसंख्यया एकावरा त्र्युत्तरा च पूजा फलवशादिह

मूळ मंत्राचा जप एक लक्ष वेळा, किंवा एकदा, किंवा तीनदा अधिक, जसे पूजेच्या फळानुसार हवे असेल तसे करावा.

दशसंख्यावरो होमः प्रतिद्रव्यं शतोत्तरः घोररूपश्शिवश्चिंत्यो मारणोच्चाटनादिषु

त्याच्या दहाव्या भागाने होम करावा, प्रत्येक द्रव्याकरिता शंभर एक वेळा; मारण, उच्चाटन यांसारख्या कर्मात शिवाच्या उग्र रूपाचे ध्यान करावे.

शिवलिंगे शिवाग्नौ च ह्यन्यासु प्रतिमासु च चिंत्यस्सौम्यतनुश्शंभुः कार्ये शांतिकपौष्टिके

शिवलिंगात, शिवाग्नीमध्ये आणि इतर प्रतिमांमध्ये शांभूचे सौम्य रूप शांती आणि पुष्टीसाठी केलेल्या कर्मात ध्यानात घ्यावे.

आयसौ स्रुक्स्रुवौ कार्यौ मारणादिषु कर्मसु तदन्यत्र तु सौवर्णौ शांतिकाद्येषु कृत्स्नशः

मारणादी कर्मांसाठी लोखंडाचे स्रुक आणि स्रुव घ्यावे, इतर सर्व शांती व पौष्टिक कर्मांसाठी ते पूर्णपणे सोन्याचे असावेत.

दूर्वया घृतगोक्षीरमिश्रया मधुना तथा चरुणा सघृतेनैव केवलं पयसापि वा

दुर्वा, तूप, गायीचे दूध, मध आणि तुपात मिसळलेला नैवेद्य किंवा फक्त शुद्ध दूध याने होम करावा.

जुहुयान्मृत्युविजये तिलै रोगोपशांतये घृतेन पयसा चैव कमलैर्वाथ केवलैः

मृत्युवर विजयासाठी तीळाने, रोग शांतीसाठी तूप व दूध, किंवा केवळ कमळांनी होम करावा.

समृद्धिकामो जुहुयान्महादारिद्र्यशांतये जातीपुष्पेण वश्यार्थी जुहुयात्सघृतेन तु

समृद्धी हवी असेल तर मोठ्या दारिद्र्याच्या शांतीसाठी होम करावा; वश करण्यासाठी जातीच्या फुलांमध्ये तूप घालून अर्पण करावे.

घृतेन करवीरैश्च कुर्यादाकर्षणं द्विजः तैलेनोच्चाटनं कुर्यात्स्तंभनं मधुना पुनः

तुपात करवीर फुले घालून आकर्षणाचा होम करावा; तेलात उच्चाटन, तर मधात स्तंभन करावे.

स्तंभनं सर्षपेणापि लशुनेन तु पातनम् ताडनं रुधिरेण स्यात्खरस्योष्ट्रस्य चोभयोः

स्तंभनासाठी मोहरीने आणि पातनासाठी लसूण वापरावा; मारण्यासाठी गाढव किंवा उंट यांचे रक्त किंवा दोन्ही वापरावे.

मारणोच्चाटने कुर्याद्रोहिबीजैस्तिलान्वितैः विद्वेषणं च तैलेन कुर्याल्लांगलकस्य तु

मारण व उच्चाटनासाठी रोही बियांसह तिळाचा वापर करावा; वैरभावासाठी तेल, आणि नांगरासाठीही तसेच करावे.

बंधनं रोहिबीजेन सेनास्तंभनमेव च रक्तसर्षपसंमिश्रैर्होमद्रव्यैरशेषतः

बंधन आणि सैन्य स्तंभनासाठी रोही बिया व लाल मोहरी मिसळून होमद्रव्ये पूर्णपणे वापरावीत.

हस्तयंत्रोद्भवैस्तैलैर्जुहुयादाभिचारिके कटुकीतुषसंयुक्तैः कार्पासास्थिभिरेव च

अभिचारिक कर्मासाठी यंत्रातून मिळणाऱ्या तेलात कडू डाळी व कापसाच्या बिया किंवा हाडे मिसळून होम करावा.

सर्षपैस्तैलसंमिश्रैर्जुहुयादाभिचारिके ज्वरोपशांतिदं क्षीरं सौभाग्यफलदं तथा

अभिचारिक कर्मासाठी मोहरी व तेल मिसळून होम करावा; ताप शांतीसाठी दूध, आणि सौभाग्यासाठीही तेच वापरावे.

सर्वसिद्धिकरो होमः क्षौद्राज्यदधिभिर्युतैः क्षीरेण तंदुलैश्चैव चरुणा केवलेन वा

सर्व सिद्धी देणारा होम मध, तूप, दही, दूध, तांदूळ किंवा फक्त नैवेद्य याने करावा.

शांतिकं पौष्टिकं वापि सप्तभिः समिदादिभिः द्रव्यैर्विशेषतो होमे वश्यमाकर्षणं तथा

शांती किंवा पुष्टीसाठी, सात प्रकारच्या समिधा व इतर द्रव्ये विशेषतः होमात वापरावीत; तसेच वश आणि आकर्षणासाठीही.

वश्यमाकर्षणं चैव श्रीपदं च विशेषतः बिल्वपत्रैस्तु हवनं शत्रोर्विजयदं तथा

बिल्वाच्या पानांनी होम केल्याने विशेषतः वशिकरण, आकर्षण आणि श्री मिळते, तसेच शत्रूंवर विजय मिळवता येतो.

समिधः शांतिकार्येषु पालाशखदिरादिकाः करवीरार्कजाः क्रौर्ये कण्टकिन्यश्च विग्रहे

शांतीसाठी पलाश, खैर आणि अशा प्रकारच्या लाकडांचा वापर करावा; कठोर कार्यांसाठी करवीर, अर्क आणि काटेरी लाकडे वापरावीत.

प्रशांतः शांतिकं कुर्यात्पौष्टिकं च विशेषतः निर्घृणः क्रुद्धचित्तस्तु प्रकुर्यादाभिचारिकम्

शांत मनाचा माणूस शांतीसाठी आणि विशेषतः पोषणासाठी विधी करावा; पण जो दयाशून्य आणि रागावलेला असेल, त्याने अभिचार विधी करावा.

अतीवदुरवस्थायां प्रतीकारांतरं न चेत् आततायिनमुद्दिश्य प्रकुर्यादाभिचारिकम्

अतिशय कठीण परिस्थितीत दुसरा उपाय नसेल, तर आक्रमकावर अभिचार विधी करावा.

स्वराष्ट्रपतिमुद्दिश्य न कुर्यादाभिचारिकम् यद्यास्तिकस्सुधर्मिष्ठो मान्यो वा यो ऽपि कोपि वा

स्वतःच्या देशाच्या राजावर किंवा जो कोणी श्रद्धावान, धर्मनिष्ठ किंवा मान्य असेल, अशा कोणावरही अभिचार विधी करू नये.

तमुद्दिश्यापि नो कुर्यादाततायिनमप्युत मनसा कर्मणा वाचा यो ऽपि कोपि शिवाश्रितः

जो कोणी मनाने, कृतीने किंवा वाणीने शंकराचा आश्रय घेतो, त्याच्यावर—even आक्रमक असला तरी—अभिचार विधी करू नये.

स्वराष्ट्रपतिमुद्दिश्य शिवा श्रितमथापि वा कृत्वाभिचारिकं कर्म सद्यो विनिपतेन्नरः

स्वतःच्या देशाच्या राजावर किंवा शंकरभक्तावर अभिचार विधी केल्यास, तो मनुष्य लगेचच पतन पावतो.

स्वराष्ट्रपालकं तस्माच्छिवभक्तं च कञ्चन न हिंस्यादभिचाराद्यैर्यदीच्छेत्सुखमात्मनः

म्हणून, जो स्वतःच्या सुखाची इच्छा करतो, त्याने देशाचा रक्षक किंवा कोणत्याही शंकरभक्ताला अभिचाराने इजा करू नये.