शिवपुराणम्

सिद्धमन्त्रो ऽप्यदृष्टेन प्रबलेन तु केनचित् प्रतिबन्धफलं कर्म न कुर्यात्सहसा बुधः

मंत्र सिद्ध असला तरी, जर अदृश्य आणि बलवान अडथळा असेल, तर ज्ञानी माणसाने घाईने कर्म करू नये, कारण त्याचे फळ अडथळ्याने येते.

तस्य तु प्रतिबन्धस्य कर्तुं शक्येह निष्कृतिः परीक्ष्य शकुनाद्यैस्तदादौ निष्कृतिमाचरेत्

अशा अडथळ्याचे निवारण इथेच करता येते; शकुन वगैरे पाहून, प्रथम निवारणाची क्रिया करावी.

यो ऽन्यथा कुरुते मोहात्कर्मैहिकफलं नरः न तेन फलभाक्स स्यात्प्राप्नुयाच्चोपहास्यताम्

जो माणूस मोहाने, वेगळ्या प्रकारे, केवळ या जगातील फळासाठी कर्म करतो, त्याला फळ मिळत नाही आणि तो लोकांच्या हसण्याचा विषय बनतो.

अबिस्रब्धो न कुर्वीत कर्म दृष्टफलं क्वचित् स खल्वश्रद्धधानः स्यान्नाश्रद्धः फलमृच्छति

कोणत्याही कर्माचे प्रत्यक्ष फळ मिळेल यावर श्रद्धा नसताना ते करू नये; कारण असा माणूस खरंच श्रद्धाहीन असतो, आणि श्रद्धाहीनाला फळ मिळत नाही.

नापराधोस्ति देवस्य कर्मण्यपि तु निष्फले यथोक्तकारिणां पुंसामिहैव फलदर्शनात्

जर कर्म निष्फळ झाले तरी, देवतेची चूक नाही; कारण ज्यांनी सांगितल्याप्रमाणे केले, त्यांना इथेच फळ दिसते.

साधकः सिद्धमंत्रश्च निरस्तप्रतिबंधकः विश्वस्तः श्रद्धधानश्च कुर्वन्नाप्नोति तत्फलम्

जो साधक मंत्र सिद्ध करतो, अडथळे दूर करतो, आत्मविश्वास आणि श्रद्धा ठेवतो, त्याला ते फळ नक्कीच मिळते.

अथवा तत्फलावाप्त्यै ब्रह्मचर्यरतो भवेत् रात्रौ हविष्यमश्नीयात्पायसं वा फलानि वा

किंवा, त्या फळासाठी, ब्रह्मचर्याचे पालन करावे, आणि रात्री यज्ञासाठीचे अन्न, किंवा दूधात शिजवलेला तांदूळ, किंवा फळे खावीत.

हिंसादि यन्निषिद्धं स्यान्न कुर्यान्मनसापि तत् सदा भस्मानुलिप्तां गस्सुवेषश्च शुचिर्भवेत्

हिंसा वगैरे जे निषिद्ध आहे, ते मनानेही करू नये; नेहमी भस्म लावावे, स्वच्छ वस्त्र घालावे आणि शुद्ध राहावे.

इत्थमाचारवान्भूत्वा स्वानुकूले शुभे ऽहनि पूर्वोक्तलक्षणे देशे पुष्पदामाद्यलंकृते

अशा प्रकारे वागून, आपल्या अनुकूल आणि शुभ दिवशी, पूर्वी सांगितलेल्या गुणांनी युक्त, फुलांच्या माळांनी सजवलेल्या जागी—

विलिखेत्कमले भद्रे दीप्यमानं स्वतेजसा

सुंदर कमळावर, स्वतःच्या तेजाने उजळणारे रूप काढावे.

तप्तजांबूनदमयमष्टपत्रं सकेसरम् मध्ये कर्णिकया युक्तं सर्वरत्नैरलंकृतम्

पिघळलेल्या सोन्याचे, आठ पाकळ्यांचे, केसर असलेले, मधे करंडक असलेले, सर्व प्रकारच्या रत्नांनी सजवलेले कमळ असावे.

स्वाकारसदृशेनैव नालेन च समन्वितम् तादृशे स्वर्णनिर्माणे कंदे सम्यग्विधानतः

त्याला स्वतःच्या आकारासारखा दांडा असावा, तो सोन्याचा नीट बनवावा — अशा सुंदर पायावर योग्य प्रकारे ठेवावे.

तत्राणिमादिकं सर्वं संकल्प्य मनसा पुनः रत्नजं वाथ सौवर्णं स्फटिकं वा सलक्षणम् लिङ्गं सवेदिकं चैव स्थापयित्वा विधानतः

तेथे, मनाने अणिमा वगैरे सर्व सिद्धींचा संकल्प करावा; मग, रत्नांचे, सोन्याचे किंवा स्फटिकाचे, योग्य चिन्हांनी युक्त असे वेदीसह लिंग ठेवावे.

तत्रावाह्य यजेद्देवं सांबं सगणमव्ययम् तत्र माहेश्वरी कल्प्या मूर्तिर्मूर्तिमतः प्रभोः

तेथे, अयशस्वी न होणारा, अंबेसह आणि गणांसह देवतेला आवाहन करून, महेश्वराची साकार मूर्ती स्थापावी.

चतुर्भुजा चतुर्वक्त्रा सर्वाभरणभूषिता शार्दूलचर्मवसना किंचिद्विहसितानना

ती चार हातांची, चार तोंडांची, सर्व अलंकारांनी सजलेली, वाघाच्या कातडीचे वस्त्र घातलेली, किंचित हसणाऱ्या मुखाची आहे.

वरदाभयहस्ता च मृगटंकधरा तथा अथ वाष्टभुजा चिंत्या चिंतकस्य यथारुचि

ती देवी भक्ताच्या इच्छेनुसार वर देणारा आणि भीती दूर करणारा हात, हरणाच्या चिन्हासह किंवा आठ हातांनीही ध्यानात आणता येते.

तदा त्रिशूलपरशुखड्गवज्राणि दक्षिणे वामे पाशांकुशौ तद्वत्खेटं नागं च बिभ्रती

तिच्या उजव्या हातात त्रिशूळ, कुऱ्हाड, तलवार आणि वज्र असतात; डाव्या हातात पाश, अंकुश, ढाल आणि सर्प असतात.

बालार्कसदृशप्रख्या प्रतिवक्त्रं त्रिलोचना तस्याः पूर्वमुखं सौम्यं स्वाकारसदृशप्रभम्

तिची प्रत्येक मुख बालसूर्यासारखी तेजस्वी आणि तीन डोळ्यांची आहे; पूर्वेकडील मुख सौम्य असून तिच्या स्वतःच्या तेजाने उजळलेले आहे.

दक्षिणं नीलजीमूतसदृशं घोरदर्शनम् उत्तरं विद्रुमप्रख्यं नीलालकविभूषितम्

दक्षिणेकडील मुख काळ्या मेघासारखे आणि भयंकर दिसणारे आहे; उत्तरेकडील मुख प्रवाळासारखे लाल असून निळ्या केसांनी सजलेले आहे.

पश्चिमं पूर्णचंद्राभं सौम्यमिंदुकलाधरम् तदंकमंडलारूढा शक्तिर्माहेश्वरी परा

पश्चिमेकडील मुख पूर्ण चंद्रासारखे आणि सौम्य आहे, त्यावर चंद्रकोर आहे; त्या मुखावरच श्रेष्ठ माहेश्वरी शक्ती विराजमान आहे.

महालक्ष्मीरिति ख्याता श्यामा सर्वमनोहरा मूर्तिं कृत्वैवमाकारां सकलीकृत्य च क्रमात्

ती महालक्ष्मी म्हणून प्रसिद्ध असून काळी आणि सर्वांना मोहवणारी आहे; अशा प्रकारे तिची मूर्ती तयार करून पुढील सर्व विधी पद्धतशीर करा.

मूर्तिमंतमथावाह्य यजेत्परमकारणम् स्नानार्थे कल्पयेत्तत्र पञ्चगव्यं तु कापिलम्

मूर्तिरूप देवीला आमंत्रित करून त्या परम कारणाचे पूजन करावे; स्नानासाठी तेथे कपिला गायीचे पंचगव्य तयार करावे.

पञ्चामृतं च पूर्णानि बीजानि च विशेषतः पुरस्तान्मण्डलं कृत्वा रत्नचूर्णाद्यलंकृतम्

पंचामृत आणि सर्व बिया पूर्णपणे तयार कराव्यात; समोर रत्नांच्या चूर्णाने आणि इतर पदार्थांनी सजवलेले मंडळ रचावे.

कर्णिकायां प्रविन्यस्येदीशानकलशं पुनः सद्यादिकलशान्पश्चात्परितस्तस्य कल्पयेत्

कमळाच्या मध्यभागी ईशान कलश ठेवावा, नंतर सद्यादि कलश त्याच्या सभोवताली योग्य क्रमाने मांडावेत.

ततो विद्येशकलशानष्टौ पूर्वादिवत्क्रमात् तीर्थाम्बुपूरितान्कृत्वा सूत्रेणावेष्ट्य पूर्ववत्

मग पूर्वेकडून आठ विद्येश कलश क्रमाने ठेवावेत; त्यात तीर्थाचे पाणी भरावे आणि पुर्वीप्रमाणे दोऱ्याने गुंडाळावे.

पुण्यद्रव्याणि निक्षिप्य समन्त्रं सविधानकम् दुकूलाद्येन वस्त्रेण समाच्छाद्य समंततः

मंत्रासह आणि योग्य विधीने पुण्यद्रव्ये ठेवावीत, नंतर रेशीम वगैरे वस्त्राने सर्व बाजूंनी झाकावीत.

सर्वत्र मंत्रं विन्यस्य तत्तन्मंत्रपुरस्सरम् स्नानकाले तु संप्राप्ते सर्वमङ्गलनिस्वनैः

सर्वत्र त्या त्या मंत्रांचा उच्चार करून, स्नानाचा काळ आला की सर्व मंगलध्वनींनी वातावरण भरावे.

पञ्चगव्यादिभिश्चैव स्नापयेत्परमेश्वरम् ततः कुशोदकाद्यानि स्वर्णरत्नोदकान्यपि

पंचगव्य आणि इतर पवित्र पदार्थांनी परमेश्वराचे स्नान करावे; त्यानंतर कुशाचे पाणी, सुवर्ण आणि रत्नांचे पाणी वापरावे.

गंधपुष्पादिसिद्धानि मन्त्रसिद्धानि च क्रमात् उद्धृत्योद्धृत्य मन्त्रेण तैस्तैस्स्नाप्य महेश्वरम्

गंध, फुले आणि इतर वस्तू मंत्राने सिद्ध कराव्यात; त्या त्या मंत्रांनी पुन्हा पुन्हा घेऊन महेश्वराचे स्नान करावे.