शिवपुराणम्

गोघ्नश्चैव कृतघ्नश्च वीरहा भ्रूणहापि वा शरणागतघाती च मित्रविश्रंभघातकः

गायी मारणारा, कृतघ्न, वीरहत्यारा, गर्भहत्यारा, शरण आलेल्याचा वध करणारा किंवा मित्राचा विश्वासघात करणारा —

दुष्टपापसमाचारो मातृहा पितृहापि वा स्तवेनानेन जप्तेन तत्तत्पापात्प्रमुच्यते

वाईट आणि पापी वर्तन करणारा, किंवा आई-वडिलांचा वध करणारा — असाही माणूस हे स्तोत्र जपल्याने त्या त्या पापांपासून मुक्त होतो.

दुःस्वप्नादिमहानर्थसूचकेषु भयेषु च यदि संकीर्तयेदेतन्न ततो नार्थभाग्भवेत्

वाईट स्वप्न, मोठे संकट किंवा भीतीच्या वेळी हे जरी म्हटले, तरी त्याला कोणतीही हानी होत नाही.

आयुरारोग्यमैश्वर्यं यच्चान्यदपि वाञ्छितम् स्तोत्रस्यास्य जपे तिष्ठंस्तत्सर्वं लभते नरः

दीर्घायुष्य, आरोग्य, संपत्ती आणि इतर जे काही हवे असेल — हे स्तोत्र जपणाऱ्या माणसाला ते सर्व मिळते.

असंपूज्य शिवस्तोत्रं जपात्फलमुदाहृतम् संपूज्य च जपे तस्य फलं वक्तुं न शक्यते

शिवस्तोत्राची पूजा न करता जप केल्याचे फळ सांगितले आहे; पण पूजा करून जप केल्याचे फळ सांगता येत नाही.

आस्तामियं फलावाप्तिरस्मिन्संकीर्तिते सति सार्धमंबिकया देवः श्रुत्यैवं दिवि तिष्ठति

हे फळप्राप्ती तसेच राहू दे; हे जपल्यावर अंबिकेसह देव, वेदांप्रमाणे, स्वर्गात वास करतो.

तस्मान्नभसि संपूज्य देवं देवं सहोमया कृतांजलिपुटस्तिष्ठंस्तोत्रमेतदुदीरयेत्

म्हणून, आकाशात अंबिकेसह देवाची पूजा करून, हात जोडून उभा राहून हे स्तोत्र म्हणावे.

एतत्ते कथितं कृष्ण कर्मेहामुत्र सिद्धिदम् क्रियातपोजपध्यानसमुच्चयमयं परम्

कृष्णा, मी तुला सांगितले आहे — हा सर्वोच्च मार्ग, जो विधी, तप, जप आणि ध्यान यांच्या एकत्रित साधनेने बनलेला आहे, आणि जो या जगात व पुढील जन्मात यश मिळवून देतो.

अथ वक्ष्यामि शैवानामिहैव फलदं नृणाम् पूजाहोमजपध्यानतपोदानमयं महत्

आता मी शैव लोकांची महान साधना सांगतो, जी इथेच फळ देणारी आहे — पूजा, होम, जप, ध्यान, तप आणि दान यांनी बनलेली.

तत्र संसाधयेत्पूर्वं मन्त्रं मन्त्रार्थवित्तमः दृष्टसिद्धिकरं कर्म नान्यथा फलदं यतः

त्यात, जो मंत्राचा अर्थ जाणतो, त्याने आधी मंत्र सिद्ध करावा; कारण सिद्ध मंत्राने केलेले कर्मच फळ देते, अन्यथा नाही.

सिद्धमन्त्रो ऽप्यदृष्टेन प्रबलेन तु केनचित् प्रतिबन्धफलं कर्म न कुर्यात्सहसा बुधः

मंत्र सिद्ध असला तरी, जर अदृश्य आणि बलवान अडथळा असेल, तर ज्ञानी माणसाने घाईने कर्म करू नये, कारण त्याचे फळ अडथळ्याने येते.

तस्य तु प्रतिबन्धस्य कर्तुं शक्येह निष्कृतिः परीक्ष्य शकुनाद्यैस्तदादौ निष्कृतिमाचरेत्

अशा अडथळ्याचे निवारण इथेच करता येते; शकुन वगैरे पाहून, प्रथम निवारणाची क्रिया करावी.

यो ऽन्यथा कुरुते मोहात्कर्मैहिकफलं नरः न तेन फलभाक्स स्यात्प्राप्नुयाच्चोपहास्यताम्

जो माणूस मोहाने, वेगळ्या प्रकारे, केवळ या जगातील फळासाठी कर्म करतो, त्याला फळ मिळत नाही आणि तो लोकांच्या हसण्याचा विषय बनतो.

अबिस्रब्धो न कुर्वीत कर्म दृष्टफलं क्वचित् स खल्वश्रद्धधानः स्यान्नाश्रद्धः फलमृच्छति

कोणत्याही कर्माचे प्रत्यक्ष फळ मिळेल यावर श्रद्धा नसताना ते करू नये; कारण असा माणूस खरंच श्रद्धाहीन असतो, आणि श्रद्धाहीनाला फळ मिळत नाही.

नापराधोस्ति देवस्य कर्मण्यपि तु निष्फले यथोक्तकारिणां पुंसामिहैव फलदर्शनात्

जर कर्म निष्फळ झाले तरी, देवतेची चूक नाही; कारण ज्यांनी सांगितल्याप्रमाणे केले, त्यांना इथेच फळ दिसते.

साधकः सिद्धमंत्रश्च निरस्तप्रतिबंधकः विश्वस्तः श्रद्धधानश्च कुर्वन्नाप्नोति तत्फलम्

जो साधक मंत्र सिद्ध करतो, अडथळे दूर करतो, आत्मविश्वास आणि श्रद्धा ठेवतो, त्याला ते फळ नक्कीच मिळते.

अथवा तत्फलावाप्त्यै ब्रह्मचर्यरतो भवेत् रात्रौ हविष्यमश्नीयात्पायसं वा फलानि वा

किंवा, त्या फळासाठी, ब्रह्मचर्याचे पालन करावे, आणि रात्री यज्ञासाठीचे अन्न, किंवा दूधात शिजवलेला तांदूळ, किंवा फळे खावीत.

हिंसादि यन्निषिद्धं स्यान्न कुर्यान्मनसापि तत् सदा भस्मानुलिप्तां गस्सुवेषश्च शुचिर्भवेत्

हिंसा वगैरे जे निषिद्ध आहे, ते मनानेही करू नये; नेहमी भस्म लावावे, स्वच्छ वस्त्र घालावे आणि शुद्ध राहावे.

इत्थमाचारवान्भूत्वा स्वानुकूले शुभे ऽहनि पूर्वोक्तलक्षणे देशे पुष्पदामाद्यलंकृते

अशा प्रकारे वागून, आपल्या अनुकूल आणि शुभ दिवशी, पूर्वी सांगितलेल्या गुणांनी युक्त, फुलांच्या माळांनी सजवलेल्या जागी—

विलिखेत्कमले भद्रे दीप्यमानं स्वतेजसा

सुंदर कमळावर, स्वतःच्या तेजाने उजळणारे रूप काढावे.

तप्तजांबूनदमयमष्टपत्रं सकेसरम् मध्ये कर्णिकया युक्तं सर्वरत्नैरलंकृतम्

पिघळलेल्या सोन्याचे, आठ पाकळ्यांचे, केसर असलेले, मधे करंडक असलेले, सर्व प्रकारच्या रत्नांनी सजवलेले कमळ असावे.

स्वाकारसदृशेनैव नालेन च समन्वितम् तादृशे स्वर्णनिर्माणे कंदे सम्यग्विधानतः

त्याला स्वतःच्या आकारासारखा दांडा असावा, तो सोन्याचा नीट बनवावा — अशा सुंदर पायावर योग्य प्रकारे ठेवावे.

तत्राणिमादिकं सर्वं संकल्प्य मनसा पुनः रत्नजं वाथ सौवर्णं स्फटिकं वा सलक्षणम् लिङ्गं सवेदिकं चैव स्थापयित्वा विधानतः

तेथे, मनाने अणिमा वगैरे सर्व सिद्धींचा संकल्प करावा; मग, रत्नांचे, सोन्याचे किंवा स्फटिकाचे, योग्य चिन्हांनी युक्त असे वेदीसह लिंग ठेवावे.

तत्रावाह्य यजेद्देवं सांबं सगणमव्ययम् तत्र माहेश्वरी कल्प्या मूर्तिर्मूर्तिमतः प्रभोः

तेथे, अयशस्वी न होणारा, अंबेसह आणि गणांसह देवतेला आवाहन करून, महेश्वराची साकार मूर्ती स्थापावी.

चतुर्भुजा चतुर्वक्त्रा सर्वाभरणभूषिता शार्दूलचर्मवसना किंचिद्विहसितानना

ती चार हातांची, चार तोंडांची, सर्व अलंकारांनी सजलेली, वाघाच्या कातडीचे वस्त्र घातलेली, किंचित हसणाऱ्या मुखाची आहे.

वरदाभयहस्ता च मृगटंकधरा तथा अथ वाष्टभुजा चिंत्या चिंतकस्य यथारुचि

ती देवी भक्ताच्या इच्छेनुसार वर देणारा आणि भीती दूर करणारा हात, हरणाच्या चिन्हासह किंवा आठ हातांनीही ध्यानात आणता येते.

तदा त्रिशूलपरशुखड्गवज्राणि दक्षिणे वामे पाशांकुशौ तद्वत्खेटं नागं च बिभ्रती

तिच्या उजव्या हातात त्रिशूळ, कुऱ्हाड, तलवार आणि वज्र असतात; डाव्या हातात पाश, अंकुश, ढाल आणि सर्प असतात.

बालार्कसदृशप्रख्या प्रतिवक्त्रं त्रिलोचना तस्याः पूर्वमुखं सौम्यं स्वाकारसदृशप्रभम्

तिची प्रत्येक मुख बालसूर्यासारखी तेजस्वी आणि तीन डोळ्यांची आहे; पूर्वेकडील मुख सौम्य असून तिच्या स्वतःच्या तेजाने उजळलेले आहे.

दक्षिणं नीलजीमूतसदृशं घोरदर्शनम् उत्तरं विद्रुमप्रख्यं नीलालकविभूषितम्

दक्षिणेकडील मुख काळ्या मेघासारखे आणि भयंकर दिसणारे आहे; उत्तरेकडील मुख प्रवाळासारखे लाल असून निळ्या केसांनी सजलेले आहे.