शिवपुराणम्

पञ्चविंशतिसंख्यातैः कृता मुक्तिं प्रयच्छति अक्षैस्तु पञ्चदशभिरभिचारफलप्रदा

पंचवीस मण्यांची माळ मुक्ती देते; पंधरा मण्यांची माळ वापरली तर तांत्रिक कर्माचे फळ मिळते.

अंगुष्ठं मोक्षदं विद्यात्तर्जनीं शत्रुनाशिनीम् मध्यमां धनदां शांतिं करोत्येषा ह्यनामिका

अंगठा मोक्ष देतो, तर्जनी शत्रूंचा नाश करते, मधली बोट धन देते, आणि अनामिका शांतता देते.

अष्टोत्तरशतं माला तत्र स्यादुत्तमोत्तमा शतसंख्योत्तमा माला पञ्चाशद्भिस्तु मध्यमा

एकशेआठ मण्यांची माळ सर्वात श्रेष्ठ मानली जाते; शंभर मण्यांची माळ उत्तम आहे, आणि पन्नास मण्यांची माळ मध्यम आहे.

चतुः पञ्चाशदक्षैस्तु हृच्छ्रेष्ठा हि प्रकीर्तिता इत्येवं मालया कुर्याज्जपं कस्मै न दर्शयेत्

चोपन्न मण्यांची माळ हृदयासाठी उत्तम मानली जाते; म्हणून माळेने जप करावा आणि तो कोणालाही दाखवू नये.

कनिष्ठा क्षरिणी प्रोक्ता जपकर्मणि शोभना अंगुष्ठेन जपेज्जप्यमन्यैरंगुलिभिस्सह

कनिष्ठा 'क्षरिणी' म्हणून ओळखली जाते आणि जपासाठी शुभ आहे; अंगठा आणि इतर बोटांनी मिळून जप करावा.

अंगुष्ठेन विना जप्यं कृतं तदफलं यतः गृहे जपं समं विद्याद्गोष्ठे शतगुणं विदुः

अंगठ्याशिवाय केलेला जप निष्फळ असतो; घरी जप केल्यास तो सम आहे, पण गोठ्यात केला तर शंभरपट अधिक फलदायी असतो.

पुण्यारण्ये तथारामे सहस्रगुणमुच्यते अयुतं पर्वते पुण्ये नद्यां लक्षमुदाहृतम्

पवित्र अरण्यात किंवा बागेत जप केल्यास तो हजारपट अधिक फलदायी असतो; पवित्र डोंगरावर दहा हजारपट, आणि नदीकाठी एक लाखपट अधिक फळ मिळते.

कोटिं देवालये प्राहुरनन्तं मम सन्निधौ सूर्यस्याग्नेर्गुरोरिंदोर्दीपस्य च जलस्य च

देवळात जप केल्यास कोटीपटीने फळ मिळते, आणि माझ्या सान्निध्यात अनंत फळ मिळते; तसेच सूर्य, अग्नी, गुरु, चंद्र, दिवा आणि पाण्याजवळही.

विप्राणां च गवां चैव सन्निधौ शस्यते जपः तत्पूर्वाभिमुखं वश्यं दक्षिणं चाभिचारिकम्

ब्राह्मण आणि गायींच्या सान्निध्यात जप श्रेष्ठ मानला जातो; पूर्वेकडे तोंड करून जप केल्यास सर्वांवर वश होते, दक्षिणेकडे तोंड करून केल्यास तांत्रिक फल मिळते.

पश्चिमं धनदं विद्यादौत्तरं शातिदं भवेत् सूर्याग्निविप्रदेवानां गुरूणामपि सन्निधौ

पश्चिमेकडे तोंड करून जप केल्यास धन मिळते; उत्तरेकडे तोंड केल्यास शांती मिळते; आणि सूर्य, अग्नी, ब्राह्मण, देवता, गुरु यांच्या सान्निध्यातही.

अन्येषां च प्रसक्तानां मन्त्रं न विमुखो जपेत् उष्णीषी कुंचुकी नम्रो मुक्तकेशो गलावृतः

इतर लोकांच्या उपस्थितीत मन वळवून जप करू नये; डोक्यावर वस्त्र, अंगावर उपरणे, वाकून, मोकळे केस, किंवा गळा झाकलेला असताना जप करू नये.

अपवित्रकरो ऽशुद्धो विलपन्न जपेत्क्वचित् क्रोधं मदं क्षुतं त्रीणि निष्ठीवनविजृंभणे

अशुद्ध हातांनी, अपवित्र अवस्थेत किंवा रडत जप करू नये; राग, मद्यपान, शिंक, थुंकणे किंवा जांभई येताना जप करू नये.

दर्शनं च श्वनीचानां वर्जयेज्जपकर्मणि आचमेत्संभवे तेषां स्मरेद्वा मां त्वया सह

जप करताना कुत्रे किंवा अस्पृश्य दिसले तर टाळावे; त्यांचा स्पर्श झाला तर आचमन करावे किंवा माझे आणि तुझे स्मरण करावे.

ज्योतींषि च प्रपश्येद्वा कुर्याद्वा प्राणसंयमम् अनासनः शयाने वा गच्छन्नुत्थित एव वा

ज्योतीकडे पाहावे किंवा प्राणायाम करावा; बसून, झोपून, चालताना किंवा नुकतेच उठले असताना जप करता येतो.

रथ्यायामशिवे स्थाने न जपेत्तिमिरान्तरे प्रसार्य न जपेत्पादौ कुक्कुटासन एव वा

रस्त्यावर, अपवित्र ठिकाणी किंवा अंधारात जप करू नये; पाय पसरून किंवा कोंबड्याच्या आसनातही जप करू नये.

यानशय्याधिरूढो वा चिंताव्याकुलितो ऽथ वा शक्तश्चेत्सर्वमेवैतदशक्तः शक्तितो जपेत्

वाहनावर, पलंगावर किंवा चिंता असताना — जर शक्य असेल तर सर्व नियम पाळावेत; न जमल्यास आपल्या शक्तीनुसार जप करावा.

किमत्र बहुनोक्तेन समासेन वचः शृणु सदाचारो जपञ्छुद्धं ध्यायन्भद्रं समश्नुते

यात फार बोलण्याचे कारण नाही; थोडक्यात सांगतो — जो शुद्धपणे, चांगल्या आचाराने आणि ध्यान करून जप करतो, त्याला मंगल प्राप्त होते.

आचारः परमो धर्म आचारः परमं धनं आचारः परमा विद्या आचारः परमा गतिः

आचार हा सर्वश्रेष्ठ धर्म आहे; आचार हेच खरे धन आहे; आचार हीच खरी विद्या आहे; आचार हाच अंतिम मार्ग आहे.

आचारहीनः पुरुषो लोके भवति निंदितः परत्र च सुखी न स्यात्तस्मादाचारवान्भवेत्

ज्याच्याकडे चांगला आचार नाही, तो माणूस जगात निंदा मिळवतो आणि पुढच्या जन्मातही सुखी राहत नाही; म्हणून प्रत्येकाने चांगला आचार ठेवावा.

यस्य यद्विहितं कर्म वेदे शास्त्रे च वैदिकैः तस्य तेन समाचारः सदाचारो न चेतरः

ज्याच्यासाठी वेद आणि शास्त्रांनी जे कर्म सांगितले आहे, तेच त्याचा योग्य आचार आहे; खरा आचार दुसरा काही नाही.

सद्भिराचरितत्वाच्च सदाचारः स उच्यते सदाचारस्य तस्याहुरास्तिक्यं मूलकारणम्

सज्जन लोक जसा आचार करतात, त्याला चांगला आचार म्हणतात; आणि चांगल्या आचाराचे मूळ कारण श्रद्धा आहे, असे मानले जाते.

आस्तिकश्चेत्प्रमादाद्यैः सदाचारादविच्युतः न दुष्यति नरो नित्यं तस्मादास्तिकतां व्रजेत्

जो श्रद्धावान माणूस चुकून किंवा अन्य कारणाने कधीही चांगल्या आचारापासून दूर राहत नाही, तो कधीही बिघडत नाही; म्हणून प्रत्येकाने श्रद्धावान व्हावे.

यथेहास्ति सुखं दुःखं सुकृतैर्दुष्कृतैरपि तथा परत्र चास्तीति मतिरास्तिक्यमुच्यते

जसे या जगात चांगल्या आणि वाईट कर्मांमुळे सुख-दुःख मिळते, तसेच पुढच्या जन्मातही मिळते; ही जी खात्री आहे, तिलाच श्रद्धा म्हणतात.

रहस्यमन्यद्वक्ष्यामि गोपनीयमिदं प्रिये न वाच्यं यस्य कस्यापि नास्तिकस्याथ वा पशोः

प्रिय, मी तुला आणखी एक गुपित सांगतो; हे गुपित जपावे, कुणालाही सांगू नये, विशेषतः नास्तिक किंवा जनावराला तर कधीच नाही.

सदाचारविहीनस्य पतितस्यान्त्यजस्य च पञ्चाक्षरात्परं नास्ति परित्राणं कलौ युगे

ज्याच्याकडे चांगला आचार नाही, जो पतित किंवा नीच आहे, त्याला कलियुगात पंचाक्षरी मंत्राशिवाय दुसरे कोणतेही रक्षण नाही.

गच्छतस्तिष्ठतो वापि स्वेच्छया कर्म कुर्वतः अशुचेर्वा शुचेर्वापि मन्त्रो ऽयन्न च निष्फलः

माणूस चालत असो, उभा असो, किंवा आपली इच्छा प्रमाणे काही करत असो, शुद्ध असो वा अशुद्ध, हा मंत्र कधीच निष्फळ ठरत नाही.

अनाचारवतां पुंसामविशुद्धषडध्वनाम् अनादिष्टो ऽपि गुरुणा मन्त्रो ऽयं न च निष्फलः

ज्याच्याकडे आचार नाही, ज्याचे सहा मार्ग अपवित्र आहेत, आणि ज्याला गुरुने शिकवले नसेल, तरीही हा मंत्र कधीच निष्फळ होत नाही.

अन्त्यजस्यापि मूर्खस्य मूढस्य पतितस्य च निर्मर्यादस्य नीचस्य मंत्रो ऽयं न च निष्फलः

नीच, मूर्ख, अडाणी, पतित, मर्यादा न पाळणारा किंवा कमी दर्जाचा असला तरी, या मंत्राचा कधीच अपयश होत नाही.

सर्वावस्थां गतस्यापि मयि भक्तिमतः परम् सिध्यत्येव न संदेहो नापरस्य तु कस्यचित्

कोणत्याही अवस्थेला पोहोचलेला असला, पण माझ्यावर अत्यंत भक्ती असेल, तर त्याला हे नक्कीच मिळते; यात शंका नाही, पण इतर कुणालाही नाही.