शिवपुराणम्

अथ पञ्चाक्षरं नित्यं जपेदयुतमादरात् संध्ययोश्च सहस्रं वा ज्ञेयं शिवपदप्रदम्

नंतर, पंचाक्षरी मंत्र नेहमी दहा हजार वेळा भक्तीने जपावा; किंवा संध्याकाळी आणि सकाळी प्रत्येकी हजार वेळा जप केल्याने शिवपद मिळते.

प्रणवेनादिसंयुक्तं ब्राह्मणानां विशिष्यते दीक्षायुक्तं गुरोर्ग्राह्यं मंत्रं ह्यथ फलाप्तये

प्रणवाने सुरू होणारा मंत्र विशेषतः ब्राह्मणांसाठी आहे; दीक्षा घेऊन, तो मंत्र गुरूकडून फळ मिळवण्यासाठी घ्यावा.

कुंभस्नानं मंत्रदीक्षां मातृकान्यासमेव च ब्राह्मणः सत्यपूतात्मा गुरुर्ज्ञानी विशिष्यते

कुंभस्नान, मंत्रदीक्षा आणि मातृकान्यास, या सर्वांत ब्राह्मणांमध्ये सत्य आणि शुद्ध मनाचा, ज्ञानी गुरु श्रेष्ठ मानला जातो.

द्विजानां च नमःपूर्वमन्येषां च नमोन्तकम् स्त्रीणां च क्वचिदिच्छंति नमो तं च यथाविधि

द्विजांसाठी 'नमः' सुरुवातीला, इतरांसाठी शेवटी, आणि स्त्रियांसाठी कधी कधी 'नमः' योग्य त्या ठिकाणी वापरतात.

विप्रस्त्रीणां नमः पूर्वमिदमिच्छंति केचन पञ्चकोटिजपं कृत्वा सदा शिवसमो भवेत्

काही जण ब्राह्मण स्त्रियांसाठी 'नमः' सुरुवातीला म्हणतात; पाच कोटी जप केल्यावर नेहमीच शिवासमान होतो.

एकद्वित्रिचतुःकोट्याब्रह्मादीनां पदं व्रजेत् जपेदक्षरलक्षंवा अक्षराणां पृथक्पृथक्

शंकर, ब्रह्मा आणि इतर देवांची जी एक, दोन, तीन किंवा चार कोटी पदे आहेत, ती जपाच्या एक लक्ष अक्षरांच्या किंवा वेगवेगळ्या अक्षरांच्या जपाने प्राप्त होतात.

अथवाक्षरलक्षं वा ज्ञेयं शिवपदप्रदम् सहस्रं तु सहस्राणां सहस्रेण दिनेन हि

किंवा, एक लक्ष अक्षरांचा जप हा शिवपद देणारा मानला जातो. हजारावर हजार, आणि त्यावरही हजार, असे एका दिवसात जपावे.

जपेन्मंत्रादिष्टसिद्धिर्नित्यं ब्राह्मणभोजनात् अष्टोत्तरसहस्रं वै गायत्रीं प्रातरेव हि

मंत्राचा जप नियमाने केल्याने सिद्धी मिळते; आणि दररोज ब्राह्मणांना जेवू घालावे. सकाळी गायत्री मंत्राचा आठ हजार आठ वेळा जप करावा.

ब्राह्मणस्तु जपेन्नित्यं क्रमाच्छिवपदप्रदान् वेदमंत्रांस्तु सूक्तानि जपेन्नियममास्थितः

ब्राह्मणाने नेहमी शिवपद देणारे मंत्र योग्य क्रमाने जपावे. तसेच, नियम पाळून वेदातील मंत्र आणि सूक्तांचा जप करावा.

एकं दशार्णं मंत्रं च शतोनं च तदूर्ध्वकम् अयुतं च सहस्रं च शतमेकं विना भवेत्

मंत्रजपासाठी एक, दहा, शंभर, त्यापुढे हजार, दहा हजार आणि एक लक्ष हे प्रमाण आहे; फक्त शंभर वगळावे.

वेदपारायणं चैव ज्ञेयं शिवपदप्रदम् अन्यान्बहुतरान्मंत्राञ्जपेदक्षरलक्षतः

वेदपारायण हेही शिवपद देणारे आहे असे समजावे. तसेच, अनेक इतर मंत्रांचा प्रत्येकी एक लक्ष अक्षरांचा जप करावा.

एकाक्षरांस्तथा मंत्राञ्जपेदक्षरकोटितः ततः परं जपेच्चैव सहस्रं भक्तिपूर्वकम्

एकाक्षरी मंत्रांचा कोटीपर्यंत जप करावा आणि त्यानंतर भक्तीपूर्वक हजार वेळा जप करावा.

एवं कुर्याद्यथाशक्ति क्रमाच्छिव पदं लभेत् नित्यं रुचिकरं त्वेकं मंत्रमामरणांतिकम्

माणसाने आपल्या शक्तीनुसार असेच आचरण करावे आणि हळूहळू शिवपद मिळवावे. रोज आवडता एक मंत्र अखेरपर्यंत जपत राहावा.

जपेत्सहस्रमोमिति सर्वाभीष्टं शिवाज्ञया पुष्पारामादिकं वापि तथा संमार्जनादिकम्

शिवाज्ञेने 'ॐ' चा हजार वेळा जप केल्याने सर्व इच्छा पूर्ण होतात; किंवा फुलबाग सांभाळणे, झाडू मारणे अशी कामे करावी.

शिवाय शिवकार्याथे कृत्वा शिवपदं लभेत् शिवक्षेत्रे तथा वासं नित्यं कुर्याच्च भक्तितः

शिवासाठी किंवा शिवकार्याकरिता असे कर्म केल्यावर शिवपद मिळते. शिवक्षेत्रात नेहमी भक्तीने राहावे.

जडानामजडानां च सर्वेषां भुक्तिमुक्तिदम् तस्माद्वासं शिवक्षेत्रे कुर्यदामरणं बुधः

मूढ असो वा ज्ञानी, सर्वांना भोग आणि मोक्ष मिळतो. म्हणून बुद्धिमान माणसाने मृत्यूपर्यंत शिवक्षेत्रातच राहावे.

लिंगाद्धस्तशतं पुण्यं क्षेत्रे मानुषके विदुः सहस्रारत्निमात्रं तु पुण्यक्षेत्रे तथार्षके

मानवी बनवलेल्या क्षेत्रातील लिंगामुळे शंभरपट पुण्य मिळते, तर पुण्यभूमीत किंवा ऋषींच्या क्षेत्रात हजार सुवर्णमुद्रांच्या एवढे पुण्य मिळते.

दैवलिंगे तथा ज्ञेयं सहस्रारत्निमानतः धनुष्प्रमाणसाहस्रं पुण्यं क्षेत्रे स्वयं भुवि

दैवी लिंगातही हजार सुवर्णमुद्रांच्या एवढे पुण्य मिळते. स्वयंभू क्षेत्रात तर धनुष्याच्या मापाने हजारपट पुण्य मिळते.

पुण्यक्षेत्रे स्थिता वापी कूपाद्यपुष्कराणि च शिवगंगेति विज्ञेयं शिवस्य वचनं यथा

पुण्यभूमीत असलेली विहीर, कूप किंवा तलाव यांना 'शिवगंगा' असेच मानावे, कारण हे शिवाचेच वचन आहे.

तत्र स्नात्वा तथा दत्त्वा जपित्वा हि शिवं व्रजेत् शिवक्षेत्रं समाश्रित्य वसेदामरणं तथा

त्या ठिकाणी स्नान, दान आणि जप केल्याने शिवपद मिळते. शिवक्षेत्राचा आश्रय घेऊन मृत्यूपर्यंत तिथेच राहावे.

दाहं दशाहं मास्यं वा सपिंडीकरणं तु वा आब्दिकं वा शिवक्षेत्रे क्षेत्रे पिंडमथापि वा

शिवक्षेत्रात दाहसंस्कार, दहा दिवसांचे विधी, मासिक किंवा वार्षिक श्राद्ध किंवा अगदी पिंडदान केले तरी तेच फल मिळते.

सर्वपाप विनिर्मुक्तः सद्यः शिवपदं लभेत् अथवा सप्तरात्रं वा वसेद्वा पञ्चरात्रकम्

सर्व पापांपासून मुक्त होऊन लगेचच शिवपद मिळते; किंवा सात रात्री, नाहीतर पाच रात्री तिथे राहिल्यानेही हे साध्य होते.

त्रिरात्रमेकरात्रं वा क्रमाच्छिवपदं लभेत् स्ववर्णानुगुणं लोके स्वाचारात्प्राप्नुते नरः

तीन रात्री किंवा अगदी एक रात्र राहिल्यावरही हळूहळू शिवपद मिळते. प्रत्येकाला आपल्या आचारानुसार आणि वर्णानुसार या जगात जे योग्य ते फळ मिळते.

वर्णोद्धारेण भक्त्या च तत्फलातिशयं नरः सर्वं कृतं कामनया सद्यः फलमवाप्नुयात्

जो मनुष्य भक्तीने त्या अक्षरांचा उच्चार करतो, त्याला सर्व विधींच्या फळांपेक्षा जास्त, आपल्या इच्छेप्रमाणे फळ त्वरित मिळते.

सर्वं कृतमकामेन साक्षाच्छिवपदप्रदम् प्रातर्मध्याह्नसायाह्नमहस्त्रिष्वेकतः क्रमात्

इच्छाशिवाय केलेली सर्व कर्मे थेट शिवपद देतात; सकाळी, दुपारी आणि संध्याकाळी, या तिघांपैकी किमान एक वेळ ठरवून ती करावीत.

प्रातर्विधिकरं ज्ञेयं मध्याह्नं कामिकं तथा सायाह्नं शांतिकं ज्ञेयं रात्रावपि तथैव हि

सकाळचं कर्म कर्तव्यपूर्तीचं, दुपारचं इच्छापूर्तीचं, संध्याकाळचं शांती देणारं मानावं; हेच नियम रात्रीसुद्धा लागू पडतात.

कालो निशीथो वै प्रोक्तोमध्ययामद्वयं निशि शिवपूजा विशेषेण तत्काले ऽभीष्टसिद्धिदा

मध्यरात्र म्हणजे रात्रीचा मध्यभाग मानला जातो; त्या वेळी शिवाची पूजा केल्यास विशेषतः मनोकामना पूर्ण होतात.

एवं ज्ञात्वा नरः कुर्वन्यथोक्तफलभाग्भवेत् कलौ युगे विशेषेण फलसिद्धिस्तु कर्मणा

हे सर्व जाणून जो मनुष्य तसे आचरण करतो, त्याला सांगितलेल्या प्रमाणे फळ मिळते; विशेषतः कलियुगात कर्माचे फळ लवकर मिळते.

उक्तेन केनचिद्वापि अधिकारविभेदतः सद्वृत्तिः पापभीरुश्चेत्ततत्फलमवाप्नुयात्

कोणीही, आपल्या पात्रतेनुसार, थोडं जरी योग्य रीतीने आणि पापाची भीती ठेवून केलं, तरी त्याला त्याचं फळ नक्की मिळतं.