गुणसाम्ये तदा तस्मिन्नविभागे तमोदये शांतवातैकनीरे च न प्राज्ञायत किंचन
त्या गुणसमत्वाच्या अवस्थेत, भेद नसताना, अंधार पसरलेला असताना आणि एकाच शांत, वाऱ्याविना समुद्रात काहीच जाणवत नाही.
अप्रज्ञाते जगत्यस्मिन्नेक एव महेश्वरः उपास्य रजनीं कृत्स्नां परां माहेश्वरीं ततः
जेव्हा जग जाणवले जात नाही, तेव्हा एकटाच महेश्वर असतो, तो संपूर्ण रात्री, त्या श्रेष्ठ माहेश्वरीची उपासना करतो.
प्रभातायां तु शर्वर्यां प्रधानपुरुषावुभौ प्रविश्य क्षोभयामास मायायोगान्महेश्वरः
पण जेव्हा रात्र संपते, तेव्हा महेश्वर मायाशक्तीने प्रधान आणि पुरुष यांच्यात प्रवेश करून त्यांना हालवतो.
ततः पुनरशेषाणां भूतानां प्रभवाप्ययात् अव्यक्तादभवत्सृष्टिराज्ञया परमेष्ठिनः
मग पुन्हा, परमेच्छेच्या आज्ञेने, अव्यक्तातून सृष्टी होते आणि सर्व प्राण्यांचा जन्म व लय घडतो.
विश्वोत्तरोत्तरविचित्रमनोरथस्य यस्यैकशक्तिशकले सकलस्समाप्तः आत्मानमध्वपतिमध्वविदो वदंति तस्मै नमः सकललोकविलक्षणाय
जो सर्व लोकांपेक्षा अगदी वेगळा आहे, ज्याच्या एका शक्तीच्या तुकड्यात सगळ्या विश्वातील अद्भुत आणि वाढत्या इच्छा पूर्णपणे सामावल्या आहेत, ज्याला मार्ग जाणणारे 'मार्गाचा स्वामी' आणि 'स्वतः' असे म्हणतात, त्या सर्व लोकांपेक्षा वेगळ्या असलेल्या परमेश्वराला माझे वंदन.
पुरुषाधिष्ठितात्पूर्वमव्यक्तादीश्वराज्ञया बुद्ध्यादयो विशेषांता विकाराश्चाभवन् क्रमात्
पुरुषाची स्थापना होण्यापूर्वी, अव्यक्तातून, परमेश्वराच्या आज्ञेने, बुद्धी आणि इतर तत्त्वे, विशेष तत्त्वांपर्यंत, त्यांचे बदलांसह, एकामागोमाग एक निर्माण झाली.
ततस्तेभ्यो विकारेभ्यो रुद्रो विष्णुः पितामहः कारणत्वेन सर्वेषां त्रयो देवाः प्रजज्ञिरे
मग त्या विकारांमधून, सर्व गोष्टींचे कारण म्हणून, रुद्र, विष्णु आणि पितामह (ब्रह्मा) हे तीन देव जन्माला आले.
सर्वतो भुवनव्याप्तिशक्तिमव्याहतां क्वचित् ज्ञानमप्रतिमं शश्वदैश्वर्यं चाणिमादिकम्
त्याच्याकडे सर्व जग व्यापण्याची अडथळा न येणारी शक्ती आहे, अतुलनीय ज्ञान आहे, नेहमीच प्रभुत्व आहे आणि अणिमा यासारख्या अद्भुत शक्ती आहेत.
सृष्टिस्थितिलयाख्येषु कर्मसु त्रिषु हेतुताम् प्रभुत्वेन सहैतेषां प्रसीदति महेश्वरः
सृष्टी, स्थिती आणि लय या तीन कर्मांमध्ये, महेश्वरच कारण आहे आणि त्याच्या प्रभुत्वासह या सर्वांवर कृपा करतो.
कल्पान्तरे पुनस्तेषामस्पर्धा बुद्धिमोहिनाम् सर्गरक्षालयाचारं प्रत्येकं प्रददौ च सः
कल्पाच्या शेवटी, त्यांच्या स्पर्धा आणि बुद्धीच्या गोंधळामुळे, त्याने प्रत्येकाला स्वतंत्रपणे सृष्टी, स्थिती आणि लय यांची जबाबदारी दिली.
एते परस्परोत्पन्ना धारयन्ति परस्परम् परस्परेण वर्धंते परस्परमनुव्रताः
हे तिघे एकमेकांतून उत्पन्न होतात, एकमेकांना आधार देतात, एकमेकांमुळे वाढतात आणि एकमेकांवर निष्ठा ठेवतात.
क्वचिद्ब्रह्मा क्वचिद्विष्णुः क्वचिद्रुद्रः प्रशस्यते नानेन तेषामाधिक्यमैश्वर्यं चातिरिच्यते
कधी ब्रह्मा, कधी विष्णु, कधी रुद्र यांची स्तुती केली जाते; त्यामुळे त्यांचे श्रेष्ठत्व किंवा प्रभुत्व वाढत नाही.
मूर्खा निंदंति तान्वाग्भिः संरंभाभिनिवेशिनः यातुधाना भवंत्येव पिशाचाश्च न संशयः
जे मूर्ख वादावर चिकटून राहतात, ते त्यांची निंदा करतात; असे लोक नक्कीच राक्षस आणि पिशाच्च होतात.
देवो गुणत्रयातीतश्चतुर्व्यूहो महेश्वरः सकलस्सकलाधारशक्तेरुत्पत्तिकारणम्
महेश्वर हा तीन गुणांपलीकडे असलेला, चार रूपांनी प्रकटणारा, सर्वांचा आधार आणि सर्वांना धारण करणाऱ्या शक्तीच्या उत्पत्तीचे कारण आहे.
सोयमात्मा त्रयस्यास्य प्रकृतेः पुरुषस्य च लीलाकृतजगत्सृष्टिरीश्वरत्वे व्यवस्थितः
हा आत्मा, जो केवळ लीलेने जग निर्माण करतो, तोच या तिघांचा—प्रकृती, पुरुष आणि जगाचा—स्वामी म्हणून स्थिर आहे.
यस्सर्वस्मात्परो नित्यो निष्कलः परमेश्वरः स एव च तदाधारस्तदात्मा तदधिष्ठितः
जो सर्वांपेक्षा परे, शाश्वत, अविभाज्य आणि सर्वोच्च ईश्वर आहे, तोच त्या सर्वांचा आधार, स्वरूप आणि अधिपती आहे.
तस्मान्महेश्वरश्चैव प्रकृतिः पुरुषस्तथा सदाशिवभवो विष्णुर्ब्रह्मा सर्वशिवात्मकम्
म्हणून महेश्वर, प्रकृती, पुरुष, सदाशिव, विष्णु आणि ब्रह्मा—हे सर्व सर्वव्यापी शिवातूनच उत्पन्न होतात.
प्रधानात्प्रथमं जज्ञे वृद्धिः ख्यातिर्मतिर्महान् महत्तत्त्वस्य संक्षोभादहंकारस्त्रिधा ऽभवत्
प्रधानातून प्रथम वाढ, कीर्ती, बुद्धी आणि महत्त्व हे निर्माण झाले; त्या महत्त्वाच्या हालचालीतून अहंकार तीन प्रकारांनी प्रकट झाला.
अहंकारश्च भूतानि तन्मात्रानींद्रियाणि च वैकारिकादहंकारात्सत्त्वोद्रिक्तात्तु सात्त्विकः
अहंकारातून पंचमहाभूते, तन्मात्रा आणि इंद्रिये निर्माण झाली; सत्त्वगुणाने भरलेल्या अहंकारातून सात्त्विक प्रकार निर्माण होतो.
वैकारिकः स सर्गस्तु युगपत्संप्रवर्तते बुद्धीन्द्रियाणि पञ्चैव पञ्चकर्मेंद्रियाणि च
तो सात्त्विक सृष्टी प्रकार, ज्याला वैकारिक म्हणतात, एकाच वेळी निर्माण होतो: पाच ज्ञानेंद्रिये आणि पाच कर्मेंद्रिये.
एकादशं मनस्तत्र स्वगुणेनोभयात्मकम् तमोयुक्तादहंकाराद्भूततन्मात्रसंभवः
अकरावे म्हणजे मन, जे स्वतःच्या गुणामुळे द्वैती स्वरूपाचे असते; तमोगुणयुक्त अहंकारातून भूतांच्या तन्मात्रा निर्माण होतात.
भूतानामादिभूतत्वाद्भूतादिः कथ्यते तु सः भूतादेश्शब्दमात्रं स्यात्तत्र चाकाशसंभवः
भूतांमध्ये प्रथम असल्यामुळे त्याला 'भूतादी' म्हणतात; भूतादीतून फक्त शब्द उत्पन्न होतो आणि त्यातून आकाश निर्माण होते.
आकाशात्स्पर्श उत्पन्नः स्पर्शाद्वायुसमुद्भवः वायो रूपं ततस्तेजस्तेजसो रससंभवः
आकाशातून स्पर्श निर्माण झाला; त्या स्पर्शातून वारा उत्पन्न झाला. वाऱ्यातून रूप निर्माण झाले, आणि त्या रूपातून तेज निर्माण झाले; त्या तेजातून चवीचा जन्म झाला.
रसादापस्समुत्पन्नास्तेभ्यो गन्धसमुद्भवः गन्धाच्च पृथिवी जाता भूतेभ्योन्यच्चराचरम्
चवीतून पाणी निर्माण झाले; त्या पाण्यातून गंध निर्माण झाला. गंधातून पृथ्वी निर्माण झाली; आणि या पंचमहाभूतांपासून सर्व चराचर सृष्टी निर्माण झाली.
पुरुषाधिष्ठितत्वाच्च अव्यक्तानुग्रहेण च महदादिविशेषान्ता ह्यण्डमुत्पादयन्ति ते
पुरुषाची उपस्थिती आणि अव्यक्ताची कृपा यामुळे, महत्तत्त्वापासून विशिष्ट तत्त्वांपर्यंत, या सर्वांनी ब्रह्मांडाची उत्पत्ती केली.
तत्र कार्यं च करणं संसिद्धं ब्रह्मणो यदा तदंडे सुप्रवृद्धो ऽभूत् क्षेत्रज्ञो ब्रह्मसंज्ञितः
त्या अंड्यात ब्रह्माचे कारण आणि साधन पूर्णत्वास गेले, तेव्हा क्षेत्रज्ञ, ज्याला ब्रह्मा म्हणतात, त्यात मोठ्या प्रमाणात वाढला.
स वै शरीरी प्रथमः स वै पुरुष उच्यते आदिकर्ता स भूतानां ब्रह्माग्रे समवर्तत
तो देहधारी प्रथम आहे; त्याला पुरुष असे म्हणतात. तोच सर्व सृष्टीचा आदिकर्ता आहे, आणि प्रारंभात ब्रह्मा प्रकट झाला.
तस्येश्वरस्य प्रतिमा ज्ञानवैराग्यलक्षणा धर्मैश्वर्यकरी बुद्धिर्ब्राह्मी यज्ञे ऽभिमानिनः
त्या ईश्वराची प्रतिमा ज्ञान आणि वैराग्याने ओळखली जाते; धर्म आणि ऐश्वर्य निर्माण करणारी बुद्धी, ही ब्राह्मी आहे, यज्ञात अभिमान असणाऱ्यांसाठी.
अव्यक्ताज्जायते तस्य मनसा यद्यदीप्सितम् वशी विकृत्वात्त्रैगुण्यात्सापेक्षत्वात्स्वभावतः
अव्यक्तातून, त्याच्या मनात जे काही इच्छा निर्माण होते, ते जन्माला येते; तो सर्वांचा स्वामी असल्याने, गुणांच्या प्रभावामुळे, अपेक्षांमुळे आणि स्वतःच्या स्वभावामुळे ते बदलतो.
त्रिधा विभज्य चात्मानं त्रैलोक्ये संप्रवर्तते सृजते ग्रसते चैव वीक्षते च त्रिभिस्स्वयम्
तो स्वतःला तीन भागांत विभागून, त्रैलोक्यात कार्य करतो; तो स्वतःच निर्माण करतो, संहार करतो आणि पाहतो, या तिघांच्या माध्यमातून.