महादेवांनी नारायण आणि ब्रह्मदेव यांना उद्देशून सांगितले, “तुमच्या कीर्तीच्या स्थापनासाठी, मी तुम्हा दोघांना सर्वोच्च असा पाच अक्षरी सूत्ररूप मंत्र-रत्न दिला होता. मी जे काही तुम्हाला शिकवले होते, ते आज विसरले गेले आहे; म्हणून माझ्या आज्ञेने मी ते पुन्हा पूर्ववत संपूर्णपणे देतो. त्या मंत्रावाचून तुम्ही निर्माण किंवा पालन करू शकत नाही.” असे म्हणून महादेवांनी नारायण आणि ब्रह्मदेव या दोघांशी पुन्हा संवाद साधला. मग महेश्वराने त्यांना मंत्रांचा राजा आणि ज्ञानाचा संपूर्ण संग्रह दिला. देवाधिदेवाच्या दिव्य आज्ञेने, त्यांनी पुन्हा एकदा ते महान मंत्ररत्न आणि सर्व कलांचा लाभ घेतला. त्यांनी देवाच्या पायांवर दंडवत घालून, भयमुक्त, आनंदित आणि शांतचित्ताने तेथे उभे राहिले. तेव्हा अचानक एक अद्भुत, मायावी, दिव्य लिंग कुठेतरी अदृश्य झाले. त्या लिंगाचा त्यांना कुठेही शोध लागला नाही. तेव्हा “हाय, हाय!” अशा शोकाने ते व्याकुळ झाले आणि त्यांचे आपुलकीचे बंध अचानक तुटले. “हे काय अद्भुत घडले?” असे एकमेकांना विचारून, शंभूच्या अगम्य महिमेचा विचार करताच त्यांची चिंता नाहीशी झाली. त्या दोन्ही श्रेष्ठ देवांनी परस्परांमध्ये परम मैत्री साधली, एकमेकांना आलिंगन दिले आणि जगाच्या कार्यात मन लावून ते निघून गेले. त्या वेळेपासून इंद्रापासून सुरू करून सर्व देव, असुर, ऋषी, मानव, नाग आणि स्त्रिया—सर्वजण नियमपूर्वक लिंगाची स्थापना करतात आणि लिंगरूपाने त्याची पूजा करतात. पुढे, एक जिज्ञासू विचारतो, “हे प्रभो, मला लिंगस्थापनेची सर्वोच्च पद्धती आणि शिवाने प्रतिमा व लिंग कसे स्थापन केले हे ऐकायचे आहे.” शुभ मुहूर्तावर, शुक्ल पक्षात, शिवशास्त्रानुसार, लिंगाची योग्य रीतीने स्थापना करावी. प्रथम शुभ स्थान निवडून, भूमीची परीक्षा करावी आणि शुभ चिन्हांची पाहणी करून दहा पूजा विधी करावेत. भूमी शुद्ध करून संबंधित विधी करून, लिंग स्नानासाठी नेले पाहिजे. नंतर, मूर्तिशास्त्रानुसार सांगितलेल्या चिन्हांची कोरून नोंद घ्यावी. लिंग आणि त्याच्या पिठाला आठ किंवा पाच प्रकारच्या माती व पाण्याने, तसेच पंचगव्याने शुद्ध करावे. त्याची आणि पिठाची पूजा करून, ते दिव्य जलपात्रात नेऊन तिथे अभिषेक करावा. शुद्ध, सर्व प्रकारे सजवलेल्या, तोरण आणि वेढ्यांनी, तसेच दुर्वा-गर्वांनी अलंकृत अशा शुद्ध प्रतिष्ठा मंडपात, आठ दिग्गज, आठ दिक्पाळांच्या कुंभांसह, आठ मंगल द्रव्यांनी युक्त आणि दिक्पाळांनी पूजित, अशा मंडपात, मध्यभागी सुवर्ण किंवा लाकडाचा कमलचिन्हांकित आसन आणि मोठा वेदी ठेवावा. द्वारपाल—समुद्र, विभद्र, सुनंद, विनंदक—यांची क्रमाने पूजा करावी. स्नान करून, लिंग आणि पिठाची पूजा करून, दोन वस्त्रांनी आणि दोन कुशांच्या वर्तुळांनी ते पूर्णपणे गुंडाळावे. हळूहळू जल अर्पण करून, ते वेदीवर ठेवावे—लिंगाचा शिर भाग पूर्वेकडे, दोरी खाली, पिठ पश्चिमेकडे. सर्व शुभ चिन्हांनी युक्त लिंग तेथे पाच रात्री, किंवा तीन, किंवा एक रात्रही प्रतिष्ठित करावे. तेथे पूजा करून, पूर्वीप्रमाणे शुद्ध करून, उत्सवाच्या पद्धतीने ते शयनगृहात न्यावे. शयनगृहाच्या मध्यभागी विश्रांतीचे स्थान स्थापन करावे; शुद्ध जलाने लिंगाचे स्नान करून, क्रमाने पूजा करावी. ईशान्य दिशेला, शुद्ध भूमीवर कमळ काढून, शिवपात्र शुद्ध करून, तेथे शिवाचे आवाहन व पूजा करावी. वेदीच्या मध्यभागी पांढरे कमळ नीट काढावे; त्याच्या पश्चिमेला चंडिकेचे कमळही कोरावे. तिथे वस्त्र, फुलं किंवा कुशांनी शय्या तयार करावी, आणि त्यावर सुवर्णफूल ठेवावे. तेथे, मंगलध्वनीत लिंग आणून, लाल वस्त्रांच्या जोडीने व कुशांच्या वर्तुळांनी गुंडाळावे. पिठासह गुंडाळून, पूर्वीप्रमाणे ठेवावे; समोर कमळ काढून, त्याच्या प्रत्येक पाकळीवर क्रमाने चिन्हे काढावीत. विद्यापात्रे मध्यभागी ठेवावीत, शैवी आणि वर्धनीसह, आणि तीन कमळांची प्रदक्षिणा करून, श्रेष्ठ ब्राह्मणाने क्रमाने हविर्दान करावे. आठ रूपे पूर्वेकडून सुरू करून चारी बाजूंनी स्थापावीत; चार, किंवा दिशांमध्ये, मंत्रजप करणाऱ्यांनी उच्चारावीत. विरिञ्चीपासून सुरू होणाऱ्या चार रूपांना हविर्दान द्यावे; प्रथम गुरुने हे ईशान्य किंवा पश्चिम दिशेला करावे. मुख्य होम सात पदार्थांनी क्रमाने करावा; इतर ब्राह्मणांनी गुरुच्या प्रमाणे चौथ्या किंवा अर्ध्या प्रमाणात अर्पण करावे. येथे एकच मुख्य आहुती द्यावी, किंवा गुरुने पूर्ण आहुती दिल्यावर तुपाच्या १०८ आहुती द्याव्यात. शिवाचा हस्त लिंगाच्या मुळाशी ठेवावा; शंभर, किंवा त्याचे अर्धे, किंवा चौथ्या भागाने, त्या सात पदार्थांनी अर्पण करावे. अर्पण करून, पुन्हा पुन्हा लिंग व वेदीला स्पर्श करावा; नंतर पूर्ण आहुती देऊन, योग्य क्रमाने दक्षिणा द्यावी. गुरुच्या प्रमाणे चौथ्या किंवा अर्ध्या प्रमाणात, आणि यजमान व पुरोहितांसाठी त्याचे अर्धे, उरलेले इतरांना त्यांच्या क्षमतेनुसार द्यावे. मग, खड्ड्यात सुवर्ण वृषभ किंवा कुशाचे तृण ठेवून, माती, पाणी, पंचगव्य आणि शुद्ध जल वापरून पुढील विधी करावा. या प्रकारे, महादेवाच्या आज्ञेने आणि शास्त्रानुसार, लिंगस्थापनेची पवित्र आणि मंगल परंपरा जगात सुरू झाली.