त्या क्षणी, काय करावे हे मला कळत नव्हते; म्हणून मी मनात येईल ते बोललो, तुझ्या चरणी नम्रतेने नमन करत. कारण, हे प्रभो, कारणत्वाचा वर तू दिला होता, पण तुझ्या मायेमुळे मी ते विसरलो; मोहग्रस्त आणि गर्वित झालो, पुन्हा तूच मला उपदेश दिला. फार स्पष्टीकरण देण्याची गरज नाही—मी अत्यंत भयभीत आहे, कारण मी तुझ्या स्वरूपाला समजून घेण्याचा प्रयत्न केला, जो कोणाच्याही समजण्यापलीकडे आहे. भयग्रस्तांचा दुःख नष्ट करणाऱ्या महादेवाचे सर्वजण स्तुती करतात; म्हणून, शंकरा, आज तू माझ्या अपराधाला क्षमा कर. अशा प्रकारे ब्रह्मा आणि विष्णू यांनी महादेवाला संबोधले. तेव्हा महान प्रभू प्रसन्न होऊन, सौम्य हास्याने, त्यांना म्हणाला, "हे ब्रह्मा आणि विष्णू, तुम्ही दोघे माझ्या मायेमुळे भ्रमित झालात; आणि तुमच्या शक्तीच्या गर्वामुळे, परस्पर शत्रुत्व आणि मतभेद निर्माण झाले. तुम्ही वादात गुंतलात, युद्धापर्यंत पोहोचलात, आणि त्यामुळे सृष्टीची गती थांबली, जरी तुम्ही जगाच्या कारणीभूत आहात. अज्ञान आणि गर्वामुळे तुम्ही दोघांमध्ये मतभेद निर्माण झाले; ते दूर करण्यासाठी मीच तुमचा गर्व आणि भ्रम निर्माण केला. लिंगाच्या दिव्य प्रकटलीला तुम्हाला संयमित केले; म्हणून, आता सर्व विवाद आणि लज्जा सोडून, तुम्ही दोघे ईर्ष्या मुक्त व्हा आणि पूर्वीप्रमाणे, माझ्या आज्ञेनुसार, सर्व ज्ञानसमूहासह, आपापली कर्तव्ये पार पाडा. कारण, जगाच्या कारण म्हणून तुमची कीर्ती प्रस्थापित करण्यासाठी मी तुम्हाला ‘सूत्र’ नावाचा सर्वोच्च पाच अक्षरी मंत्र-रत्न दिला. मी जे उपदेश दिले होते, ते आज विसरले गेले; आता मी ते पुन्हा पूर्वीप्रमाणे देतो, माझ्या आज्ञेने. कारण त्या मंत्राशिवाय, तुम्ही सृष्टी निर्माण किंवा रक्षण करू शकत नाही. असे सांगून, महादेवांनी नारायण आणि ब्रह्मा यांना संबोधले. त्यांनी मंत्रांचा राजा आणि सर्व ज्ञानसमूह त्यांना दिला. महेश्वराच्या दिव्य आज्ञा मिळाल्यावर, मंत्र-रत्न आणि पूर्वीप्रमाणे सर्व कलांचा लाभ घेऊन, त्यांनी देवाधिदेवाच्या चरणी दंडवत घातली. त्यानंतर, भयमुक्त, आनंदित आणि शांत राहिले. त्या क्षणी, अद्भुत, दिव्य, मायिक लिंग कुठेतरी अदृश्य झाले. ते लिंग कुठेही सापडले नाही; त्यामुळे, "अरे, हे काय विचित्र घडले?" अशा उद्गारांनी त्यांनी दुःख व्यक्त केले आणि त्यांचे प्रेम तात्काळ तुटले. परस्परांना विचारले, "हे काय अद्भुत घटना?" आणि शंभूच्या अगम्य महिमेला मनात ठेवून, त्यांचे दुःख नाहीसे झाले. सर्वोच्च मैत्री मिळवून, एकमेकांना आलिंगन देत, ते दोघे जगाच्या कार्यात प्रवृत्त होऊन निघून गेले. त्या वेळेपासून, इंद्रापासून सर्व देव, असुर, ऋषी, मानव, नाग आणि स्त्रिया, नियमाप्रमाणे लिंगाची स्थापना करतात आणि लिंगात महादेवाची पूजा करतात. तेव्हा, "हे प्रभो, मला लिंगस्थापनेची सर्वोच्च प्रक्रिया ऐकायची आहे, आणि शिवाने प्रतिमा व लिंग कसे स्थापन केले, हे सांग," अशी विनंती केली गेली. शिवशास्त्रात सांगितलेल्या मार्गानुसार, शुभ दिवस, शुक्ल पक्षात, योग्य प्रकारे लिंगाची स्थापना करावी. शुभ स्थान निवडून, भूमीची तपासणी करून, शुभ चिन्हांची परीक्षा करून, दहा पूजाविधी करावे. स्थळ शुद्ध करून, संबंधित विधी करून, लिंग स्नानस्थळी न्यावे. शिल्पशास्त्रात सांगितलेल्या चिन्हांची नोंद घ्यावी. लिंग आणि त्याचा पिंठ आठ किंवा पाच प्रकारच्या माती व पाण्याने, तसेच गोमय, गोदुग्ध, गोघृत, गोमुत्र, गोमूत्र—पंचगव्याने शुद्ध करावे. पिंठासह लिंगाची पूजा करून, दिव्य जलपात्रात घेऊन, तिथे अभिषेक करावा. शुद्ध अभिषेक कक्ष, सर्व प्रकारे सजवलेला, कमान आणि वेष्टन असलेला, आणि कुशा गवताच्या माळांनी अलंकृत असावा. आठ दिशांच्या रक्षकांसाठी आठ हत्ती, आठ कलश, आठ शुभ वस्तू, आणि दिशारक्षकांनी पूजा केलेली व्यवस्था असावी. मध्यभागी सुवर्ण किंवा लाकडी कमळ चिन्ह असलेली आसन आणि मोठा मंच ठेवावा. द्वारपालांची—समुद्र, विभद्र, सुनंद, विनंदक—यथाक्रम पूजा करावी. स्नान करून, लिंग आणि पिंठाची पूजा करून, त्याला दोन वस्त्र आणि दोन कुशा गवताच्या अंगठ्या घालून, सर्व बाजूंनी लपेटावे. हळूहळू जल घालत, लिंग मंचावर ठेवावे; त्याचा मस्तक पूर्वेकडे, दोरी खाली, पिंठ पश्चिमेकडे असावे. सर्व शुभ चिन्हांनी युक्त लिंग, पाच रात्री, किंवा तीन रात्री, किंवा एक रात्री, तिथे अभिषेकाने स्थापन करावे. तिथे पूजा करून, पूर्वीप्रमाणे शुद्धी करून, उत्सवविधीने लिंग शयनकक्षात न्यावे. त्या कक्षाच्या मध्यभागी विश्रांतीसाठी स्थान तयार करावे; शुद्ध जलाने स्नान करून, यथाक्रम पूजा करावी. उत्तरपूर्व दिशेला, शुद्ध भूमीवर कमळ रेखाटावे; शिवकलश शुद्ध करून, तिथे शिवाचा आह्वान आणि पूजा करावी. वेदीच्या मध्यभागी शुभ्र कमळ रेखाटावे, आणि त्याच्या पश्चिमेस चंडिका-कमळही रेखाटावे. तेथे, लिनन, पुष्पे किंवा कुशा गवताच्या वस्त्रांनी शय्या तयार करावी; त्यावर सुवर्ण पुष्प ठेवावे. तिथे, सर्व शुभ ध्वनींसह लिंग आणावे, आणि त्याला लाल वस्त्रांचा जोड व कुशा गवताच्या अंगठ्या घालून, सर्व बाजूंनी लपेटावे. अशा प्रकारे, शिवलिंग स्थापनेसाठी आणि पूजेसाठी दिव्य, शास्त्रानुसार विधी सांगितला गेला.