सुरभीच्या पुत्रासारखा, वृषभस्वरूप धारण करणारा, समुद्रातील अग्नीइतका तेजस्वी, आणि पाच गोमातांचा वेढा लाभलेला तो देव—त्याने कठोर तपश्चर्या करून, परमेश्वर आणि पार्वती यांच्या सेवेसाठी वाहनपद मिळवले. त्यांच्या आज्ञेला सर्वोच्च मान देत, तो माझ्या सर्व इच्छांची पूर्तता करो, अशी प्रार्थना केली जाते. नंदा, सुनंदा, सुरभी, सुषीला आणि सुमना—ही पाच गोमाता—शिवलोकात प्रतिष्ठित आहेत. त्या सदैव शिवपूजेत तल्लीन असतात, आणि शिव व देवी यांच्या आज्ञेनेच त्या भक्तांच्या सर्व इच्छा पूर्ण करतात. शिवाचे क्षेत्रपाल, अतिशय तेजस्वी, मेघासारखे काळे, भयंकर तोंड, कडाडणारे रक्तवर्ण ओठ, ताठ उभे लालकेस, वक्र भुवया, तीन लाल डोळे, चंद्र आणि सापांनी सुशोभित, नग्न अवस्थेत, त्रिशूल, पाश, खड्ग आणि कवटी हातात घेतलेले, भोवती सिद्ध भैरव आणि योगिनींचा समूह असलेले—असे हे भैरव क्षेत्रपाल सर्व पवित्र क्षेत्रांत बसलेले, तेथील रक्षक म्हणून प्रतिष्ठित आहेत. शिवपूजेत पूर्णपणे समर्पित, शिवतत्त्वाने भरलेले हे क्षेत्रपाल, शिवशरणांसाठी विशेष रक्षण करतात, जणू पित्याने आपल्या पुत्रांचे रक्षण करावे तसे. शिव आणि देवी यांच्या आज्ञेने, ते भक्तांना कल्याण प्राप्त करून देतात. तालजंघ व अन्य चार क्षेत्रपाल, प्रथम आवरणात पूजिले जातात, आणि शिव व देवी यांच्या आज्ञेने तेही भक्तांचे रक्षण करतात. भैरव व त्याच्या सभोवतालचे इतर सर्व, शिवाच्या आज्ञेचा मान ठेवून भक्तांवर कृपा करतात. नारदादी ऋषी, देवांनी पूजिलेले, साध्य, माग, आणि मानवांमध्ये वास करणारे देव, महर्लोकवासी, सप्तर्षी व इतर, तसेच त्यांच्या दिव्य गुणांसह—हे सर्व शिवपूजेत तल्लीन आहेत आणि शिवाच्या आज्ञेनेच कार्य करतात. गंधर्व, यक्ष, पिशाच्च, सिद्ध, विद्याधर, आकाशात संचार करणारे जीव, तसेच असुर, राक्षस, पाताळवासी नागराज अनंत, गरुडसारखे पक्षीराज, इतर द्विज—हे सगळे शिवाच्या आज्ञेने भक्तांचे रक्षण करतात. कुश्मांड, प्रेत, वेताळ, ग्रह, भूतगण, डाकिनी, योगिनी, शाकिनी—हे सर्व, तसेच क्षेत्र, वन, गृहे, पवित्र तीर्थक्षेत्रे, मंदिरे, द्वीप, समुद्र, नद्या, सरोवरे, सुमेरु पर्वतापासून सर्व पर्वत, वन, पशु, पक्षी, वृक्ष, कीटक, कृमी—सर्व जीव, सर्व लोक, त्यांच्या अधिपती, ब्रह्मांड आणि त्याची आवरणे, दहा दिशा आणि दिशा पालनारे हत्ती, अक्षर, शब्द, मंत्र, तत्त्वे आणि त्यांचे अधिपती, ब्रह्मांड रक्षण करणारे रुद्र—हे सर्व जे काही दृश्य, अनुमान, किंवा श्रुत आहे, ते सर्व शिवाच्या आज्ञेने भक्तांच्या सर्व इच्छा पूर्ण करतात. आता, जे सर्वोच्च शैवज्ञान आहे, आत्म्याच्या बंधनातून मुक्त करणारे, पंचार्थशास्त्र म्हणून ओळखले जाते, ते दिव्य आहे आणि बंधनग्रस्त आत्म्याच्या ज्ञानापासून वेगळे आहे. शिवधर्म म्हणून ओळखले जाणारे शास्त्र, त्यानंतरचे धर्मशास्त्र, शैवशास्त्र, वेदसार शिवधर्मपुराण, आणि कमिकादी चतुर्विध शैवागम—हे सर्व येथे शिव आणि पार्वती यांच्या पूजेला पात्र आहेत. फक्त शिव आणि पार्वती यांच्या अनुमतीनेच हे सर्व शास्त्र व पूजापद्धती ग्राह्य ठरतात आणि याच्यामुळे माझ्या इच्छित कार्याची सिद्धी होते. श्वेताश्वतर, नकुलीश आणि त्यांचे शिष्य, त्यांच्या परंपरेतील आचार्य—हे माझे विशेष गुरू आहेत. ज्ञान आणि कर्माला समर्पित शैव व महेश्वर, त्यांनी या कृत्याला अनुमती द्यावी. ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य, वेदज्ञ, वेदांगज्ञ, सर्व शास्त्रपारंगत, सांख्य, वैशेषिक, योगी, न्यायिक, सूर्य, ब्रह्मा, रुद्र, विष्णूभक्त—सर्वांनी, शिवाच्या आज्ञेने मर्यादित राहून, माझ्या इच्छित कार्याला अनुमती द्यावी. सिद्धांत मार्गाचे शैव, पाशुपत, महाव्रती शैव, आणि कापालिक शैव—हे सर्व श्रेष्ठ आहेत. शिवाच्या आज्ञेचे पालन करणारे सर्वजण माझ्याद्वारेही वंदनीय आहेत; त्यांनी मला कृपादृष्टीने पाहावे आणि माझ्या कार्यास यश मिळवून द्यावे. दक्षिणमार्ग व उत्तरीमार्गाचे साधक, उच्चतम मंत्राची इच्छा करणारे, त्यांनी कोणतीही अडथळा न येऊ देता पुढे जावे. नास्तिक, कपटी, कृतघ्न, तामसी, पाखंडी व अत्यंत पापी—हे सर्व माझ्यापासून दूर राहोत. अनेक स्तुत्यांची आवश्यकता नाही; ज्यांच्यात किंचितही श्रद्धा आहे, त्यांनी मला कृपा करावी आणि सद्गुणी लोकांनी माझ्यासाठी शुभ बोलावे. शिव, शंभू, पुत्रासह, पंचावरणधारी, विश्वास व्यापलेले—त्यांना नमस्कार. हे सर्व सांगितल्यानंतर, भक्ताने पृथ्वीवर साष्टांग दंडवत घालावे, पंचाक्षरी मंत्राचा जप करावा, शतक-आठ अक्षरी शिवज्ञानाचे पठण करावे. तद्वतच शक्तिज्ञानाचे पठण करून, ते अर्पण करावे, आणि भगवंताची क्षमा मागून उर्वरित पूजा पूर्ण करावी. ही अत्यंत पुण्यदायी स्तुती, जी शिव-पार्वती यांच्या हृदयात प्रवेश करते, सर्व इच्छांची पूर्तता करते आणि भोग व मोक्ष या दोन्हींचे एकमेव साधन आहे.