संपूर्ण जगात, शंभूच्या पवित्र परिसरात, देवीच्या प्रिय सखींचा वर्तुळ आहे—या सखी सदैव मुक्त, अद्वितीय, द्वैत आणि अशांतीपासून मुक्त, शक्तिसंपन्न, अनुयायांसह, आणि सर्व लोकांनी सन्मानित आहेत. त्या सर्व विश्वांची निर्मिती आणि संहार करण्याची क्षमता ठेवतात, परस्परांमध्ये अतीव भक्ती आणि विश्वास आहे. त्या एकमेकांवर प्रगाढ प्रेम करतात, एकमेकांना सन्मान देतात, आणि शंकराला अत्यंत प्रिय आहेत; त्यांच्या देहावर शंकराची चिन्हे आहेत. या सखी सौम्य, उग्र, आणि मिश्र स्वरूपाच्या आहेत; अद्वैताचा सार धारण करतात, निराकार असूनही सुंदर आहेत, आणि विविध रूपे घेतात. देवीच्या प्रिय सखी, देवीच्या चिन्हांनी अलंकृत, शंकर आणि पार्वती यांच्या आज्ञेचे पालन करणाऱ्या, मला इच्छित फल देऊत. रुद्राच्या कन्यांचा आणि अनेक शक्तींचा संग आहे; त्या शंभूच्या तिसऱ्या परिसरात भक्तीपूर्वक पूजल्या जातात. तेजस्वी सूर्य, महान प्रभूचे रूप, तेजोमय वर्तुळाने युक्त, शंकर आणि पार्वती यांच्या आज्ञेचे पालन करून, मला शुभता देऊत. सूर्य हा निर्गुण आहे, पण गुणांनी मिश्रित आहे, आणि केवळ गुणांनी बनलेला आहे; त्याचा स्वरूप बदलत नाही, तो आद्य आहे, अद्वितीय आहे, आणि सामान्य बदलांपासून अप्रभावित आहे. सृष्टी, स्थिती, आणि संहाराच्या अनुक्रमानुसार त्याच्या विशेष कृती तीन, चार, आणि पुन्हा पाच भागांत विभागल्या आहेत. शंभूच्या चौथ्या परिसरात, अनुयायांसह पूजला जाणारा, शंकराला भक्त, शंकराशी जोडलेला, आणि शंकराच्या चरणांची पूजा करण्यात आनंदी—शंकर आणि पार्वती यांच्या आज्ञेचे पालन करून, तो मला शुभता देऊत: सूर्याच्या सहा अंग, तेजस्वी, आणि आठ प्रमुख शक्ती. सूर्याचे रूप—आदित्य, भास्कर, भानु, रवी; त्यानंतर अर्क, ब्रह्मा, रुद्र, आणि विष्णू—हे सूर्याचे विविध स्वरूप आहेत. पुन्हा काही परम शक्ती आहेत—विस्तृत, अत्यंत प्रकाशमान, पोषक: उषा, प्रभा, प्रज्ञा, आणि संध्या. सोम ते केतू या सर्व ग्रह, शंकराला भक्त, शंकर आणि पार्वती यांच्या आज्ञेने उन्नत, मला शुभता देऊत. किंवा, बारा आदित्य, बारा शक्ती, ऋषी, देव, गंधर्व, नाग आणि अप्सरा; गावांचे प्रमुख, यक्ष, राक्षस, असुर—हे सात समूह, आणि सात छंदांनी बनवलेले घोडे. वालखिल्य, दया, हे सर्व शंकराच्या चरणांची पूजा करणारे, शंकर आणि पार्वती यांच्या आज्ञेचे पालन करून, मला शुभता देऊत. ब्रह्मा हा देवांचा देव, पृथ्वीच्या वर्तुळाचा स्वामी, चौसष्ट गुणांनी संपन्न, बुद्धीच्या तत्त्वात स्थित. तो निर्गुण आहे, गुणांनी मिश्रित आहे, आणि केवळ गुणांनी बनलेला आहे; त्याचा स्वरूप बदलत नाही, आणि तो सर्वांचा आद्य आहे. सृष्टी, स्थिती, आणि संहाराच्या अनुक्रमानुसार पृथ्वी तीन, चार, आणि पुन्हा पाच भागांत विभागली आहे. शंभूच्या चौथ्या परिसरात, अनुयायांसह पूजला जाणारा, शंकराला भक्त, शंकराशी जोडलेला, आणि शंकराच्या चरणांची पूजा करण्यात आनंदी—शंकर आणि पार्वती यांच्या आज्ञेचे पालन करून, तो मला शुभता देऊत: हिरण्यगर्भ, लोकांचा स्वामी, विराट, काल, आणि पुरुष. सनत्कुमार, सनक, सनंद, सनातन, आणि प्रजापती, दक्षपासून सुरू होणारे, ब्रह्माचे पुत्र; त्यांच्या अकरा पत्न्या, धर्म, आणि संकल्प, हे सर्व शंकराच्या भक्तीत तत्पर. हे सर्व शंकराच्या आज्ञेचे अधीन आहेत; ते मला शुभता देऊत: चार वेद, आणि इतिहास-पुराणांचे लेखक. धर्मशास्त्रे, वेदज्ञानाने संपन्न, अर्थात परस्पर विरोधी असली तरी, शंकराच्या स्वरूपावर आधारित आहेत. शंकराच्या आज्ञेचे आदरपूर्वक पालन करून, मला शुभता मिळो; नंतर रुद्र, महादेव, शंभूचा सर्वोच्च रूप आहे. तो अग्निवर्तुळाचा स्वामी, पुरुषत्व आणि शक्तीने संपन्न, शंकराचा अभिमान असलेला, निर्गुण असूनही तीन गुणांनी बनलेला आहे. तो शुद्ध सात्त्विक, तसेच राजस आणि तामस आहे; पूर्वी बदलरहित, आणि नंतरही अपरिवर्तित. त्याचे कर्म अद्वितीय आहे, सृष्टी इत्यादी कार्यांपासून वेगळे; त्याने ब्रह्माचा शिर कापला, आणि त्याचा पुत्र आहे. तो वडील आणि पुत्र, तसेच विष्णूचा नियंत्रक; दोघांना जागृत करणारा, सदैव कृपावंत, प्रभू. रुद्र ब्रह्मांडाच्या आत आणि बाहेर वसतो, दोन्ही जगांचा स्वामी, शंकराला प्रिय, शंकराशी जोडलेला, आणि शंकराच्या चरणांची पूजा करणारा. शंकराच्या आज्ञेचे पालन करून, तो मला शुभता देऊत; त्याचा ब्रह्मा सहा अंगांचा आहे, आणि ज्ञानाचे आठ शेवटही. शंकराच्या पुढाकाराने, चार वेगळ्या रूपे आहेत—शिव, भव, हर, आणि मृद; हे सर्व शिवाचे अनुयायी, शिवाच्या आज्ञेचे पालन करून, मला शुभता देऊत. आता विष्णू हा महेशाचा सर्वोच्च रूप आहे, शिवाचा स्वतःचा, जलतत्त्वाचा स्वामी, आणि प्रत्यक्ष अप्रकट अवस्थेत स्थित. तो निर्गुण आहे, सात्त्विक गुणांनी संपन्न, आणि केवळ गुणांनी बनलेला आहे; तो बदलरहित स्वरूपाचा, आणि तीन सामान्य रूपांत बदलतो. त्याचे कर्म अद्वितीय आहे, सृष्टी इत्यादी कार्यांपासून वेगळे; उजव्या बाजूने त्याचा अंग, तो स्वयंभूशी स्पर्धा करतो. तो आद्य ब्रह्माने प्रत्यक्ष निर्माण केला, आणि त्यासाठी सृष्टीकर्ता आहे; विष्णू ब्रह्मांडाच्या आत आणि बाहेर वसतो, दोन्ही जगांचा स्वामी. तो दैत्यांचा संहारक, चक्रधारी, शक्राचा धाकटा भाऊ; तो येथे दहा रूपांत प्रकट झाला, भृगूच्या शापामुळे आणि इतर कारणांनी. पृथ्वीचा भार हलका करण्यासाठी, तो स्वतःच्या इच्छेने अवतार घेतो; अमाप शक्तीचा, मायायुक्त, आणि मायेमुळे जगाला भ्रमित करतो. या प्रकारे, शंभू, पार्वती, देवी, रुद्र, ब्रह्मा, विष्णू, सूर्य, ग्रह, ऋषी, देव, आणि विविध शक्ती—सर्व शंकराच्या आज्ञेचे पालन करून, भक्तीपूर्वक पूजले जातात, आणि भक्तांना शुभता, ज्ञान, आणि इच्छित फल प्रदान करतात.