पश्चिम दिशेला शिवाच्या छवींच्या छवी, एकूण सहा आणि वीस रूपांची भक्तिभावाने पूजा केल्यानंतर साधकाने उत्तर दिशेला वैकुण्ठाचे पूजन करावे. या पूजनात, पहिल्या आवरणात वासुदेवाला अग्रभागी ठेवून त्याचे पूजन केले जाते. त्यानंतर दक्षिण दिशेला अनिरुद्ध, पश्चिमेस प्रद्युम्न, आणि उत्तरेस सौम्यतेने संकर्षणाची पूजा करावी; किंवा हे दोन एकमेकांनी बदलूनही पूजावे. हे पहिले आवरण म्हणतात, आणि दुसरे आवरण अत्यंत मंगल मानले जाते. दुसऱ्या आवरणात, मत्स्य, कुर्म, वराह, नरसिंह, वामन, राम, अन्य कोणतेही, कृष्ण, भव आणि घोड्याच्या मुखाचे रूप अशा विविध अवतारांची पूजा करावी. तिसऱ्या आवरणात, पूर्वेकडे नारायणस्वरूपाची भक्तीभावाने पूजा करावी. दक्षिण दिशेला यमाच्या अस्त्राचे यथायोग्य यज्ञ करावे. पश्चिमेस पंचजन्य शंखाची आणि उत्तर दिशेला शारंग धनुष्याची पूजा करावी. या तिन्ही आवरणांतून प्रत्यक्ष हरि, ज्याला विश्व किंवा परात्पर विष्णु म्हणतात, त्याची भक्ती करावी. महाविष्णू, जो शाश्वत आणि सर्वव्यापी आहे, त्याची नेहमी पूजा करावी. चारही व्यूहांनुसार विष्णूच्या चार रूपांची पूजा केल्यानंतर, अनुक्रमे त्यांच्या चार शक्तींचीही पूजा करावी. पूर्वेस प्रभा, दक्षिण-पश्चिमेस सरस्वती, उत्तर-पश्चिमेस गणांबिका, उत्तरेस लक्ष्मी आणि पश्चिमेस रौद्री यांचा सन्मानपूर्वक पूजन करावे. या प्रकारे, भानू पासून सुरु होणाऱ्या सर्व रूपांची आणि त्यांच्या शक्तींची अखंड भक्ती केल्यानंतर, त्या आवरणातच जगत्पतींची पूजा करावी. इंद्र, अग्नि, यम, निरृति, वरुण, वायु, सोम, कुबेर आणि शेवटी ईशान अशा सर्व देवतांची क्रमाने पूजा करावी. चौथ्या आवरणाची विधिपूर्वक पूजा करून, पश्चिम दिशेला महेशाच्या अस्त्रांची पूजा करावी. पूर्वेकडे ईशानाच्या त्रिशूळाची, इंद्राच्या दिशेला वज्राची, अग्नीच्या दिशेला परशुची, आणि दक्षिणेस बाणाची पूजा करावी. दक्षिण-पश्चिमेस तलवार, वरुणाच्या प्रदेशात पाश, वायूच्या प्रदेशात अंकुश, आणि उत्तरेस पिनाक धनुष्याची पूजा करावी. पश्चिमाभिमुख होऊन उग्र क्षेत्रपालाची पूजा करावी. पाचवे आवरण पूर्ण केल्यावर, बाहेरच्या भागात पूजन करावे. सर्व आवरणांपलीकडे किंवा पाचव्या आवरणात, महोक्ष व मातृगणांची समवेत पूजा करावी. त्यानंतर, देववंश, आकाशवासी, ऋषी, सिद्ध, दैत्य, यक्ष, राक्षस यांची सर्वत्र पूजा करावी. अनंतापासून सुरु होणारे नागराज, त्यांच्या वंशातील सर्व सर्प, डाकिनी, भूत, वेताळ, प्रेत, भैरवांचे प्रमुख यांचीही भक्तिपूर्वक पूजा करावी. पाताळात राहणारे, विविध वंशात जन्मलेले, नद्या, समुद्र, पर्वत, वन, सरोवरे, पशू, पक्षी, वृक्ष, कीटक, लहान जीव, विविध प्रकारचे मानव आणि अन्य लघुजातीय प्राणी यांचीही पूजा करावी. ब्रह्मांडातील सर्व लोक, त्यापलीकडे असंख्य ब्रह्मांडांची अंडी आणि त्यांचे अधिपती, हे सर्व पूजाविधीत समाविष्ट असावेत. दशदिशांमध्ये स्थित असलेले रुद्र, जे ब्रह्मांडाचे आधार आहेत, तसेच गोड, माइमेय, शक्त अशा सर्व प्रकारच्या तत्त्वांचे पूजन करावे. जे काही बोलण्याचा अर्थ आहे, जाणीवपूर्वक किंवा अज्ञानाने, ते सगळेच शिवाच्या सान्निध्यात भक्तिपूर्वक पूजावे. सर्वजण हात जोडून, हसतमुखाने, नेहमी भगवंत आणि देवीकडे प्रेमाने पाहतात. या प्रकारे, सर्व आवरणांची पूजा करून, मनाची चंचलता शांत करण्यासाठी, पुन्हा देवाधिदेवाची पूजा करावी आणि अक्षय मंत्राचा जप करावा. त्यानंतर, शिव आणि पार्वतीला सुंदर, शुद्ध, अमृतासारखी, उत्तमपणे सजवलेली आणि तयार केलेली महाआहुती अर्पण करावी. मुख्य आहुती बत्तीस प्रमाणात तयार करावी, लहान प्रमाणात कमी प्रमाणात; आपल्या सामर्थ्यानुसार आणि श्रद्धेने ती अर्पण करावी. त्यानंतर, तोंड धुण्यासाठी पाणी, सुगंधित पान, दीपाराधना आणि इतर विधी करून उर्वरित पूजन पूर्ण करावे. सर्वोत्तम पदार्थांचा नैवेद्य तयार करावा; ज्याच्याकडे साधनसामग्री आहे, त्याने कंजुषी किंवा कपट करू नये. सज्जनांच्या वचनानुसार, जो कपटी, बेपर्वा किंवा दुटप्पीपणाने पूजन करतो, त्याच्या इच्छित कर्माचे फळ मिळत नाही. म्हणून, सर्व प्रकारच्या दुर्लक्षाचा त्याग करून, पूर्ण मनाने, जो इच्छित फळ मिळवू इच्छितो, त्याने पूजन करावे. पूजन पूर्ण केल्यावर, भगवंत आणि देवीला भक्तिपूर्वक नमस्कार करून, मन स्थिर करून, स्तोत्राचा जप करावा. स्तोत्राच्या शेवटी, पाचाक्षरी मंत्र एक हजार आठ वेळा उत्कटतेने जपावा. मंत्र व गुरूची पूजा करून, योग्य क्रमाने आणि श्रद्धेनुसार सभासदांचीही पूजा करावी. सर्व देव, आवरणांसह, नम्रतेने निरोप दिल्यानंतर, मंडळ आणि पूजासामग्री गुरूला द्यावी. किंवा, योग्य क्रमाने शिवभक्तांना द्यावी, किंवा सर्व काही शिवलिंगाजवळ, पवित्र स्थळी शिवाला अर्पण करावे. किंवा, शिवाग्नीत सात आहुती देऊन, सर्व आवरणातील देवतांना यथाविधी सन्मानपूर्वक पूजावे. हेच योगेश्वराचे पूजन म्हणून प्रसिद्ध आहे आणि पृथ्वीवर याहून श्रेष्ठ यज्ञ नाही. या पूजेने या जगात अशक्य असे काहीच नाही; लौकिक किंवा पारलौकिक फळ हवे असल्यास ते मिळवता येते. "हेच फळ मिळेल, ते मिळणार नाही," असा काही बंधन नाही; जे काही परमार्थाचे साधन आहे, त्यासाठी हे श्रेष्ठ आहे. ही पूजा काय फल देते, ते शब्दांनी सांगता येत नाही; कारण येथे जे काही पूजले जाते, ते कामधेनूसमान इच्छित फल देते.