पूर्व दिशेपासून, उत्तर-पूर्व, दक्षिण, उत्तर, पश्चिम, दक्षिण-पूर्व, उत्तर-पूर्व आणि दक्षिण-पश्चिम अशा सर्व दिशांमध्ये, तसेच उत्तर-पश्चिम, पुन्हा उत्तर-पूर्व, आणि चारही दिशांमध्ये, मग सर्वात आतील आवरण किंवा मंत्रांचा संग्रह सांगितला जातो. हृदय मंत्रापासून शस्त्र मंत्रापर्यंत, किंवा अन्यथा, यथायोग्य पूजा केली जाते; त्याच्या बाहेर, पूर्वेला इंद्र, दक्षिणेला यम यांची पूजा करावी. पश्चिम भागात वरुण, उत्तर दिशेला कुबेर, बुध; उत्तर-पूर्वेला अग्नी त्याच्या स्थानावर, दक्षिण-पश्चिमेला निरृति यांची पूजा होते. उत्तर-पश्चिमेला वायू, उत्तर-पूर्वेला विष्णू, दक्षिण-पश्चिमेला नियोजित ईश्वर; कमलाच्या बाहेर, वज्र व अन्य शस्त्रे कमलाच्या शेवटपर्यंत पूजली जातात. नियमाने, दिशांचे रक्षकांचे प्रसिद्ध रूप पूजावे; देव आणि देवीचे दर्शन करून, सर्व आवरणातील देवतांना नमस्कार करावा. हात जोडून, श्रद्धा आणि ध्यानाने, सुखासनात बसून, आवरणातील सर्व देवतांना त्यांच्या नावाने नमस्कार करावा. फुलांनी पूजा करावी, सर्वांना क्रमाने वंदन करावे; सर्वात आतील आवरणाची पूजा करावी, किंवा आपल्या आवरणाचीही. योग, ध्यान, जप, अग्निहोत्र, बाह्य किंवा आंतरिक, यामध्ये सहा प्रकारची शुद्ध आणि मूगाच्या दाण्यांची आहुती द्यावी. दुध आणि दहीमध्ये शिजवलेला तांदूळ, गुळ आणि मधाने गोड केलेला, एक किंवा अनेक पदार्थ विविध मिश्रणात दिला जाऊ शकतो. उत्तम दही, गुळाच्या तुकड्यांसह, आणि मुख्य गोड पदार्थ – अपूप आणि स्वादिष्ट फळे द्यावीत. पाणी लाल चंदन आणि फुलांनी शोभित, अतिशय थंड आणि मऊ, वेलचीच्या स्वादाने आणि सुपारीच्या तुकड्याने दिले जावे. पान, खदिर व इतर पदार्थांनी मिश्रित, उजळ, सुवर्णरंगी, योग्यरीत्या तयार केलेले, शुभ; डोंगरासारखा शुभ्र पावडर, न अतिशय कठोर, न अपवित्र. कापूर, पिपळी, ताजे आणि शुभ जायफळ; उगाळणासाठी चंदन, मूळ, लाकूड किंवा धूळ यापासून तयार करावे. कस्तुरी, केशर, आणि हरिणाच्या कस्तुरीचा रस; सुवासिक, शुद्ध, शुभ फुले द्यावी. गंधहीन, दुर्गंधी, खराब, शिळी, किंवा आपोआप पडलेली फुले शिवपूजेत अर्पण करू नयेत. वस्त्रे मऊ असावीत, काही शुद्ध सोन्याची बनवलेली; दागिने विशेषतः वीजेच्या वर्तुळासारखे दिसावेत. सर्व वस्त्र आणि दागिने कापूर, धूप, अगरू, चंदन आणि फुलांच्या ढिगाने सुवासित केलेले असावेत. चंदन, अगरू, कापूर, लाकूड, गूगुळ पावडर, तूप आणि मध यापासून तयार केलेला धूप अत्यंत प्रशंसनीय आहे. सदैव प्रज्वलित दिवे, सुवासिक गायीच्या तुपाने, कापूर मिसळून, हे उत्तम मानले जातात. गायीचे पंचगव्य – गोड दूध, दही, तूप, हे सर्व शुभ्र गायीचे – शंभूला स्नान व पानासाठी प्रिय आहे. हत्तीच्या दाताचे शुभ आसन, सोन्याने आणि रत्नांनी सजलेले, सुंदर, रंगीबेरंगी आच्छादन असावे. मऊ गादी असलेली पलंग, उत्तम कापसाची, विविध उंचीची, आनंददायक आणि आरामदायक, व्यवस्थित ठेवावी. समुद्राकडे वाहणाऱ्या नद्यांचे किंवा सरोवरातील, कपड्याने गाळलेले, थंड पाणी स्नान व पानासाठी उत्तम आहे. चंद्रासारखा उजळ छत्र, मोत्यांच्या मण्यांनी सजलेला, नव रत्नांनी जडलेला, सोन्याचा दंड असलेला, दिव्य आणि मोहक. शुभ्र, सूक्ष्म चवरी, सोन्याने सजलेली, राजहंसाच्या जोडप्यासारखी, रत्नांच्या दांड्यांनी शोभित. अतिशय स्वच्छ आरसा, दिव्य सुवासाने उगाळलेला, पूर्णपणे रत्नांनी झाकलेला, हारांनी शोभित. गंभीर आवाजाचा शंख, हंस, जाई किंवा चंद्रासारखा, पाठीस आणि इतर भागात रत्न आणि सोन्याने सजलेला. सुंदर नगाडे, विविध आवाज देणारे, सोन्याचे आणि मोत्यांनी सजलेले. ढोल, मृदंग, टाळ, पटह, समुद्रासारखा आवाज देणारे, काळजीपूर्वक ठेवावे. सुंदर भांडी आणि ताटे सर्वही पुरवावीत. महेश, शिव, परमात्मा यांचे निवास राजवाड्यासारखा बांधावा, वास्तुशास्त्रानुसार सर्व वैशिष्ट्ये असावीत. उंच भिंती, पर्वतासारखा प्रवेशद्वार, अनेक रत्नांनी झाकलेला, सोन्याच्या पाट्या असलेले दरवाजे. शुद्ध जांभू सोन्याचे, शेकडो रत्नांच्या खांबांनी वेढलेले, मोत्यांच्या छत्रांनी सजलेले, प्रवाळाचे प्रवेशद्वार आणि कमानी असलेले. दिव्य सुवर्ण मुकुट, कलशांच्या चिन्हांनी शोभित. राजांना शोभणारे राजवाडे, राजमार्गांनी आणि इतर सौंदर्यांनी सजलेले, सर्वत्र उंच, भव्य महाल. उत्तम आसन आणि स्थान सर्व दिशांमध्ये आणि मध्यभागी, जणू सर्वात सुंदर सजलेले अंतर्गत आवरण. हजारो उत्कृष्ट स्त्रिया, नृत्य आणि गाण्यात निपुण, आणि अनेक पुरुष, बासरी आणि वीणेत कुशल, यांचा संग. शूर रक्षकांनी संरक्षित, हत्ती, घोडे, रथ, पुष्पवाटिका आणि सरोवर यांचा समावेश. सर्व दिशांना उजळ करणारी, अनेक दीर्घ जलाशयांनी शोभित, वेद, वेदांत आणि शास्त्रांचा सार जाणणारे, शिवाच्या उपदेशांना समर्पित, अशा भक्तांचा संग. अशा प्रकारे, शिवपूजेच्या विधी, पूजासामग्री, आणि शिवाचे दिव्य निवास यांचे वर्णन अत्यंत श्रद्धेने आणि आदराने केले जाते.