कथा अशी सुरु होते—पवित्र पूजेसाठी विविध वस्तूंची तयारी करण्यात येते. रत्न, चांदी, सोने, सुगंधी द्रव्ये, फुले, तांदूळ, फळे, कोवळी पालवी आणि कुशा-दर्भ यांच्या पवित्र सामग्रीमध्ये समावेश असतो. स्नानासाठी आणि विशेषतः पिण्याच्या पाण्यात थंड आणि मनाला आनंद देणाऱ्या वस्तू, जसे की फुले, ठेवावीत. पाय धुण्याच्या पाण्यात वाळा, चंदन, जाई, कोल, कर्पूर, बहुमूल आणि तमाल यांचा समावेश करावा. अर्घ्यपात्रात, विशेषतः दळून, वेलची, कर्पूर आणि चंदन यांचा वापर करावा. अर्पणासाठीच्या पात्रात कुशा, तांदूळ, ज्वारी, तीळ, तुप, मोहरी, फुले आणि भस्म ठेवावे. शिंपडण्यासाठीच्या पात्रात कुशफुले, ज्वारी, बहुमूल, तमाल आणि भस्म यांची योग्य क्रमाने स्थापना करावी. प्रत्येक ठिकाणी मंत्र स्थापन करावा, त्याभोवती कवच गुंडाळावे, शस्त्राने त्याचे रक्षण करावे आणि गायीच्या मुद्रेचा संकेत दाखवावा. पूजेची सर्व सामग्री शिंपडण्याच्या पात्रातील पाण्याने शुद्ध करावी, मूलमंत्राने शुद्धी करून विधीप्रमाणे सर्व क्रिया पार पाडाव्यात. एकच शिंपडण्याचे पात्र उपलब्ध असल्यास, उत्तम साधकाने त्याच पात्राने अर्पणपाण्याची तयारी करावी, ही प्रथा आहे. यानंतर, प्रवेशद्वाराच्या दक्षिण बाजूला, योग्य रीतीने विनायकाचे अन्न व नैवेद्याने पूजन करावे. मग, अंतराळाचा अधिपती नंदी, जो सर्व अलंकारांनी सुशोभित असून, सुवर्ण पर्वतासारखा तेजस्वी आहे, त्याचे पूजन करावे. तो सौम्य, चंद्रकोर मुकुटधारी, तीन डोळे, चार हात असलेला, तेजस्वी त्रिशूल, हरण, धारदार दंड धारण करणारा स्वामी आहे. त्याचा चेहरा चंद्राच्या गोलासारखा किंवा हरिच्या मुखासारखा आहे. प्रवेशद्वाराच्या उत्तरेला त्याच्या पत्नीचे, वायुपुत्रीचे पूजन करावे. मग, पवित्र, व्रतशील, पायांची सेवा करणारी माता सुयशा हिचे पूजन करावे आणि परमेश्वराच्या अंतराळात प्रवेश करावा. लिंगाचे पूजन या सर्व पवित्र वस्तूंनी केल्यावर, वापरलेली अर्पणवस्तू दूर करावी, लिंग धुवून त्याच्या शिरावर फुल ठेवून शुद्धी करावी. फुल हातात धरून, मंत्रशुद्धीसाठी सामर्थ्याने मंत्राचा जप करावा; उत्तर-पूर्व दिशेला चंडाचे पूजन करून वापरलेली अर्पणवस्तू दूर करावी. यानंतर आसन, आधार वगैरे योग्य क्रमाने मांडावे; पृथ्वीखाली शुभ, काळ्या रंगाची आधारशक्ती ध्यानात आणावी. तिच्या समोर, पांढऱ्या रंगाची, पाच फणांची, आकाश चाटणारी, अंतहीन नागाकृती कल्पनात आणावी. तिच्यावर शुभ, चार पायांचे, पाटासारखे आसन आहे; चार आधार म्हणजे धर्म, ज्ञान, वैराग्य आणि ऐश्वर्य. हे आधार अनुक्रमे पांढरे, लाल, पिवळे आणि काळे रंगाचे असून, आग्नेय दिशेपासून त्यांचा संबंध आहे; अधर्म वगैरे पूर्वेकडून उत्तरपर्यंत योग्य क्रमाने ठेवले जातात. त्याचे अवयव राजमणीसारखे तेजस्वी आहेत; त्यावर शुभ्र कमळाचे आसन आहे, जे झाकणासारखे आहे. या कमळाला आठ पाकळ्या आहेत, त्या म्हणजे अणिमा वगैरे आठ सिद्धी; डावीकडून सुरू होणाऱ्या केसरया म्हणजे रुद्र व डावीकडील शक्ती. बीजही त्या शक्तीच आहेत, उन्मनीपर्यंत; आतील गर्भ म्हणजे परमवैराग्य, देठ म्हणजे शिवस्वरूप ज्ञान. गर्भकंद, जो शिव आणि धर्मस्वरूप आहे, तो गर्भाच्या शेवटी तीन मंडलांमध्ये आहे; त्या तीन मंडलांवर आत्मा वगैरे तीन तत्त्वांचे आसन आहे. या सर्व आसनांवर, विविध वस्त्रांनी मांडलेले, दिव्य, शुद्ध ज्ञानाने उजळलेले सुखद आसन ठेवावे. यानंतर आवाहन, स्थापना, आवरण, दर्शन आणि नमस्कार, हे हस्तमुद्रांनी वेगळे करावेत. मग पाद्य, अर्घ्य, आचमनीय, गंध, पुष्प; नंतर धूप, दीप, तांबूल अर्पण करावे आणि मग शिवास विस्रांती द्यावी. किंवा, आसन आणि प्रतिमा अशी पूर्ण मांडून, मूळ व इतर ब्रह्ममंत्रांनी पूजन सिद्ध करावे. मग, देवीसह शिवाचे, जो सर्वोच्च कारण आहे, आवाहन करावे; तो स्थिर, अविनाशी, शुद्ध स्फटिकासारखा तेजस्वी आहे. तो सर्व जगाचा कारण, सर्वांचा सार आहे. भक्तांना सहजपणे दर्शन देणारा, अविनाशी स्वामी, पण ब्रह्मा, इंद्र, विष्णू, रुद्र यांनाही अगम्य आहे. तो विद्वानांना देवांचा सार म्हणून ओळखला जातो, तरीही अप्राप्य मानला जातो; अनादि, मध्यरहित, अंतहीन, संसारदुःखींसाठी उपाय आहे. हेच शिवतत्त्व म्हणून ओळखले जाते, जगात शिवाचा शाश्वत हेतु आहे; शिवलिंगाची पंचोपचार व भक्तिपूर्वक पूजा करावी. लिंग हेच महेश्वराचे, शिवाचे, परात्म्याचे रूप आहे; अभिषेकाच्या वेळी विजय घोषापासून शुभ विधी करावेत. गायीच्या पंचगव्यांनी—तूप, दूध, दही, मध इत्यादी, तसेच मूळ, फळांचे सार, तीळ, मोहरी व पीठयुक्त पदार्थांनी—अभिषेक करावा. ज्वारीसारख्या उत्तम धान्यांनी, उडीदादीपासून बनवलेल्या चूर्णांनी, लिंगाला उटणे लावून, नंतर उबदार पाण्याने स्नान घालावे. बिल्वपत्र वगैरेने उटणे, गंध इत्यादींचे अवशेष घासून काढावेत; मग पुन्हा पाण्याने स्नान करावे आणि राजविधीप्रमाणे पुढील क्रिया कराव्यात. मग सुवासिक आवळा आणि हळद अर्पण करावी; त्यानंतर लिंग किंवा प्रतिमा पाण्याने शुद्ध करावी. पुन्हा सुवासिक पाण्याने, कुशा व फुलांनी युक्त पाण्याने, सुवर्ण व रत्नांनी युक्त, मंत्रबद्ध पाण्याने योग्य क्रमाने स्नान घालावे. जर सर्व वस्तू उपलब्ध नसतील, तर जे मिळेल त्याने, किंवा फक्त मंत्रबद्ध पाण्यानेही श्रद्धेने शिवाचे स्नान करावे. अशा प्रकारे, विधिपूर्वक, श्रद्धेने शिवपूजा संपन्न होते.