गुरु आपल्या शिष्यामध्ये शिवाची अखंड उपस्थिती आणि त्याच्याशी एकरूपता जागृत करतो. हा शिष्य शिवतेजाचा अंश असल्याने, गुरु त्याला दिव्य गुणांची शिकवण देतो. मग, गुरु तीन आहुती देतो आणि म्हणतो, “अणिमा इत्यादी सिद्धी प्रसन्न होवोत.” पुन्हा तोच दिव्य गुण शिष्याला प्रदान करतो. या वेळी गुरु सर्वज्ञता, तृप्ती, अनादी-अनंत ज्ञान, अडथळ्याशिवाय शक्ती, स्वातंत्र्य, अनंतता आणि तीच शक्ती शिष्याला देतो. यानंतर, देवतेची परवानगी घेऊन, गुरु प्रमुख आणि इतर विधीच्या पात्रांनी शिष्याचा अभिषेक करतो, आणि आपल्या अंतःकरणात योग्य क्रमाने देवाधिदेव शिवाचा ध्यान करतो. मग, शिष्याला आसनावर बसवून, पूर्वीप्रमाणे शिवाची पूजा करतो आणि शिवाची परवानगी मिळाल्यावर त्याला शैवज्ञानाचे उपदेश करतो. त्या ठिकाणी, गुरु ॐपूर्वक, 'नमः' शेवटी लावलेला, शिव-शक्तीने युक्त असा मंत्र, तसेच तशाच प्रकारची शक्तिविद्या शिष्याला शिकवतो. या वेळी, तो ऋषी, छंद, देवता, शिव-शक्तीचे स्वरूप, अर्पणासह पूजा, आणि शंभूचे आसन यांचे निर्देश करतो. पुन्हा, देवाधिदेवाची पूजा करून, गुरु शिवाला कळवतो, “माझ्या सर्व शुभकृत्ये—तुम्ही ती स्वीकारा.” मग गुरु आणि शिष्य दोघेही भूमीवर दंडवत नमस्कार करतात आणि शिष्याला मण्डल व अग्नीतून मुक्त करतात. त्यानंतर, सभेत उपस्थित पूज्य व्यक्तींचा यथोचित सन्मान केला जातो. सभासद आणि पुरोहित यांना आपल्या क्षमतेनुसार सेवा द्यावी; कारण जो स्वतःसाठी शिवाची प्राप्ती इच्छितो त्याने धनात कंजूषपणा करू नये. आता, मी 'साधक' नावाच्या विधीचे वर्णन सांगतो; मंत्राची आणि दीक्षेची महती मी आधीच सांगितली आहे. पूर्वीप्रमाणे मण्डलात देवतेची पूजा करून, पात्रात स्थापना करून, आहुती दिल्यावर, उघड्या डोक्याने शिष्याला भूमीवरील मण्डलात आणावे. पूर्व भागाची कृती पूर्वीप्रमाणे करून, शंभर आहुती देऊन, श्रेष्ठ गुरु मूळमंत्राने विधिपूर्वक पात्रांनी तृप्त करतो. पूर्वीप्रमाणे अग्नि प्रज्वलित करून, पूर्वी सांगितलेल्या क्रमाने कृती करून, पूर्वीप्रमाणे अभिषेक करून, गुरु श्रेष्ठ मंत्राचा उपदेश करतो. तेथे, ज्ञानाचा सविस्तर आणि योग्य क्रमाने उपदेश करून, गुरु फुलं आणि पाण्याने शैवज्ञान शिष्याच्या हातात समर्पित करतो. परमेश्वराच्या कृपेने, हा महान मंत्र सर्व सिद्धी आणि फळे देतो, या लोकात आणि परलोकातही. असे सांगून व देवतेची पूजा करून, शिवाची परवानगी घेऊन गुरु साधकाला शिवयोगाच्या आचरणाचा आणि शिस्तीचा उपदेश करतो. गुरुच्या आज्ञेवर, मंत्रसाधक गुरुसमोर क्रमाने मंत्राचा विधिपूर्वक विनियोग करतो. मूळमंत्राची प्रारंभिक कृती 'पुरश्चरण' म्हणून ओळखली जाते, कारण ती विनियोग म्हणून पूर्वी करावयाची असते. मोक्ष इच्छिणाऱ्याने मंत्राचा अतीशय जप करू नये; तरीही, येथे किंवा अन्यत्र केल्यास, तो शुभ फल देतो. शुभ दिवशी, शुद्ध स्थळी, दोषरहित वेळी, दात-नख स्वच्छ करून, स्नान व सकाळची कृत्ये आटोपून, सुगंधी उटणे, हार, अलंकारांनी यथाशक्ती सुशोभित होऊन, पगडी, उत्तरीय, आणि पूर्णपणे पांढरे वस्त्र परिधान करून, मंदिरात, घरी किंवा रम्य स्थळी, पूर्वी सराव केलेल्या आसनावर बसावे. शिवशास्त्रात सांगितलेल्या मार्गाने शरीर स्थिर करून, देवाधिदेव, नकुलीश, परमेश्वराची पूजा करावी. त्याला पायस नैवेद्य अर्पण करून, पूजा करून, नमस्कार करावा आणि त्याची परवानगी घेऊन, शिवमंत्राचा एक कोटी, किंवा त्याचा अर्धा, किंवा त्याचा अर्धा, किंवा दोन लाख, एक लाख किंवा किमान एक लक्ष वेळा जप करावा. यानंतर, मीठ व क्षार मिसळलेल्या पायसाचेच सेवन करावे, नेहमी अहिंसक, संयमी, शांत आणि मनावर नियंत्रण ठेवावे. पायस न मिळाल्यास, फळे, कंद इत्यादी शिवाने सांगितलेले उत्तम अन्न घ्यावे. शिजवलेले अन्न, चावायचे पदार्थ, धान्य, जोंधळे, भाज्या, दूध, दही, तूप, कंद, फळे किंवा पाणी यापैकी काहीही घेता येईल. सर्व अन्न व खाद्यपदार्थ मंत्राने संस्कारित करून, नेहमी मौन पाळूनच सेवन करावे. व्रतीने मंत्राचा आठशे वेळा जप करून शुद्ध पाण्याने, किंवा नदी-तळ्याच्या पाण्याने, किंवा शक्य असल्यास अंगावर शिंपडून स्नान करावे. दररोज, शिवाच्या अग्नीत सात, पाच किंवा तीन पदार्थांनी किंवा तुपाने आहुती द्यावी. अशा प्रकारे, जो शैव साधक भक्तीने शिवाची पूजा करतो, त्याला या लोकात किंवा परलोकात काहीच अप्राप्य राहत नाही. पर्यायी, एखाद्याने मन एकाग्र करून, अन्नत्याग करून, हरा मंत्र हजार वेळा जपावा, जरी त्यासाठी विधिपूर्वक मंत्रसंस्कार केला नसेल. अशा साधकासाठी काहीही कठीण नाही, कुठेही अमंगल येत नाही; येथे ज्ञान, संपत्ती, सुख मिळवून, तो मुक्तीही प्राप्त करतो. नियमित किंवा प्रसंगानुसार साधनेत, स्नान करून, भस्म व मंत्राने योग्य क्रमाने जप करावा. शुद्ध, केस बांधलेले, यज्ञोपवीत घातलेले, पवित्र कुंडल धारण केलेले, त्रिपुंड व रुद्राक्षांनी अलंकृत होऊन, पाचाक्षरी मंत्राचा जप करावा. यानंतर, शिष्याला तयार करून, पाशुपत व्रत संकल्पित करून, त्याला आचार्य किंवा योग्य योगानुसार दीक्षा द्यावी. पूर्वीप्रमाणे मण्डल तयार करून, परमेश्वराची पूजा करून, पाच कलश दिशांना व मध्यभागी ठेवावेत, जसे पूर्वी सांगितले आहे. अशा प्रकारे, गुरु शिष्याला शिवाच्या मार्गावर दीक्षित करून, त्याच्या जीवनात दिव्यता, ज्ञान आणि मुक्तीचा मार्ग उघडतो.