या पवित्र विधीमध्ये, साधकाने आपल्या आत्म्याचे आणि वागीशाचे आकाशासारखे सर्वव्यापी स्वरूप, पूर्वीप्रमाणे पूर्ण आणि संपूर्ण, याचा मनन करावे. उरलेली कर्मे पार पाडून, साधकाने सदाशिवाची पूजा करावी आणि त्याला शंभूची सीमा नसलेली आज्ञा प्रदान करावी. त्याच ठिकाणी, पूर्वीप्रमाणे, शिवाराजाची पूजा करून, वागीशाला नमस्कार करावा आणि त्यांना निरोप द्यावा. यानंतर, शिवाराजासारखे शिष्याच्या डोक्यावर जल शिंपडावे आणि शांतीच्या पलीकडील शक्तितत्त्वातील विलयनाचे ध्यान करावे. साधकाने सर्व सहा मार्गांत व्यापणारी, अत्युत्तम आणि तेजस्वी, सूर्यांच्या असंख्य झळाळीप्रमाणे चमकणारी, शैव शक्तीचे ध्यान करावे. मग, शिष्याला पुढे आणून, तो स्वच्छ आणि पारदर्शक अशा क्रिस्टलसारखा असावा, आणि शिवशास्त्रानुसार कात्री धुऊन घ्यावी. गुरु कात्रीने शिष्याची चोटी आणि पवित्र धागा कापावा, आणि ते गोमयावर ठेवून शिवाग्नीमध्ये अर्पण करावे. मूळ मंत्राच्या 'वौषट' समाप्तीने पुन्हा कात्री धुऊन घ्यावी आणि हाताने शिष्याची चेतना शरीरात पुन्हा जागृत करावी. मग स्नान करून, योग्य कर्मे पार पाडून, आणि शुभता सुनिश्चित करून, शिष्याने मंडळात प्रवेश करावा आणि दंडवत प्रणाम करावा. कर्मातील दोष शुद्ध करण्यासाठी विधिपूर्वक पूजा करावी आणि पुरोहिताने मंत्रोच्चार करून तीन आहुती अर्पण कराव्यात. जपाच्या साधनेने तीन आहुती अर्पण कराव्यात; मग, देवाधिदेवाची पूजा करून, मंत्रदोष शुद्ध करण्यासाठी पुन्हा तीन आहुती अर्पण कराव्यात. मानसिक जपाने तीन आहुती अर्पण कराव्यात; त्याठिकाणी, मंडळात अंबेसह उपस्थित असलेल्या शंभूची पूजा करून, तीन आहुती अर्पण कराव्यात, आणि गुरुने हात जोडून प्रार्थना करावी: "हे प्रभु, तुझ्या कृपेने त्याचे सहा मार्ग शुद्ध झाले आहेत; त्याला तुझ्या सर्वोच्च, अविनाशी धामात ने." देवतास माहिती करून, पूर्वीप्रमाणे नाड्यांचे सीलिंग करून, तत्त्वांची शुद्धी करावी. स्थिर-अस्थिर, थंड-गरम अशा तत्त्वांची त्यांच्या स्थानात एकता आणि व्यापनाचे ध्यान तत्त्वशुद्धीच्या विधीत करावे. तत्त्वांची गाठी कापून, त्यांना आणि त्यांच्या अधिपतींना त्यागून, जो सर्वोच्च शिवाशी एकरूप होऊन जप करतो, तो तत्त्वांची शुद्धी साधतो. शरीर शुद्ध करून, ते जाळून, अमृतबिंदूंनी भरून, मग शुद्ध मार्गांनी बनलेले शरीर स्थापन करावे. आधी, शांत्यतीत, सर्वव्यापी, स्वतःच्या मार्गातील शक्ती, शुद्ध, बालकाच्या डोक्यावर शांतीबिंदूवर ठेवावी. ज्ञान गळ्यापासून खाली क्रमाने ठेवावे, मग गुडघ्यांवर, आणि पुन्हा खाली; त्यानुसार संकोचनाचे ध्यान करावे. स्वतःच्या बीजाक्षरांनी आणि सूत्रमंत्राने, शिवस्वरूप त्या तत्त्वाचे योग्य हस्तमुद्रांनी स्थापना करावी, हृदयकमळात शिवाचे आवाहन करून पूजा करावी. शिष्यामध्ये शिवाची अखंड उपस्थिती आणि एकरूपता स्थापन करून, गुरुने त्या शिवतेजयुक्त बालकाला दिव्य गुण प्रदान करावे. 'अणिमा'पासून सुरू होणाऱ्या सिद्धी प्रसन्न होवोत, असे म्हणत तीन आहुती अर्पण कराव्यात, आणि पुन्हा त्याचप्रमाणे गुण देणे करावे. सर्वज्ञता, तृप्ती, अनादि-अनंत ज्ञान, निर्बाध शक्ती, स्वातंत्र्य, अनंतता आणि शक्तीच देणे करावे. देवताची अनुमती मिळवून, मुख्य आणि इतर पात्रांनी अभिषेक करावा, हृदयात योग्य क्रमाने देवाधिदेवाचे ध्यान करावे. मग शिष्याला बसवून, पूर्वीप्रमाणे शिवाची पूजा करून, शिवाची अनुमती घेऊन, शैवज्ञान शिकवावे. तेथे, 'ॐ'पूर्वक, 'नमः' समाप्तीने, शिव-शक्तीच्या एकत्वाने युक्त, अशा शक्तिविद्या आणि मंत्र शिष्याला द्यावा. ऋषी, छंद, देवता, शिव-शक्तीची स्थिती, अर्पण पूजा, आणि शंभूचे आसन यांचे निर्देश द्यावे. पुन्हा देवाधिदेवाची पूजा करून, शिवाला सांगावे, "मी केलेली सर्व शुभ कर्मे, तू स्वीकार." गुरु आणि शिष्याने भूमीवर दंडवत देवतेला नमस्कार करावा, आणि मग मंडळ व अग्नीमधून देवतेला निरोप द्यावा. यानंतर, सभेतील सर्व पूजनीय सदस्यांना योग्य क्रमाने सन्मान द्यावा. सभासद आणि पुरोहितांना आपल्या क्षमतेनुसार सेवा द्यावी; शिवा-प्राप्ती इच्छिणाऱ्याने धनाबद्दल कंजूषपणा करू नये. आता मी 'साधक' नावाचा विधी सांगतो; मंत्राची आणि अभिषेकाची महिमा मी पूर्वी स्पष्ट केली आहे. मंडळात देवतेची पूजा करून, पात्रात स्थापना करून, आहुती अर्पण केल्यावर, शिष्याला उघड्या डोक्याने भूमीवर मंडळात आणावे. पूर्वीप्रमाणे पूर्व दिशेचा भाग पार पाडून, शंभर आहुती अर्पण करून, श्रेष्ठ गुरुने मूळ मंत्राने पात्रांद्वारे तृप्त करावे. पूर्वीप्रमाणे अग्नी प्रज्वलित करून, पूर्वी सांगितलेल्या क्रमाने, अभिषेक करून, सर्वोच्च मंत्र द्यावा. ज्ञानाचा तपशीलवार आणि क्रमवार उपदेश करून, शैवज्ञान शिष्याच्या हस्तात फुलांनी आणि जलाने अर्पण करावे. सर्वोच्च प्रभुच्या कृपेने, हा महान मंत्र या आणि पुढच्या लोकात सर्व सिद्धी आणि फल देतो. असे सांगून, देवाची पूजा करून, गुरुने शिवाची अनुमती घेऊन, साधकाला शिवयोगाच्या साधना आणि अनुशासन शिकवावे. गुरुच्या आज्ञेने, मंत्रसाधकाने गुरुच्या समोर, क्रमाने, मंत्राचा विधिपूर्वक प्रयोग करावा. मूळ मंत्रासाठी पूर्वकर्म 'पुरश्चरण' म्हणतात, कारण ते पहिलेच 'विनियोग' म्हणून करावे लागते.