शास्त्रानुसार, भगवंताच्या आवाहनासाठी योग्य अशा लाल, सुवर्ण आणि इतर रंगांच्या पूडांचा वापर करून, किंवा ज्याच्याकडे साधनांची कमतरता असेल त्याने कुंकू, तांदूळ आणि ज्वारीच्या पूडांनी पूजा करावी. कमळाचा आकार एक किंवा दोन वितींचा असावा, त्याचा रंग पांढरा किंवा लाल असावा. एक वितींच्या कमळात, त्याचा मध्यभाग आठ अंगुळांचा असतो; त्याची केसर त्याच्या अर्ध्या भागाइतकी असते, आणि उरलेला भाग आठ पाकळ्यांसह इतर रचनेसाठी असतो. दोन वितींच्या कमळात, मध्यभाग आणि इतर सर्व मापे दुप्पट असतात. हे कमळ सुंदर अलंकारांनी सजवून, ईशान्य दिशेला ठेवावे. एक विती किंवा त्याच्या अर्ध्या वितीचा गोल वेदीवर काढावा. त्या ठिकाणी तांदूळ, पिठलेले धान्य, तीळ, फुले आणि कुशा यांचा आसन अंथरावा. तेथे शिवकलश सर्व योग्य चिन्हांनी तयार करावा. हा कलश सोन्याचा, चांदीचा, तांब्याचा किंवा मातीचा असावा; त्यावर सुगंध, फुले आणि तांदळाचे कण शिंपडावेत आणि कुशा व दुर्वांनी अलंकृत करावा. कलशाच्या गळ्यात पांढरा दोरा बांधावा, दोन नवीन वस्त्रांनी त्याला वस्त्रप्रावरण द्यावे. कलशात शुद्ध जल, नैवेद्य आणि झाकण असावे. काळव्या मृगाची कातडी, आसन, शंख, चक्र किंवा याऐवजी कमळाचे पान (ज्यात दोरा वगैरे नसावे) यांचा वापर आसनासाठी करता येतो. त्या कमळाच्या आसनाच्या उत्तरेकडील पाकळीवर, विधींचा राजा असलेल्या कलशाची स्थापना करावी आणि त्यासमोर चंदनजलाने अभिषेक करावा. नंतर मंडलाच्या पूर्व भागात आणि मंत्रकलशाजवळ, सर्व विधी यथासांग करून, प्रभूची महापूजा करावी. ही पूजा समुद्रकिनारी, नदीत, गोशाळेत, पर्वतावर, मंदिरात, घरी किंवा इतर रम्य स्थळीही करता येते. पूर्वी सांगितलेले सर्व कृती करून, मंडप असो वा नसो, पूर्वीप्रमाणे मंडल व अग्निवेदी तयार करावी. पूजा सभागृहात आनंदी चेहऱ्याने, सर्व मंगलगुणांनी युक्त असा आचार्य प्रवेश करावा आणि नित्यकर्मांचे पालन करावे. मंडलाच्या मध्यभागी महेशाची महापूजा झाल्यानंतर, पुन्हा शिवकलशात शिवाचे आवाहन व पूजा करावी. यज्ञाचे रक्षण करणाऱ्या प्रभूचे पश्चिमाभिमुख ध्यान करून, राजा स्वरूप असलेल्या कलशाने प्रभूच्या उजवीकडे पूजा करावी. मंत्रकलशात मंत्र स्थापन करून, मंत्रकुशल साधकाने सर्व हस्तमुद्रा करून मंत्रपूजा करावी. यानंतर श्रेष्ठ आचार्याने शिवाग्नीत होम करावा आणि इतर द्विजांनी मुख्य अग्निकुंडाभोवती आहुती द्याव्यात. त्यांना आचार्याच्या आहुतीच्या अर्ध्या भागाची व्यवस्था आहे; पण श्रेष्ठ आचार्याने मुख्य अग्निकुंडातच आहुती द्यावी. इतरांनी वेद, स्तोत्रे, शुभशब्दांचे पठण करावे; काही शिवभक्तांनी जप करावा. नृत्य, गान, वाद्यसंगीत आणि इतर शुभकर्मे, तसेच सभेची योग्य पूजा, नियमाप्रमाणे करावी. शुभ दिवस घोषित करून, पुन्हा शंकराची पूजा करून, आचार्याने शिष्यांसाठी देवाकडे वर मागावा: “देवतांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या प्रभू, कृपा करा; माझ्या देहात प्रवेश करा; विश्वनाथा, करुणासागर, आपल्या कृपेने याचे कल्याण करा.” मग, देवाची परवानगी मिळाल्यावर, उपाशी किंवा यज्ञशिष्ट आहार घेतलेला शिष्य आचार्याने आणावा. तो शिष्य एकवेळच जेवण करणारा, संयमी, स्नान व प्रातःकर्म करणारा, प्रणवाचा जप करणारा, प्रभूचे ध्यान करणारा आणि शुभकर्मे पूर्ण केलेला असावा. त्या शिष्याला, मंडलाच्या पश्चिम किंवा दक्षिण प्रवेशद्वारासमोर, उत्तरेकडे तोंड करून कुशाच्या आसनावर बसवावे. आचार्याने स्वतः पूर्वाभिमुख उभे राहून, शरीर ताठ ठेवून, हात जोडून, अस्त्रमुद्रेद्वारे पवित्र जल शिष्याच्या मस्तकावर शिंपडावे. फुलांच्या अर्पणाने स्पर्श करून, नवीन पवित्र वस्त्राच्या अर्ध्या भागाने शिष्याच्या डोळ्यांना बांधावे. नंतर आचार्याने शिष्याला मंडलाच्या प्रवेशद्वारातून आत नेऊन, शिष्याने शंभूची तीन प्रदक्षिणा करावी. यानंतर, सोन्याबरोबर फुलांचा एक मूठ अर्पण करून, शिष्याने पूर्व किंवा उत्तराभिमुख होऊन पूर्ण शरीराने लोटांगण घालावे. मग, पूर्वीप्रमाणे मूलमंत्र व अस्त्रमुद्रेद्वारे शिरावर जल शिंपडून, फुलांच्या अर्पणाने स्पर्श करून, डोळ्यावरील पट्टी काढावी. मंडल पाहिल्यावर, शिष्याने पुन्हा हात जोडून प्रभूला वंदन करावे. मग शिवगुरू मंडलाच्या दक्षिण बाजूस बसून, शिष्याला आपल्या डाव्या बाजूस कुशाच्या आसनावर बसवावा. महादेवाची पूजा करून, शिवहस्तमुद्रा धारण करावी. शिवतेजाने ओतप्रोत असलेल्या आपल्या हाताने, शिवमंत्राचा जप करत, शिवभक्तीने प्रेरित होऊन, आचार्याने शिष्याच्या मस्तकावर हात ठेवावा. संपूर्ण शरीरावर आधार देणारी मुद्रा पूर्वीप्रमाणे करावी; शिष्याने गुरु जो स्वतः प्रभू झाला आहे, त्याला पूर्ण शरीराने लोटांगण घालावे. यानंतर, शिवाग्नीत प्रभूची योग्य पूजा करून, तीनप्रकारच्या अर्पणानंतर, शिष्याला पूर्वीप्रमाणे बसवून पुढील विधी करावे. कुशाग्रांनी शिष्याला स्पर्श करून, आचार्याने ज्ञानाने शिष्याच्या अंगात प्रवेश करावा; महादेवाला वंदन करून नाड्यांचे संयोग करावे. शिवशास्त्रात सांगितलेल्या पद्धतीने, प्राण बाहेर काढून, शिष्याच्या देहात प्रवेश करावा आणि मंत्रांचे स्मरण करून त्यांना तृप्त करावे. मूलमंत्राच्या तृप्तीसाठी दहा अर्पणे, अंगमंत्रांसाठी प्रत्येकी तीन अर्पणे, त्यांचे मंत्र अनुक्रमे जपावे. नंतर, प्रायश्चित्तासाठी पूर्ण अर्पण करून, मंत्रज्ञ आचार्याने पुन्हा मूलमंत्राने दहा अर्पणे कराव्यात. पुन्हा देवाधिदेवाची पूजा व योग्य शुद्धी करून, नियमाप्रमाणे अर्पण करून, वैश्याला त्याच्या जातीमध्ये स्थापन करावे. अशा प्रकारे, शास्त्रानुसार सर्व विधी भक्तिभावाने, श्रद्धेने आणि नियमाने पार पाडावेत.