जो साधक स्वतःसाठी यशाची कामना करतो, त्याने धनाबद्दल कधीही कंजुषपणा करू नये; उलट, आपले सर्वस्व आणि आपली संपत्ती गुरुच्या चरणी अर्पण करावी. अशा पद्धतीने, साधकाने आपल्या क्षमतेनुसार, कोणतीही फसवणूक न करता, गुरुची विधिपूर्वक पूजा करावी. त्यानंतर, तो गुरुंकडून मंत्र आणि ज्ञान क्रमशः प्राप्त करतो. जेव्हा साधक अहंकारमुक्त, शुद्ध, स्नान केलेला आणि शिस्तबद्ध असतो, आणि गुरु त्याच्या सेवेमुळे संतुष्ट होतो, तेव्हा गुरु साधकाचा शुद्धीकरणासाठी पूर्ण पात्रात तूप, मंत्रांनी पवित्र केलेले पाणी आणि शुभ पदार्थांनी स्नान घालतो. त्यानंतर, गुरु त्याला सुंदर वस्त्र, सुगंध, पुष्पमाळा, कपडे आणि अलंकारांनी सजवतो, शुभ स्तोत्रांचे पठण करतो आणि ब्राह्मणांचा सन्मान करतो. हे सर्व, समुद्रकिनारी, नदीकाठी, गोशाळेत, मंदिरात, शुद्ध स्थळी किंवा घरात, यशदायक दिन व शुभ वेळेत केले जाते. शुभ नक्षत्र आणि शुभ योगात, दोषमुक्त स्थितीत, गुरु साधकाला योग्य पद्धतीने ज्ञान देतो. एकांतात, स्पष्ट आवाजात, अत्यंत प्रसन्न मनाने, गुरु दोघांचा श्रेष्ठ मंत्र पठण करतो आणि साधकाला पाठ करायला लावतो. गुरु मंत्र आणि आज्ञा देताना, "शुभ होवो, कल्याण होवो, सौंदर्य आणि प्रेम वाढो," अशी शुभकामना करतो. साधकाने गुरुच्या मंत्र आणि आज्ञेचे पालन करून, एकाग्र मनाने, ठरलेल्या विधीपूर्वक, रोज मंत्राचा जप करावा. हा जप जीवनभर, रोज, एक हजार आठ वेळा, अन्य कोणत्याही गोष्टीत आसक्त न होता करावा, त्यामुळे साधकाला परमावस्था प्राप्त होते. साधकाने एक लाख अक्षरांचा जप करावा, आणि त्याच्या चौपट जप भक्तीपूर्वक करावा; जो साधक फक्त रात्री भोजन करतो आणि संयमित आहे, तो विधीचा कर्ता म्हणून ओळखला जातो. प्रारंभिक विधी केल्यानंतर, जो सतत जप करतो, त्याच्या तुलनेत जगात कोणी नाही; तो सिद्ध होतो आणि इतरांना सिद्धी देतो. स्नान करून, शुद्ध स्थळी, शांत मनाने, साधकाने हृदयात माझा आणि आपल्या गुरुचा ध्यान करावे. उत्तर किंवा पूर्व दिशेला बसून, मौन ठेवून, मन एकाग्र करून, अग्नि आणि जलाद्वारे पंचमहाभूतांची शुद्धी करावी. मंत्रस्थापन आणि संबंधित विधी करून, शरीर फलदायक बनवावे, दोघांच्या रूपांचे ध्यान करावे, आणि श्वासोच्छ्वास नियंत्रित करावा. मंत्राचा आसन, स्वरूप, ऋषी, छंद, देवता, बीज, शक्ती आणि वाक्य आठवून, साधकाने पाच अक्षरी मंत्राचा जप करावा. मानसिक जप श्रेष्ठ मानला जातो, मूक जप मध्यम, आणि उच्चार जप तल्लीन मानला जातो, असे शास्त्रज्ञ सांगतात. मानसिक जपाचा देवता रुद्र, मूक जपाचा विष्णू, आणि उच्चार जपाचा ब्रह्मा आहे. मंत्र मोठ्या किंवा लहान स्वरात, स्पष्ट किंवा अस्पष्ट अक्षरांनी उच्चारल्यास, तो उच्चार जप मानला जातो. जीभेच्या हलक्या हालचालीने किंवा हळू आवाजात, इतरांना ऐकू येऊ नये, असा जप मूक जप म्हणतात. मनाने अक्षरानुसार, शब्दानुसार, अर्थाचा विचार करून जप केल्यास, तो मानसिक जप म्हणतात. उच्चार जप एक गणला जातो, मूक जप शंभर, मानसिक जप हजार, आणि स्मरणासह जप शंभरपटीने अधिक. श्वास नियंत्रणासह जप ‘स्मरणासह’ म्हणतात; सुरुवाती आणि शेवटी स्मरण नसले तरी श्वास नियंत्रण प्रशंसनीय आहे. श्वासाचे चाळीस चक्र रोखून, मंत्र आठवावा; मंत्राचा अर्थ जाणून, क्षमतेनुसार जप करावा. श्वास नियंत्रण पाच, तीन किंवा एक वेळा करावी, स्मरणासह किंवा स्मरणाशिवाय; त्यात स्मरणासह जप श्रेष्ठ आहे. स्मरणासह जप, हजार वेळा जरी केला, तरी तो सिद्ध मानला जातो; या पाच प्रकारांपैकी, साधकाने आपल्या क्षमतेनुसार जप करावा. बोटांवर जप मोजणे एक गणले जाते; हस्तरेषांवर आठपट; पुत्रजीवाच्या बीजांनी दहा पट. शंख किंवा रत्नांनी शंभर, प्रवाळाने हजार; स्फटिकाने दहा हजार, मोत्याने एक लाख. कमळाच्या बीजांनी दहा लाख, सोन्याने एक कोटी; कुशाच्या गाठी किंवा रुद्राक्षांनी अनंतपटीने अधिक. तीस मण्यांची माळ धन देतो, सत्तावीस मण्यांची माळ पोषण देतो. पंचवीस मण्यांची माळ मुक्ती देतो; पंधरा मण्यांची माळ तांत्रिक फल देतो. अंगठा मुक्ती देतो, तर्जनी शत्रू नष्ट करतो, मध्यमिका धन देतो, अनामिका शांती देतो. एकशेआठ मण्यांची माळ श्रेष्ठ, शंभर मण्यांची उत्तम, पन्नास मण्यांची मध्यम. चौपन्न मण्यांची माळ हृदयासाठी उत्तम; त्यामुळे साधकाने माळेने जप करावा आणि ती कोणालाही दाखवू नये. लहान बोट 'क्षरिणी' म्हणून शुभ मानली जाते; मंत्राचा जप अंगठ्याने आणि इतर बोटांनी करावा. अंगठ्याशिवाय जप निष्फळ आहे; घरात जप समान, पण गोशाळेत शंभरपटीने अधिक. पवित्र वन किंवा बागेत हजारपटीने, पवित्र पर्वतावर दहा हजारपटीने, नदीकाठी एक लाखपटीने. मंदिरात जप दहा कोटीपटीने अधिक, आणि माझ्या उपस्थितीत अनंतपटीने; तसेच सूर्य, अग्नि, गुरु, चंद्र, दीप आणि जलाच्या उपस्थितीत. ब्राह्मण आणि गायींच्या उपस्थितीत जप प्रशंसनीय आहे; पूर्वेकडे बसून जप केल्यास सिद्धी मिळते, दक्षिणेकडे बसून जप तांत्रिक फल देतो. अशा प्रकारे, साधकाने गुरुच्या मार्गदर्शनाखाली, श्रद्धा, शुद्धता आणि योग्य विधीने मंत्रजप करावा, आणि त्याच्या साधनेत यश व परमकल्याण प्राप्त करावे.