कृष्णा, जो ज्ञानरूपी अमृताने तृप्त झाला आहे आणि ज्याचे मन पूर्णपणे शिवात एकरूप झाले आहे, त्याच्यासाठी कोणतेही कर्तव्य शिल्लक राहत नाही—ना बाह्य, ना अंतर्गत. म्हणून, हळूहळू सर्व बाह्य व अंतर्गत गोष्टी सोडून, ज्याचे ज्ञान प्राप्त करायचे आहे ते जाणावे आणि अज्ञान देखील त्यागावे. जर मन शिवाकडे एकाग्र नसेल, तर केलेली कृती कोणत्याही कामाची नाही; आणि जर मन शिवात एकरूप असेल, तरी कृतीची आवश्यकता राहत नाही. म्हणून, कृती केली किंवा नाही, कोणत्याही प्रकारे, मन नेहमी शिवात स्थिर करावे. ज्यांचे मन शिवात स्थिर आहे, ज्यांची बुद्धी दृढ आहे, त्यांना सर्वत्र—या लोकात आणि पुढेही—परम आनंद प्राप्त होतो. 'ॐ नमः शिवाय' या मंत्राने येथे सर्व सिद्धी प्राप्त होतात; म्हणून, सर्व उच्च-नीच लोकांवर प्रभुत्व मिळविण्यासाठी या मंत्राचा अभ्यास करावा. त्या महर्षी, सर्वज्ञ, आणि ज्ञानाचा महासागर, मी खरेच पाच अक्षरी मंत्राचे माहात्म्य ऐकू इच्छितो. पाच अक्षरी मंत्राचे माहात्म्य कोट्यवधी वर्षे सांगितले तरी पूर्ण सांगता येणार नाही; म्हणून, तू ते संक्षिप्त सांग. वेद आणि शिवशास्त्रांमध्ये, हे सहा अक्षरी मंत्र शिवभक्तांसाठी सर्व कार्ये पूर्ण करते. अक्षरांनी जरी लहान असले, तरी अर्थाने अतिशय समृद्ध, वेदांचा सार, मुक्तिदायक, शंका नसलेले, आणि शिवस्वरूप असे हे विधान आहे. हे मंत्र विविध सिद्धीने युक्त, दिव्य, लोकांच्या मनाला प्रिय, निश्चित आणि गूढ अर्थ असलेले, आणि परमेश्वराचे सर्वोच्च विधान आहे. हा मंत्र सर्व कार्यसिद्धीसाठी सहज उच्चारता येतो; सर्वज्ञ शिवाने 'ॐ नमः शिवाय' असे सर्व देहधारकांसाठी सांगितले आहे. या मंत्राचे बीज सर्व ज्ञानाचा मूळ आहे, हे प्रमुख सहा अक्षरी मंत्र अतिशय सूक्ष्म आणि महान अर्थाचे आहे; ते वडाच्या बीजासारखे जाणावे. शिव हा देव त्रिगुणांपलीकडचा, सर्वज्ञ, सर्व क्रियांचा स्वामी आहे; शिव हा मंत्रात 'ॐ' या एकाक्षरी रूपात सर्वत्र व्यापून आहे. ईशानादि सूक्ष्म अक्षरे, जी एकाक्षरी ब्रह्म आहेत, ती 'नमः शिवाय' या मंत्रात योग्य क्रमाने स्थापन आहेत; या सूक्ष्म सहा अक्षरी मंत्रात शिव हा पंचब्रह्मस्वरूपाने स्थित आहे. शिव हा स्वतः अर्थ आणि वाचक, दोन्ही रूपात आहे; तो अद्वितीय असल्याने अर्थ (वाच्य) शिव आहे, आणि मंत्र (वाचक) म्हणून स्मरण केला जातो. हे अर्थ-वाचकाचे नाते आदिकाळापासून आहे, जसे की हे भयंकर संसारसागरही अनादिकाळापासून वाहत आहे. त्याचप्रमाणे, शिव हा अनादि संसारातून तारणारा मुक्तिदाता आहे, जसा औषधाने रोगावर उपाय होतो, तसा. म्हणूनच, शिव हा संसारदोषांचा प्रतिकारक म्हणून स्मरण केला जातो; विश्वाचा स्वामी नसता, तर सर्व अंधकारमय झाले असते. प्रकृतीची जडता आणि पुरुषाची अज्ञानता यामुळे, मुख्य तत्त्वापासून अंतिम कणापर्यंत सर्व जडच आहे. यापैकी कोणीही स्वतंत्रपणे कार्य करत नाही; विवेकामुळेच धर्म-अधर्म, बंधन-मोक्ष यांचे ज्ञान होते. सर्वज्ञ शिवाशिवाय, जीवांची आदिसृष्टी होत नाही, जसे वैद्याशिवाय रोग्यांना आराम मिळत नाही. म्हणून, सदाशिव—अनादि, सर्वज्ञ, पूर्ण—हा या संसारसागरातून जीवांचा तारक, स्वामी म्हणून अस्तित्वात आहे. तो प्रारंभ, मध्य, आणि अंत याहून मुक्त, स्वभावतः शुद्ध, सर्वज्ञ, पूर्ण आहे; शिवाला शिवशास्त्रांतून ओळखावे. त्याचे नाव म्हणजे हा मंत्र, आणि तोच या मंत्राने सूचित केला जातो; नाव व नाविकाच्या नात्यामुळे, हा मंत्रच सर्वोच्च शिव म्हणून स्थापन आहे. हेच शिवाचे ज्ञान, हेच सर्वोच्च स्थान: सहा अक्षरी शिवविधान, 'ॐ नमः शिवाय'. हे शैववचन आज्ञा आहे, केवळ स्तुती नाही, आणि शिवस्वरूप आहे; कारण शिव हा सर्वज्ञ, पूर्ण, आणि स्वभावतः शुद्ध आहे. जो विश्वाचा कल्याणकर्ता आहे, तो कसा असत्य बोलेल? जे काही अस्तित्वात आहे, गुण-दोषांसह, ते त्याच्या स्वभावानेच आहे. आणि जे फळ पूर्ण आहे, ते सर्वज्ञ शिव तसेच सांगतो; केवळ राग, अज्ञान यांसारख्या दोषांनी बाधित झालेला असत्य बोलेल. पण असे दोष परमेश्वरात नाहीत; मग तो वेगळे कसे बोलेल? जे शिवाने, सर्वज्ञ, दोषरहित, निर्मळ अशा स्थितीत सांगितले आहे, तेच शुद्ध आणि शंका नसलेले प्रमाण मानावे. म्हणून, प्रभूचे शब्द ज्ञानी लोकांनी विश्वासाने स्वीकारावेत; पुण्य व पापाच्या बाबतीत, जो त्यावर विश्वास ठेवत नाही, तो पतित होतो. जे सुंदर शब्द मोठ्या ऋषींनी, शांत आणि ज्ञानी, स्वर्ग व मोक्षप्राप्तीसाठी सांगितले आहेत, तेच उत्तम समजावे. जे भाषण आसक्ती, द्वेष, असत्य, क्रोध, इच्छा किंवा तृष्णा यांना अनुसरते, ते कठोर भाषण मानले जाते कारण ते नरकात नेते. अज्ञान व आसक्तीने उच्चारलेले संस्कृत—even जर ते गोड असले—सुद्धा, जर ते संसारदुःख वाढवते, तर त्याचा काय उपयोग? ते भाषण, जरी अपभ्रष्ट असले, पण ऐकल्यावर कल्याण घडवते, आसक्ती वगैरे दूर करते, तेच शुभ मानावे. जरी असंख्य मंत्र असले, तरी सर्वज्ञ शिवाने रचलेला शुद्ध मंत्र कुठेही तुल्य नाही. वेद आणि त्यांचे उपवेदही, या सहा अक्षरी मंत्रात स्थापन असून, त्याची सर कुठल्याही मंत्राला नाही. जरी सत्तर दशलक्ष महा मंत्र व असंख्य उपमंत्र असले, तरी हा सहा अक्षरी मंत्र वेगळाच आहे, जणू विणलेल्या वस्त्रात एक धागा. शिवविषयक सर्व उपदेश व ज्ञानस्रोत, यांचा सार या सहा अक्षरी मंत्राचे भाष्य आहे. 'शिवाला वंदन' या मंत्रात ज्याचे हृदय स्थिर झाले आहे, त्याला कितीही मंत्र किंवा ग्रंथांच्या विस्तृत विवेचनाचा उपयोग नाही. अशा प्रकारे, हे सर्व वचन शिवाच्या मंत्राचे, त्याच्या स्वरूपाचे, आणि त्याच्या कृपेचे माहात्म्य सांगतात.