त्या दिवशी, ब्रह्मा आणि विष्णू, हात बांधलेले असताना, त्या जगाच्या गुरू असलेल्या परमेश्वराच्या समीप उभे राहून, अत्यंत श्रद्धेने त्याचे स्तुती करू लागले. त्यांनी म्हणाले, “आकाररहित स्वरूपाला नमस्कार; तेजाच्या निराकार स्वरूपाला नमस्कार; सर्व रूपांचा स्वामी, सर्वांचा आत्मा—तुला नमस्कार.” पुढे ते म्हणाले, “ॐ या अक्षराने ओळखल्या जाणाऱ्या, ॐ-आकार लिंगरूप असणाऱ्या, सृष्टी आणि तिच्या पुढील सर्वाचा निर्माणकर्ता, पाच मुखांचा—तुला नमस्कार.” “पंचब्रह्मांचा मूर्त स्वरूप, पाच कृत्ये करणारा, अनंत गुण आणि शक्ती असणारा, परमात्मा—तुला नमस्कार.” “शंभू, सर्वांचा गुरू, अखंड स्वरूपाचा—तुला नमस्कार.” अशा प्रकारे ब्रह्मा आणि विष्णू यांनी गुरूचे स्तवन केले आणि नम्रतेने नतमस्तक झाले. त्यानंतर शिव म्हणाले, “प्रिय भक्तांनो, मी तुम्हाला सर्व तत्त्वे सांगितली आहेत. देवीने दिलेला, माझ्या स्वरूपाचा ॐ मंत्र जप करा.” “या मंत्राने ज्ञान दृढ होते, भाग्य शाश्वत राहते, आणि सर्व काही सनातन होते. चौदाव्या तिथीला, अर्द्रा नक्षत्र असल्यास, हा जप अमर पुण्य देतो.” “जेव्हा अर्द्रा सूर्याच्या मार्गाशी जुळते, पुण्य दहा लाख पट वाढते. मृगशिराचा शेवट आणि पुनर्वसूचा प्रारंभ याही शुभ आहेत.” “अर्द्रा नेहमी पूजन, अर्पण, आणि होमासाठी समान मानावी; पहाटे लिंगाचे दर्शन विशेष पुण्यकारक आहे.” “चौदावी तिथी मध्यरात्रीपर्यंत असेल, ती पाळावी; संध्याकाळपर्यंत असेल तर ती विशेष प्रशंसनीय आहे.” “लिंग आणि मूर्ती (बेर) पूजनासाठी समान असले तरी लिंग श्रेष्ठ आहे; मोक्ष इच्छिणाऱ्यांनी लिंगाचे पूजन मूर्तीपेक्षा अधिक करावे.” “लिंग ॐ मंत्राने स्थापावे, आणि मूर्ती पंचाक्षर मंत्राने; दोन्ही योग्य पदार्थांनी, स्वतः किंवा इतरांनी, विधिपूर्वक प्रतिष्ठित करावी.” “अर्पणाने पूजा केल्यास माझे स्वरूप सहज प्राप्त होते.” अशा प्रकारे शिवाने दोन्ही शिष्यांना उपदेश दिला आणि तिथेच अदृश्य झाले. तेव्हा, पुढे विचारले गेले, “लिंग कसा स्थापावा? जागेचे गुण काय? कोणत्या वेळी, कोणत्या ठिकाणी, आणि कोणाकडून पूजा करावी?” शिव म्हणाले, “तुमच्यासाठी मी सांगतो, लक्षपूर्वक ऐका. शुभ, अनुकूल वेळी, पवित्र स्थळी किंवा नदीकाठी, इच्छेप्रमाणे लिंग स्थापावे, जिथे नियमित पूजा होऊ शकते—माती, दगड, धातू यापैकी कोणत्याही पदार्थाचे, आवडीनुसार.” “कल्पवृक्षाच्या चिन्हांनी युक्त लिंग पूजा फळ देते; सर्व शुभ चिन्हांनी युक्त लिंग लगेच पूजा फळ देते.” “सुकुमार रूप हलत्या लिंगांसाठी विशेष प्रशंसनीय आहे, आणि स्थूल रूप स्थिर लिंगांसाठी; चिन्ह आणि पिंठासह, शिवाच्या आज्ञेने बनवावे.” “लिंगाचा पिंठ चौकोनी, त्रिकोणी किंवा गदा-आकार, मध्यभाग सूक्ष्म; असे पिंठ मोठे फळ देते.” “प्रथम, लिंग माती, दगड किंवा तत्सम पदार्थ, किंवा धातू वगैरेपासून बनवावे; पिंठही त्याच पदार्थाचे, स्थिर स्थापनेसाठी विशेष योग्य आहे.” “एकच लिंग आणि पिंठ स्थापावे, बाणाने बनवलेले लिंग सोडून; लिंगाची योग्य लांबी बारा अंगुळांची उत्तम आहे.” “कमी असेल तर फळ कमी, जास्त असेल तर दोष नाही; एक अंगुळ कमी पडले तरी तेच लागू होते.” “सर्वप्रथम, कौशल्याने मंदिर बांधावे, देवतांच्या समूहासह; त्यात, सुंदर आणि मजबूत गर्भगृह, आरशासारखे अलंकृत.” “मुख्य दरवाजांना नऊ रत्न—नीलम, माणिक, मूंगा, स्फटिक, पन्ना, मोती, मूंगा, गोमेद, हिरे—हे नऊ रत्न; मध्यभागी मोठा पदार्थ ठेवावा, वेदविधींसह.” “लिंगाला पाच ठिकाणी विधिपूर्वक अर्पण करून, अग्नीत अनेक अर्पण करून, मला ही भाग अर्पण करावी.” “गुरू आणि शिक्षकाला धन व इच्छित वस्तू देऊन, नातेवाईकांनाही, इच्छुकांना समृद्धी द्यावी—मूढ असो वा ज्ञानी.” “सर्व प्राणी—स्थिर, चल, आणि जीव—यांना काळजीपूर्वक संतुष्ट करून, खड्ड्यात सोनं आणि नऊ रत्न भरावे.” “सद्यादी ब्रह्माचा जप करून, परम मंगल देवतेचे ध्यान करावे, आणि मोठा ॐकार मंत्र उच्चारावा.” “तेथे लिंग स्थापित करून, लिंग पिंठाशी जोडावे; पिंठासह लिंग ठेवून, कायमच्या द्रव्याने बांधावे.” “याचप्रमाणे, मूर्ती (बेर)ही तेथे प्रतिष्ठित करावी, परम मंगल; मूर्ती उत्सवासाठी, बाहेर नेण्यासाठी, पंचाक्षर मंत्राने.” “मूर्ती गुरूंकडून मिळावी, किंवा उत्तम लोकांनी पूजावी; दोन्ही—लिंग आणि मूर्ती—पूजा केल्याने शिवपद मिळते.” “पुन्हा, हे दोन प्रकारचे आहे: स्थिर आणि चल. स्थिर लिंग म्हणजे झाडे, झुडपे वगैरे; चल लिंग म्हणजे कृमि, कीटक वगैरे. सेवा स्थिरासाठी, अर्पण चलासाठी.” “ज्ञानी जाणतात की शिवपूजा प्रत्येक सुखासाठी प्रेमपूर्वक करावी; पिंठ पूर्णपणे मायेचे, आणि शिवलिंग शुद्ध चैतन्याचे आहे.” “जसे शंकर देवी उमेला मांडीवर घेत उभा आहे, तसे हे लिंग पिंठावर कायम उभे असते.” “म्हणून, मोठे लिंग स्थापून, अर्पणाने पूजा करावी; रोज पूजा, शक्यतेनुसार, ध्वजारोहण व अन्य विधीप्रमाणे.” “लिंग अशी स्थापावी, जी थेट शिवपद देते; किंवा हलते लिंग असेल तर सोळा अर्पणांनी.” “योग्य क्रमाने, शिवपद देणाऱ्या त्या स्वरूपाची पूजा करावी—आवाहन, आसन, अर्घ्य, पाद्य.” “नंतर, आचमन, अभिषेकपूर्वक स्नान, वस्त्र, गंध, फुले, धूप, दीप, आणि नैवेद्य अर्पण करावे.” अशा प्रकारे, शिवाच्या आज्ञेनुसार, लिंगाची स्थापना, पूजा आणि विधी सांगितले गेले, जे भक्तांना शिवपद प्राप्त करून देतात.