आदित्य, वसु, रुद्र, साध्य, मरुतांचे समूह, ऊष्मप, सोमप, आज्यप आणि धूमप अशा विविध देवांचे समुदाय, तसेच अश्विन, पितृ आणि इतर महान ऋषी, हे सर्व विष्णूच्या सहवासात, दक्षाच्या यज्ञात आदराने सहभागी झाले होते. या भव्य यज्ञात सर्व देव एकत्र आले, पण ईश्वर अनुपस्थित होता. हे पाहून दधीची ऋषी संतापाने भरले आणि दक्षाला उद्देशून बोलले, "जर अयोग्य व्यक्तीची पूजा केली गेली किंवा योग्य व्यक्तीची पूजा केली नाही, तर मनुष्य मोठ्या पापात अडकतो—यात शंका नाही. जिथे दुष्टांचे अनुमोदन होते आणि सज्जनांचा अपमान केला जातो, तिथे देवांचा कठोर आणि त्वरित दंड पडतो." दधीचीने पुन्हा दक्षाला विचारले, "तुम्ही जीवांचा स्वामी, पूजनीय प्रभू, ईश्वराची पूजा का करत नाही?" दधीची म्हणाले, "माझे अनेक रुद्र आहेत, त्रिशूलधारी, जटा असलेले, एकूण अकरा; मी दुसरा महान प्रभू ओळखत नाही. राजा, या यज्ञात रुद्राची पूजा केली नाही, तर इतर देवांची पूजा कशाला उपयोग?" दधीची पुढे म्हणाले, "रुद्र हा अक्षय प्रभू आहे, ब्रह्मा, विष्णू आणि महेश्वराचा निर्माता; ब्रह्मा पासून सर्व प्रेतांपर्यंत सर्वजण त्याचे सेवक आहेत. तो पंचमहाभूतांपलीकडे आहे, व्यक्तीपलीकडे आहे; योगी आणि सत्यदर्शी ऋषी त्याचे ध्यान करतात. तो सर्वोच्च, अक्षय ब्रह्म आहे—ना अस्तित्व, ना अनस्तित्व, सुरुवात, मध्य किंवा अंत नाही; तो अगम्य आणि शाश्वत आहे. तोच निर्माता, संहारक आणि पालनकर्ता—महेश्वर आहे; म्हणून मी या यज्ञात शंकरापलीकडे दुसरा आत्मा पाहत नाही." दधीची पुढे म्हणाले, "ही संपूर्ण हवि, विधी आणि मंत्रांनी शुद्ध केलेली, आज सुवर्ण पात्रात अद्वितीय प्रभू विष्णूला, यज्ञाच्या स्वामीला अर्पण केली पाहिजे." आणि शेवटी, "रुद्र, सर्व देवांचा आणि स्वाम्यांचा प्रभू, त्याची पूजा केली नाही; त्यामुळे, दक्ष, तुझा यज्ञ यशस्वी होणार नाही." हे बोलून दधीची ऋषी संतापाने त्या ठिकाणाहून आपल्या आश्रमात निघून गेले. दधीची गेल्यावरही देवांनी दक्षाचा साथ सोडला नाही, कारण त्यांना नियतीने ठरवलेले दु:ख भोगावेच लागणार होते. त्या क्षणी, प्रभूच्या आज्ञेने, देवीने देवाला दक्षाचा यज्ञ भस्म करण्यास प्रेरित केले. देवीच्या प्रेरणेने, देवाने अचानक शक्तिशाली वीरभद्र, गणांचा स्वामी, निर्माण केला. वीरभद्राच्या रूपात त्या देवाला हजार चेहरे, हजार कमळासारखे डोळे, हातात हजार गदा आणि हजार बाणांच्या भाता होते. त्याच्या हातात त्रिशूल, कुऱ्हाड, गदा, तेजस्वी धनुष्य, चक्र आणि वज्र होते; तो अत्यंत भयंकर होता, आणि त्याच्या शिरावर अर्धचंद्र शोभत होता. त्याचे हात वज्राने उजळले होते, केस वीजेसारखे चमकत होते, तोंड मोठे आणि भयाण होते, पोट विशाल होते. त्याची जीभ वीजेसारखी, ओठ खाली लोंबत, गर्जना मेघ आणि समुद्रासारखी, वाघाची कातडी परिधान केलेली, आणि त्यातून रक्त वाहत होते. त्याचे कुंडले दोन्ही गालांना स्पर्श करत होते, शिरावर उत्तम देवांच्या मस्तकांची माळ होती. त्याच्या अंगावर मोठ्या सोन्याच्या अलंकारांनी—पैंजण, कडे—युद्धात वाजत होते, छातीवर तेजस्वी रत्न आणि मोत्यांची माळ होती. त्याची शौर्य शरभ, वाघ किंवा सिंहासारखी होती; तो मद्यपी हत्तीच्या चालीसारखा गर्वाने चालत होता. त्याचा तेज शंख, यक्षाच्या पंखा, जास्वंद, चंद्र किंवा कमळाच्या दांडीसारखा होता; तो हिमाच्छादित पर्वताच्या प्रभूसारखा दिसत होता, जणू तो जिवंत होऊन चालत आहे. तो ज्वालांच्या माळेने वेढलेला, तेजस्वी मोत्याच्या अलंकारांनी सजलेला, इतका प्रखर चमकत होता की जणू कल्पांताची अग्नी आहे. तो जमिनीवर गुडघे टेकून, हात जोडून, देवांचा प्रभू गणेशाच्या बाजूला आदराने उभा राहिला. क्रोधाने, त्याने शुभ आणि भयाण भद्रकाली, महेश्वराची महान शक्ती, साक्षी म्हणून निर्माण केली. वीरभद्र आणि भद्रकालीला पाहून, शंकर म्हणाले, "सर्व काही मंगल होवो." वीरभद्र आणि देवीने महेश्वराला विचारले, "हे महान देव, आज्ञा द्या—काय कार्य करावे?" तीन नगरांचा संहारक, पार्वतीच्या प्रेमामुळे, वीरभद्राला गंभीर आवाजात म्हणाले, "तू लगेच दक्ष, प्रचेतसाचा पुत्र, याचा यज्ञ भद्रकालीसह नष्ट कर; हेच तुझे कार्य आहे, हे गणांचा स्वामी." "मी देखील तिच्यासह रायभ्याच्या आश्रमात राहीन आणि तुझे अद्भुत शौर्य पाहीन." गंगेच्या द्वाराजवळ कणखाळा येथे झाडे मेरू आणि मंदार पर्वतासारखी, सुवर्ण शिखरांनी शोभलेली आहेत. त्या प्रदेशातच दक्षाचा यज्ञ चालू आहे; त्वरेने त्या यज्ञात विघ्न घाल, विलंब करू नकोस. देवाने हे सांगितल्यावर, हिमालयाच्या प्रभूची कन्या देवीने भद्रकालीकडे स्नेहाने पाहिले, जशी गाय आपल्या वासराकडे पाहते. तिने सहस्त्रमुखाच्या मस्तकाला मिठी मारली, त्याचा गंध घेतला, आणि हसून, मधुर आणि कोमल शब्द बोलली, "प्रिय भद्रा, तू अत्यंत भाग्यवान आणि शौर्यवान, माझ्यासाठी जन्मलीस, माझा क्रोध दूर करण्यासाठी." "दक्ष यज्ञकर्मात मग्न असून, यज्ञस्वामीला आमंत्रण दिले नाही; म्हणून, वैरातून, हे गणांचा स्वामी, त्याचा यज्ञ नष्ट कर.