ब्रह्मा, परम शक्तीच्या साहाय्याने, आपल्या हृदयात पवित्र त्र्यंबकाचे ध्यान करत, अत्युच्च तप साधू लागला. त्याच्या या तपाच्या तीव्रतेमुळे, परमेष्ठी ब्रह्मा तल्लीन असताना, त्याचा पिता लवकरच अत्यंत प्रसन्न झाला. तेव्हा, त्या परमेश्वराने आपल्या एका अंशातून रूप धारण केले आणि स्वतः हराने अर्धनारीश्वर म्हणून प्रकट झाला. ब्रह्माने त्या सर्वोच्च देवाला पाहिले – जो अंधकारापलीकडे आहे, अविनाशी आहे, दुसरा कोणी नाही, वर्णन करता येत नाही, अप्रकट आहे, आणि अजन्म्यांना दिसत नाही. सर्व जगांचा निर्माता, जगातील सर्व जगांच्या स्वामी, परम शक्तीशी एकरूप, असा तो देव – गूढ, स्वरूपहीन, मोजता न येणारा, कालातीत, स्थिर, गुणरहित, शांत, अनंत महिमाचा धाम – सर्वत्र व्यापलेला, सर्व काही देणारा, अस्तित्व आणि अनस्तित्वाच्या पलीकडे, तुलना करता येत नाही, शरणस्थान, शाश्वत, शुभ – अशा त्या देवाला ब्रह्मा पूर्ण शरण जाऊन, जोडलेल्या हातांनी, श्रद्धा आणि नम्रतेने, योग्य शब्दांत स्तुती केली. त्याने सत्यार्थ, सर्व अर्थांनी पूर्ण, वेदांच्या साराने समृद्ध, सूक्ष्म अर्थ असलेल्या स्तोत्रांनी देव आणि देवीची स्तुती केली – "जय हो, हे महादेव! जय हो, सर्व देवांचा स्वामी! जय हो, सर्व सद्गुणांचा श्रेष्ठ! जय हो, सर्व देवांचा अधिपती! जय हो, शुभ प्रकृती! जय हो, प्रकृतीचे नेतृत्व करणारे! जय हो, प्रकृतीच्या पलीकडे असणारे! जय हो, प्रकृतीच्या सौंदर्याचे! जय हो, अव्याहत महान माया! जय हो, अव्याहत इच्छापूर्ती! जय हो, अव्याहत महान लीला! जय हो, अव्याहत महान शक्ती! जय हो, विश्वाची माता! जय हो, विश्वस्वरूप! जय हो, विश्वाची पालन करणारी! जय हो, विश्वाची सखी! जय हो, शाश्वत ऐश्वर्याचे धारण करणारे! जय हो, शाश्वत काळ! जय हो, शाश्वत स्वरूप! जय हो, शाश्वत अनुयायी! जय हो, त्रिविध आत्म्याचे निर्माता! जय हो, त्रिविध आत्म्याचे रक्षक! जय हो, त्रिविध आत्म्याचे संहारक! जय हो, त्रिविध आत्म्याचे नेतृत्व करणारे! जय हो, जगाच्या कारणाला आपल्या दृष्टिकोनाने विस्तारणारे! जय हो, आपल्या उदासीन दृष्टिकोनाने पंचमहाभूतांना भस्म करणारी अग्नी उत्पन्न करणारे! जय हो, हे देव, ज्यांना देवताही ओळखू शकत नाहीत, आपल्या सूक्ष्म स्वरूपाच्या दर्शनाने उजळलेले! जय हो, स्थूल आत्म्याच्या शक्तीचे अधिपती, सर्व गत आणि स्थिरात व्यापलेले! जय हो, ज्याच्या एका नावात सर्व तत्त्वे एकत्र आहेत! जय हो, सर्वश्रेष्ठ असुरांच्या शिरांवर विराजमान, श्रेष्ठांचे आणि त्यांच्या अनुयायांचे नेतृत्व करणारे! जय हो, शरणागतांचे संरक्षण आणि व्यवस्था करण्यात सर्वात कुशल! जय हो, ज्यांच्यामुळे संसाररूपी विषवृक्षाचा अंकुर उखडून टाकला जातो! जय हो, क्षेत्रपतींच्या सामर्थ्य, पराक्रम आणि शौर्य प्रकट करणारे! जय हो, विश्वाच्या बाहेर असणारे, सर्व इतर महिमा बाजूला ठेवून! जय हो, पंचार्थ साधनेच्या सर्वोच्च अमृत! जय हो, पंचार्थ ज्ञानाच्या अमृत स्तोत्रस्वरूप! जय हो, संसाररूपी महान रोगाचा सर्वोच्च वैद्य! जय हो, प्राचीन अशुद्धता आणि अज्ञानाचा अंधकार दूर करणारे चंद्रप्रकाश! जय हो, त्रिपुरांचा आणि त्रिकाळांचा अग्नी! जय हो, त्रिपुरभैरवी! जय हो, त्रिगुणरहित! जय हो, त्रिगुणांचा संहार करणारे! जय हो, सर्वप्रथम जाणणारे! जय हो, सर्वांना जागृत करणारे! जय हो, अनेक दिव्य अंगांनी सुशोभित! जय हो, इच्छित दान देणारे! तुमचे सर्वोच्च धाम कुठे, हे देव? आणि माझे तुच्छ शब्द कुठे? तरीही, हे प्रभु, भक्तीमुळे मी अशा प्रकारे बोलतो, कृपया क्षमा करा." ब्रह्माने अशा उत्तम शब्दांनी रुद्र आणि रुद्राणीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार केला. हे उत्कृष्ट आणि पवित्र स्तोत्र, ब्रह्माने उच्चारलेले, अर्धनारीश्वर स्तोत्र म्हणून ओळखले जाते आणि शिव-पार्वतीला आनंद देते. जो भक्तीने हे पठण किंवा शिकवतो, तो त्याचा फल प्राप्त करतो, कारण हे शिव-पार्वतीला प्रसन्न करते. शंकराच्या दोन स्वरूपांना, सर्व जीव आणि जगांचे निर्माता-पालक, जन्म आणि नाशरहित, श्रेष्ठ पुरुष आणि स्त्रियांच्या शरीरात विराजमान – मी नेहमी नमस्कार करतो. तेव्हा, महादेव, मोठ्या मेघाच्या गर्जनेप्रमाणे आवाजात, गोड, गहन, शुभ आणि दोषरहित शब्दांत बोलले. त्याचे शब्द अर्थपूर्ण, राजसत्त्वाने युक्त, शुद्ध आणि सर्व विषयांचा समावेश करणारे होते. मोहक, श्रेष्ठ आणि गोड हास्याने सुरुवात करत, प्रभु अत्यंत प्रसन्न होऊन विश्वकर्म्याशी म्हणाले: "बाळा, बाळा, अत्यंत भाग्यवान, माझ्या पुत्रा, हे प्रपितामह! तुझे सर्व शब्द मी पूर्णपणे जाणतो. तू जीवांच्या वृद्धीसाठी तप केले आहेस. या तपामुळे मी प्रसन्न आहे आणि तुझे इच्छित वर देईन." अशा स्वाभाविक गोड आणि उत्तम शब्दांनी बोलून, परमेश्वर हराने आपल्या स्वरूपाच्या एका अंशातून देवीची निर्मिती केली. ब्रह्मज्ञानी तिला देवी म्हणतात – दिव्य गुणांनी संपन्न, पारब्रह्माची सर्वोच्च शक्ती, सर्वोच्च आत्मा, भव. तिच्यात जन्म, मृत्यू, वृद्धत्व आणि असे काही अस्तित्वात नाही; ती भवानी, भवाच्या शरीरातून प्रकट झाली. शब्द, मन आणि इंद्रिये तिच्यापर्यंत पोहोचू शकत नाहीत; ती आपल्या प्रभुच्या शरीराच्या अंशातून प्रकट झाल्यासारखी दिसली. ती आपल्या महानतेने संपूर्ण जग व्यापते; जणू मूर्त रूपात, ती देवी अद्भुत स्वरूपात प्रकट झाली. आपल्या मायेमुळे ती संपूर्ण जगाला मोहित करते; प्रभुच्या शरीरातून जन्मली असली तरी, खरे तर ती अजन्मा आहे.