ശിവപുരാണമ്

പ്രകൃട്യാദ്യഷ്ടജോദേഹോദേഹജംകര്മ ഉച്യതേ പുനശ്ചകര്മജോദേഹോജന്മകര്മപുനഃപുനഃ

പ്രകൃതിയോടു തുടങ്ങുന്ന എട്ടു ഘടകങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള ശരീരമാണ് കര്‍മ്മജന്യമായ ശരീരം; വീണ്ടും കര്‍മ്മത്തില്‍ നിന്നുള്ള ശരീരമാണ് പുനഃജന്മവും കര്‍മ്മവും ഉണ്ടാക്കുന്നത്.

ശരീരംത്രിവിധംജ്ഞേയംസ്ഥൂലംസൂക്ഷ്മംചകാരണമ് സ്ഥൂലംവ്യാപാരദംപ്രോക്തംസൂക്ഷ്മമിംദ്രിയഭോഗദമ്

ശരീരത്തിന് മൂന്നു രൂപങ്ങളുണ്ട് എന്ന് അറിയണം: സ്ഥൂലം, സൂക്ഷ്മം, കാരണം. സ്ഥൂലശരീരം പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കായാണ്, സൂക്ഷ്മശരീരം ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങള്‍ക്കായാണ്.

കാരണംത്വാത്മഭോഗാര്ഥംജീവകര്മാനുരൂപതഃ സുഖം ദുഃഖം പുണ്യപാപൈഃ കര്മഭിഃ ഫലമശ്നുതേ

കാരണശരീരം ആത്മാവിന്റെ അനുഭവത്തിനായി, ആത്മാവിന്റെ കര്‍മ്മം അനുസരിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു. പുണ്യവും പാപവും ചെയ്യുന്ന കര്‍മ്മങ്ങള്‍ വഴി സുഖവും ദുഃഖവും അനുഭവിക്കുന്നു.

തസ്മാദ്ധികര്മരജ്ജ്വാ ഹി ബദ്ധോ ജീവഃ പുനഃ പുനഃ ശരീരത്രയകര്മഭ്യാം ചക്രവദ്ഭ്രാമ്യതേ സദാ

അതിനാല്‍ കര്‍മ്മത്തിന്റെ കയര്‍ കൊണ്ട് ആത്മാവ് വീണ്ടും വീണ്ടും ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു; ഈ മൂന്നു ശരീരങ്ങളുടെയും കര്‍മ്മങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ചക്രംപോലെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭ്രമിക്കുന്നു.

ചക്രഭ്രമനിവൃത്യര്ഥം ചക്രകര്താരമീഡയേത് പ്രകൃത്യാദി മഹാചക്രം പ്രകൃതേഃ പരതഃ ശിവഃ

ഈ ചക്രഭ്രമം അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ ചക്രത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവിനെ ആരാധിക്കണം; പ്രകൃതിയോടു തുടങ്ങുന്ന മഹാചക്രം ശിവനാണ്, അവന്‍ പ്രകൃതിക്ക് അതീതനാണ്.

ചക്രകര്താമഹേശോ ഹി പ്രകൃതേഃ പരതോയതഃ പിബതിവാഥവമതിജീവന്ബാലോജലംയഥാ

ചക്രം സൃഷ്ടിച്ച മഹാദേവൻ പ്രകൃതിയെക്കാൾ ഉയർന്നവനാണ്. ഒരു കുഞ്ഞ് അറിയാമോ അറിയാതെയോ വെള്ളം കുടിക്കുന്നതുപോലെ, അദേഹം അതെല്ലാം ചെയ്യുന്നു.

ശിവസ്തഥാ പ്രകൃത്യാദി വശീകൃത്യാധിതിഷ്ഠതി സര്വംവശീകൃതംയസ്മാത്തസ്മാച്ഛിവ ഇതി സ്മൃതഃ ശിവ ഏവ ഹി സര്വജ്ഞഃ പരിപൂര്ണശ്ച നിഃസ്പൃഹഃ

അങ്ങനെ തന്നെ ശിവൻ പ്രകൃതിയെയും മറ്റെല്ലാവൃത്തികളെയും കീഴടക്കി എല്ലാറ്റിനും മേലാണ്. എല്ലാം അവന്റെ വശത്തായതിനാൽ അവനെ ശിവൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ശിവൻ മാത്രമാണ് എല്ലാം അറിയുന്നവനും പൂർണ്ണനും ആഗ്രഹരഹിതനും.

സര്വജ്ഞതാതൃപ്തിരനാദിബോധഃ സ്വതംത്രതാ നിത്യമലുപ്തശക്തിഃ അനംതശക്തിശ്ചമഹേശ്വരസ്യ യന്മാനസൈശ്വര്യമവൈതി വേദഃ

എല്ലാം അറിയുന്നതും തൃപ്തിയും ആദിയില്ലാത്ത ജ്ഞാനവും ശാശ്വതമായ സ്വാതന്ത്ര്യവും ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാത്ത ശക്തിയും അനന്തമായ ശക്തിയും ഇവയൊക്കെയാണ് മഹാദേവന്റെ മനസ്സിന്റെ ഐശ്വര്യങ്ങൾ എന്ന് വേദം പറയുന്നു.

അതഃ ശിവപ്രസാദേന പ്രകൃത്യാദിവശംഭവേത് ശിവപ്രസാദലാഭാര്ഥം ശിവമേവപ്രപൂജയതേത്

അതുകൊണ്ട് ശിവന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചാൽ മാത്രമേ പ്രകൃതിയുടെ അധീനതയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കൂ. ശിവന്റെ അനുഗ്രഹം നേടാൻ ശിവനെ മാത്രം ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.

നിഃസ്പൃഹസ്യ ച പൂര്ണസ്യതസ്യ പൂജാകഥം ഭവേത് ശിവോദ്ദേശകൃതം കര്മ പ്രസാദജനകം ഭവേത്

ആഗ്രഹം ഇല്ലാത്തവനും പൂർണ്ണനുമായ അവനെ എങ്ങനെ ആരാധിക്കാം? ശിവനെ ഉദ്ദേശിച്ച് ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും അവന്റെ അനുഗ്രഹത്തിന് കാരണമാകും.

ലിംഗേബേരേഭക്തജനേശിവമുദ്ദിശ്യപൂജയേത് കായേനമനസാവാചാധനേനാപിപ്രപൂജയേത്

ലിംഗത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും രൂപത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ശിവനെ ശരീരത്താലും മനസ്സാലും വാക്കാലും ധനത്താലും ആരാധിക്കണം.

പുജയാ തു മഹേശോ ഹി പ്രകൃതേഃ പരമഃ ശിവഃ പ്രസാദംകുരുതേസത്യംപൂജകസ്യവിശേഷതഃ

ആരാധനയിലൂടെ പ്രകൃതിയെക്കാൾ ഉയർന്ന ശിവൻ സത്യത്തിൽ ഭക്തനു പ്രത്യേകമായി അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു.

ശിവപ്രസാദാത്കര്മാദ്യംക്രമേണസ്വവശംഭവേത് കര്മാരഭ്യപ്രകൃത്യംതംയദാസര്വം വശംഭവേത്

ശിവന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു കർമ്മം മുതലായവ ക്രമമായി സ്വന്തം വശത്താകും. കർമ്മം മുതൽ പ്രകൃതി വരെ എല്ലാം നിയന്ത്രണത്തിൽ വന്നാൽ എല്ലാം സ്വന്തമായിരിക്കും.

തദാമുക്ത ഇതിപ്രോക്തഃസ്വാത്മാരാമോവിരാജതേ പ്രസാദാത്പരമേശസ്യകര്മ ദേഹോയദാവശഃ

അപ്പോൾ അത്തരം ഒരാൾ 'മുക്തൻ' എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു, സ്വാത്മാവിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നു. പരമേശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ശരീരവും കർമ്മവും നിയന്ത്രണത്തിൽ വന്നപ്പോൾ അത്തരം വ്യക്തി പ്രകാശിക്കുന്നു.

തദാവൈശിവലോകേതുവാസഃസാലോക്യമുച്യതേ സാമീപ്യംയാതിസാംബസ്യതന്മാത്രേചവശംഗതേ

അപ്പോൾ ശിവന്റെ ലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നത് 'സാലോക്യം' എന്നു പറയുന്നു. ശംഭുവിനടുത്ത് എത്തുന്നത് 'സാമീപ്യം' എന്നും, അവന്റെ മാത്രം വശത്തിലാകുമ്പോൾ അവന്റെ സ്ഥിതിക്ക് തുല്യമായിരിക്കും.

തദാതുശിവസായുജ്യമായുധാദ്യൈഃ ക്രിയാദിഭിഃ മഹാപ്രസാദലാഭേചബുദ്ധിശ്ചാപിവശാഭവേത്

അപ്പോൾ ആയുധം മുതലായ കർമ്മങ്ങളിലൂടെ ശിവസായുജ്യം നേടാം. മഹാനുഗ്രഹം ലഭിച്ചാൽ ബുദ്ധിയും നിയന്ത്രണത്തിൽ വരും.

ബുദ്ധിസ്തുകാര്യംപ്രകൃതേസ്തത്സൃഷ്ടിരിതികഥ്യതേ പുനര്മഹാപ്രസാദേനപ്രകൃതിര്വശമേഷ്യതി

ബുദ്ധിയാണ് കർമ്മത്തിന് കാരണം, അതാണ് പ്രകൃതിയുടെ സൃഷ്ടി എന്നു പറയുന്നു. എന്നാൽ മഹാനുഗ്രഹം കൊണ്ടു പ്രകൃതിയും നിയന്ത്രണത്തിൽ വരും.

ശിവസ്യമാനസൈശ്വര്യംതദാ ഽയത്നംഭവിഷ്യതി സാര്വജ്ഞാദ്യംശിവൈശ്വര്യംലബ്ധ്വാസ്വാത്മനി രാജതേ

അപ്പോൾ ശിവന്റെ മനസ്സിന്റെ ഐശ്വര്യം യാതൊരു ശ്രമവുമില്ലാതെ ലഭിക്കും. ശിവന്റെ സർവ്വജ്ഞതയും മറ്റും നേടിയാൽ സ്വാത്മാവിൽ പ്രകാശിക്കും.

തത്സായുജ്യമിതിപ്രാഹുര്വേദാഗമപരായണാഃ ഏവംക്രമേണമുക്തിഃസ്യാല്ലിംഗാദൌപൂജയാസ്വതഃ

ഇതിനെ 'സായുജ്യം' എന്നു വേദാഗമങ്ങൾക്കു ഭക്തരായവർ പറയുന്നു. അങ്ങനെ ക്രമമായി ലിംഗാരാധന മുതലായ വഴി മോക്ഷം ലഭിക്കും.

അതഃശിവപ്രസാദാര്ഥംക്രിയാദ്യൈഃപൂജയേച്ഛിവമ് ശിവക്രിയാ ശിവതപഃ ശിവമംത്രജപഃ സദാ

അതിനാൽ ശിവന്റെ അനുഗ്രഹം നേടാൻ കർമ്മാദികളാൽ ശിവനെ ആരാധിക്കണം. ശിവന്റെ കർമ്മം, ശിവന്റെ തപസ്സു, ശിവമന്ത്രജപം എല്ലായ്പ്പോഴും ചെയ്യണം.

ശിവജ്ഞാനംശിവധ്യാനമുത്തരോത്തരമഭ്യസേത് ആസുപ്തേരാമൃതേഃകാലംനയേദ്വൈശിവചിംതയാ

ശിവജ്ഞാനവും ശിവധ്യാനവും ഓരോന്നും കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ അഭ്യസിക്കണം. ഉണരുന്നതു മുതൽ മരണം വരെ ശിവചിന്തയിൽ സമയം ചെലവഴിക്കണം.

ലിംഗാദൌശിവപൂജായാവിധാനംബ്രൂഹിസര്വതഃ

ഇനി ലിംഗം മുതലായ ശിവാരാധനയുടെ വിധി എല്ലാം വിശദമായി പറയൂ.

ലിംഗാനാംചക്രമംവക്ഷ്യേയഥാവച്ഛൃണുത ദ്വിജാഃ തദേവലിംഗം പ്രഥമം പ്രണവം സാര്വകാമികമ്

ലിംഗങ്ങളുടെ ചക്രം എങ്ങനെ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വിശദമായി പറയും. ദ്വിജന്മാരേ, അതിൽ ആദ്യം പ്രണവം ആണ്, അതാണ് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നത്.

സൂക്ഷ്മപ്രണവരൂപംഹിസൂക്ഷ്മരൂപംതുനിഷ്ഫലമ് സ്ഥൂലലിംഗം ഹി സകലംതത്പഞ്ചാക്ഷരമുച്യതേ

സൂക്ഷ്മമായ രൂപം എന്നത് സൂക്ഷ്മമായ പ്രണവം തന്നെയാണ്, അതായത് അദൃശ്യമായത്. ദൃശ്യമായ ലിംഗം എന്നത് സ്ഥൂലമായത്, അതാണ് അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം എന്ന് പറയുന്നത്.

തയോഃ പൂജാതപഃ പ്രോക്തംസാക്ഷാന്മോക്ഷപ്രദേ ഉഭേ പൌരുഷപ്രകൃതിഭൂതാനിലിംഗാനിസുബഹൂനിച

ഈ രണ്ടിന്റെയും പൂജയും തപസ്സും നേരിട്ട് മോക്ഷം നൽകുന്നതായി പറയുന്നു. ഇവ രണ്ടും പുരുഷനും പ്രകൃതിയും ആയ സ്വഭാവമുള്ളവയാണ്, കൂടാതെ അനേകം ലിംഗങ്ങൾ കൂടി ഉണ്ട്.

താനി വിസ്തരതോവക്തും ശിവോ വേത്തിനചാപരഃ ഭൂവികാരാണിലിംഗാനിജ്ഞാതാനിപ്രബ്രവീമിവഃ

ഈ ലിംഗങ്ങളെ വിശദമായി പറയാൻ ശിവൻ മാത്രമേ അറിയൂ, മറ്റാരും അറിയില്ല. എന്നാൽ ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ലിംഗങ്ങളെ ഞാൻ പറയാം.

സ്വയംഭൂലിംഗംപ്രഥമംബിംദുലിംഗംദ്വിതീയകമ് പ്രതിഷ്ഠിതംചരംചൈവഗുരുലിംഗംതു പഞ്ചമമ്

സ്വയംഭൂലിംഗം ഒന്നാമത്തേതാണ്, ബിന്ദുലിംഗം രണ്ടാമത്തേതാണ്. പ്രതിഷ്ഠിതവും ചലിക്കുന്നതും മൂന്നും നാലും, ഗുരുലിംഗം അഞ്ചാമത്തേതാണ്.

ദേവര്ഷിതപസാ തുഷ്ടഃ സാന്നിധ്യാര്ഥംതുതത്രവൈ പൃഥിവ്യന്തര്ഗതഃശര്വോബീജം വൈ നാദരൂപതഃ

ദേവന്മാരുടെയും ഋഷിമാരുടെയും തപസ്സിൽ തൃപ്തനായ ശർവ്വൻ, സാന്നിധ്യത്തിനായി, ശബ്ദത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ബീജം ഭൂമിയുടെ ഉള്ളിലാക്കി.

സ്ഥാവരാംകുരവദ്ഭൂമിമുദ്ഭിദ്യ വ്യക്ത ഏവ സഃ സ്വയംഭൂതം ജാതമിതി സ്വയംഭൂരിതി തം വിദുഃ

അങ്കുരം പോലെ ഭൂമിയെ തുളച്ച് പുറത്തുവരുമ്പോൾ അതു ദൃശ്യമാകുന്നു. സ്വയം ഉദിച്ചതും സ്വയം പ്രത്യക്ഷമായതും സ്വയംഭൂലിംഗം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.