ശിവപുരാണമ്

മംത്രവിപ്രത്വമാപദ്യ പശ്ചാച്ഛുദ്ധോ ഭവേദ്ദ്വിജഃ നാരീവാഥ നരോ വാഥ ബ്രാഹ്മണോ വാന്യ ഏവ വാ

മന്ത്രജ്ഞനായാൽ, പിന്നെ ആ ദ്വിജൻ ശുദ്ധനാകുന്നു; സ്ത്രീയായാലും പുരുഷനായാലും, ബ്രാഹ്മണനായാലും മറ്റാരായാലും അതുപോലെയാണ്.

നമോന്തം വാ നമഃ പൂര്വമാതുരഃ സര്വമാതുരഃ സര്വദാ ജപേത് തതഃ സ്ത്രീണാംതഥൈവോഹ്യഗുരുര്നിര്ദര്ശയേത്ക്രമാത്

'നമഃ' അവസാനത്തോ അല്ലെങ്കിൽ ആരംഭത്തോ ഇടുന്നവൻ, രോഗബാധിതനായാൽ എല്ലായ്പ്പോഴും മുഴുവൻ മന്ത്രവും ജപിക്കണം; സ്ത്രീകൾക്കും അങ്ങനെ തന്നെ ഗുരു ക്രമത്തിൽ പഠിപ്പിക്കണം.

സാധകഃ പഞ്ചലക്ഷാന്തേ ശിവപ്രീത്യര്ഥമേവ ഹി മഹാഭിഷേക നൈവേദ്യം കൃത്വാ ഭക്താംശ്ച പൂജയേത്

സാധകൻ അയ്യായിരം പ്രാവശ്യം ജപം പൂർത്തിയാക്കിയാൽ, ശിവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ മഹാഭിഷേകം നടത്തി, നൈവേദ്യം അർപ്പിച്ച് ഭക്തന്മാരെ ആരാധിക്കണം.

പൂജയാ ശിവഭക്തസ്യ ശിവഃ പ്രീതതരോ ഭവേത് ശിവസ്യ ശിവഭക്തസ്യ ഭേദോ നാസ്തി ശിവോ ഹി സഃ

ശിവഭക്തനെ ആരാധിച്ചാൽ ശിവൻ അത്യന്തം സന്തോഷിക്കും; ശിവനും ശിവഭക്തനും തമ്മിൽ യാതൊരു ഭേദവും ഇല്ല, ശിവൻ തന്നെയാണ് ഭക്തൻ.

ശിവസ്വരൂപമംത്രസ്യധാരണാച്ഛിവ ഏവ ഹി ശിവഭക്തശരീരേ ഹി ശിവേതത്പരമോഭവേത്

ശിവസ്വരൂപമായ മന്ത്രം ധരിച്ചാൽ, ശിവനാകുന്നു; ശിവഭക്തന്റെ ശരീരത്തിൽ പരമശിവൻ വസിക്കുന്നു.

ശിവഭക്താഃ ക്രിയാഃ സര്വാ വേദസര്വക്രിയാംവിദുഃ യാവദ്യാവച്ഛിവംമംത്രംയേനജപ്തംഭവേത്ക്രമാത്

ശിവഭക്തരുടെ എല്ലാ പ്രവർത്തികളും വേദത്തിലെ എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളുമായി തുല്യമാണ്, ശിവമന്ത്രം ക്രമമായി ജപിക്കുമ്പോൾ വരെ.

താവദ്വൈശിവസാന്നിധ്യം തസ്മിന്ദേഹേ ന സംശയഃ ദേവീലിംഗംഭവേദ്രൂപം ശിവഭക്തസ്ത്രിയാസ്തഥാ

ഇത് നടക്കുന്നതുവരെ ആ ശരീരത്തിൽ ശിവന്റെ സാന്നിധ്യം ഉറപ്പാണ്; ദേവി, ലിംഗമാണ് രൂപം, അതുപോലെ ഭക്തനും, സ്ത്രീയായാലും പുരുഷനായാലും.

യാവന്മംത്രംജപേദ്ദേവ്യാസ്താവത്സാന്നിധ്യമസ്തി ഹി ശിവംസംപൂജയേദ്ധീമാന്സ്വയംവൈശബ്ദരൂപഭാക്

ദേവി മന്ത്രം ജപിക്കുന്നിടത്തോളം സാന്നിധ്യം നിലനിൽക്കും; ജ്ഞാനി ശബ്ദസ്വരൂപനായ ശിവനെ തന്നെ ആരാധിക്കണം.

സ്വയംചൈവശിവോഭൂത്വാപരാംശക്തിംപ്രപൂജയേത് ശക്തിംബേരംചലിംഗം ച ഹ്യാലേഖ്യാമായയായജേത്

സ്വയം ശിവനായി, പരാശക്തിയെ ആരാധിക്കണം; ശക്തി, പ്രതിമ, ലിംഗം എന്നിവയും വരച്ചതായാലും ചിന്തിച്ചതായാലും ആരാധിക്കണം.

ശിവലിംഗം ശിവംമത്വാസ്വാത്മാനംശക്തിരൂപകമ് ശക്തിലിംഗംചദേവീംചമത്വാസ്വംശിവരൂപകമ്

ശിവലിംഗത്തെ ശിവനായി, സ്വയം ശക്തിരൂപിയായി, ശക്തിലിംഗം അല്ലെങ്കിൽ ദേവിയെ ശക്തിയായി, സ്വയം ശിവസ്വരൂപമായി കരുതണം.

ശിവലിംഗംനാദരൂപബിംദുരൂപംതുശക്തികമ് ഉപപ്രധാനഭാവേന അന്യോന്യാസക്തലിംഗകമ്

ശിവലിംഗം ശബ്ദസ്വരൂപമാണ്, ശക്തി ബിന്ദുസ്വരൂപമാണ്; പരസ്പരം പ്രധാനത്വം നൽകിക്കൊണ്ട്, ലിംഗങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

പൂജയേച്ച ശിവംശക്തിസശിവോമൂലഭാവനാത് ശിവഭക്താഞ്ഛിവമത്രരൂപകാഞ്ഛിവരൂപകാന്

ശിവനും ശക്തിയും ഒന്നാണെന്ന് ചിന്തിച്ച് ഒരുമിച്ച് ആരാധിക്കണം; ശിവഭക്തന്മാരെ മന്ത്രസ്വരൂപമായും ശിവസ്വരൂപമായും ആരാധിക്കണം.

ഷോഡശൈരുപചാരൈശ്ചപൂജയേദിഷ്ടമാപ്നുയാത് യേനശുശ്രൂഷണാദ്യൈശ്ച ശിവഭക്തസ്യ ലിംഗിനഃ

പതിനാറു ഉപചാരങ്ങളാൽ ആരാധിച്ചാൽ ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ലഭിക്കും; സേവനം മുതലായവകൊണ്ട് ശിവലിംഗം ധരിക്കുന്ന ഭക്തനെ ആരാധിക്കണം.

ആനംദംജനയേദ്വിദ്വാഞ്ഛിവഃപ്രീതതരോ ഭവേത് ശിവഭക്താന്സപത്നീകാന്പത്ന്യാസഹസദൈവതത്

ജ്ഞാനി സന്തോഷം നൽകണം, അങ്ങനെ ശിവൻ അത്യന്തം സന്തോഷിക്കും; ശിവഭക്തന്മാരെയും അവരുടെ ഭാര്യമാരെയും ദൈവദമ്പതികളായി ആരാധിക്കണം.

പൂജയേദ്ഭോജനാദ്യൈശ്ചപഞ്ചവാദശവാശതമ് ധനേദേഹേചമംത്രേചഭാവനായാമവംചകഃ

ഭക്ഷണം മുതലായവകൊണ്ട് അഞ്ചു, പത്ത്, അല്ലെങ്കിൽ നൂറു പ്രാവശ്യം ആരാധിക്കണം; എന്നാൽ ധനം, ശരീരം, മന്ത്രം, ഭാവന എന്നിവയിൽ കപടത്വം കാണിക്കുന്നവൻ—

ശിവശക്തിസ്വരൂപേണനപുനര്ജായതേ ഭുവി നാഭേരധോ ബ്രഹ്മഭാഗമാകംഠംവിഷ്ണുഭാഗകമ്

ശിവശക്തിസ്വരൂപം കൊണ്ടു ഭൂമിയിൽ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല; നാഭിക്ക് താഴെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഭാഗം, കഴുത്തുവരെ വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാഗം.

മുഖംലിംഗമിതിപ്രോക്തംശിവഭക്തശരീരകമ് മൃതാന്ദാഹാദിയുക്താന്വാദാഹാദിരഹിതാന്മൃതാന്

വായാണ് ലിംഗം എന്നു പറയുന്നു, അത് ശിവഭക്തന്റെ ശരീരമാണ്; മരിച്ചവരെ യുക്തമായി സംസ്‌കരിച്ചവരും, സംസ്‌കാരമില്ലാതെ മരിച്ചവരും—

ഉദ്ദിശ്യപൂജയേദാദിപിതരംശിവമേവഹി പൂജാംകൃത്വാദിമാതുശ്ചശിവഭക്താംശ്ച പൂജയേത്

ശിവനെയും പിതാക്കളെയും മനസ്സോടെ ആരാധിക്കണം; ആദിമാതാവിനെ പൂജിച്ചശേഷം ശിവഭക്തന്മാരെയും ആദരിക്കണം.

പിതൃലോകംസമാസാദ്യക്രമാന്മുക്തോഭവേന്മൃതഃ ക്രിയായുക്തദശഭ്യശ്ചതപോയുക്തോവിശിഷ്യതേ

പിതൃലോകം പ്രാപിച്ചവന് മരണത്തിന് ശേഷം ക്രമമായി മോക്ഷം ലഭിക്കും; കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നവരില്‍ തപസ്സില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടവന്‍ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠന്‍.

തപോയുക്തശതേഭ്യശ്ചജപയുക്തോവിശിഷ്യതേ ജപയുക്തസഹസ്രേഭ്യഃ ശിവജ്ഞാനീ വിശിഷ്യതേ

നൂറ് തപസ്സുകാരില്‍ ജപത്തില്‍ ലീനനായവന്‍ ശ്രേഷ്ഠന്‍; ആയിരം ജപകര്‍ക്കിടയില്‍ ശിവജ്ഞാനമുള്ളവന്‍ അതിലധികം ഉന്നതന്‍.

ശിവജ്ഞാനിഷുലക്ഷേഷു ധ്യാനയുക്തോ വിശിഷ്യതേ ധ്യാനയുക്തേഷു കോടിഭ്യഃ സമാധിസ്ഥോ വിശിഷ്യതേ

ആയിരക്കണക്കിന് ശിവജ്ഞാനികളില്‍ ധ്യാനത്തില്‍ ലീനനായവന്‍ ശ്രേഷ്ഠന്‍; കോടിക്കണക്കിന് ധ്യാനികളില്‍ സമാധിയില്‍ നിലകൊള്ളുന്നവന്‍ അതിലധികം ഉന്നതന്‍.

ഉത്തരോത്തര വൈ ശിഷ്ട്യാത്പൂജായാമുത്തരോത്തരമ് ഫലംവൈശിഷ്ട്യരൂപഞ്ചദുര്വിജ്ഞേയംമനീഷിഭിഃ

ആരാധനയില്‍ ഓരോ നിലയും മുന്‍പത്തേതിനേക്കാള്‍ ഉന്നതമാണ്; അതിന്റെ ഫലം എങ്ങനെയാണെന്ന് പണ്ഡിതന്മാര്‍ക്ക് പോലും മനസ്സിലാക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.

തസ്മാദ്വൈശിവഭക്തസ്യമഹിമാനംവേത്തികോനരഃ ശിവശക്ത്യോഃ പൂജനം ച ശിവഭക്തസ്യ പൂജനമ്

അതിനാല്‍ ശിവഭക്തന്റെ മഹത്വം ആര്‍ക്കാണ് പൂര്‍ണമായി അറിയാന്‍ കഴിയുക? ശിവനും ശിവശക്തിയും, ശിവഭക്തന്മാരെയും ആരാധിക്കുന്നത്—

കുരുതേയോനരോഭക്ത്യാസശിവഃ ശിവമേധതേ യ ഇമം പഠതേ ഽധ്യായമര്ഥവദ്വേദസംമതമ്

ഇവയെ ഭക്തിയോടെ ചെയ്യുന്നവന്‍ ശിവനോടൊപ്പം ഒന്നാകുന്നു; ഈ അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണവും വേദങ്ങള്‍ അംഗീകരിച്ചതുമായ ഉപദേശം വായിക്കുകയും പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന്‍—

ശിവജ്ഞാനീഭവേദ്വിപ്രഃശിവേന സഹമോദതേ ശ്രാവയേച്ഛിവഭക്താംശ്ചവിശേഷജ്ഞോ മനീശ്വരാഃ

അവന്‍ ശിവജ്ഞാനിയായ ബ്രാഹ്മണനാകുന്നു, ശിവനോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കുന്നു, ശിവഭക്തന്മാരെ ഉപദേശിക്കാനും പ്രത്യേകമായി പണ്ഡിതനും ജ്ഞാനിയുമാകുന്നു.

ശിവപ്രസാദശിദ്ധിഃ സ്യാച്ഛിവസ്യകൃപയാ ബുധാഃ

ശിവനുടെയുള്ള ദയയാല്‍ മാത്രമേ ശിവാനുഗ്രഹം ലഭിക്കൂ, ജ്ഞാനികളേ.

ബംധമോക്ഷസ്വരൂപം ഹി ബ്രൂഹി സര്വാര്ഥവിത്തമ ബംധമോക്ഷംതഥോപായംവക്ഷ്യേ ഽഹംശൃണുതാദരാത്

സകല അര്‍ത്ഥങ്ങളും അറിയുന്നവനേ, ബന്ധവും മോക്ഷവും എന്താണെന്ന് പറയൂ. ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ബന്ധവും മോക്ഷവും അതിലേക്കുള്ള മാര്‍ഗവും വിശദീകരിക്കും, ശ്രദ്ധയോടെ കേള്‍ക്കൂ.

പ്രകൃത്യാദ്യഷ്ടബംധേനബദ്ധോജീവഃ സ ഉച്യതേ പ്രകൃത്യാദ്യഷ്ടബംധേനനിര്മുക്തോമുക്ത ഉച്യതേ

പ്രകൃതിയിലൂടെയുള്ള എട്ടു ബന്ധങ്ങളില്‍ പെട്ട ആത്മാവിനെയാണ് ബന്ധിതന്‍ എന്നു പറയുന്നത്; അതില്‍ നിന്ന് മോചിതനായവനെയാണ് മോക്ഷപ്രാപ്തന്‍ എന്നു പറയുന്നത്.

പ്രകൃത്യാദിവശീകാരോമോക്ഷ ഇത്യുച്യതേസ്വതഃ ബദ്ധജീവസ്തുനിര്മുക്തോമുക്തജീവഃ സ കഥ്യതേ

പ്രകൃതിയുടെയും മറ്റ് ഘടകങ്ങളുടെയും അടിമയായിരിക്കുകയാണ് ബന്ധം; അവയില്‍ നിന്ന് മോചിതനായിരിക്കുകയാണ് മോക്ഷം. ബന്ധിതനായ ആത്മാവിനെ ബന്ധിതന്‍ എന്നും മോചിതനായവനെ മോക്ഷപ്രാപ്തന്‍ എന്നും വിളിക്കുന്നു.