ശിവപുരാണമ്

തദര്വാക്ഛക്തിലോകാ ഹി ശതം വൈ ദ്വാദശാധികമ്

അതിനുകീഴെ ശരിക്കും ശക്തിയുടെ ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്, അവ നൂറിനും പന്ത്രണ്ടിനും തുല്യമാണ്.

തദര്വാഗ്ബിംദുരൂപം ഹി നാദരൂപം തദുത്തരമ് തദര്വാക്കര്മലോകസ്തു തദൂര്ധ്വം ജ്ഞാനലോകകഃ

അതിനുകീഴെ ബിന്ദുവിന്റെ രൂപം ഉണ്ട്, അതിനുമുകളിൽ നാദത്തിന്റെ രൂപം; അതിനുകീഴെ കർമ്മലോകവും അതിനുമുകളിൽ ജ്ഞാനലോകവുമാണ്.

നമസ്കാരസ്തദൂര്ധ്വംഹിമദാഹംകാരനാശനഃ ജനിജംതിരോധാനംനാനിഷിദ്ധ്യാതതേ ഇതി

അതിനുമുകളിൽ നമസ്കാരം അഹങ്കാരം നശിപ്പിക്കുന്നു; ജനനത്തിൽ നിന്നുള്ള മറവ് അവിടെ നിരോധിക്കേണ്ടതില്ല.

ജ്ഞാനശബ്ദാര്ഥ ഏവം ഹി തിരോധാനനിവാരണാത് തദര്വാക്പരിവര്തംതേഹ്യാധിഭൌതികപൂജകാഃ

ജ്ഞാനം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ, മറവ് അകറ്റപ്പെടുന്നു; ഭൗതിക വസ്തുക്കളെ ആരാധിക്കുന്നവർ അതിനുകീഴെ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നു.

ആധ്യാത്മികാര്ചകാ ഏവ തദൂര്ധ്വംസംപ്രയാംതിവൈ താവദ്വൈവേദിഭാഗംതന്മഹാലോകാത്മലിംഗകേ

ആത്മാവിനെ ആരാധിക്കുന്നവർ ശരിക്കും അതിനുമുകളിൽ ഉയരുന്നു; അവിടെ മഹാലോകത്തിലെ ലിംഗത്തിന്റെ വിഭജനമില്ലാത്ത ഭാഗം വരെ എത്തുന്നു.

പ്രകൃത്യാദ്യഷ്ടബംധോപിവേദ്യംതേസംപ്രതിഷ്ഠതഃ ഏവമേതാദൃശംജ്ഞേയംസര്വംലൌകികവൈദികമ്

പ്രകൃതിയോടെ തുടങ്ങിയ എട്ടു ബന്ധങ്ങളും അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം; ഇങ്ങനെ ലോകീയവും വൈദികവുമായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അറിയണം.

അധര്മമഹിഷാരൂഢംകാലചക്രംതരംതിതേ സത്യാദിധര്മയുക്തായേശിവപൂജാപരാശ്ചയേ

അധർമ്മത്തിന്റെ മഹിഷത്തിൽ കയറി കാലചക്രം തിരിയുന്നു; എന്നാൽ സത്യം തുടങ്ങിയ ധർമ്മഗുണങ്ങളോടെ ശിവഭക്തരായവർ വേറെയാണ്.

തദൂര്ധ്വംവൃഷഭോധര്മോബ്രഹ്മചര്യസ്വരൂപധൃക് സത്യാദിപാദയുക്തസ്തുശിവലോകാഗ്രതഃസ്ഥിതഃ

അതിനുമുകളിൽ, ധർമ്മം കാളിന്റെ രൂപത്തിൽ, ബ്രഹ്മചാര്യത്തെ ആധാരമാക്കി, സത്യം തുടങ്ങിയ പാദങ്ങളോടെ ശിവലോകത്തിന്റെ മുൻവശത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു.

ക്ഷമാശൃങ്ഗഃ ശമശ്രോത്രോ വേദധ്വനിവിഭൂഷിതഃ ആസ്തിക്യചക്ഷുര്നിശ്വാസഗുരുബുദ്ധിമനാ വൃഷഃ

ക്ഷമയാണ് കാളിന്റെ കൊമ്പ്, ശമം ആണ് ചെവി, വേദധ്വനിയാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; ആസ്തിക്യം കണ്ണ്, ശ്വാസം ഗുരു, ബുദ്ധി മനസ്സാണ്.

ക്രിയാദിവൃഷഭാ ജ്ഞേയാഃ കാരണാദിഷു സര്വദാ തം ക്രിയാവൃഷഭം ധര്മം കാലാതീതോധിതിഷ്ഠതി

കർമ്മം തുടങ്ങിയ കാളുകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും കാരണങ്ങളിൽ അറിയപ്പെടണം; ആ കർമ്മകാളായ ധർമ്മം കാലത്തിന് അതീതമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശാനാം സ്വസ്വായുര്ദിനമുച്യതേ

ബ്രഹ്മാവിന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും മഹേശ്വരന്റെയും ഓരോരുത്തരുടേയും ആയുസ്സ് ഒരു ദിവസം എന്നാണു പറയുന്നത്.

പുനഃ കാരണസത്യാംതാഃ കാരണബ്രഹ്മണസ്തഥാ ഗംധാദിഭ്യസ്തു ഭൂതേഭ്യസ്തദൂര്ധ്വം നിര്മിതാഃ സദാ

വീണ്ടും, കാരണത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ എത്തുന്നവർ കാരണബ്രഹ്മാവാണ്; ഗന്ധം തുടങ്ങിയ ഭൂതങ്ങൾക്കുമുകളിൽ അവ എപ്പോഴും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു.

സൂക്ഷ്മഗംധസ്വരൂപാഹിസ്ഥിതാലോകാശ്ചതുര്ദശ പുനഃ കാരണവിഷ്ണോര്വൈസ്ഥിതാ ലോകാശ്ചതുര്ദശ

അവിടെ നിലനിൽക്കുന്ന പതിനാലു ലോകങ്ങൾ സൂക്ഷ്മഗന്ധത്തിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളവയാണ്; വീണ്ടും, കാരണവിഷ്ണുവിൽ പതിനാലു ലോകങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു.

പുനഃകാരണരുദ്രസ്യലോകാഷ്ടാവിംശകാ മതാഃ പുനശ്ചകാരണേശസ്യഷട്പഞ്ചാശത്തദൂര്ധ്വഗാഃ

കാരണരുദ്രന്റെ ലോകങ്ങൾ ഇരുപത്തിയെട്ട് എന്നു പറയുന്നു. അതിനുമുകളിൽ കാരണേശ്വരന്റെ ലോകങ്ങൾ അമ്പത്താറ് ഉണ്ട്.

തതഃ പരംബ്രഹ്മചര്യലോകാഖ്യം ശിവസംമതമ് തത്രൈവജ്ഞാനകൈലാസേപഞ്ചാവരണസംയുതേ

അതിനുശേഷം ശിവന്‍ മഹത്വം നല്‍കുന്ന ബ്രഹ്മചാര്യ ലോകം ഉണ്ട്. അതു ജ്ഞാനകൈലാസത്തിൽ, അഞ്ചു വേറിട്ട വളയങ്ങളോടുകൂടി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

പഞ്ചമംഡലസംയുക്തംപഞ്ചബ്രഹ്മകലാന്വിതമ് ആദിശക്തിസമായുക്തമാദിലിംഗംതുതത്രവൈ

അതു അഞ്ചു മണ്ഡലങ്ങളോടും, അഞ്ചു ബ്രഹ്മശക്തികളോടും, ആദിശക്തിയോടും ചേർന്നിരിക്കുന്നു. അവിടെ ആദിലിംഗവും ഉണ്ട്.

ശിവാലയമിദംപ്രോക്തംശിവസ്യപരമാത്മനഃ പരശക്ത്യാസമായുക്തസ്തത്രൈവപരമേശ്വരഃ

ഇത് ശിവന്റെ, പരമാത്മാവിന്റെ, ആലയം എന്നു പറയുന്നു. അവിടെയാണ് പരമേശ്വരൻ പരാശക്തിയോടൊപ്പം വസിക്കുന്നത്.

സൃഷ്ടിഃ സ്ഥിതിശ്ചസംഹാരസ്തിരോഭാവോപ്യനുഗ്രഹഃ പഞ്ചകൃത്യപ്രവീണോ ഽസൌസച്ചിദാനംദവിഗ്രഹഃ

സൃഷ്ടി, നിലനം, സംഹാരം, മറയ്ക്കൽ, അനുഗ്രഹം — ഈ അഞ്ചു പ്രവർത്തികളിലും പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവനാണ് അവൻ. അവന്റെ രൂപം സത്യം, ചൈതന്യം, ആനന്ദം ആണ്.

ധ്യാനധര്മഃ സദായസ്യസദാനുഗ്രഹതത്പരഃ സമാധ്യാസനമാസീനഃ സ്വാത്മാരാമോവിരാജതേ

ധ്യാനവും ധർമ്മവും അവന്റെ സ്വഭാവമാണ്; എല്ലായ്പ്പോഴും അനുഗ്രഹം നൽകുന്നതിൽ ശ്രദ്ധയുള്ളവൻ. സമാധി ഭാവത്തിൽ ഇരുന്ന്, സ്വന്തം ആത്മാവിൽ ആനന്ദം അനുഭവിച്ച്, പ്രകാശിക്കുന്നു.

തസ്യസംദര്ശനംസാംധ്യംകര്മധ്യാനാദിഭിഃ ക്രമാത് നിത്യാദികര്മയജനാച്ഛിവകര്മമതിര്ഭവേത്

സന്ധ്യാദി കര്‍മങ്ങളും ധ്യാനവും മുതലായവയിലൂടെ അവന്റെ ദർശനം ക്രമമായി ലഭിക്കും. നിത്യകർമ്മങ്ങളും മറ്റു യജ്ഞങ്ങളും ചെയ്താൽ ശിവന്റെ കര്‍മ്മങ്ങളിൽ മനസ്സ് ഏർപ്പെടും.

ക്രിയാദിശിവകര്മഭ്യഃ ശിവജ്ഞാനംപ്രസാധയേത് തദ്ദര്ശനഗതാഃസര്വേമുക്താ ഏവ നസംശയഃ

കർമ്മങ്ങളും മറ്റ് ശിവകര്‍മ്മങ്ങളും വഴി ശിവജ്ഞാനം നേടാൻ ശ്രമിക്കണം. ആ ദർശനം ലഭിച്ചവർ എല്ലാവരും സംശയമില്ലാതെ മോക്ഷം നേടും.

മുക്തിരാത്മസ്വരൂപേണസ്വാത്മാരാമത്വമേവഹി ക്രിയാതപോജപജ്ഞാനധ്യാനധര്മേഷുസുസ്ഥിതഃ

മോക്ഷം എന്നത് ആത്മാവിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നതും സ്വരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതുമാണ്. കര്‍മ്മം, തപസ്സ്, ജപം, ജ്ഞാനം, ധ്യാനം എന്നിവയിൽ ഉറപ്പോടെ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ അതു സാധിക്കും.

ശിവസ്യദര്ശനംലബ്ധാസ്വാത്മാരാമത്വമേവഹി യഥാരവിഃസ്വകിരണാദശുദ്ധിമപനേഷ്യതി

ശിവന്റെ ദർശനം ലഭിച്ചാൽ, ഒരാൾക്ക് ആത്മാവിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കാൻ സാധിക്കും. സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് അശുദ്ധി നീക്കുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ് അത്.

കൃപാവിചക്ഷണഃശംഭുരജ്ഞാനമപനേഷ്യതി അജ്ഞാനവിനിവൃത്തൌതുശിവജ്ഞാനംപ്രവര്തതേ

കൃപയിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ള ശംഭു അജ്ഞാനം നീക്കും. അജ്ഞാനം മാറുമ്പോൾ ശിവജ്ഞാനം ഉദിക്കും.

ശിവജ്ഞാനാത്സ്വസ്വരൂപമാത്മാരാമത്വമേഷ്യതി ആത്മാരാമത്വസംസിദ്ധൌകൃതകൃത്യോഭവേന്നരഃ

ശിവജ്ഞാനത്തിലൂടെ ഒരാൾക്ക് തന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപത്തിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കാൻ കഴിയും. ആത്മാനന്ദത്തിൽ പൂർണ്ണതയെത്തിയാൽ, മനുഷ്യൻ സകല കര്‍മ്മങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കിയവനാകും.

പുനശ്ചശതലക്ഷേണബ്രഹ്മണഃപദമാപ്നുയാത് പുനശ്ചശതലക്ഷേണവിഷ്ണോഃപദമവാപ്നുയാത്

വേറെ ഒരു ലക്ഷക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങൾക്കു ശേഷം, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥാനം ലഭിക്കും. വീണ്ടും ഒരു ലക്ഷക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങൾക്കു ശേഷം, വിഷ്ണുവിന്റെ സ്ഥാനം ലഭിക്കും.

പുനശ്ചശതലക്ഷേണരുദ്രസ്യപദമാപ്നുയാത് പുനശ്ച ശതലക്ഷേണ ഐശ്വര്യം പദമാപ്നുയാത്

വേറെ ഒരു ലക്ഷക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങൾക്കു ശേഷം, രുദ്രന്റെ സ്ഥാനം ലഭിക്കും. പിന്നെയും ഒരു ലക്ഷക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങൾക്കു ശേഷം, ഐശ്വര്യസ്ഥാനം ലഭിക്കും.

പുനശ്ചൈവംവിധേനൈവ ജപേന സുസമാഹിതഃ ശിവലോകാദിഭൂതം ഹി കാലചക്രമവാപ്നുയാത്

ഇതുപോലെ തന്നെ, മനസ്സിൽ പൂർണ്ണ ഏകാഗ്രതയോടെ ജപം ചെയ്താൽ, ശിവലോകം മുതലായവയുടെ സാരമായ കാലചക്രം നേടാം.

കാലചക്രംപഞ്ചചക്രമേകൈകേനക്രമോത്തരേ സൃഷ്ടിമോഹൌബ്രഹ്മചക്രംഭോഗമോഹൌതുവൈഷ്ണവമ്

കാലചക്രം അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളാണ്, ഓരോന്നും ക്രമത്തിൽ. സൃഷ്ടിചക്രം ബ്രഹ്മാവിന്റേതാണ്; ഭോഗചക്രം വിഷ്ണുവിന്റേതാണ്.